Германдық саясаткер және қарсыласы: Граф фон Хелльдорфтың өмірі мен трагедиясы
Wolf-Heinrich Graf von Helldorff
Граф фон Хелльдорф: нацистский чиновник, политик и участник сопротивления. Был казнен за участие в заговоре против Гитлера 20 июля 1944 года. Биография.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германия полициясының қызметкері және саясаткері, SA Obergruppenführer Вольф Генрих Юлиус Отто Бернхард Фриц Герман Фердинанд Граф фон Хеллдорф (14 қазан 1896 – 15 тамыз 1944) – SA Obergruppenführer, неміс полициясының қызметкері және саясаткері. Ол Ваймар Республикасы кезінде Пруссия Ландтагының мүшесі, 1933 жылдан бастап нацистік партияның Рейхстагының мүшесі, ал Потсдам мен Берлиндегі Ordnungspolizei полициясының президенті болды. 1938 жылдан бастап ол нацистерге қарсы күреске қатысты және 1944 жылы Адольф Гитлер режимін құлату мақсатындағы 20 шілдедегі қастандыққа қатысқандығы үшін жазаланды.
German police official and politician, SA Obergruppenführer
Wolf Heinrich Julius Otto Bernhard Fritz Hermann Ferdinand Graf von Helldorff (14 October 1896 – 15 August 1944) was an SA Obergruppenführer, German police official and politician. He served as a member of the Landtag of Prussia during the Weimar Republic, as a member of the Reichstag for the Nazi Party from 1933, and as Ordnungspolizei Police President in Potsdam and in Berlin. From 1938 he became involved with the anti Nazi resistance, and was executed in 1944 for his role in the 20th July plot to overthrow Adolf Hitler's regime.
Ерте өмір
Хеллдорф Мерсбургте дүниеге келген. Асыл жер иесінің ұлы, Хеллдорф жастық шағында жеке тәрбиешілерден білім алып, 1914 жылы Вернигероде гимназиясын бітірген. Ол Торгауда штабы орналасқан 12-ші Тюрингия гусарларының қатарына ерікті болып кірді. Бірінші дүниежүзілік соғыста батыс және шығыс майдандарында қызмет етіп, лейтенант шеніне жетті және бірінші және екінші дәрежелі Темір крестпен марапатталды. Соғыстан кейін ол оңшыл Фрейкорптардың мүшесі болды, 1919 және 1920 жылдары Фрейкорп Лютцов және Россбах қатарында қызмет етті. 1920-1924 жылдары ол Stahlhelm ұлттық жарымәскери ұйымының мүшесі болды. 1924 жылы ол Ұлттық-социалистік еркіндік қозғалысына (NSFB) қосылды, ол Пивохана төңкерісінен кейін тыйым салынған Ұлттық-социалистік неміс жұмысшы партиясының (NSDAP) заңды алдыңғы шебі ретінде танылды, сонымен қатар ол оның жарымәскери күштеріне де қосылды. 1924 жылы ол NSFB тізімі бойынша Пруссия Ландтагына сайланды және 1928 жылға дейін 11-ші сайлау округінде (Мерзебург әкімшілік округі) өкілдік етті.
Helldorff was born in Merseburg. A noble landowner's son, Helldorff was educated by private tutors in his youth, and then graduated from the gymnasium in Wernigerode in 1914. He volunteered for military service with the 12th Thuringian Hussars headquartered in Torgau. He served on both the western front and the eastern front in the First World War, attaining the rank of Leutnant and earning the Iron Cross first and second class. After the war, he was a member of the right wing Freikorps, seeing service with both the Freikorps Lutzow and Roßbach in 1919 and 1920. From 1920 to 1924 he was a member of the nationalist paramilitary organisation Stahlhelm. He became a member of the National Socialist Freedom Movement (NSFB) in 1924, which served as a legal front for the National Socialist German Workers' Party (NSDAP), which had been banned after the Beer Hall Putsch, and he also joined its paramilitary force, the Frontbann. He was elected to the Landtag of Prussia in 1924 on the NSFB list, representing constituency 11 (Regierungsbezirk Merseburg) until 1928.
