Кіріспе

Томсон Джей Хадсон (22 ақпан 1834 – 26 мамыр 1903) – американдық автор, журналист, АҚШ Патент бюросының бас сарапшысы және спиритуализмге қарсы белгілі психикалық құбылыстарды зерттеуші, алғаш рет 1893 жылы жарияланған психикалық құбылыстардың үш заңымен танымал болған.

Отбасы

Джон Хадсонның (1791-1872) және Рут Хадсонның (1800-1875) ұлы, Томсон Джей Хадсон 1834 жылдың 22 ақпанында Огайо штатының Уиндхэм қаласында дүниеге келді. Ол 1852 жылы Ханна Элизабет Сторимен (1833-1908) үйленді, кейіннен ол Уильям Р. Девитт Берслидің әйелі болды. Олардың төрт баласы болды. 1861 жылдың 28 мамырында Эмма Литтлға (шамамен 1844-1908) үйленді.

Білім

Ол Виндхэмдегі мемлекеттік мектептерде білім алған. Ол заңды оқыды және 1857 жылы Огайо штатының Кливленд қаласында адвокаттыққа қабылданды. Сондай-ақ, Иллинойс штатындағы Юинг колледжінен философия докторы (Ph. D.) дәрежесін алған.

Кәсіби өмір

Ол 1860 жылы журналистік мансабын бастағанға дейін бірнеше жыл Огайо штатының Мансфилд қаласында тәжірибе жинады. 1880 жылы ол журналистиканы тастап, АҚШ патент бюросына кірді. Хадсонның теориялары Томас Тровард оларды қабылдағанда кеңінен танымал болды, ол 1904 жылы Эдинбургтегі Куин-стрит залында және 1909 жылы Лондондағы Доре галереясында "Психикалық ғылым" тақырыбындағы атақты лекциялар циклын құрастырды. Тровард екі сана тұжырымын Жаңа Ой іліміне енгізді, содан кейін бұл Эрнест Холмстің назарын аударды және Діни ғылым қағидаларының негізіне айналған маңызды түсінікке ұласты. Хадсон "The Medico Legal Journal" журналының қосымша редакторы болды. 1901 жылдың 18 желтоқсанында өткен Medico Legal Society отырысында ол психик Леонора Пайпердің ісін талқылады.

Хадсонның негізгі зерттеу салалары

Психикалық зерттеулер мен метафизика: Хадсон психикалық құбылыстарды ғылыми тұрғыдан зерттеуге қызығушылық танытып, паранормальді құбылыстарды зерттеуге жүйелі және эмпирикалық тәсіл қолдануға тырысты. Оның еңбектері психологияға негізделгенімен, метафизикалық және рухани жақтарына, әсіресе өлімнен кейінгі өмір мүмкіндігіне де тоқталды. Санадан тыс ой: Хадсонның жұмысы көбінесе санадан тыс ойға және оның адамның мінез-құлқы мен өмірлік тәжірибесін қалыптастырудағы рөліне бағытталды. Ол көптеген паранормальді құбылыстарды санадан тыс ойдың қалай жұмыс істейтінін түсіну арқылы түсіндіруге болады деп сенді.

"Екі ой"

Психикалық құбылыстардың заңы (1893, 26 б.) атты еңбегінде Хадсон "объективті сана" және "субъективті сана" туралы айтты; және ол одан әрі түсіндіргендей, оның теориялық ұстанымы мынадай болды: біздің "сана ұйымымыз" осындай еді, бізде "әрқайсысы бөлек және ерекше қасиеттер мен күштерге ие екі сана бар сияқты көрінді; [әрқайсысы] белгілі бір жағдайларда тәуелсіз әрекет етуге қабілетті" (25-б.); ал түсіндіру мақсаты үшін Хадсон, біздің шынымен "екі түрлі санамыз" бар ма, біз тек "қос сана ұйымымен жаратылғанбыз" сияқты көрінеміз бе, әлде бізде "бір сана [белгілі бір қасиеттер мен күштерге ие], ал басқа жағдайларда басқа қасиеттер мен күштер" (25-26 бб.) бар ма деген мәселе ешқандай маңызға ие емес деп сақты. Хадсон екі сана гипотезасын пайдаланып, арбаулардың пайда болуын түсіндірді, олар өлгендердің рухтары емес, бір санадан екіншісіне проекцияланған субъективті сананың туындылары екенін айтты. Оның пікірінше, суретке түсірілген рухтар рухтар емес, медиумның субъективті санасынан шыққан көріністер. Оның қос сана гипотезасы телепатияның бар екендігіне негізделген, бірақ оның бар екені дәлелденбеді.

