Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
XIV ғасырдағы итальян мәдениетінің кезеңі Треченто (/t//r//eɪ/'/tʃ//ɛ//n//t//oʊ/, сондай-ақ /US//t//r//ɛ/'/, ˌtreˈtʃɛnto; "мың үш жүз" деген сөздің қысқартылған түрі) – итальян мәдени тарихындағы XIV ғасырды білдіреді.
Period of Italian culture in the 14th century
The Trecento (/t//r//eɪ/'/tʃ//ɛ//n//t//oʊ/, also /US//t//r//ɛ/'/ /, ˌtreˈtʃɛnto; short for milletrecento, "1300") refers to the 14th century in Italian cultural history.
Өнер
Треченто өнер тарихында итальяндық Ренессанстың немесе кем дегенде прото-Ренессанстың бастауы деп есептеледі. Треченто суретшілерінің қатарында Джотто ди Бондоне, сондай-ақ ғасыр ішінде Италиядағы ең маңызды мектеп саналған Сиена мектебінің суретшілері болды, олардың ішінде Дуччо ди Буоннисенья, Симоне Мартини, Липпо Мемми, Амброджио Лоренцетти және оның інісі Пьетро бар. Екі маңызды мүсінші Джованни Пизаноның шәкірттері: Арнольфо ди Камбио және Тино ди Камайно, сондай-ақ Бонино да Кампионе еді.
The Trecento is considered to be the beginning of the Italian Renaissance or at least the Proto Renaissance in art history. Painters of the Trecento included Giotto di Bondone, as well as painters of the Sienese School, which became the most important in Italy during the century, including Duccio di Buoninsegna, Simone Martini, Lippo Memmi, Ambrogio Lorenzetti and his brother Pietro. Important sculptors included two pupils of Giovanni Pisano: Arnolfo di Cambio and Tino di Camaino, and Bonino da Campione.
Жергілікті тіл жазуы
Треченто жергілікті тілде, латын тілінде емес жазған жазушылардың көптеп жұмыс істеген, әдеби белсенділіктің артып кеткен кезі ретінде де танымал болды. Данте, Петрарка және Боккаччо осы дәуірдің басты жазушылары еді. Данте өзінің әйгілі "Құдайлық комедиясын" ("La divina commedia") жазды, ол қазір ортағасырлық көзқарастың қорытындысы саналады, ал Петрарка трубадурлар поэзиясының провансальдық үлгісімен ықпалдасқан лирикалық стильде өлеңдер шығарды.
The Trecento was also famous as a time of heightened literary activity, with writers working in the vernacular instead of Latin. Dante, Petrarch and Boccaccio were the leading writers of the age. Dante produced his famous La divina commedia (The Divine Comedy), now seen as a summation of the medieval worldview, and Petrarch wrote verse in a lyrical style influenced by the Provençal poetry of the troubadours.
Дүниежүзілік музыка
Музыкада Треченто Италияда, Франциядағыдай, белсенді кезең болды, музыканттар мен ықпалдар жиі алмасып тұрды. Бұл кезеңді алдыңғы ғасырдан ерекшелендіретін нәрсе – әсіресе махаббат лирикасы болған дүниелік әндерге жасалған баса назар; сақталған музыканың көп бөлігі полифониялық, бірақ 13-ғасырдың басында Альбигендік крест жорығынан қашып Италияға келген трубадурлардың ықпалы анық байқалады. Ғасырдың көркемдік және әдеби жетістіктеріне қарағанда, Треченто музыкасы (кем дегенде жазба түрінде) ғасырдың екінші жартысында гүлденді, және бұл кезең көбінесе (әсіресе ағылшын тіліндегі зерттеулерде) 15-ғасырдың басындағы он жылдықтарға дейін созылады, оны «Ұзын Треченто» деп атайды. Тречентоның музыканттары мен композиторларының қатарында әйгілі Франческо Ландини, сондай-ақ Маэстро Пьеро, Герарделло да Флоренция, Жакопо да Болонья, Джованни да Кассия, Паоло "Тенориста" да Флоренция, Николо да Перуджа, Бартолино да Падова, Антонио Захара да Терамо, Маттео да Перуджа және Йоханнес Цикония бар.
In music, the Trecento was a time of vigorous activity in Italy, as it was in France, with which there was a frequent interchange of musicians and influences. Distinguishing the period from the preceding century was an emphasis on secular song, especially love lyrics; much of the surviving music is polyphonic, but the influence of the troubadours who came to Italy, fleeing the Albigensian Crusade in the early 13th century, is evident. In contrast to the artistic and literary achievements of the century, Trecento music (at least in written form) flourished in the second half of the century, and the period is often extended (especially in English language scholarship) into the first decades of the 15th century, as a so called "Long Trecento". Musicians and composers of the Trecento included the renowned Francesco Landini, as well as Maestro Piero, Gherardello da Firenze, Jacopo da Bologna, Giovanni da Cascia, Paolo "Tenorista" da Firenze, Niccolò da Perugia, Bartolino da Padova, Antonio Zachara da Teramo, Matteo da Perugia, and Johannes Ciconia.