Фернанд Ламаз: Психопрофилактика және босандыру әдісінің даму тарихы
Fernand Lamaze
Фернанд Ламаз – француздық акушер, Ламаз әдісін (босануға дайындық және ауырсыздануды басқару) танымал еткен. Психопрофилактика, тыныс гимнастикасы туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз акушері (1891–1957)
French obstetrician (1891–1957)
Фернан Ламаз (fɛʁnɑ̃ lamaz; 1891–1957) – француз акушері, ең белгілісі психопрофилактиканы таратушы ретінде танымал, оның есімімен аталған босануға дайындық және ауырсынуды басқару әдісі (Ламаз техникасы).
Fernand Lamaze (fɛʁnɑ̃ lamaz; 1891–1957) was a French obstetrician, most famous as the popularizer of psychoprophylaxis, a method of childbirth preparation and pain management that bears his name (the Lamaze technique).
Мансап
Ламазе 1951 жылы Кеңес Одағына сапар жасады. Ол жерде ол психопрофилактика қолданылып туғызғанды көрді, бұл әдіс негізінен кеңес психотерапевті И.З. Велвовскийдің (Украинаның Харьков қаласы) еңбегімен дамытылған. Иван Павловтың шартты рефлекс теориясына негізделген психопрофилактика, еңбек және босанудың физиологиялық процесі туралы білім беру арқылы босану ауруын азайтуға бағытталған. Сондай-ақ, жатырдың жирылуына жаттықтырылған релаксация жауабы және қанмен қамтамасыз етуді жақсартумен қатар, жатырдан миға ауырсыну сигналдарының берілуін бәсеңдетуге арналған белгілі бір дем алу техникаларын қамтиды. Ламазе көріп білгендеріне қатты әсер етті, сондықтан Францияға оралғаннан кейін өмірінің соңына дейін психопрофилактиканы таратуға арнады.
Lamaze visited the Soviet Union in 1951. There, he observed a birth using psychoprophylaxis, which had been developed primarily by Soviet psychotherapist I. Z. Velvovskii of Kharkov, Ukraine. Based on Ivan Pavlov's theory of conditioned response, psychoprophylaxis strove to eliminate the pain of childbirth through education about the physiological process of labor and delivery, through the trained relaxation response to uterine contractions, and through patterned breathing intended to both increase oxygenation and interfere with the transmission of pain signals from the uterus to the cerebral cortex. Lamaze was so impressed by what he witnessed that after he returned to France, he devoted the rest of his life to promoting psychoprophylaxis.
Сын
Ламазе тәртіпке аса көңіл бөлетіндігі және феминистік емес екендігі үшін сынға ұшырады; "[Л]амазедің бала тууға қатысты тәртіптік көзқарасы Шейла Китцингердің 1950-ші жылдары Париждегі клиникада жұмыс істеген кезде қолданған әдістерін сипаттауынан анық көрінеді. Шейла Китцингердің сөзінше, Ламазе әйелдердің босану кезіндегі өнерін олардың "беймазалығы мен айқайларына" қарай "тамаша" дегеннен "толық сәтсіздікке" дейін бағалаған. Ол, "жетіспегендер" өздері кінәлі, себебі олар күмәнданып немесе жеткілікті жаттығу жасалмаған" деп есептеген, ал болжанатын нәрседей, "әлде де көп сұрақ қоятын" "білімді" әйелдер Ламазе үшін ең "жетіспейтін" саналған."
Lamaze has been criticized for being over disciplinary and anti feminist; "[t]he disciplinary nature of Lamaze’s approach to childbirth is evident from Sheila Kitzinger’s description of the methods he deployed while working in a Paris clinic during the 1950s. According to Sheila Kitzinger, Lamaze consistently ranked the women’s performance in childbirth from 'excellent' to 'complete failure' on the basis of their 'restlessness and screams.' Those who 'failed' were, he thought, 'themselves responsible because they harbored doubts or had not practiced sufficiently,' and, rather predictably, 'intellectual' women who 'asked too many questions' were considered by Lamaze to be the most 'certain to fail.'"