Оңтүстік Кореядағы адам құқықтары: тарихы мен қазіргі жағдайы
Human rights in South Korea
🇰🇿 Оңтүстік Кореядағы адам құқықтары: Конституциялық қорғау, саяси және әлеуметтік-экономикалық құқықтар. Әйелдер, ЛГБТ, мигранттар тобының мәселелері. ⚖️🇰🇷
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Кореяда адам құқықтары Корея Республикасының Конституциясында бекітілген, ол азаматтарының заңдық құқықтарын қамтиды. Бұл құқықтар Конституциямен қорғалады және түзетулер мен жалпыхалықтық референдум арқылы күшейтіледі. Оңтүстік Корея демократиясы саяси, азаматтық және әлеуметтік-экономикалық құқықтарды заңмен қорғайды, бірақ кейбір топтарға қатысты шектеулер мен кемсітушіліктер де бар. Бұл топтар әйелдер, лесбиянкалар, гейлер, бисексуалдар және трансгендерлер (ЛГБТ) қатарынан, сондай-ақ босқындар мен көшіп келушілер сияқты нәсілдік және этникалық азшылықтардан құралған, олар түрғысынан осал топтар ретінде танылған. Freedom in the World индексі бойынша, 2024 жылы Оңтүстік Корея азаматтық және саяси құқықтар саласындағы адам бостандығы көрсеткіші бойынша 100 баллдан 83 балл алып, жоғары деңгейдегі адам құқықтарын қамтамасыз етеді. Конституцияда азаматтарға сөз, баспасөз, петиция беру және жиналыс өткізу бостандығы кепілдік берілген. Ұлттық қауіпсіздік заңы коммунизмді немесе Солтүстік Кореяны қолдаушылық сөздерді қылмыстық құқық бұзушылық деп қарастырады; оның орындалуы біркелкі болмаса да және жыл сайын қудалау көрсеткіштері төмендесе де, жыл сайын бірнеше іс тіркеледі.
Human rights in South Korea are codified in the Constitution of the Republic of Korea, which compiles the legal rights of its citizens. These rights are protected by the Constitution and include amendments and national referendum. South Korean democracy has legally protected rights for political, civil and socio economic individuals, although there are limitations and even discrimination against certain groups. These groups are certified as at risk groups and comprise women, lesbian, gay, bisexual and transgender persons (LGBT) and racial and ethnic minorities such as refugees and migrants. According to the Freedom in the World index, South Korea is considered to have a high human rights record in the category for human freedom in civil and political rights, with 83 points out of the 100 points in 2024. In the Constitution, the citizens are given the rights of freedom of speech, press, petition and assembly for its nationals. The National Security Act criminalizes speech in support of communism or North Korea; though it is unevenly enforced and prosecutions decline every year, there are still cases brought annually.
Тарих
Адам құқықтарының пайда болуы Чосон династиясы (1392-1910) кезеңіне, осы дәуірдегі реформаторлар Ким Ок Кюн, Со Чхае Пил және Пак Ён Хёмен байланысты. Оған дейін дәстүрлі саяси идеалдар неоконфуциандыққа негізделген, ол үкіметтің және оның билігінің әкешелік жауапкершілігіне басымдық берді. 19 ғасырда бұл идеялар гендерлік теңдік пен әлеуметтік жіктелудің жойылуына ұласты. Бұл идеялар жапон отарлау кезеңінде (1910-1945) тарады және 1919 жылы Шанхайда корей босқындары азаматтық және саяси құқықтарды бекітті. Корея ішінде құқықтар туралы идеялардың таралуы ұйымдастыру және наразылық стратегиясы бойынша тәжірибе жинақтауға мүмкіндік берді. Жапон отаршылдығының кезінде көптеген корейлер екі түрлі заңдық стандарттарға және жапондықтардың қатыгездігіне, соның ішінде азаптауларға ұшырады. Сондықтан корей ұлтшылдары заң жүйесін құруға ұмтылды. 1980 жылғы Гванджу трагедиясынан кейін демократия мен азаматтық бостандықтарға қоғамның құштарлығы күшейді. 1988 жылғы Сеул Олимпиадасына дейінгі жылдар демократияны қолдаушылық қозғалыстың күшеюіне әкелді, бұл 1992 жылы еркін сайлаулар өткізуге мәжбүр етті, нәтижесінде ұзақ жылдар бойы адам құқықтарын қорғаушы Ким Ён Сам билікке келді. 1981 жылғы Бурим ісінде кітап клубының мүшелері болған кінәсіз адамдар негізсіз тұтқындалып, «коммунистік әдебиет» оқығанын мойындауға зорлықпен мәжбүр етілді. Демократиялық белсенді және Нобель сыйлығының лауреаты Ким Дэ Чжун мен бұрынғы адам құқықтары жөніндегі адвокат, кейін саясаткер атанған Ро Му Хён президенттік лауазымда болған кезде Корея Республикасы адам құқықтарын дамытуда үлкен прогресс жасады. Кореяның Ұлттық Адам Құқықтары Комиссиясы (NHRCK) президент Кимнің үкіметі мен басшылығымен құрылды. Оның кезінде құқықтар саласындағы ҮЕҰ-ларға азаматтық қоғамды нығайту үшін қаржылай көмек көрсетілді. Оның ізбасары Ро Му Хён бұрынғы президенттің бағытын жалғастырып, ашықтық, әлеуметтік қамтамасыз ету және әл-ауқатты кеңейту сияқты реформаларды іске қосты, бұл елде үлкен үміттерді тудырды. Алайда саяси тәжірибесінің жетіспеуі оның жоспарларын іске асыруды баяулатты.
