"Автоэмансипация": еврей ұлттығының қалыптасуы және Сионизмнің бастауы
Auto-Emancipation
Леон Пинскердің 1882 ж. жазған «Автоэмансипация» памфлеті – қазіргі еврей ұлтшылдығының, әсіресе сионизмнің негізін қалаушы құжат. Антисемитизм мен еврей мемлекетінің қажеттілігі талданған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Автоэмансипация (Selbstemanzipation) – 1882 жылы орыс-польшалық еврей дәрігері және белсенді Леон Пинскердің неміс тілінде жазған кітапшасы. Бұл құжат қазіргі еврей ұлтшылдығының, әсіресе сионизмнің негізін қалаушы құжат деп саналады. Пинскер антисемитизмнің пайда болу тарихын талқылап, еврейлердің өзін-өзі басқаруы және еврей ұлттық санасының қалыптасуы қажеттігін айтты. Еврейлер өз мемлекетіне ие болмайынша, басқа ұлттармен әлеуметтік теңдікке жете алмайтынын жазды. Ол еврей басшыларын мәселені талқылау үшін жиналысқа шақырды. Кітапшада еврейлерге қарсы шабуылдар психоз, патологиялық ауру және негіргі себепсіз қорқыныш деп сипатталады. Пинскер бастапқыда ассимиляцияны жақтаған, Ресейдегі еврейлердің адам құқықтарын кеңейтуді талап еткен. Алайда, 1881 жылы патшалық Ресейде еврейлерге қарсы кең ауқымды қырқындар болғаннан кейін және 1882 жылдың бірінші жартысында Батыс Еуропаға сапар жасағаннан кейін оның көзқарасы өзгерді. Сол жылы ол эссесін неміс тілінде анонимді түрде жариялады. Пинскердің жаңа көзқарасы оның еврей ұлтшыл тобы Ховевеи Сионның құрылысына қатысуына әкелді, оның төрағасы болды. Эссе бүкіл Еуропадағы еврейлерге және сионизм мен еврей мемлекетінің дамуына үлкен әсер етті. Кітапша 1882 жылдың қыркүйек айында жарық көрді.
Auto Emancipation (Selbstemanzipation) is a pamphlet written in German by Russian Polish Jewish doctor and activist Leon Pinsker in 1882. It is considered a founding document of modern Jewish nationalism, especially Zionism. Pinsker discussed the origins of antisemitism and argued for Jewish self rule and the development of a Jewish national consciousness. He wrote that Jews would never be the social equals of non Jews until they had a state of their own. He called on Jewish leaders to convene and address the problem. In the pamphlet, he describes anti Jewish attacks as a psychosis, a pathological disorder and an irrational phobia. Pinsker had originally been an assimilationist, calling for greater respect of human rights for Jews in Russia. However, following massive anti Jewish riots in Tsarist Russia in 1881, and a visit to Western Europe in the first half of 1882, his views changed. That year he published the essay anonymously in German. Pinsker's new perspective also led to his involvement in the development of the Jewish nationalist group Hovevei Zion, which he chaired. The essay itself inspired the group, and Jews throughout Europe, and was a landmark in the development of Zionism and the Jewish State. The pamphlet was published in September 1882.
Дәйексөздер
Шын мәнінде, қандай қайғылы бейнеге тоныпмыз! Біз ұлттар қатарында есептелмейміз, тіпті істер бізге қатысты болғанда да олардың кеңестерінде дауысымыз жоқ. Біздің отанымыз – бөтен ел; біздің бірлігіміз – шашыраңқылық; біздің ынтымағымыз – бізге қарсы күрес; біздің қаруымыз – көңіл тоқтық; біздің қорғанысымыз – қашқандық; біздің ерекшелігіміз – бейімделу; біздің болашағымыз – ертеңгі күн. Маққабейлер ұрпақтары үшін қандай жанышқыр рөл! "18 және 19 ғасырлардағы ұлы идеялар халқымызға із қалдырмай кетпеді. Бізді яһудилер ғана емес, адамдар ретінде де сезінеміз. Адамдар ретінде, біз де басқалар сияқты өмір сүргіміз және басқа ұлттар сияқты ұлт болғымыз келеді."
"Indeed, what a pitiful figure we cut! We are not counted among the nations, neither have we a voice in their councils, even when the affairs concern us. Our fatherland – the other man's country; our unity – dispersion; our solidarity – the battle against us; our weapon – humility; our defense – flight; our individuality – adaptability; our future – the next day. What a miserable role for a nation which descends from the Maccabees!" "The great ideas of the eighteenth and nineteenth centuries have not passed by our people without leaving a mark. We feel not only as Jews; we feel as men. As men, we, too, wish to live like other men and be a nation like the others "