Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық суретші Уголино ди Нерио (1280? – 1349) – 1317 және 1327 жылдар аралығында туған қаласы Сиенада және Флоренцияда белсенді болған итальян суретшісі. Ол Дуччо ди Буонинсеньяның ізбасары болды, оның «Маэста» туындысынан кейбір көріністері анық көшірілген. Ол Флоренцияда Сиена мектебінің сурет өнерін таратуға үлес қосқан жетекші шебер еді, себебі Санта-Мария-Новелла және Санта-Крочедегі екі ірі базиликада сурет салуға тапсырыс алды.
Italian painter
Ugolino di Nerio (1280? – 1349) was an Italian painter active in his native city of Siena and in Florence between the years 1317 and 1327. He was a follower of Duccio di Buoninsegna, from whose Maestà some of his scenes are clearly derived. He was a leading master who contributed to the spread of Sienese painting in Florence by earning commissions to paint in the two main basilicas there, Santa Maria Novella and Santa Croce.
Өмірбаяны және шығармалары
Нерио 1280 жылы Сиена қаласында суретшілер отбасында дүниеге келген. Оның әкесі, сондай-ақ ағалары Гвидо мен Муччо да суретшілер болған. Оның қол қойылған жалғыз белгілі туындысы – шамамен 1325 жылы салынған Сент-Кроче шіркеуінің бас алтарі үшін жасалған алтарьлық кескін. Қолтаңба қазір жоғалып кеткен, бірақ Вазари оны тіркеп қалған. 1566 жылы Вазари жобалаған киборийге орын беру үшін кескін бас алтарьдан көшірілді. Ол бөлік-бөлік етіліп, сақталған бөліктері ағылшын коллекционері Уильям Янг Оттлиге сатылды. Бүгінде кескіннің бөліктері әлемнің әртүрлі мұражайларында сақталуда. Лондондағы Ұлттық галереяда он бір бөлігі бар. Осы туындыны зерттеу нәтижесінде шамамен қалпына келтіру жұмыстары жасалды. Уголино ди Нерио шамамен 1315 жылы тәуелсіз шебер ретінде көзге түсті. Оның Питти сарайындағы Мадонна Контини Бонакосси сияқты ерте туындылары Дуччо стилінде салынған. 1320 жылдан бастап ерекше, рухани және әсем стиль қалыптасады. Оның жарқын түстерді таңдауына Симоне Мартини әсер еткен болуы мүмкін. Ди Нерионың ізгілік тақырыптарды суреттеуге құштарлығын оның 1328 жылы салған Мария Магдалина мен Тулуза графы Луидің бейнесінен көруге болады. Бұл екі картинада да оның жиі қолданатын бай және жарқын түстер пайдаланылған, әсіресе осы екі туындыда қызыл және алтын түстер басым. Санта-Крочеге арналған алтарьлық кескін – францискан монахтары оған тапсырған жұмыстардың ең маңыздысы болды. Кем дегенде сегіз полиптихтің бөліктері сақталған. Басқа маңызды полиптихтер Кливленд өнер мұражайында және Уильямстаун, Массачусетс штатындағы Кларк өнер институтында орналасқан. Оның ең танымал Мадоннасы Чиеса-делла-Мизерикордия шіркеуінде (Сан-Касчано-ин-Валь-ди-Песа) сақталады; тағы бірі Луврде бар. Вазаридің сөзіне сүйенсек, ол Сиена қаласында қайтыс болған.
Nerio was born around 1280 in Siena to a family of painters. His father as well as his siblings, Guido and Muccio, were artists. His only known signed work is his altarpiece for the main altar of Saint Croce, dated around 1325. The signature is now lost but was recorded by Vasari. The work was moved from the main altar in 1566 to make way for a ciborium designed by Vasari. it was broken up and the surviving parts sold to William Young Ottley, an English collector. Today the panels are scattered in several museums around the world. The National Gallery in London has eleven. Studies of this work have resulted in putative reconstructions. Ugolino di Nerio emerged as an independent master around 1315. His early paintings like the Madonna Contini Bonaccossi in the Pitti Palace, are painted in a style drawn from that of Duccio. From about 1320 a distinct mature style emerges, spiritual and elegant. His choice of brighter colours was perhaps influenced by Simone Martini. Evidence of di Nerio’s fondness for painting pious subject matter can be seen in his iconic depictions of Mary Magdalene and Louis of Toulouse, which were both executed in 1328. Both of these paintings utilize the rich and vibrant colors that he was known for using, especially since the dominant colors in these two particular pieces are bright red and gold. The altarpiece for Santa Croce was the most important commission in a series of works that the Franciscans entrusted to him. At least eight polyptychs have survived in parts. Other important polyptychs are in the Cleveland Museum of Art and the Clark Art Institute, Williamstown, Massachusetts. His best known Madonna is in the Chiesa della Misericordia, San Casciano in Val di Pesa; there is another in the Louvre. According to Vasari he died in Siena.