The emergence of human rights can be traced back to the Choson Dynasty (1392 1910) with the enlightenment movement reformers Kim Ok Kyun, So Chae p'il and Pak Yong Hyo. Before that, the traditional political ideals were based in the NeoConfuciansim that dominantly focused on the paternalistic responsibility of the government and their ruling. In the 19th century, these ideas transformed into the equality of gender and social class. These ideas spread during the Japanese colonial period (1910 1945) and solidified civil and political rights in 1919 in Shanghai by Korean refugees. Within Korea, the circulation of the ideas of rights provided experience in the organization and protest strategy. Since under the colonial rule, many Koreans experienced dual legal standards and abuse such as torture by the Japanese. Hence, the establishment of a legal system was pursued by the Korean nationalists. After the Gwangju Massacre in 1980, public desire for democracy and greater civil liberties was increasingly expressed; the years just before the 1988 Seoul Olympics saw an increase in pro democracy activity that forced free elections to be held in 1992, putting long time human rights activist Kim Young sam into power. The Burim Case in the 1981, saw innocent individuals, who were part of a book club, arbitrary arrested and severely tortured into making a false confession that they were reading "communist literature." Under the presidency of Kim Dae jung, a democracy activist and a Nobel Peace Prize recipient; and Roh Moo hyun, a former human right lawyer turned politician, the Republic of Korea was progressive in the foundation of the human rights. The National Human Rights Commission of Korea (NHRCK) was founded by the government and rule of president Kim. During his rule, NGO's relating to rights fields were given funds to operate and strengthen the civil society. When his successor Roh followed the former president and promoted reforms such as transparency, expanding welfare and social support, the nation had high hopes. However, his inexperience in the political arena slowed down the execution of his plans.
Жеке құқықтар
19 жастан асқан әрбір корей азаматы дауыс беруге құқылы. Корея Республикасының Конституциясында оның азаматтары үшін құқықтар мен бостандықтар қарастырылған. Мысалы, сөз және баспасөз бостандығы. Сондықтан, ресми цензура жоқ. Бірақ кейбір консервативті топтар полицияның олардың демонстрацияларын тым қатаң бақылап отырғаны және кейбір адамдардың митингке қатысуына тыйым салынғаны туралы шағымданады. Бұрынғы Біріктіру министрі Чунг Донг Ён Солтүстік Кореядағы адам құқықтарын қорғаушы белсенділердің басқосуына келген журналистердің назарын аударуға тырысқан деп айыпталды. Дегенмен, бірнеше беделді адам құқықтары ұйымы Солтүстік Кореяға сын қатысты лекциялар мен көрмелерді ешқандай кедергісіз өткізді. Алайда, цензураның ең айқын көрінісі – бұл бұқаралық ақпарат құралдарындағы шектеулер. Жапон тіліндегі немесе Жапонияға қатысты әндер мен театрлық қойылымдар көбінесе тыйым салынған. 1996 және 1998 жылдары Конституциялық сот оларды заңсыз деп тапқаннан кейін көптеген шектеулер алынғанына қарамастан, өте зорлық-зомбылық көріністеріне тыйым салынады, ал порнографияда кез келген түрінде жыныс мүшелері көрсетілмей, олардың суреті бұрмаланып көрсетілуі керек. Техникалық тұрғыдан заңды болғанымен, порнография белгілі бір көркемдік деңгейге жететін талаптарға сай болуы тиіс, бірақ бұл талаптар заңда нақты жазылмаған. 1997 жылы адам құқықтары фестиваліне тыйым салынды және ұйымдастырушылар фильмдерін алдын ала қарауға ұсынбағаны үшін қамауға алынды. Үкімет Солтүстік Кореяның веб-сайттарына және кейде блогтарды ұстайтын ірі шетелдік веб-сайттарға қол жеткізуді шектейді. БҰҰ-ның Пікір және сөз бостандығы жөніндегі арнайы баяндамашысы Фрэнк Ла Ру президент Ли Мён Бак басқаратын үкіметтің Оңтүстік Кореяда сөз бостандығын қатты шектегенін мәлімдеді.
