Ламия шайқасы (б.з.д. 209 ж.) – Филипп V Македонский әскері мен Этолдер арасындағы шайқас. Рим және Пергама қолдауына қарамастан, Этолдер жеңілді. 1000-ға жуық қаза болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ламияның бірінші шайқасы б.з.д. 209 жылы Македонияның Филипп V әскері мен Пирриас бастаған этолиялықтар арасында өтті. Этолиялықтарға шағын римдік күштер және Пергам патшалығынан келген әскерлер көмектесті. Македониялықтар жеңіске жетті. Сол жылдың ішінде Ламияда тағы бір шайқас болды. Ламияның бірінші шайқасында этолиялық одағы шамамен 1000 адамдық шығынға ұшырады.
The First Battle of Lamia was fought in 209 BC between the forces of Philip V of Macedon and the Aetolians led by Pyrrhias. The Aetolians were aided by a small Roman force and a force from the kingdom of Pergamon. The Macedonians were victorious. Another battle was fought at Lamia within the year. In the First Battle of Lamia the Aetolian league suffered almost 1,000 casualties.
Өмірбаян
210 жылдың көктемінде Левин өзінің флотымен қайтадан Коркирадан кемеге мініп, этолиялықтармен бірге Фокиялық Антикираны басып алды. Рим тұрғындарын құлдарға айналдырды, ал Аэтолия қаланың иесі болды. Римнен қорқу мен оның әдістеріне қатысты алаңдаушылық болғанымен, Филипке қарсы құрылған одақ кеңейе берді. Келісімге сәйкес Пергамон, Элис және Месения, одан кейін Спарта Македонияға қарсы одаққа қосылуға келісті. Рим флоты, Пергам флотымен бірге теңізде бақылауды жүзеге асырды, ал Македония мен оның одақтастары құрлықта одақтың қалған күштерінен қауіп-қатерге тап болды. Римдіктердің Филипті Грециядағы гректер арасында соғысқа тарту стратегиясы сәттілікке жетті, сондықтан Левин Римге консулдыққа келгенде, Филипке қарсы жөнелтілген легионды қауіпсіз түрде кері қайтаруға болатынын хабарлай алды. Алайда, Елеандар, Мессендер және Спарталар 210 жыл бойы бейтарап күйде қалды, ал Филип алға жылжуын жалғастырды. Ол Эхиносты қоршап, кең ауқымды құрылыс жұмыстарын жүргізіп, басып алды, аэтолиялық стратег Доримах пен римдік флоттың қалаға көмек көрсету әрекеттерін тойтарды, енді оған проконсул Публий Сулпиций Галба басшылық етіп тұрды. Батысқа қарай жылжу кезінде Филипп Малиак шығанағындағы Ламия портын да басып алды. Сулпиций мен Доримах Сарон шығанағындағы Эгина аралын басып алды, оны этолиялықтар Пергам патшасы Атталға отыз талантқа сатты, ол оны Эгей теңізінде Македонияға қарсы операциялар базасы ретінде пайдалануға тиіс болды. 209 жылдың көктемінде Филипп Пелопоннес жартыаралындағы өзінің одақтасы Ахая лигасынан көмек сұрады, олар Спарта мен этолиялықтардың шабуылына ұшырады. Ол сондай-ақ Атталдың Аэтолия лигасының екі жоғарғы қолбасшысының бірі болып сайланғанын және оның Кіші Азиядан Эгей теңізін кесіп өтуге ниеттенгендігі туралы хабарларды естіді. Осы себепті патша Филип Грецияға қарай оңтүстікке аттануға шешім қабылдады.
In the spring of 210 BC, Laevinus again sailed from Corcyra with his fleet, and with the Aetolians, captured Phocian Anticyra. Rome enslaved the inhabitants and Aetolia took possession of the town. Although there was some fear of Rome and concern with her methods, the coalition arrayed against Philip continued to grow. As allowed for by the treaty, Pergamon, Elis and Messenia, followed by Sparta, all agreed to join the alliance against Macedon. The Roman fleet, together with the Pergamene fleet, controlled the sea, and Macedon and her allies were threatened on land by the rest of the coalition. The Roman strategy of encumbering Philip with a war among Greeks in Greece was succeeding, so much so that when Laevinus went to Rome to take up his consulship, he was able to report that the legion deployed against Philip could be safely withdrawn. However, the Eleans, Messenians and Spartans remained passive throughout 210 BC, and Philip continued to make advances. He invested and took Echinus, using extensive siege works, having beaten back an attempt to relieve the town by the Aetolian strategos Dorimachus and the Roman fleet, now commanded by the proconsul Publius Sulpicius Galba. Moving west Philip probably also took Phalara the port city of Lamia, in the Maliac Gulf. Sulpicius and Dorimachus took Aegina, an island in the Saronic Gulf, which the Aetolians sold to Attalus, the Pergamene king, for thirty talents, and which he was to use as his base of operations against Macedon in the Aegean Sea. In the spring of 209 BC, Philip received requests for help from his ally the Achaean League in the Peloponnesus who were being attacked by Sparta and the Aetolians. He also heard that Attalus had been elected one of the two supreme commanders of the Aetolian League, and rumours that he intended to crossover the Aegean from Asia Minor. It was due to this that King Philip decided to march south into Greece.