Кіріспе
Астон – Ұлыбританияның Гертфордшир графтығындағы ауыл және азаматтық приход. 2001 жылғы халық санауы бойынша халқы 844 адамды құрады, ал 2011 жылғы санауда 871 адамға дейін өсті. Стивендж және Бина аңғары арасындағы қыратта орналасқан Астон, A1(M) тас жолынан 10 минуттық жерде жатыр. Астонның солтүстігінде Астон-Энд шағын ауылы орналасқан, ол ауылмен тығыз әлеуметтік және географиялық байланыстарға ие. Тағы бір шағын ауыл – Хокс Крос, A602 тас жолының (Стивендж – Гертфорд) бойында орналасқан. Астон көптеген клубтар, қоғамдар мен мүдделер тобына ие, және жыл сайын сәтті мектеп мерекесін өткізеді. Эдуард Исповедник (1024–66) тұсында "Эстон" иелігі Кентербери архиепископы Стигендтің үш вассалына тиесілі болды. Олардың есімдері белгісіз, бірақ кейбір жерлер Вулф Даниялыққа тиесілі деп тіркелген.
Aston is a village and civil parish in the East Hertfordshire district of Hertfordshire, England. According to the 2001 census it had a population of 844, increasing to 871 at the 2011 Census. Located on a ridge between Stevenage and the Beane Valley, Aston is a 10 minutes drive from the A1(M). A mile north of Aston lies Aston End, a hamlet which has strong social and geophysical ties with the village. Hooks Cross, another hamlet in the parish, straddles the A602, Stevenage to Hertford road. Aston has many clubs, societies and interest groups, hosting a successful annual school fete. During the reign of Edward the Confessor (1024–66), the manor of "Estone" was held by three vassals of Stigend, Archbishop of Canterbury. Their names are not known but some land is recorded as that of Wulf the Dane.
Тарих
Domesday Book (1086) аяқталған кезде Эстонның шағын қауымы, қазіргі Астон, шамамен 25 отбасынан тұрды және олардың ішінде дін қызметкері болды. Қазіргі Астон Сент-Мэри шіркеуі орналасқан жерде бұрын шіркеу болған болуы мүмкін. Патша Вильгельм I 185 иелікті, соның ішінде Эстонды, өзінің жартылай бауыры Одоға, Баее епископына сыйлады. Одоның алдауы мен Рим Папасы болуға талпынысы патшаны соншалықты ашуландырды ki, ол өмір бойына түрмеге жабылды. Оның қазыналары мен иеліктері, Эстонды қоса, Корольдікке қайтарылды.
Қазір Корольдік иелігіндегі иелік 1121 жылы үйленген кезде король Генрих I өзінің екінші әйелі, 18 жасар Аделисияға күтімдік ретінде берді. Сол жылы Генрих Редингте аббаттық негіздеді. 1135 жылы король қайтыс болғаннан кейін, жесір патшайым күйеуінің қайтысының бірінші жылдығында Рединг аббаттығына барып, монастырьдың абысы мен монахтарына "Истон" иелігін сыйлады. Осы кезде Истон деп аталған иелік 300 жыл бойы монахтардың бақылауында болды, содан кейін (1536–39) таратылды, ол кезде король Генрих VIII өзін Шіркеудің жоғарғы басшысы деп жариялады. Рединг абысы, екі клеркімен бірге, аббаттықты тапсырудан бас тартқаны үшін көпшілік алдында өлтірілді. Олжаны сарайлықтарына бөліп берген Генрих, "Астон" иелігін, рыцарь ақысының оннан бір бөлігі және 17 шиллинг пен 11 пенс жалға, жергілікті сүйікті сэр Филип Ботелерге, Хертфорд шерифіне берді. Сэр Филип Ваттонның іргелес ауданындағы Вудхоллда билік жүргізді. Жаңа аумағында бекіну үшін ол қираған ғимаратты таңдады, бұл, мүмкін, монахтардың құрылысы болды және қираған ғимараттың құрылыс бөліктерін және тастарын пайдаланып, қазір Астон Бьюри деп аталатын әулеттік үй салды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде шіркеудің қарсысындағы Астон үйін Арнайы операциялар тобы басып алды, олар саботаж және партизандық соғыс үшін жарылғыш заттар мен құпия қару-жарақтарды жобалаумен, сынаумен және өндірумен айналысты. Кейін Стивенэйдж даму корпорациясы иеленді, содан кейін 1950 жылдары бұзылды.
Қауымдық шіркеу
Қасиетті Мария Баганың шіркеуі ІІ* санаттағы ескертулі ғимарат. Ол шамамен 1230 жылы қайта салынған. Сол дәуірден сақталған бір ерекшелік – ғибадатхананың оңтүстік қабырғасындағы екі басты бассейн. Мұнара 1390 мен 1420 жылдар аралығында, ал солтүстік бөлімі мен киім ауыстыратын бөлме 1856 жылы салынған. Ғимараттың құрылымы ғасырлар бойында көп өзгерістерге ұшырады. 1958 жылы мұнарадағы өрт салдарынан 15 ғасырға тән әйнек суреттері мен ежелгі қоңыраулар жойылды. Лич қақпасы пастор Джордж Оддидің естелігіне орнатылған. Оның әкесі де Астон шіркеуінің пасторы болған. Грегор үйі мен Дене олардың ректорлықтары болды.