Уэльстің Ллангаммарх теміржол стансасы

Кіріспе

Поуис, Уэльс Ллангаммарх темір жол станциясы Поуис, Уэльс Ллангаммарх Уэллс ауылына қызмет етеді. Ауылдың орталығына жақын орналасқан станция Суонсидің солтүстік-шығысында орналасқан Уэльс жүрегі желісінде жатыр.

Тарих

Станция 1867 жылдың мамыр айында ашылды, бұл Орталық Уэльс тармағы темір жолының екінші кезеңінің бөлігі болды. Жобаға 1860 жылы парламенттік келісім берілген, бірақ 1867 жылға дейін желіге қол жеткізілді және толыққан толығымен 1 маусым 1868 жылға дейін аяқталған жоқ. Мұнда бір перронды станция, билет сату кеңсесі, күту залы және дәретханалар бас ғимаратта орналасқан, станция бастығына арналған жеке үй және бір қатармен қызмет көрсететін қарапайым жүк қоймасы болды. Оңтүстікте Нейт және Брекон темір жолы Сеннибриджден Ллангаммархқа дейінгі желіге парламенттік рұхсат алды; осы темір жолдың демеушісі Джон Диксон да байланыстыратын маршрутты салуға кірісті, бірақ 1867 жылы банкротқа ұшырағаннан кейін жұмыс тоқтатылды және қайта жаңартылмады. Жарым-жартылай салынған топырақ жұмыстарын Сеннибриджтің солтүстігінде әлі де көруге болады. 1870 жылы Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы басқаруды өз қолына алды, содан кейін желі Шрусбери мен Суонси арасында кеңінен қолданылатын бағытқа айналды, станциядан жолаушылар пойыздары Ливерпуль, Манчестер, Бирмингем Нью-стрит және Лондон Эустон сияқты алуан түрлі бағыттарға вагондарды тасыды. Ллангаммарх және аймақтағы басқа қалалар да LNWR компаниясының минералды суларының емдік қасиеттерімен атақты болды, нәтижесінде 1880 жылдары станция атына "Wells" қосылды (және басқа да жерлерде) және жақын жерде компанияға тиесілі қонақ үй салынды (бұл әлі де сақталған, бірақ қазір жеке үй). Станция 1923 жылы Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолының меншігіне, ал 1948 жылдың қаңтарында ұлттандырылғаннан кейін Британ темір жолының Батыс бөліміне өтті. 1934 жылдан 1939 жылға дейін станцияда LMS тіркемесі орналасқан. 1962 және 1967 жылдары станцияның (және желінің) жабылу қаупі туды, бірақ ол әр ретте аман қалды. Дегенмен, 1964 жылдың жазында жүк тасымалы тоқтатылып, жолаушылар тасымалы дизельдік жүйеге ауысқанда, жүк тасымалымен байланысты мүмкіндіктері мен станция қызметкерлерінен айырылды. Бас ғимарат 1980 жылға дейін (құлауға айналған күйде) сақталды, содан кейін бұзылып, қарапайым ағаш павильонмен ауыстырылды. Бұл 1998 жылы қазіргі (көлемді) құрылыммен алмастырылды. Ұлттық темір жол ақпараттық сайтында Ллангаммарх деп тіркелгенімен, станция тақталарында қазір "Wells" қосымшасы бар.

The station was opened in May 1867, as part of the second stage of the Central Wales Extension Railway's line from the to This had been given parliamentary approval in 1860, but took until 1867 to reach and was not finally completed throughout until 1 June 1868. A single platform station was provided here, with booking office, waiting room and toilets located in the main building, a separate house for the station master and a simple goods shed served by a single siding. Further south, the Neath and Brecon Railway obtained an act of parliament for a line from Sennybridge to Llangammarch; that railway's promoter, John Dickson, also made a start on constructing the interconnecting route, but work was suspended on his bankruptcy in 1867 and never resumed. The partially completed earthworks can still be seen in the countryside north of Sennybridge. In 1870 the London and North Western Railway took over and the line subsequently became a well used through route between Shrewsbury and Swansea, with passenger trains from the station conveying through coaches to destinations as varied as Liverpool, Manchester, , Birmingham New Street and London Euston. Llangammarch and the other towns in the area were also promoted by the LNWR for the healing properties of their mineral waters, leading to the addition of 'Wells' to the station name here (and elsewhere) in the 1880s and the construction of a company owned hotel nearby (this still survives, though it is now a private house). The station passed into the ownership of the London, Midland and Scottish Railway at the 1923 Grouping, then to the Western Region of British Railways upon nationalisation in January 1948. The station was host to a LMS caravan from 1934 to 1939. It was threatened with closure (along with the line) in 1962 and again in 1967, but survived on each occasion. It did however lose both its goods handling facilities and station staff in the summer of 1964, when through freight traffic ended and passenger services were converted to diesel operation. The main building remained intact (though in an increasingly dilapidated state) until 1980, when it was finally demolished and replaced by a basic wooden shelter. This in turn was replaced by the current (more substantial) structure in 1998. Though listed at the National Rail Enquiries site as Llangammarch, the station name boards now include the "Wells" suffix.

Қызметтер

Станцияға қызмет көрсететін барлық пойыздар Transport for Wales компаниясымен жүзеге асырылады. Дүйсенбіден сенбіге дейін күніне әр бағытта бес пойыз бар, солтүстікке қарай Шрусбериге және оңтүстікке қарай Суонсиге, ал жексенбі күндері әр бағытта екі рейс болады. Ллангаммарх – талап бойынша тоқтаулы станса: пойызға мінгісі келетін жолаушылар мұнда машинистке сигнал беруі керек, ал түскінге келетіндері – пойыз кондукторына хабарлауы тиіс.