Нацистік мансап
Хеллдорф 1930 жылғы 1 тамызда нацистік партияға ресми түрде қосылды (мүшелік нөмірі 325 408) және 1931 жылғы қаңтарда Штурмбаттафлинге (SA) қосылды. Шілде айында ол SA Gruppe Greater Berlin SA Oberführer шенімен және сол жылдың соңында бүкіл Бранденбург үшін жетекші болды. Бранденбургтегі Шутштаффельдің (СС) басшылығына тағайындалғаннан кейін оның жұмысы кеңейді. 1931 жылғы 12 қыркүйекте (яһудилердің жаңа жылы, Рош-Хашана) фон Хеллдорф Курфюрстендаммда тәртіпсіздік ұйымдастырды, онда мыңға жуық адам көшедегі көпшіліктен шығып, еврей деп ойлаған адамдарға шабуыл жасады, оларды ұрып-соғып, оларға еврейлерге қарсы қауіп төндірді. Хеллдорф пен оның штаб бастығы Карл Эрнст тұтқындалып, сотталды, бірақ олардың аз ғана айыппұлмен ақталуы Хеллдорфты нацистік идеалдардың жақтаушысына айналдырды. Сотта Хеллдорф пен Эрнстті НСДАП заңгерлері Ханс Франк пен Роланд Фрайслер қорғады. 1932 жылғы сәуірде Хеллдорф Пруссия Ландтагына нацистік партияның мүшесі ретінде қайта оралды, бұл жолы 3-ші сайлау округінің (Потсдам II) өкілі болды. 1932 жылғы қыркүйекте ол SA Gruppenführer және SA Obergruppe I басшысы болып тағайындалды, ол бүкіл солтүстік-шығыс Германияны қамтитын SA Gruppe командалық жасағын басқарды. Нацистер билікті басып алғаннан кейін, Хеллдорф 1933 жылғы 25 наурызда Потсдамның полиция президенті етіп тағайындалды. 1933 жылғы қарашада ол Рейхстагқа сайланды. Ол 1935 жылғы 19 шілдеде Берлин полициясының президенті болып тағайындалғанға дейін Потсдамда қалды. 1935 жылғы желтоқсанда ол Пруссияның провинциялық кеңесінің (Provinzialrat) мүшесі болды. Жаңа лауазымында Хеллдорф Берлин гаулейтері және Рейхтің қоғамдық ағарту және пропаганда министрі Иосиф Геббельспен тығыз байланыста болды. Берлин полициясының бастығы ретінде Хеллдорф 1930 жылдардың басында және ортасында Берлиннің еврей халқына қысым көрсетуде және тонауда маңызды рөл атқарды. 1936 жылғы 19 маусымда Геббельс өзінің күнделігіне: "Хеллдорф қазір еврей мәселесіне радикалды түрде қарайды – көптеген тұтқындаулар. Біз Берлинді яһудилерден босатамыз" деп жазды. Геббельс 1938 жылғы 2 шілдеде "Хеллдорф Берлинде еврейлер геттосын салуды қалайды. Бай яһудилер оның құрылысын қаржыландыруға міндетті" деп жазды. Хеллдорф 1938 жылғы қарашадағы погромда Берлин синагогаларын және еврей бизнестерін өртеп, тонаудың ұйымдастырушысы болды. 1938 жылғы 8 қарашада, қарашадағы қырғын басталған күні, ол "Нью-Йорк Таймс" газетінде: "Соңғы бірнеше аптадағы полиция қызметінің нәтижесінде Берлиннің барлық еврей халқы қарусыздандырылды" деген сөздерін айтты. 1938 жылғы 9 қарашада Хеллдорф SA Obergruppenführer шеніне көтерілді. Ол ешқашан ресми түрде СС мүшесі болмаған, бірақ полиция президенті лауазымына байланысты оған генерал дер полицияның киімін киюге рұқсат етілді. 1943 жылы Хеллдорф Үлкен Берлиндегі Жоғары полиция басшысы болып тағайындалды. Бұл лауазымында ол неміс еврейлерін тасымалдайтын пойыздарды күзеткен полицияға басшылық етті.