Every Korean citizen over the age of 19 has the right to vote. In the Constitution of Republic of Korea, there are rights and freedoms for its citizens. For instance, freedom of speech or press. Hence, there is no official censorship in place. Some conservative groups have complained that police keep a tight watch on their demonstrations and that some people were prevented from attending rallies. Former Unification Minister Chung Dong young was once accused of attempting to distract reporters from a meeting of activists for human rights in North Korea. Several established human rights organizations, however, have held lectures and exhibits critical of North Korea with no interference. However, there is a striking phenomenon in the censorship, which is more visible and executed in the media. Songs and theater play in Japanese language or relating to Japan are generally prohibited. Despite the lifting of most regulations in 1996 and 1998 following a Constitutional Court ruling that they were illegal, scenes of extreme violence can be barred and pornography is forbidden from showing penetration of any kind, and genitals must be blurred out. Though technically legal, pornography must still meet some minimum standards of artistic integrity, which are not clearly written in the law. In 1997 a human rights film festival was blocked and the organizers arrested for refusing to submit their films for pre screening. The government blocks access to North Korean websites and, sometimes, to major overseas web sites that host blogs. Frank La Rue, The U. N. Special Rapporteur for Freedom of Opinion and Expression, announced that the government under the President Lee Myung bak severely curtailed the freedom of expression in South Korea.
Азшылықтар мен иммигранттардың құқықтары
Оңтүстік Корея, Жапония сияқты, әлемдегі этникалық тұрғыдан біртекті елдердің бірі болып табылады, сондықтан сырттан келгендерді толық қабылдау қиын. Оңтүстік-Шығыс Азиядан келген жұмысшылардың көп бөлігі, олардың жартысынан астамы елде заңсыз болып есептеледі, жұмыс орнында да, одан тыс жерлерде де елеулі кемсітушілікке ұшырайды. Бұл жеке қаржымен қамтамасыз етілген, ағылшын және корей тілдерін негізгі тілдер ретінде пайдаланатын, иммигрант ата-анасы бар балаларға арналған мектептің ашылуына себеп болды. Корея және афроамерикандық тегі бар Хайнс Уорд Super Bowl XL турнирінде ең құнды ойыншы (MVP) атағын алғанда, корей қоғамында аралас текті балаларға қалай қарау керек деген пікірталас туды. Оңтүстік Кореядағы дәстүрлі сенімдер әлі де күшін жойған жоқ, сондықтан көптеген адамдар гомосексуализм туралы ашық әңгімелесуге дайын емес. Гомосексуализм заңды болғанымен, Оңтүстік Кореяда оған қарсылық бар. Осының салдарынан гомосексуалдар мен лесбиянкаларды қорғау үшін заңдық шаралар өте аз немесе мүлдем жоқ, көптеген адамдар отбасыларына, достарына және әріптестеріне өздерінің сексуалдық бағдары туралы айтудан қорқады. Гей-еркектер әскери қызметке қабылдауға құқылы емес, ал 2005 жылы бес сарбаз гомосексуализм үшін қызметтен босатылды.
