Англиядағы Оксфордширдегі Асталл ауылы туралы ақпарат: географиясы, құрамына кіретін шағын елді мекендер, 2011 жылғы халық санағы. Асталл, Windrush өзені.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Астхолл немесе Астхолл – Уитниден шамамен 6 миль (10 км) батысқа қарай, Оксфордширде Виндраш өзенінің жағасында орналасқан ауыл және азаматтық қауым. Оған Астхолл-Ли, Филд-Ассартс, Стоунлендс, Воршем және Фордвеллдердің бір бөлігі кіреді. 2011 жылғы халық санағы бойынша қауымның халқы 252 адамды құрады. Астхолл ауылы Виндраш өзенінің оңтүстігінде жатыр, және өзен оның оңтүстік-шығыс шекарасының бір бөлігін құрайды. Қауымның қалған бөлігі, соның ішінде барлық кіші ауылдары өзеннің солтүстігінде орналасқан. Фордвелл арқылы өтетін шағын жол қауымның солтүстік шекарасының көп бөлігін құрайды. Қауымның қалған шекарасының көп бөлігі егістік жерлердің шекараларымен белгіленген.
Asthall or Asthal is a village and civil parish on the River Windrush in Oxfordshire, about 6 mile (10 km) west of Witney. It includes the hamlets of Asthall Leigh, Field Assarts, Stonelands, Worsham and part of Fordwells. The 2011 Census recorded the parish's population as 252. Asthall village is just south of the River Windrush, which also forms the south eastern part of its boundary. The remainder of the parish including all of its hamlets lie north of the river. A minor road through Fordwells forms most of the parish's northern boundary. Most of the remainder of the parish's boundary is formed by field boundaries.
Атауы
Астхолл атауы көне ағылшын тіліндегі ēast 'шығыс' + healh 'бұрыш, қуыс' сөздерінен туындаған, XI ғасырдың басында 'Шығыс Хеолон' деп тіркелген.
The name Asthall derives from the Old English words ēast 'east' + healh 'corner, nook', attested in the early 11th century as East Heolon.
Археология
Ли Хейл жазығында қола дәуіріне жататын екі оба бар. Уотлинг көшесі мен Фоссе жолын байланыстырған Акеман көшесі Рим жолының бағыты ауылдың оңтүстігінен және Виндраш шаруашылығының ортасынан өтеді. Жол Виндраш өзенін ауылдың шығысынан шамалы жерде кесіп өтеді. Римдік қоныстың іздері Виндраш шаруашылығы мен Рим өзенінің қай жерден өткенінің арасындағы төмен жатқан жерлерде, жолдың екі жағында да табылған. Онда біздің заманымыздың бірінші ғасырының ортасынан төртінші ғасырдың соңына дейін қоныстанған. Табылған заттардың ішінде қоянды ұстап тұрған құстың қоладан жасалған мүсіні бар. Ауылдың оңтүстігінде, Уитни – Берфорд тас жолының жанында (қазір A40 магистральдық жолының бір бөлігі), 7-ғасырдың басындағы саксон обасы – Астхолл обасы орналасқан, онда бір ер адамның күл қалдықтары табылған. Обадан алынған заттар қазір Оксфордтағы Эшмолеан мұражайында сақтаулы.
On Leigh Hale Plain there are two barrows that may date from the Bronze Age. The course of Akeman Street Roman Road that linked Watling Street with Fosse Way passes through the parish just south of the village and through the middle of Windrush Farm. The road crossed the Windrush about east of the village. Traces of a Roman settlement have been found on both sides of the course of the road on low lying land between Windrush Farm and the site of the Roman river crossing. It was occupied from the middle of the first century AD to the latter part of the fourth century. Artefacts recovered include a bronze figurine of a bird seizing a hare. south of the village, beside the main Witney – Burford road (now part of the A40 trunk road) is an early 7th century Saxon burial mound, Asthall barrow, that contained the cremated remains of a man. Objects from the barrow are now in the Ashmolean Museum in Oxford.
Уайчвуд орманы
Қауым солтүстік-шығысқа қарай созылып жатыр. 1300 жылғы жазбада Астхоллдың иелігі 1154 жылдан кейін Уайчвуд орманына қарай кеңейтілгені айтылған. Қауымның солтүстік-шығысындағы Field Assarts деген атау ассартингпен байланысты: ол орта ғасырлардағы егіс үшін пайдаланбаған жерді тазалау процесі. Астхолл қауымының солтүстік-шығыс бөлігі 1857 жылы орманнан босатылғанға дейін Уайчвудтың пюрлиесі болып келді.
