Кіріспе

Прозоровскийлер әулеті (Прозоровские) – Ярославль және Мологаның ортағасырлық билеушілерінен, соңында Смоленск Ростиславичі әулетінен тараған орыс ақсүйек әулеті. Олардың тегі 15 ғасырда олардың жалғыз вотчинасы болған Молога маңындағы Прозорово ауылынан шыққан.

Тарих

Ресей тарихының москвалық кезеңінде отбасының ең көрнекті мүшесі – ханзада Иван Семенович Прозоровский, бояр ұлы және бояр болған, Стенка Разин көтерілісі кезінде Астраханды басқарған. Көтерілісшілер қаланы алғанда, оны кремль мұнарасынан лақтырып жіберді. Оның кішкентай ұлын қала қабырғасына асылып қойды (1670 ж.). Иванның арсыз өлімі отбасының беделін одан әрі арттырды, ал Петр I-нің билігінің басында оның алты жүрегі бояр дәрежесіне көтерілді. Елизаветаның бас қолбасшысы, ханзада Иван Андреевич Прозоровский, күйеу баласы Александр Суворовтың әскери мансабын бастауға көмектесті. Соңғысының ханшайым Дарья Прозоровскаямен өмірі ешқашан тыныш болған жоқ. Олар ертеде ажырасып, генерал-фельдмаршал оның ұлы Аркадий Суворовты өзінің ұлы ретінде мойындамады. Ханзада Александр Александрович Прозоровский (1732–1809) – отбасының жалғыз фельдмаршалы. Ол жеті жылдық соғыста және Қырымды жаулап алуда көзге түсті. 1790 жылы Мәскеудің генерал-губернаторы қызметіне қайта оралды. 1808 жылы Ресей әскері Түркияға қарсы жаңадан соғыс бастағанда, Прозоровский бас қолбасшы болып тағайындалды. 1870 жылы Прозоровскийлер отбасы еркек желісінен толықтай жойылды. 16 жыл бұрын император Николай I князь Александр Федорович Галицинге (1810–98) анасының әкесінің аты мен таңбасын алуға рұқсат берген еді. Галициннің ұрпақтары 1914 жылы оның жалғыз ұлы, ханзада Александр Галицин-Прозоровскийдің (1853–1914) қайтысымен тоқтатылды.