Кіріспе
Уильям Хогарттың алты суреттен тұратын сериясы "Әшекейлі үйлену" – Уильям Хогарттың 1743 және 1745 жылдар аралығында 18 ғасыр қоғамын сынға алу мақсатымен салған алты суреті. Олар ақша немесе әлеуметтік мәртебе үшін ойланбастан үйленудің қасіретті салдары мен меценаттық пен эстетиканы сатиралайды. Суреттер Лондонның Ұлттық галереясында сақталады. Бұл серия оның басқа да моральдық әңгімелері – "Жаман қыздың тағдыры" (1732) және "Дөңгелекшінің тағдыры" (1735) сияқты жақсы қабылданбады. Суреттер 1751 жылы сатылғанда, суретші күткеннен әлдеқайда төмен бағаға сатылды. Серияның бірінші суреті "Неке шарты" (жақтағы атауы: Неке шарты), үйдің шатақтығы мен төленбеген есеп шоттарын ұстап тұрған қызметші үй шаруасының дұрыс еместігін көрсетеді. Серияның үшінші суреті "Тексеру" (жақтағы атауы: Шарлатан дәрігерге бару), графтың ұлы (виконт) жас тоғысқан әйелмен бірге шарлатан дәрігерге бара жатқанын көрсетеді. Бір түсіндіру бойынша, виконт сифилисті емдеуге арналған сынап таблеткаларына наразы болып, ақшасын қайтаруды талап етеді, ал оның қасында отырған жас тоғысқан әйел аузындағы жараны, сифилис белгісін емдейді. Бірақ Ұлттық галерея көрмесінің кураторы Джуди Эгертонның талдауына сәйкес, дұрыс түсіндіру өте өзгеше, тіпті қараңғырақ: виконт оны сифилиспен жұқтырды деп ойлап, баланы дәрігерге әкелген. Бышақ ұстаған әйел – қыздың анасы, виконтты шантаж жасау үшін ашуланған түр бейнелейді. Бала анасы оны сатқан кезде-ақ ауруға шалдыққан, себебі ол оның алғашқы "қорғаушысы" болмаған немесе анасынан, яғни шарлатан дәрігерден сифилис мұра болған. Алайда ашуланған әйелдің кім екені туралы пікірлер қарама-қайшы, кейбіреулер оның шарлатанның көмекшісі екенін, ал басқалары оның тоғысқан әйел екенін айтады. Суреттің төменгі оң жақ бұрышында ашық кітап жатыр, онда былай деп жазылған: "Explication de deux machines superbes, l'un pour remettre l'epaules, l'autre pour server de tire bouchon, inventes par Mons De La Pillule, Vues Et Aprouves Lar L'academie Royal Des Sciences Aparis", яки ағылшын тілінде: "Екі керемет машинаның түсіндірмесі, біреуі иықтарды орнына қоюға, екіншісі – тығын ашуға арналған, Монс Де Ла Пиллюль (Таблеткалар тауы) ойлап тапқан, Париждегі Корольдік ғылым академиясы көріп, бекіткен". Бұл академияның шынайы басылымдар сериясындағы ойдан шығарылған бет. Төртінші сурет "Дайындық" (жақтағы атауы: Графиняның таңғы күтімі), саудаға шығарылатын "Актеон" және басқа да бірнеше мүсіндер бейнеленген. Мұндай суреттерде африкалықтар еуропалық стильде киінген, бұл Еуропадағы Африка туралы "куккиге табынушылар мен аңшылар" мекендейтін кең таралған түсініктерге қайшы келеді. Бесінші сурет "Багно" (жақтағы атауы: Графтың өлтірілуі), едендегі маскалар жұбайлардың маскарадқа барғанын көрсетеді. Соңында алтыншы сурет "Ханшайымның өлімі" (жақтағы атауы: Графиняның өзін-өзі өлтіруі), графиня сүйіктісі графын өлтіргені үшін Тибернде асылып өлтірілгеннен кейін қайғы мен кедейлікке ұшырап, өзін улайды. Баласын көтеріп отырған қарт әйел баласына өзін сүйіп алуға рұқсат береді, бірақ баланың бетіндегі белгі мен аяғындағы қақпақ аурудың келесі ұрпаққа берілгенін көрсетеді. Графиняның әкесі, оның қарапайым өмір салты жалаңаш үйде айқын көрінеді, оның қызының жалғыз құнды иелігі – неке сақинасын алып тастайды. Бұл суреттер алғашқыда көпшілік тарапынан жақсы қабылданбады, бұл суретшінің көңілін қалдырды. Ол оларды Хиллингтонның мырза Лейнге жүз жиырма гинеяға сатты. Тек жақтаулар ғана Хогартқа әрқайсысы төрт гинеяға шықты, сондықтан оның бұл құнды серияны салу үшін алған сыйақысы жүз фунттан он алты шиллинг ғана болды. Лейн қайтыс болғаннан кейін олар оның немере інісі полковник Которнның меншігіне өтті. 1796 жылдың мамыр айында олар Кристис аукционында, Пэлл Моллде Джон Джулиус Ангерштейнге мың гинеяға сатылды. Қазір олар Ұлыбритания үкіметінің меншігінде және Ұлттық галерея жинағының бір бөлігі болып табылады. Хогарт "Әшекейлі үйлену" сериясын "Бақытты үйлену" сериясымен жалғастыруды жоспарлаған, бірақ бұл серия тек аяқталмаған эскиздер түрінде сақталған.
