Кіріспе

Персиялық суфи Абу Абд Алла Мұхаммед ибн әл-Хафиф (882-982) әл-Шейх әл-Кабир немесе Шейх әл-Ширази атымен белгілі, Ираннан шыққан парсы мистигі және суфи. Ол суфизмді (тасаувуфты) Шираз қаласына әкелген адам деп есептеледі. Бағдадта білім алған шафиит дін ғалымы, сонымен қатар Басрадағы теолог әл-Аш'ариден де дәріс алған. Бағдадта ол Рувайм, Халладж және Шиблимен таныс болған. Өмірінің көп бөлігін туған шаһары Шираздан тыс өткізгеннен кейін, ол қайта оралып, сол жерде дүниеден озды.

Өмірбаян

Оның толық аты – Мұхаммед ибн Хафиф ибн Асфакшад, Әбу Абдалла әл-Ширази әл-Дибби әл-Шафиғи әл-Суфи. Әбу Абд әр-Рахман әл-Сулами (412/1021 ж. ө.) оның жайлы былай деді: «Суфилердің (әл-Қаум) арасында одан үлкені немесе бүгінгі күні оның дәрежесі мен халіне жеткені жоқ». Бірде ол: «Егер намазға шақыруды естіп, мені алғашқы қатарда көрмесеңіздер, мені зираттарда іздеңіздер», – деді. Ол имам Әбу әл-Хасан әл-Аш’ариден *каламды*, Ибн Сурайджтан *фиқһты*, ал Рувайм, Әбу Мұхаммед әл-Жәририден (311/923-24 ж. ө.) және Әбу әл-‘Аббас ибн ‘Атадан (309/921-22 немесе 311/923-24 ж. ө.) *тасаввуфты* үйренді. Әл-Дхахаби оның жайлы: «Ол сыртқы ғылымдардың (‘улум әз-захир) ең білімді шейхтарының бірі», – деді. Ибн Таймия оны сүннеттің ұлы суфи өкілдерінің бірі деп атайды. Ибн Хафиф: «Бастапқыда бір намазда ‘Ихлас’ (112-тарау) сүресін он мың рет оқып немесе бір намазда бүкіл Құранды оқып шығар едім», – деді. Әл-Сулами: «Әбу ‘Абдалла [ибн Хафиф] әмірлер отбасынан шыққан, бірақ ол *зухдты* (аскетизмді) осы деңгейге жеткізді: ‘Мен қоқыс үйінділерінен жиналған киімдерді жинап, жуып, киім ретінде пайдалануға жарамдыларын тігіп, 14 ай бойы түнде бір жұдырық бұршақпен оразаңды ашатынмын’», – деді. Ибн Хафиф өзінің ұстазы Ибн Сурайджтан Аллаға деген махаббаттың *уәжіп* (міндетті) екенін дәлелдейтін аяттарды жеткізді: «Егер әкелерің, ұлдарың, бауырларың, әйелдерің, руларың, жинаған байлығың, сатудан қорқатын тауарың және қалаған үйлерің Алла мен Оның елшісінен және Оның жолында күресуден маңыздырақ болса, онда Алланың әмірі келгенше күтіңдер. Алла залымдарды тура жолға сала алмайды» (9:24). Себебі, міндетті нәрселерге қарсы келу жазамен қорқытылады. Бірде ол Ибн Мақтумның ізбасарларына: «Біраз біліммен айналысыңдар, суфилердің (керісінше) сөздері сіздерді жаңылыстырмасын. Мен өзім сыя қаламды киімнің ішіне жасырып, ғалымдарға жасырын барып тұратынмын. Егер олар (суфилер) білгенде, менен соғысып, ‘Сен жеңіске жете алмайсың’ дейтін еді. Кейіннен олар маған мұқтаж болып қалды», – деді. Ибн Хафиф әдеттегі намаздарына тұруға күші жетпей қалғанда, Пайғамбарымыздың: «Отырып оқыған намаз, тұрып оқыған намаздың жартысы» деген хадисін еске түсіріп, одан екі есе көп намазды отырып оқыды. Ибн Бақия Ибн Хафифтен былай жеткізді: «Бастапқыда бір ракъада ‘Құл хуа Аллаху ахад’ [Ихлас сүресі: 112] сүресін он мың рет оқып немесе бір ракъада бүкіл Құранды оқып шығар едім». «40 жыл бойы Рамазан айының соңында *закат әл-фитр* (тазалану салығы) маған ешқашан міндетті болған емес». Ол Иранның Шираз қаласында жерленген. Оның қабірі бүгінде қоғамдық кітапхана болып табылады.