South Korea, like Japan, is one of the most ethnically homogeneous countries in the world, and it is difficult for outsiders to be fully accepted. The large population of workers from Southeast Asia, over half of whom are estimated to be in the country illegally, face considerable discrimination both in and out of the workplace. This has led to the privately funded establishment of a school specifically targeted at children with an immigrated parent, with English and Korean as its main languages. When Hines Ward, who is of mixed Korean and African American heritage, earned MVP honors in Super Bowl XL, it sparked a debate in Korean society about the treatment mixed children receive. South Korea's still continuing traditionalist beliefs result in few people being open about their homosexuality. Homosexuality is discouraged, although homosexuality is legal in South Korea. As a result, there are few if any legal protections in place for gays and lesbians, and many of them are afraid to come out to their families, friends, and co workers. Gay men are not allowed to serve in the military, and in 2005 five soldiers were discharged for homosexuality.
Солтүстік Кореядан келген босқындар
КХДР Оңтүстік Корея азаматтарын өз азаматтарындай қарастырса, Солтүстік Корея азаматтары Корея Республикасының азаматтары деп есептеледі және олар Корея Республикасының аумағына келген кезде автоматты түрде Оңтүстік Корея азаматтығы мен паспортын алады. Дегенмен, Солтүстік Кореядан келген көптеген босқындар Оңтүстік Корея қоғамына бейімделудің қиын екенін айтады. Олар көбінесе қоғамнан шеттетілуге ұшырайтынын және солтүстіктегі адам құқықтары жағдайы туралы үн қозғамауды қалайтын үкіметпен бетпе-бет келетінін мәлімдейді. Үкімет босқындардың Солтүстікке қатысты саясатына ықпал ету мүмкіндігін барынша азайтуға бағытталған маңызды қадамдар жасады. Солтүстікте тұратын адамдарға арналған босқындар жүргізген интернет-радиостанция бір айдан кейін жалдау ақысын төлей алмайтындай қысымға ұшырады. Станция үкіметті бұл науқанды ұйымдастырған немесе оған ыңғай жасаған деп айыптады. Сондай-ақ, үкімет белсенділердің Солтүстікке радио жіберуіне тосқауыл қойды, ал туындаған жанжал кезінде белсенді Норберт Вольерцен жарақат алды.
Just as the DPRK considers South Koreans as fellow citizens, North Koreans are considered citizens of the Republic of Korea, and are automatically given South Korean citizenship and passports upon arrival into ROK territory. However, many refugees from North Korea have complained that they find integration into South Korean society to be difficult. They say they often face social ostracism and a government that would rather they keep quiet about the human rights situation in the North. The government has taken major steps to minimize the impact the refugees might have on its policy towards the North. An Internet radio station operated by refugees, broadcasting for those living in the North, was subject to a campaign of harassment that ended in it being unable to afford its rent after less than one month of operation. The station accused the government of either being behind the campaign or tacitly encouraging it. The government also blocked activists from sending radios to the North, and a scuffle reportedly left activist Norbert Vollertsen injured.
Әскери
Оңтүстік Кореяда ер адамдардың көпшілігі әскери қызметке міндетті. Amnesty International ұйымының мәліметінше, 2004 жылдың маусым айына дейін 758 адам (көбінесе Ехоба куәгерлері) әскери қызметтен бас тартқаны үшін ұсталған. 2018 жылы Конституциялық сот шешімімен үкімет ар-ожданға қарсы шығушыларды түрмеге жаба алмайды, бірақ оларға баламалы қызмет түрін ұсынуға міндетті. Оңтүстік Корея тарихының көп бөлігінде әскерилер қоғамдық бақылаудан қорғалған, нәтижесінде ондаған жылдар бойы әскери қызметкерлерге қатысты зәбір-зорық пен адамдық емес қараушылыққа жол берілді. 1993 жылдан бері халық әскердегі адам құқықтарының бұзылуына, мысалы, қатты ұрыс-дауға наразылық білдіріп келеді. Бір жағдайда армия капитаны 192 сарбазды нәжіс жеуге мәжбүрлегені үшін ұсталды. Кореяның Ұлттық адам құқықтары жөніндегі комиссиясы бұл оқиға адам құқықтарын бұзумен байланысты болғандықтан тергеу бастады.