Marriage A la Mode is a series of six pictures painted by William Hogarth between 1743 and 1745, intended as a pointed skewering of 18th century society. They show the disastrous results of an ill considered marriage for money or social status, and satirize patronage and aesthetics. The pictures are held in the National Gallery in London. This series was not received as well as his other moral tales, A Harlot's Progress (1732) and A Rake's Progress (1735), and when the paintings were finally sold in 1751, it was for a much lower sum than the artist had hoped for. In the first of the series, The Marriage Settlement (the name on its frame: The marriage contract The disarray of the house and the servant holding a stack of unpaid bills shows that the affairs of the household are a mess. The third in the series, The Inspection (the name on its frame: The visit to the quack doctor), shows the viscount (the earl's son) visiting a quack with a young prostitute. According to one interpretation, the viscount, unhappy with the mercury pills meant to cure his syphilis, demands a refund while the young prostitute next to him dabs an open sore on her mouth, an early sign of syphilis. But according to the analysis of Judy Egerton, the curator of the National Gallery's exhibition, the correct interpretation is very different, and perhaps even darker: The viscount has brought the child to the doctor because he believes he has infected her with syphilis. The woman with the knife is the girl's mother, feigning anger in order to blackmail the viscount, who is being set up. The child already had the disease when her mother sold her to him, either because he was not her first "protector" or because she inherited the illness from her syphilitic father, who is the quack doctor. The identity of the angry woman is, however, disputed, with some arguing that she is the quack's assistant, and others claiming she is a madam. In the bottom right corner of the painting lies an open book, reading: Explication de deux machines superbes, l'un pour hemettre l'epaules, l'autre pour server de tire bouchon, inventes par Mons De La Pillule, Vues Et Aprouves Lar L'academie Royal Des Sciences Aparis, or, In English, "Explanation of two super machines, one to put back shoulders, the other to serve as corkscrew, invented by Mons De La Pillule (Mountain of Pills), seen and approved by the Royal Academy of Sciences in Paris." This is a fictional page in a real series of publications put out by the Academy. In the fourth, The Toilette (the name on its frame: The countess’s morning levee), The Actaeon and several other figurines are seen marked for auction. Such paintings depict the Africans present as dressed in European style and fashion, contrasting popular depictions of Africa in Europe as being inhabited by "doll worshippers and hunters". In the fifth painting, The Bagnio (the name on its frame: The killing of the earl), Masks on the floor indicate that the couple have been at a masquerade. Finally, in the sixth painting, The Lady's Death (the name on its frame: The suicide of the countess), the countess poisons herself in her grief and poverty stricken widowhood, after her lover is hanged at Tyburn for murdering her husband. An old woman carrying her baby allows the child to give her a kiss, but the mark on the child's cheek and the caliper on her leg suggest that disease has been passed onto the next generation. The countess's father, whose miserly lifestyle is evident in the bare house, removes the wedding ring, the only valuable possession his late daughter has left, from her finger. These pictures were at first poorly received by the public, to the great disappointment of the artist. He sold them to a Mr. Lane of Hillington for one hundred and twenty guineas. The frames alone had cost Hogarth four guineas each, so his initial remuneration for painting this valuable series was only sixteen shillings over a hundred pounds. After Lane's death they became the property of his nephew, Colonel Cawthorn. In May 1796 they were sold by auction at Christie's, Pall Mall for one thousand guineas to John Julius Angerstein. They are now owned by the British government and are part of the collection of the National Gallery. It had been Hogarth's intention to follow the Marriage A la Mode series with a companion series called The Happy Marriage, but that series only exists as a series of unfinished sketches.
Техникалық түсініктеме
Бұл суреттер сериясы өз алдына тұратын өнер туындылары болғанымен, олардың бастапқы мақсаты – гравировкаланған мыс табақтар сериясы үшін үлгілер жасау еді. Мыс табақтарға гравюра жасағанда, табаққа түсірілген бейне соңғы баспаның кері бейнесі болып табылады. Әдетте, гравюраға арналған суреттерді жасағанда, суретті кері емес, дұрыс бағытта жасайды, ал гравёр гравюра жасау кезінде оны айнада қарап көшеді. Хогарт өзі гравёр болғандықтан, бұл әдіс оған ұнамады, сондықтан ол «Мода бойынша неке» картиналарын ерекше жағдайда, тікелей көшіруге болатындай етіп кері жасады. Кескіндер солдан оңға қарай қарастырылады, және Хогарт бастапқы суреттерді құрастырғанда мұны ескерген болуы керек.
Атау беру
Суреттерге қатысты сыншылар түрлі-түрлі атаулар берген, алайда суреттер қазір Ұлттық галереяда болғандықтан, осы галереяда қолданылатын атаулар осы жерде де қолданылады.