Кіріспе

Сүтқоректілер түрі

Торолд бұғысы (Cervus albirostris) – Тибет таулы аймағының шығысындағы жоғары биіктіктегі далалар, бұталы жерлер мен орманды мекендейтін, қорғауға алынған бұғы түрі. Бұл бұғы Тибет қызыл бұғысының (шу, қызыл бұғылар тобының валличи түршесі) сияқты экологиялық орынды иеленеді. Оны алғаш рет 1883 жылы Николай Пржевальский ғылыми тұрғыдан сипаттаған. 1998 жылы табиғатта шамамен 7000 бас қалғаны бағаланды. Осы себепті Торолд бұғысы ақ ерін бұғысы деп те аталады.

Таксономия

Торрольд елігі дәстүрлі түрде Cervus туысына жатқызылады және генетикалық деректер оның бұрынғы Przewalskium монотиптік туысына жатқызылуына қарағанда осы жағдайдың дұрыс екенін көрсетеді. Ересектеген еркек Торрольд еліктерінің мүйіздері болады, олардың бөренесінің ұзындығы дейін, ал салмағы дейін жетеді. Қойдың мүйізімен салыстырғанда, мүйіздері жалпақ болып келеді, ал бірінші және екінші ("без") тісшелері айқын түрде алыс орналасқан. Мүйіздерде жетіге дейін тісше болуы мүмкін, олардың барлығы бір жазықтықта жатады. Олар наурыз айында жыл сайын түсіп, жаздың соңында толық ұзындығына жетеді. Басқа ерекшеліктеріне – көптеген басқа еліктерге қарағанда ұзын құлақтары, ақ түкпен қапталған және үлкен метатарсальды және преорбитальды бездері жатады. Тұяқтары кең және ауыр, ал тұяқтықтары ерекше ұзын. Құйрығы қысқа, ұзындығы 5 см. Бүгінде олар тек осы аймақтарда шашыраңқы популяцияларда ғана кездеседі, көбінесе Сичуаньның шығысында көптеп таралған. Олар шөптесін, бұталы және орманды жерлердің мозаикасын ұнатады және көбінесе ағаш шебінен жоғарыда көрінеді.

Мінез-құлық

Торрольд бұғысы – көбінесе сумерек уақытында белсенді болатын жануар, әдетте кем дегенде 10 жеке бас тұратын топтарда өмір сүреді. Көбейту маусымынан тыс уақытта еркектер мен ұрғашылар көбінесе бөлек жүреді. Тарихи деректерде жүздеген бұғыдан тұратын топтар кездесетін, бірақ бүгінде 100-ден астам жеке басқа ие топтар сирек. Бұл түрге тән әртүрлі дыбыстар бар, оның ішінде алыстан естілетін дабыл үні, көбелектеу кезеңінде еркектердің шығаратын ырылдауы, сондай-ақ ұрғашылар мен жас бұғылардың шығаратын тыныш ырғақтары немесе мойындары бар. Бұғылар сияқты, олар да білезік сүйектерінен ерекше, қатты сықырлау дыбыстарын шығара алады, олардың мақсаты әлі анықталған жоқ. Торрольд бұғылары көбінесе жүгірмейді, бірақ сағатына 56 километрге дейін жылдамдықпен шабыса алады.

Көбею

Көбею маусымы қыркүйек және қараша айлары арасында жүзеге асады, осы кезде ата және аналары бар топтар жиірек кездеседі. Мұндай топтар бірнеше аталардан тұрады, олардың әрқайсысы басқа аталардан қорғайтын ұрғашылардан тұратын шағын гаремді ұстайды. Аталар басқа бұғылар сияқты мүйіздерімен күресіп, иіс белгілеп, көзге көрінетін әрекеттер жасап және ескерту ретінде ыңғұрған дыбыстар шығарып бәсекелеседі. Жұптасу бір жылдам итеруден тұрады. Аналық 220-250 күнге созылатын жүктілік кезеңінен кейін, әдетте мамыр және маусым айларында бір ғана бала туады. Бала тууға аздан кейін анасы жиі бұталар мен қалың өсімдіктер арасында жасырын ор табады. Бұзаулар ақ дақтармен туылады және туғаннан кейін шамамен 40 минут ішінде тұра алады. Бастапқыда анасы оларды әртүрлі жерлерге жылжытып, күніне екі рет ғана келіп, сүт ішуге мүмкіндік береді. Шамамен екі аптадан кейін олар топқа қайта қосылады. Бұзаулардың дақтары шамамен алты аптадан кейін бастап көмеңдеуіне бастайды және бірінші жылдың соңына қарай толық ересек түсіне ие болады. Олар екінші немесе үшінші жылы жыныстық жағынан жетіледі, бірақ аталықтары кем дегенде бес жасқа толғанға дейін көбею маусымында сирек табысқа жетеді. Торолд бұғылары тұтқындық жағдайында 21 жылға дейін өмір сүруі мүмкін, бірақ табиғатта 12 жылдан астам өмір сүрмейді.

Қорғау

Торрольдтың елігі бұрынғы ареалында шашыраңқы популяцияларда ғана кездеседі, бірақ оның табиғатындағы сүйікті ортасының қашықтығы оны егжей-тегжейлі зерттеуді қиындатады. Ол адамның кеңейіп келе жатқан егістігінен, соның ішінде қой, ешкі және як сияқты үй жануарларымен бәсекелесуден қауіп көреді. Оны еті, мүйізі және дәстүрлі қытай медицинасында қолданылатын басқа да дене мүшелері (мысалы, мүйіздің барқыты) үшін аң аулайды. IUCN түрді осал деп тізімдеген, ал Қытайда ол I санаттағы қорғалатын түр болып табылады. Бұл түр Қытай мен Жаңа Зеландияда мүйізі үшін шаруашылыққа тартылған, сондай-ақ әлемнің көптеген зообақтарында кездеседі. Ол төмен биіктікте ұстауға оңай бейімделе алатын сияқты.