Military service is mandatory for nearly all South Korean men. According to Amnesty International, there were 758 conscientious objectors (mostly Jehovah's Witnesses) detained for refusing to perform their military service as of June 2004. In 2018, a Constitutional Court ruling found that the government could not imprison conscientious objectors, but had to provide alternative forms of service for them. Through much of modern South Korean history, the military was largely cushioned from public scrutiny, resulting in decades of abuse and inhumane treatment among military personnel. Since 1993, the public has vocally deplored the human rights violations taking place within the military, such as extreme hazing. In one incident an Army captain was arrested on charges of maltreating trainees, after allegedly forcing 192 conscripts to eat faeces. The National Human Rights Commission of Korea launched a probe into the case since it infringed on human rights.
Қылмыстық сот жүйесі
Заң еріксіз тұтқындау мен қамауға алуға тыйым салады, және үкімет осы тыйымды көбінесе сақтады. Дегенмен, Ұлттық қауіпсіздік заңы билік органдарына «мемлекет қауіпсіздігіне» қатер төндіретін деп санайтын әрекеттер жасаған адамдарды ұстауға, тұтқындауға және түрмеге қамауға кең өкілеттік береді. Сынаушылар заңды реформалау немесе жою қажеттігін талап етуді жалғастырды, оның ережелері қылмыстық құрамды нақты анықтамайды деп мәлімдеді. Әділет министрлігі (ӘМ) соттар заңды қатаң түсіндіруге қатысты заңдық прецеденттер қалыптастырғанын және оның кездейсоқ қолданылуына жол бермейтінін мәлімдеді. Соңғы жылдары ҰҚЗ бойынша жүргізілген тергеулер мен тұтқындаулар саны айтарлықтай азайды. 2008 жылы билік 16 адамды тұтқындап, тағы 27 адамды қылмыстық жауапкершілікке тартты. Сотталғандардың төртеуі кінәлі деп танылды, ал қалған 23-і жыл соңында сотталып жатыр. Тамыз айында билік 1980 жылғы мамырдағы Кванджу көтерілісіне қатысты материалдарды таратуы үшін орта мектеп мұғаліміне ҰҚЗ-ді бұзғаны үшін айып тақты. Жыл соңында ол физикалық қамауға алынбастан сотқа қаралды. Тағы бір жағдайда, үкіметтік емес ұйымның (ҮЕҰ) төрт мүшесі қыркүйек айында Корея Халық Демократиялық Республикасының (КХДР немесе Солтүстік Корея) агенттерімен заңсыз байланыста болды және КХДР басшысы Ким Чен Ылды дәріптеу мақсатында Солтүстік Корея баспасының материалдарын таратуы үшін ұсталды және айыпталды. ҮЕҰ үкіметтің төрт адамға қарсы жалған мәлімдемелер жасағанын және зиянды өтеу үшін ар-намысқа нұқсан келтіру туралы талап арыз бергенін мәлімдеді. Жыл соңында төрт адам сотталуын күтіп тұрып, қамауға алынды, ал ар-намысқа нұқсан келтіру туралы талап әлі шешілмеді. 2007 жылдың қарашасында университет профессоры ҰҚЗ-ді бұзғаны үшін кінәлі деп танылып, 2006 жылы екі жылға бас бостандығынан айырылды, бірақ ол соңғы апелляциясын жоғалтты. Amnesty International (AI) есебінде Сеулде мамыр мен қыркүйек аралығында президент Ли Мён Бакқа қарсы демонстрациялар кезінде кемінде үш рет жанындағы адамдардың еріксіз тұтқындалғаны туралы мәлімдеме жасалды. Тұтқындалғандар қамауға алынып, кейін босатылды. Корея Ұлттық Полиция Агенттігі (КҰПА) полицияның демонстрацияларға жауап беруде заң талаптарын сақтағанын мәлімдеді. ӘМ ресми тергеулер жыл соңына дейін кездейсоқ тұтқындау фактілерін растамағанын хабарлады. Оңтүстік Корея үкіметінің адам құқығын бұзудың бір мысалы – 1972 жылдың 27 қыркүйегінде бала зорлау оқиғасы үшін Чон Вон Сопты (정원섭) әділетсіз тұтқындауы. 2011 жылдың 27 қазанында Жоғарғы сот Чон Вон Сопты сенімсіз дәлелдер мен сол кездегі заңсыз полиция процедураларына негізделген кешірім берді.
