Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көне ішекті аспап
Ancient string instrument
Пандура (πανδοῦρα, пандоура) немесе пандор – көне ішекті аспап, ол лютня және гитара класына жатады. Аккадтар б.з.д. 3 мың жылдығынан бастап осындай аспаптарда ойнаған. Ежелгі грек суреттерінде мұндай лютнялар б.з.д. 3-4 ғасырдан бастап бейнеленген. Сөздің парсы тілінен шыққандығы Иранның ықпалын көрсетеді.
The pandura (πανδοῦρα, pandoura) or pandore, an ancient string instrument, belonged in the broad class of the lute and guitar instruments. Akkadians played similar instruments from the 3rd millennium BC. Ancient Greek artwork depicts such lutes from the 3rd or 4th century BC onward. Iranian influences are indicated by the Persian origin of the word.
Ежелгі Грекия
Ежелгі грек пандурасы – ежелгі гректер қолданған, шағын резонанстық камерасы бар орташа немесе ұзын мойынды латта. Ол көбінесе үш ішегі болған: мұндай аспап трихорд (үш ішекті) деп те аталған (τρίχορδον, McKinnon 1984:10). Оның ұрпақтары бүгінге дейін сақталған – грузин panduri, грек tamburas және bouzouki, Солтүстік Африканың kuitra, Шығыс Жерорта теңізінің saz және Балқанның tamburica. Бұл аспап жақын Шығыс және Шығыс Еуропа аймақтарында да танымал болды, және әдетте б.з.б. IV ғасырдан бастап уақыт өте келе үшінші ішегі қосылған. Ренато Мюччи (1996) пандураның кейбір итальяндық Ренессанс ұрпақтары итальяндық гитара, мандор немесе мандола деп аталғанын ұсынады.
The ancient Greek pandoura was a medium or long necked lute with a small resonating chamber, used by the ancient Greeks. It commonly had three strings: such an instrument was also known as the trichordon (three stringed) (τρίχορδον, McKinnon 1984:10). Its descendants still survive as the Kartvelian panduri, the Greek tambouras and bouzouki, the North African kuitra, the Eastern Mediterranean saz and the Balkan tamburica and remained popular also in the near east and eastern Europe, too, usually acquiring a third string in the course of time, since the fourth century BC. Renato Meucci (1996) suggests that the some Italian Renaissance descendants of pandura type were called chitarra italiana, mandore or mandola.
Римдік
Римдік пандура типтес аспаптар туралы ақпарат көбінесе ежелгі римдік өнер туындыларынан алынады. Римдіктер билік кезінде пандура өзгертілді: ұзын мойны сақталды, бірақ төрт ішек салу үшін кеңейтілді, ал корпусы сопақ немесе төменгі жағына қарай сәл кеңейтілді, бірақ алмұрт пішіндес аспаптардағы ішкі иілімдер болған жоқ. «Пандура» сөзі классикалық латын авторларында сирек кездеседі.
Information about Roman pandura type instruments comes mainly from ancient Roman artwork. Under the Romans the pandura was modified: the long neck was preserved but was made wider to take four strings, and the body was either oval or slightly broader at the base, but without the inward curves of the pear shaped instruments. The word pandura was rare in classical Latin writers.
Месопотамия
Лю́т класы́ның аспаптары Месопотамияда Акад дәуірінен бері, яғни б.з.б. үшінші мыңжылдықтан бастап кездесетін.
Lute class instruments were present in Mesopotamia since the Akkadian era, or the third millennium BC.