Кіріспе
Тендай буддасының жүріп өтуі Кахёгё (回峰行) – Тендай буддасының монахтары орындайтын аскетикалық тәжіриба. Бұл тәжірибада Тендай мектебінің штаб-пәтері орналасқан Хиэй тауының үстінен бірнеше рет қадам басқанда, залдарда, қасиетті орындарда және басқа да киелі жерлерде дұғалар оқылады. Бұл тәжірибаны толық аяқтау үшін жеті жылға бөлінген 1000 күн қажет. Осыған дейін үш адам осы маршрутты екі рет аяқтаған, соңғысы – Юсай Сакаи ([[:ja:酒井雄哉), ол 1973 жылдан 1980 жылға дейін, содан кейін жарты жылдық үзілістен соң, 1987 жылы 60 жасында екінші айналымын аяқтады. Кахёгёны аяқтауға жеті жыл уақыт кетеді, себебі монахтар медитация мен каллиграфия бойынша буддалық оқудан өтуі керек, сондай-ақ ғибадатханадағы басқа да міндеттерді орындауы тиіс. Олар Хиэй тауында барлығы 12 жыл өткізуге міндетті және өмір бойы ұстанып жүруге ант етеді, сонымен қатар рухани тазару мақсатында бойжеткендікке және ішімдікке тимеуге уәде береді. Оқу 100 күндік кезеңдерге бөлінеді:
The kaihōgyō (回峰行) is an ascetic practice performed by Tendai Buddhist monks. The practice involves repeatedly walking a route on Mount Hiei, the location of the Tendai school headquarters, all the while offering prayers at halls, shrines and other sacred places. The longest observance of this practise takes 1000 days to complete, spread over seven years. Of these, three people have completed the circuit twice, most recently Yūsai Sakai ([[:ja:酒井雄哉), who first went from 1973 to 1980 and then, after a half year pause, went again, finishing his second round in 1987 at age 60. The kaihōgyō takes seven years to complete, as the monks must undergo other Buddhist training in meditation and calligraphy, and perform general duties within the temple. They are required to spend 12 years total on Mount Hiei and includes vows of lifelong celibacy and sobriety in the spirit of renunciation. The training is divided into 100 day sections as follows:
Year 1 Year 2 Year 3 Year 4 Year 5 Year 6 Year 730 (40) km per day for 100 days.30 (40) km per day for 100 days.30 (40) km per day for 100 days.30 (40) km per day for 200 days.30 (40) km per day for 200 days.60 km per day for 100 days.84 km per day for 100 days, followed by 30 (40) km per day for 100 days. (The numbers in parentheses indicate the distance of the Imuro Valley course, which is longer.) The walking meditation is punctuated in the middle of the term by the Katsuragawa retreat which takes 4 days. Although not required, all modern initiates have been known to add the missing days due to this retreat onto the end of their course, thereby completing the full 1000 day term. Author John Stevens, in his book, The Marathon Monks of Mount Hiei, describes the long distance walking style which dates back over a thousand years: "Eyes focused about 100 feet ahead while moving in a steady rhythm, keeping the head level, the shoulders relaxed, the back straight, and the nose aligned with the navel."
1-жыл 2-жыл 3-жыл 4-жыл 5-жыл 6-жыл 7-жыл100 күн бойы күніне 30 (40) км.100 күн бойы күніне 30 (40) км.100 күн бойы күніне 30 (40) км.200 күн бойы күніне 30 (40) км.200 күн бойы күніне 30 (40) км.100 күн бойы күніне 60 км.100 күн бойы күніне 84 км, содан кейін 100 күн бойы күніне 30 (40) км. (Қашаңдағы сандар Имуро аңғарының ұзындығын көрсетеді, ол сәл ұзағырақ.) Жүру медитациясы семестрдің ортасында 4 күндік Кацурагава шегінуімен тоқтатылады. Міндетті болмаса да, қазіргі заманғы барлық жаңадан бастағандар осы шегінуден қалған күндерді курсының соңына қосып, толық 1000 күндік мерзімді аяқтайды. Автор Джон Стивенс өзінің «Хей тауының марафондық монахтары» атты кітабында мың жылдан астам уақыттан бері сақталған ұзақ қашықтыққа жүру стилін былай сипаттайды: «Көздер 100 фут шамасында алға қарай тіктеп, тұрақты ритммен қозғалады, бас тік, иықтар босаңсыған, арқа түзу және мұрын қарынмен бірқатар орналасқан».