The law prohibits arbitrary arrest and detention, and the government generally observed these prohibitions. However, the National Security Act grants the authorities broad powers to detain, arrest, and imprison persons who commit acts the government views as intended to endanger the "security of the state." Critics continued to call for reform or abolishment of the law, contending that its provisions did not define prohibited activity clearly. The Ministry of Justice (MOJ) maintained that the courts had established legal precedents for strict interpretation of the law that preclude arbitrary application. The number of NSL investigations and arrests has dropped significantly in recent years. In 2008, authorities arrested 16 persons and prosecuted another 27 persons for alleged NSL violations. Of those prosecuted, four were found guilty; the remaining 23 were on trial as of year's end. In August authorities indicted a secondary school teacher on charges of violating the NSL for distributing materials related to the May 1980 Kwangju uprising. At the end of the year he was awaiting trial without physical detention. In another case four members of a nongovernmental organization (NGO) were detained and charged in September with illegal contact with Democratic People's Republic of Korea (DPRK or North Korea) agents and distribution of North Korean press material for the purpose of exalting DPRK leader Kim Jong il. The NGO claimed the government used falsehoods against the four and filed a defamation claim for damages. At year's end the four were in detention awaiting trial, and the defamation claim had not been settled. In November 2007 a university professor found guilty of violating the NSL and sentenced in 2006 to two years in prison lost his final appeal. An Amnesty International (AI) report alleged there were arbitrary arrests of bystanders on at least three occasions during demonstrations against President Lee Myung bak in Seoul between May and September. Those arrested were detained and released. The Korean National Police Agency (KNPA) stated that police followed the requirements of the law in responding to the demonstrations. The MOJ reported that official investigations had not confirmed any instances of arbitrary arrest as of year's end. A particular incident of the South Korean government abusing human right is the unjust arrest of Jeong Weon seop (정원섭) for a child rape incident on September 27, 1972. The Supreme Court of Korea pardoned Jeong on October 27, 2011, based on unreliable evidences and illicit police procedures of that time.
Адам саудасы
Заң бойынша адам саудасының барлық түрлеріне тыйым салынған, бірақ елге, елден, ел арқылы және ел ішінде адам саудасы жасалғаны туралы хабарламалар келіп түсті. Ресейден, бұрынғы Кеңес Одағының басқа елдерінен, Қытайдан, Моңғолиядан, Филиппиннен және Оңтүстік-Шығыс Азияның басқа елдерінен келген әйелдер жыныстық құмарлықпен айналысуға және үй шаруасында құлдыққа түсірілді. Олар жеке шақырылды немесе жарнамаларға жауап берді және көбінесе ойын-сауық немесе туристік визамен Кореяға ұшып келді. Кейбір жағдайларда, виза алғаннан кейін жұмыс берушілер құрбандардың паспорттарын заңсыз түрде ұстап алды. Корей еркектерімен заңды және делдалдық некеге тұрған кейбір шетелдік әйелдер некеге тұрғаннан кейін жыныстық құмарлыққа, қарыздық құлдыққа және еріксіз еңбекке түсіп қалды. Кореялық әйелдер негізінен АҚШ-қа, кейде Канада мен Мексика арқылы, сондай-ақ Австралия мен Жапония сияқты басқа елдерге жыныстық құмарлықпен айналысу үшін саудаланып сатылды. Елде мүмкіндік іздеген көшіп-қонғандардың салыстырмалы түрде аз саны адам саудасының құрбаны болды деп есептеледі, бірақ Еңбек министрлігінің жұмыс рұқсаты жүйесі елге адам саудасы арқылы әкелінген жұмысшылардың санын азайтты. Адам саудалаушылар адам саудасы үшін Корея паспортын пайдаланғаны туралы хабарламалар болды. Лауазымды тұлғалардың адам саудасына қатысқанына сенімді дәлелдер жоқ. Заң коммерциялық жыныстық мақсатта, соның ішінде қарыздық құлдықта сатуды тыйым салады және 10 жылға дейін бас бостандығынан айыру жазасын көздейді. Мажбүрлеу еңбегіне қатысу қылмыс болып саналады және 5 жылға дейін бас бостандығынан айыру жазасы қарастырылады. Ақпан айындағы Паспорт заңына енгізілген өзгерістер шетелде заңсыз қызметпен айналысатын, соның ішінде жыныстық саудамен айналысатын адамдардың паспортын шектеуге немесе тәркілеуге мүмкіндік береді. Бірақ кейбір ҮЕҰ секс-саудаға қарсы заңдар толыққанды орындалмай отыр деп санайды. Биыл 220 адам саудасы бойынша тергеу жүргізілді және барлығы 31 қылмыстық іс жыныстық сауда бойынша