Наково – Сербиядағы Воеводина автономдық облысының Кикинда муниципалитетіндегі село. 2419 тұрғыны бар, негізінен сербтер. Тарихы, орналасқан жері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Наково – Сербияның Солтүстік Банат аймағындағы Кикинда муниципалитетіне қарасты ауыл. Ол Румыниямен шекараға жақын орналасқан. Ауылдың халқы 2419 адамды құрайды, оның ішінде 2301 (95,12%) – этникалық сербтер.
Nakovo is a village located in the Kikinda municipality of the North Banat District of Serbia, in the Autonomous Province of Vojvodina. It is situated near the border with Romania. The population of the village numbers 2,419 inhabitants, of whom 2,301 (95.12%) are ethnic Serbs.
Атауы
Оның аты 1784 жылы ауылды негіздеген граф Накодан шыққан. Серб тілінде ауыл Наково немесе Наково, хорват тілінде Наково, венгр тілінде Накофальва, ал неміс тілінде Накодорф деп аталады.
Its name originates from Count Nako, who founded the village in 1784. In Serbian, the village is known as Nakovo or Наково, in Croatian as Nakovo, in Hungarian as Nákófalva, and in German as Nakodorf.
Тарих
Орта ғасырларда қазіргі Наковоның орнында Шоллос (Seleš, Szőllős, Seleuš, Sellesch) деген ауыл болған. Осман билігі кезінде (16-17 ғасырлар) Селеште этникалық сербтер тұрған. 18 ғасырдың бірінші жартысында ауыл жойылды және бұл аймақ қоныстанбаған далаға айналды. 1782 жылы бұл аймақ Македониядан келген грек саудагерлері Нако ағайындыларының меншігіне өтті. Кристифор Нако 1784 жылы өз иелігі үшін жұмыс күші қамтамасыз ету мақсатында 50 үй салып, оны этникалық венгрлермен қоныстандырды. 1790 жылы ауылға жаңа қоныс аударушылар келді. Бұл жолы олар немістер болды, олардың саны 176 отбасы, 706 отбасы мүшесін құрады. 1793 жылы ауылдың халқы 1054 адамды құрады, олардың көп бөлігі немістер, сондай-ақ кейбір француздықтар да болды. Осы кезде мажарлар ауылда тұрмады – олар өмірдің қиын жағдайларына байланысты оны тастап кетті. 1836 жылы ауылда 1775 католик және 6 православиелік тұрғын болды, ал 1911 жылы ауылда 538 шаңырақта 2834 адам тұрды. 1918 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін ауыл жаңа құрылған Сербтер, хорваттар және словендер Корольдығының (кейін Югославия) құрамына кірді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде (1941-1944) ол неміс оккупациясы астындағы Банат аймағының құрамына енді. Соғыс кезіндегі оқиғалар мен Оккупациялық әскердің басып алуы салдарынан 1944 жылы неміс халқының көп бөлігі неміс армиясымен бірге ауылды тастап кетті. Ауылда қалған аз бөлігі түрме лагерлеріне жіберілді. 1945-1946 жылдары Босниядан серб отбасылары осы елдімекенге көшіп келді.
In the Middle Ages, a village by the name of Szollos (Seleš, Szőllős, Seleuš, Sellesch) existed on the location of present day Nakovo. During Ottoman rule (16th 17th century), Seleš was populated by ethnic Serbs. By the first half of the 18th century, the village no longer existed and the area was an uninhabited heath. In 1782, the area came under the possession of the Nako brothers, Greek traders from Macedonia. In order to provide a labour force for his estate, Kristifor Nako built 50 houses in 1784, and settled them with ethnic Hungarians. In 1790, a new wave of colonists settled the village. This time, they were Germans, who numbered 176 families with 706 family members. In 1793, the population of the village numbered 1,054 people, mostly Germans and some French people as well. During this time, Hungarians no longer inhabited the village they departed from it because of the harsh conditions of life. In 1836, the village had 1,775 Catholic and 6 Orthodox inhabitants, while in 1911, the population of the village numbered 538 households with 2,834 inhabitants. In 1918, after World War I, the village became part of the newly formed Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes (future Yugoslavia). During World War II (1941–1944), it was included into the German occupied Banat region. As a consequence of events during the war and the Axis occupation, most of the German population fled from the village with the German Army in 1944. The smaller part of the population that stayed in the village was sent to prison camps. In 1945–1946, Serb families from Bosnia came to the settlement.