Кіріспе

Пицея тұқымдасының өсімдік түрі.

Пицея smithiana – Пицея тұқымдасына жататын мәңгі жасыл ағаш. Ол Батыс Гималай шыршасы деп те аталады және Батыс Гималай мен іргелес тауларда, Ауғанстанның солтүстік-шығысынан, Солтүстік Пәкістан, Үндістан және Непалдың орталық бөлігіне дейін табиғи түрде өседі. Бұл ағаш 2400-3600 метр биіктікте деодар кедрі, көк қарағай және пиндроу шыршаларымен бірге ормандарда өседі.

Сипаттама

Picea smithiana – биіктігі 40–55 м (көбінесе 60 м-ге дейін) жететін, діңінің диаметрі 1–2 м болатын ірі мәңгі жасыл ағаш. Оның конустық тәрізді шашағы бар, бұтақтары көлденең және көбінесе салбыраған. Жаңа өскіндері ақшыл-қоңыр түсті, түксіз. Жапырақтары ине тәрізді, барлық шыршалардың арасында ең ұзыны – 3–5 см, көлденең қимасы ромб пішіндес, орташа жасыл түсті, көзге көрінбейтін саңылаулары бар. Шишанкалары кең цилиндрлі конус пішіндес, ұзындығы 9–16 см, ені 3 см. Жасыл түсті кезінде піседі, сосын қоңыр түске айналады және тозаңданудан кейін 5–7 айдан соң 5–6 см-ге дейін ашылады; қабыршақтары қатаң және тегіс дөңгелек пішіндес. Моринда шыршасы – Батыс Еуропадағы үлкен бақтардағы әдемі салбыраған бұтақтары үшін танымал сәндік ағаш. Ол сондай-ақ ағаш және қағаз өндірісі үшін орман шаруашылығында шамалы мөлшерде өсіріледі, бірақ Норвегия шыршасына қарағанда өсуі баяу болғандықтан, туған жерінен тыс маңыздылығы төмендеу. "Моринда" атауы непал тіліндегі ағаштың атауынан шыққан.

Этимология

Пицея «шарпы» дегенді білдіреді, және ол сол мағынадағы көне латын сөзі пикстен шыққан. Атау осы туыстың өкілдері шығаратын жабысқақ қоректік затқа сілтеме жасайды. Смитхиана ағылшын ботанигі және Линнеан қоғамын құрған Джеймс Эдвард Смиттің құрметіне аталған.