Кіріспе

Беринг мұздығы – АҚШ-тың Аляска штатындағы мұздық. Қазіргі уақытта ол Алясканың Врангелл Сент-Элиас ұлттық паркінің оңтүстігіндегі Витус көлінде тоқталады, Аляска шығанағынан шамамен алыс жерде. Багли мұздығымен біріктірілгенде, ол Беринг мұздығына қар жиналатын жер болып табылады, соның арқасында Беринг Солтүстік Америкадағы ең үлкен мұздық болып есептеледі. Мұздық Витус Берингтің құрметіне аталған.

Мұздықтардың кемуі және жер сілкіністері

Өткен ғасырдағы температураның жоғарылауы және жауын-шашынның өзгеруі Беринг мұздығын бірнеше мың метрге дейін жұқартты. 1900 жылдан бері мұздықтың ұшы Беринг мұздығы 20 жылға жуық уақыт сайын "серпіліс" көрсетеді, яғни мұз ағынының жылдамдығы артады. Осы кезеңдерде мұздықтың ұшы алға жылжиды. Бұл серпілістер көбінесе кері шегіну кезеңдерімен алмасады, сондықтан мерзімді алға жылжуларға қарамастан, мұздық жалпы алғанда кішірейіп келеді. Аляска жағалауындағы көптеген мұздықтар Беринг мұздығымен бірге шегініп жатыр. Мұздықтардың шегінуінің бір қызықты салдары – аймақтағы жер сілкіністерінің жиілігінің артуы. Беринг мұздығын құрайтын Врангель және Сент-Ильяс таулары Тынық мұхиты және Солтүстік Америка тектоникалық плиталарының соқтығысуынан пайда болған [Тынық мұхиты плитасы Солтүстік Америка плитасының астына батып (субдукцияланады)]. Беринг мұздығындағы мұздың үлкен салмағы Жер қыртысын басып, екі плита арасындағы шекараны тұрақтандыруға жеткілікті. Мұздықтар массасын жоғалтқанда мұздың қысымы азаяды. Бұл қысымның төмендеуі жартастардың қиылыс сызықтары бойымен еркін қозғалуына мүмкіндік береді, нәтижесінде жер сілкіністері жиілейді. Мичиган Технологиялық Институтының ғалымдары, АҚШ Геологиялық қызметі және АҚШ Жерді басқару бюросымен бірлесіп, мұздықтың жылына шамамен су шығаратынын анықтады, бұл Колорадо өзенінің барлық суынан екі еседен астам. Еріген су мұздықтың ұшында Витус көлінде жиналады, ол Seal өзені арқылы Аляска шығанағына құяды.