Helldorf formally joined the Nazi Party on 1 August 1930 (membership number 325,408) and in January 1931 he joined the Sturmabteilung (SA). By July he became the leader of SA Gruppe Greater Berlin with the rank of SA Oberführer and, later that year, for all of Brandenburg. The scope of his work expanded when he was also given responsibility for the leadership of the Schutzstaffel (SS) in Brandenburg. On 12 September 1931 (Jewish new year, Rosh Hashanah), von Helldorff organized a riot at Kurfürstendamm, where about a thousand men appeared from within the crowd on the streets and started attacking people who they thought were Jewish, beating them and screaming anti Jewish threats at them. Helldorff and his Chief of Staff Karl Ernst were arrested and tried but their subsequent acquittal with just a small fine turned Helldorff into a Nazi cause celebre. At their trial Helldorff and Ernst were defended by NSDAP lawyers Hans Frank and Roland Freisler. In April 1932 Helldorff was returned to the Prussian Landtag as a member of the Nazi Party, this time representing constituency 3 (Potsdam II). In September 1932 he was promoted to SA Gruppenführer and made leader of SA Obergruppe I, commanding multiple SA Gruppe covering all northeast Germany. After the Nazi seizure of power, Helldorff was made Police President of Potsdam on 25 March 1933. In November 1933, he was also elected to the Reichstag. He remained in Potsdam until being named Police President of Berlin on 19 July 1935. In December 1935, he was made a member of the Prussian Provincial Council (Provinzialrat). In his new post, Helldorff was closely allied with Joseph Goebbels, Gauleiter of Berlin and Reich Minister of Public Enlightenment and Propaganda. As chief of the Berlin police, Helldorff played an instrumental role in the harassment and plundering of Berlin's Jewish population in the early and the mid 1930s. In his diary entry of 19 June 1936, Goebbels commented: "Helldorff is now proceeding radically on the Jewish question many arrests We will free Berlin of Jews." Goebbels noted on 2 July 1938, that "Helldorff wants to construct a Jewish ghetto in Berlin. The rich Jews will be required to fund its construction." Helldorff was the organizational brains behind the arson and looting of Berlin's synagogues and Jewish businesses in the November pogroms 1938. On 8 November 1938, the day that November pogroms began, he was quoted in The New York Times as saying: "as a result of a police activity in the last few weeks the entire Jewish population of Berlin had been disarmed". On 9 November 1938, Helldorff was promoted to SA Obergruppenführer. Though never officially a member of the SS, owing to his position as a Police President, he was authorized to wear the uniform of a General der Polizei, (a rank equivalent to an Obergruppenführer in the SS.) Helldorff was additionally named as the Higher Police Leader of Greater Berlin in 1943. In this position, he commanded police who guarded deportation trains carrying German Jews.
20 шілдеге арналған жер учаскесі
Хеллдорф 1938 жылдан бастап Гитлерге қарсы әскери оппозициямен қандай да бір жолмен байланыста болды деген мәлімдеме бар. Геббельс, әрине, "полиция заңдылық шеңберінде әрекет етеді, ал партия – жанкүйерлерді қамтамасыз етеді" деп мәлімдеме жасау арқылы қарашадағы қарақшылықтардың кінәсін Хеллдорфқа жүктеді. Полицияға еврейлерді ұрып-сапалаған тәртіпсіздік тудырушыларды қамауға алмау немесе оларды тым қатаң жазаламау бұйрығы берілді. Хеллдорф өзінің бағыныштысы, Крипо басшысы Артур Небемен тығыз байланыста болды және Берлиндегі барлық полиция күштеріне үкіметті басып алуға жасалған әскери операцияларға араласпауға нұсқау беруі тиіс еді. Алайда, 20 шілдедегі оның жартылай шаралары оқиғаларға көбінесе әсер етпеді. Керісінше, Ханс Гизевиус жазған "Соңғы деміне дейін" атты кітабында Хеллдорфтың заговоршылар мен анти-нацистер тобындағы маңызды рөлі баяндалған. 1944 жылдың 20 шілдесінде ол фюрерді өлтіруге әрекеттенген төңкерісшілермен байланыста болды. Оның жоспарланған рөлі – полицияны әскери төңкеріске кедергі келтірмейтіндей ұстап, содан кейін жаңа үкіметке көмектесу еді.