қарастырылды. Еңбек саудасы бойынша қылмыстық іс қозғалған немесе сотталғандар туралы хабарламалар жоқ. Маусым айында күшіне енген «Неке делдалдығын басқару туралы» заң отандық және халықаралық неке делдалдарын реттейді және адал емес делдалдарға үш жылға дейін бас бостандығынан айыру немесе айыппұл салу жазаларын белгілейді. Сондай-ақ, елде «шетелдік келіндерді» қорғау және некеге тұтқындық жасайтын делдалдарды жазалау туралы заңдар бар, бірақ ҮЕҰ заңдарды күшейту қажет деп мәлімдеді. Адам саудасына қарсы заңдарды орындауға КНПА және Әділет министрлігі жауапты. Үкімет адам саудасына қатысты тергеулерде халықаралық қауымдастықпен бірлесіп жұмыс істеді. Үкімет зорлық-зомбылықтан зардап шеккендерге, соның ішінде адам саудасының құрбандарына көмек көрсету үшін баспаналар мен бағдарламалар желісін ұстап тұрды. Құрбандар медициналық, заңгерлік, кәсіптік және әлеуметтік қолдау көрсетуге құқылы болды. Мемлекеттік емес ұйымдар үкіметтен қаржыландыру алды және осы қызметтердің көп бөлігін ұсынды. ҮЕҰ хабарлағандай, елде шетелдік жыныстық сауданың құрбандарына арналған бір ғана кеңес беру орталығы және екі баспана бар. Әділет министрлігі жыныстық қызметпен айналысатын еркек клиенттерге проституция туралы бұрмаланған көзқарастарды түзету үшін білім беруді жалғастырды. Жыл ішінде бағдарламаға 17 956 адам қатысты.
The law prohibits all forms of trafficking in persons; however, there were reports that persons were trafficked to, from, through, and within the country. Women from Russia, other countries of the former Soviet Union, China, Mongolia, the Philippines, and other Southeast Asian countries were trafficked to the country for sexual exploitation and domestic servitude. They were recruited personally or answered advertisements and were flown to Korea, often with entertainer or tourist visas. In some instances, once these visa recipients arrived in the country, employers illegally held victims' passports. Some foreign women recruited for legal and brokered marriages with Korean men ended up in situations of sexual exploitation, debt bondage, and involuntary servitude once married. Korean women were trafficked primarily for sexual exploitation to the United States, sometimes through Canada and Mexico, as well as to other countries, such as Australia and Japan. Relatively small numbers of migrants seeking opportunities in the country were believed to have become victims of trafficking, although the MOL Employment Permit System reduced the number of workers trafficked into the country. There were reports that human traffickers exploited ROK passports for the purpose of human trafficking. There was no credible evidence that officials were involved in trafficking. The law prohibits trafficking for the purpose of commercial sexual exploitation, including debt bondage, and prescribes up to 10 years' imprisonment. Trafficking for forced labor is criminalized and carries penalties of up to five years' imprisonment. February revisions to the Passport Act allow for restricted issuance or confiscation of passports of persons engaging in illegal activity overseas, including sex trafficking. However, some NGOs believed the laws against sex trafficking were not being enforced to their fullest potential. During the year authorities conducted 220 trafficking investigations and prosecuted in 31 cases, all for sex trafficking. There were no reported prosecutions or convictions of labor trafficking offenses. The Marriage Brokerage Management Act, which entered into effect in June, regulates both domestic and international marriage brokers and prescribes penalties for dishonest brokers, including sentences of up to three years' imprisonment or fines. There also are laws to protect "foreign brides" in the country and punish fraudulent marriage brokers, but NGOs claimed the laws needed to be strengthened. The KNPA and the MOJ were principally responsible for enforcing antitrafficking laws. The government worked with the international community on investigations related to trafficking. The government maintained a network of shelters and programs to assist victims of abuse, including trafficking victims. Victims were also eligible for medical, legal, vocational, and social support services. NGOs with funding from the government provided many of these services. NGOs reported that there was only one counseling center and two shelters in the country dedicated to foreign victims of sex trafficking. The MOJ continued to educate male clients of prostitution to correct distorted views of prostitution. During the year 17,956 individuals participated in the program.