The parish is elongated north eastwards. A record of 1300 states that the manor of Asthall was extended into Wychwood Forest after 1154. The name of Field Assarts in the north east of the parish refers to assarting: the medieval process of clearing any uncultivated land to convert it to agriculture. The north eastern parts of Asthall parish remained purlieus of the Wychwood until it was disafforested in 1857.
Қауымдық шіркеу
Англия шіркеуінің Сент-Николас шіркеуі шамамен 1160 жылы кеңейтілді, солтүстік қанаттық бөлімі мен солтүстік трансепті бұрынғы шіркеуге қосылды. Солтүстік трансепті аркасы және неф пен солтүстік қанаттық бөлім арасындағы аркадалар нормандық сәулет пен ерте ағылшын готикасы арасындағы кезеңдік стильде салынған. Ғибадатхана 13 ғасырда ерте ағылшын готика стилінде қайта салынды. Солтүстік қанаттық бөлімінің батыс терезесі 13 ғасырдың соңындағы ерте бездірілген готика стилінде жасалған. Нефтің оңтүстік жағында тағы бір бездірілген готикалық терезе бар. Шамамен 1350 жылы солтүстік трансепті жаңартылып, оның шатырының биіктігі нефтен жоғары көтерілді. Осыдан кейін қалған терезелер тік бұрышты готика стилінде қосылды. Батыс мұнарасы 15 ғасырда салынды. Шіркеу 1885 жылы қалпына келтірілді, және алпауыт аркасы осы кезде қайта салынған болуы мүмкін. Шіркеу ІІ* санаттағы ескерткіш болып табылады. Мұнарада алты қоңырау ілінген. Уокингем қорыту зауыты шамамен 1499 жылы бесінші және тенор қоңырауларын құйды. Джон Тейлор және компаниясы 1859 жылы төртінші қоңырауды құйды, бұл Оксфордтағы қорыту зауытында жасалған болуы мүмкін. Уайтчепель қоңырау қорыту зауыты 2005 жылы үшінші, екінші және бірінші қоңырауларды құйды.
The Church of England parish church of Saint Nicholas was enlarged in about 1160, when the north aisle and north transept were added to an earlier church. The north transept arch and the arcade between the nave and north aisle are in the Transitional style between Norman architecture and Early English Gothic. The chancel was rebuilt in the 13th century in the Early English Gothic style. The west window of the north aisle is in the early Decorated Gothic style of the late 13th century. There is another Decorated Gothic window on the south side of the nave. In about 1350 the north transept was remodelled and its roof height increased above that of the nave. After this the remaining windows were added in the Perpendicular Gothic style. The west tower was built in the 15th century. The church was restored in 1885, and the chancel arch was probably rebuilt at this time. The church is a Grade II* listed building. The tower has a ring of six bells. The Wokingham foundry cast the fifth and tenor bells in about 1499. John Taylor & Co cast the fourth bell in 1859, presumably at the foundry they then had in Oxford. Whitechapel Bell Foundry cast the treble, second and third bells in 2005.
Астхолл қоры
2007 жылдың жазында Астхоллдағы құрылыс жұмыстары барысында 110 алтын "періште" және "жарты періште" монетасынан тұратын қор табылды. Монеталар 1470-1526 жылдар аралығында соғылған, олардың көп бөлігі Генрих VI-ның екінші, қысқа ғана билігі (1470-71) немесе Ричард III билігі (1483-85) тұсында жасалған. Бұл феодалдық барондық бүгінгі күнге дейін сақталып келеді.
In the summer of 2007 a hoard of 110 gold angel and half angel coins was found during building work at Asthall. The coins were minted at dates from 1470 to 1526, most of them in the brief second reign of Henry VI (1470–71) or the reign of Richard III (1483–85). This feudal barony survives to this day.
Ыңғайлылықтар
Астхолл ауылында «Мейтайм Инн» деп аталатын паб бар, қазір ол гастропабқа айналған.
Asthall village has a public house, The Maytime Inn, which is now a gastropub.
Атақты тұрғындар
Британдық саясаткер, Асталл баронессасы, Англия мен Уэльстің бұрынғы бас прокуроры Асталлда тұрады.
The British politician Baroness Scotland of Asthal, the former Attorney General for England and Wales, lives in Asthall.