Кіріспе

Австралиядағы салық салудың конституциялық негізі негізінен 51-баптың (ii) тармағы, 90, 53, 55 және 96-баптарда қарастырылған. Осының салдарынан, шартты гранттар арқылы саясат жүргізу арқылы Федерацияның билігі кеңейді. Бұл штаттардың саясатты бақылаудағы тәуелсіздігі мен билігін шектейді.

51-бап (ii): салық салу өкілеттігі

Австралия – федерация, және заң шығару билігі Одақ пен штаттар арасында бөлінген. 51-бап Одақтың билік өкілеттіктерін тізбелейді. 51-баптың (ii) тармағы Одаққа салық салуға қатысты заңдар қабылдауға рұқсат береді, бірақ штаттар немесе штаттардың бөліктері арасында кемсітушілік жасауға болмайды. Сол сияқты, Одақ штат қызметкеріне салық салуға құқылы. Одақ кейбір штаттық салықтардан, мысалы жер салығы мен мөр бажынан, яғни мүлік салығынан босатылған. Жергілікті кеңес төлемдері жағдайында Одақ төлемдерден босану құқығын талап етеді, бірақ жергілікті билікке электр энергиясы, канализация, қоқыс шығару және сияқты көрсетілген қызметтерді қамтуға жеткілікті гранттар береді, бірақ жол жұмыстарына, саябақтарға, жалпы әкімшілік шығындарға және т.б. қаражат бөлмейді.

Салық заңнамасының рәсімдік талаптары

53-бап. Осы баптың мақсаты – Сенаттың заң жобаларына түзетулер енгізу құқығын қорғау. 53-бапқа сәйкес, Сенат салық салу туралы заң жобаларын түзетуге немесе бастама көтеруге құқығы жоқ (жоғарыда қараңыз). Осылайша, 55-бапта белгіленген шектеулер болмағанда, Өкілдер палатасы салық салуға қатысты ережелерді заң жобасына енгізу арқылы Сенаттың кез келген заң жобасын түзетуіне кедергі келтіре алатын еді. Бұл бап АҚШ-тағы кең таралған қаржылық есептік құжаттарға қосымша шараларды (райдерлерді) немесе Канададағыдай қаржылық емес шараларды қамтитын жиынтық заңдарды тиымдайды, сондай-ақ Австралияның салық заңнамасы бірнеше заңнан тұрады: мысалы, кейбір заңдар салықты қалай және қашан есептеу және төлеу керектігін анықтайды, ал басқалары салық ставкалары мен түрлерін белгілейді.