The kaihōgyō (回峰行) is an ascetic practice performed by Tendai Buddhist monks. The practice involves repeatedly walking a route on Mount Hiei, the location of the Tendai school headquarters, all the while offering prayers at halls, shrines and other sacred places. The longest observance of this practise takes 1000 days to complete, spread over seven years. Of these, three people have completed the circuit twice, most recently Yūsai Sakai ([[:ja:酒井雄哉), who first went from 1973 to 1980 and then, after a half year pause, went again, finishing his second round in 1987 at age 60. The kaihōgyō takes seven years to complete, as the monks must undergo other Buddhist training in meditation and calligraphy, and perform general duties within the temple. They are required to spend 12 years total on Mount Hiei and includes vows of lifelong celibacy and sobriety in the spirit of renunciation. The training is divided into 100 day sections as follows:
Year 1 Year 2 Year 3 Year 4 Year 5 Year 6 Year 730 (40) km per day for 100 days.30 (40) km per day for 100 days.30 (40) km per day for 100 days.30 (40) km per day for 200 days.30 (40) km per day for 200 days.60 km per day for 100 days.84 km per day for 100 days, followed by 30 (40) km per day for 100 days. (The numbers in parentheses indicate the distance of the Imuro Valley course, which is longer.) The walking meditation is punctuated in the middle of the term by the Katsuragawa retreat which takes 4 days. Although not required, all modern initiates have been known to add the missing days due to this retreat onto the end of their course, thereby completing the full 1000 day term. Author John Stevens, in his book, The Marathon Monks of Mount Hiei, describes the long distance walking style which dates back over a thousand years: "Eyes focused about 100 feet ahead while moving in a steady rhythm, keeping the head level, the shoulders relaxed, the back straight, and the nose aligned with the navel."
Доири немесе "Құдай үйіне кіру"
Бесінші жылғы сынақ кезеңінде, көптеген адамдардың ең қиын деп санайтын фаза басталады. Аскет-монах тоғыз күн бойы тамақтан, судан және кез келген демалыстан бас тартуы керек. Ол ғибадатханада отырып, үнемі Фудо Мёо мантрасын жаттайды. Оның оң және сол жағында екі монах болады, олар оның ұйықтап қалмауын қадағалайды. Әр түн сағат 2-де ол 200 метрдей қашықтықтағы арнайы құдықтан Фудо Мёоға арнап су әкелу үшін тұруы тиіс.
Киім-кешек
Кайхогё тәлімгерлері тірі Фудо Мёоо бейнесін көрсетеді деп есептеледі, ал киімнің әрбір бөлігі оны бір жолмен немесе екіншісімен көрсетеді. Тәлімгерлер хиноки ағашынан тоқылған жолақтардан жасалған, екі жағы иілген, тікбұрышты түтікшеге айналған ерекше бас киім киеді. Алғашқы 300 күнді аяқтағанша, тәлімгерлер бас киімін сол қолтығының астына қысып алып жүреді және оны тек жаңбыр жауғанда ғана киюге рұқсат етіледі. Егер монах осы тәлімді орындау кезінде қайтыс болса, бас киімде Сандзу өзенінен – тірілер мен өлгендерді бөліп тұратын мифологиялық өзеннен өту үшін паром ақысын төлеуге арналған рокумон сен деп аталатын монета сақталады. Жапон мәдениетінде өліммен байланысты ақ түсті шапан киіледі. Аяқ киім ретінде уараджи киіледі, ал таби киюге алғашқы 300 күннен кейін рұқсат беріледі. Уараджи лотос гүлдерінің жапырақтарын көрсетеді, буддалар мен бодхисаттвалар буддалық бейнелеу өнерінде олардың үстінде тұрғандай бейнеленеді. Тәлімгерлер дәстүр бойынша өздерінің тәлімін аяқтай алмаса, өз-өзіне қол жұмсау үшін пышақ пен жусан арқанын алып жүреді.