Хадсонның үш заңы

Адамның екі санасы бар: объективті сана (есте) және субъективті сана (есте болмайтын). Субъективті сана үнемі ұсыныстар арқылы басқарылуға бейім. "Даблин медицина ғылымы журналында" (1893) жарияланған "Психикалық құбылыстар заңы" кітабына жасалған шолуда: "Біз бұл кітапты гипнозға қызығушылық танытқан барлық медициналық оқырмандарымызға, әлі де қандай ақылға сыймас нәрселер жақтастар таба алатынының мысалы ретінде ұсынамыз" делінген. "Психикалық құбылыстар заңына" (1894) жасалған шолу, Бристоль медициналық-хирургиялық қоғамының журналында жарияланды, онда: "Жақындағы психофизиологиялық зерттеулерге қарағанда, психикалық құбылыстардың көп бөлігі бейтарап процестерден тәуелсіз жүреді деп айту аздап қауіпті; бірақ мырза Хадсон мұны өте оңайлықпен жасайды" делінген. "Психикалық құбылыстар заңына" (1894) жасалған шолуда, Хадсонның гипотезасы "субъективті сананың" мидан тәуелсіз және миды пайдаланатын "объективті санадан" тәуелсіз өз ұйымы бар деген идеяға негізделген, бірақ бұл идея ақылға сыймайды және ғылыми дәлелдермен расталмаған. Сондай-ақ, Хадсонның екі сана гипотезасын жоққа шығарып, оны дәлелденбеген деп санады. Леонора Пайпер даусына қатысты мәселелерді қоғамның (1901) қарауына Фердинанд Юджин Дэниел (1839–1914), Нью-Йорк Медико-заңдық қоғамының психологиялық бөлімінің вице-президенті және Техас медициналық журналының редакторы үлес қосты, ол өз пікірінде, мырза Хадсонның "Психикалық құбылыстар заңдарының" негізін құрайтын ["екі сана"] постулатын қабылдайтын ешқандай билікпен таныс емес екенін" айтты. Осыған байланысты Хадсон "бір жаңылысқа түсіп отыр" деген қорытынды жасады.

Өлім

Ол шамамен төрт ай ауырғаннан кейін, 1903 жылдың 26 мамырында Мичиган штатының Детройт қаласындағы үйінде 69 жасында жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды.

Жарияланымдар

Хадсон, Т. Дж. (1893), Психикалық құбылыстар заңы: Гипнотизмді, спиритизмді, психикалық емді және т.б. жүйелі зерттеуге арналған жұмыс гипотезасы, Чикаго, ИЛ: А. С. МакКлург және компания. Хадсон, Т. Дж. (1895), Болашақ өмірдің ғылыми дәлелдемесі, Чикаго, ИЛ: А. С. МакКлург және компания. Хадсон, Т. Дж. (1903), Психикалық медицина заңы: Психология және гистология фактілерінің психикалық емге қатысты өзара байланысы, Чикаго, ИЛ: А. С. МакКлург және компания. Хадсон, Т. Дж. (1904), Рухтың эволюциясы және басқа да эсселер: Портрет және өмірбаяндық очерктермен, Чикаго, ИЛ: А. С. МакКлург және компания. Хадсон, Т. Дж. (1908), Психикалық құбылыстар заңы: Гипнотизмді, спиритизмді, психикалық емді және т.б. жүйелі зерттеуге арналған жұмыс гипотезасы (Отыз бірінші басылым), Чикаго, ИЛ: А. С. МакКлург және компания. Хадсон, Т. Дж. (1920), Рухтың эволюциясы және басқа да эсселер: Портрет және өмірбаяндық очерктермен (Алтыншы басылым), Чикаго, ИЛ: А. С. МакКлург және компания.

Бұйымдар және т.б.

Хадсон, Т. Дж. (1897), "Гипнотизмдегі қауіпті шекаралар", "Гипнотикалық журнал", 2(3), (наурыз 1897), б. 129–141. Хадсон, Т. Дж. (1900), "Гипнотизмнің негізгі принциптері", Е. В. Нил және К. С. Кларк (ред.), Гипнотизм және гипноздық ұсыныстар: Гипнотизм, ұсыныстар және оған ұқсас құбылыстардың қолданылуы мен мүмкіндіктері туралы трица автордың ғылыми еңбегі, Рочестер, Нью-Йорк: Нью-Йорк штатының баспа компаниясы, б. 140–145. Хадсон, Т. Дж. (1901а), "«Христиандық ғылым» туралы шындық": Психопатиялық зерттеу (I бөлім), "Everybody's Magazine", 4(22), (маусым 1901), б. 667–672. Хадсон, Т. Дж. (1901б), "«Христиандық ғылым» туралы шындық – Психопатиялық зерттеу: II. Психикалық емдеудің түсіндірмесі", "Everybody's Magazine", 5(23), (шілде 1901), б. 55–60. Хадсон, Т. Дж. (1902а), "Спиритизм және Леонора Э. Пайпер ханым", Кларк Белл (ред.), Спиритизм, гипнотизм және телепатия: Леонора Э. Пайпердің ісі және Психикалық зерттеулер қоғамымен байланысы, және т.б., Нью-Йорк, Нью-Йорк, Медико-заңдық журнал, б. 4–20. Хадсон, Т. Дж. (1902б), "Тақырыпты аяқтау және қорытынды", Кларк Белл (ред.), Спиритизм, гипнотизм және телепатия: Леонора Э. Пайпердің ісі және Психикалық зерттеулер қоғамымен байланысы, және т.б., Нью-Йорк, Нью-Йорк, Медико-заңдық журнал, б. 163–171.