It is asserted that Helldorff was in some form of communication with the military opposition to Hitler as early as 1938. Goebbels certainly ensured that Helldorf took the blame for the November pogroms by declaring "the police act with an appearance of legality, the party provides spectators". The police took orders not to arrest or to treat too harshly rioters who beat up Jews. Helldorff collaborated closely with his subordinate the Kripo head Arthur Nebe, and was supposed to direct all police forces in Berlin to stand down and not interfere in the military actions to seize the government. However, his half hearted actions on 20 July had minimal influence on the events. In contrast, Hans Gisevius's book To the Bitter End described Helldorff as playing an important role in a circle of conspirators and anti Nazis. On 20 July 1944, he was in communication with the coup d'état plotters attempting to assassinate the Führer. His planned role would be to keep the police from interfering with the military takeover and then to aid the new government.
Сот және өлім жазасы
Шығыс Пруссиядағы "Қасқырлар қамалында" Гитлерді өлтіру жоспарына қатысқандығы үшін Хеллдорф 24 шілдеде тұтқындалды және Гестапо тергеуі барысында жоспардағы рөлін мойындады. 8 тамызда партиядан, ал екі күннен кейін Рейхстагтан шығарылған ол, 15 тамызда Роланд Фрайслердің төрағалығымен Халық сотында сотталып, айыпталды. Ол заговорға қатысы бар деп танылған нацистік партияның ең жоғары дәрежелі мүшесі болды. Сол күні Плоцзензее түрмесінде өлім жазасына кесілді. Гитлер Хеллдорфтың қатысуына қатты ашуланып, өлім жазасын орындау алдында оның серіктерін асылуын міндетті түрде көруін талап етті.
For his involvement in 20 July plot to assassinate Hitler at the Wolf's Lair in East Prussia, Helldorff was arrested on 24 July and, under interrogation by the Gestapo, confessed his role in the plot. Expelled from the Party on 8 August and from the Reichstag two days later, he was put on trial and condemned by Roland Freisler at the People's Court on 15 August. He was by far the most senior Nazi Party member to be convicted of involvement in the plot. He was put to death at Plötzensee Prison that same day. So enraged was Hitler at Helldorff's participation in the plot that he insisted Helldorff be forced to watch his fellow conspirators being hanged before his own execution.
Жеке қарыздар
Хеллдорф сахналық әдемістеуші және экстрасенс Эрик Ян Ханюссенмен дос болды, ол оған қарыздарын өтеу үшін үнемі ақша қарыз беретін. "Граф үнемі қарызда болып жүрді, және оның жеке өмірі қиын жағдайда болды. Ол әйелінен ажырасып, үй жалдау ақысын төлеуге берген уәдесін орындамағандықтан анасымен жаман қарым-қатынаста болды. Кейде ол өзінің жалдамалы ақысын да төлемей қалатын. Бірде ол жаңа "Мерседес" үшін төлеуді "ұмытып" кетті. Ол әрқашан жеке тігіншісіне және жарысқа қатысатын аты үшін жалдаған жаттықтырушысына ақы төлеуде кешігіп отырды. Оның тағы да көп қарыздары болды, барлығы Хеллдорфтың жеңіліп қоятын әдетінен туындаған. Әйқайымызға орай, ол Ханюссеннің көмегіне әрқашан сене алатын. Ол тек қарызды өтеу туралы қолхатқа қол қоятын, ал Ханюссен оны пәтерінде сақтап тұрған қолхаттар жинағына қосатын".
Helldorff was friends with the stage magician and psychic Erik Jan Hanussen, who constantly lent him money for his debts. "The count was always in debt, and his private life was a wreck. He was separated from his wife and was on bad terms with his mother after welching on his promise to pay her rent. Sometimes he was behind in his own rent. On one occasion he 'forgot' to pay for a new Mercedes. And he was always late paying his personal tailor and the trainer he hired for his racehorse. There were other debts as well, all from a gambling habit Helldorff couldn't shake. Luckily, he could always count on a handout from Hanussen. All he had to do was sign an IOU, which Hanussen would add to his growing pile of chits he kept safe in his apartment".