Екінші дүниежүзілік соғысының батыры: дәрігер-полковник Уильям Морис Андерсон
Maurice Anderson
Екінші дүниежүзілік соғысындағы британдық дәрігер, лейтенант-полковник Уильям Андерсоннің өмірі мен қаһармандығы. D-Day, Арденн шабуылы, Рейн операциялары туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық подполковник/195th Field Ambulance американдық футболшысы, подполковник Уильям Морис Э. Андерсон, дәрігер (MD), Ұлыбританияның Ең батыр орденінің иегері (DSO) (көбінесе Билл Андерсон деп аталған, бірақ ол Морис есімімен танысқан), 1943 жылы британдық 6-шы әуе шабуылы дивизиясына қосылды және 195-ші (әуеден түсірілетін) далалық медициналық қызметтің командирі (CO) болды. (1)(4)
British lieutenant Colonel/195th Field Ambulance
the American football player
Lieutenant Colonel William Maurice E Anderson MD, DSO (often referred to as Bill Anderson despite the fact he went by the name of Maurice), joined the British 6th Airborne Division in 1943, and became CO of the 195th (Airlanding) Field Ambulance. (1)(4)
Өмірбаян
D күні ол Францияның Ренвилл қаласына жолсерпіммен келіп, екі күннен кейін Лонгвельде снайпер оғынан жарақат алды (2). Ол жазылып кетті (снайперден айырмашылығы, ол Royal Ulster Rifleman әскерінен қаза тапты) және кейіннен Арденн шабуылына (Бұлж шайқасы) және Рейн өткелдеріне (Варсити операциясы) қатысты. Соңғы операцияда оның бөлімшесі қонудан кейінгі 30 сағат ішінде 400-ге жуық жарақат алғандарды көрді. 1945 жылы ол Белсенді азат етуге қатысқан күштің құрамында болды және Эльба өзенінің жағасында орыстармен қолдасты (3). Одан кейін ол жапондықтарға қарсы күресу үшін No2 Медициналық командасын құруға шақырылды, бірақ Жапонияның бомбалауы мен капитуляциясы салдарынан бұл жоспар орындалмады. 1986 жылдың 13 желтоқсанында 78 жасында қайтыс болды, оның орнын бір ұлы – лейтенант-полковник (зейнеткер) Уильям Роберт Джордж ("Робин") Андерсон басты. Лейтенант-полковник В. М. Э. Андерсон (63162) Д. С. О. Мақтау қағазы:
On D Day he arrived at Ranville, France by glider and was wounded by sniper fire two days later at Longueval (2). He recovered (unlike the sniper, who was killed by a Royal Ulster Rifleman) and subsequently participated in the Ardennes offensive (the Battle of the Bulge) and Rhine crossings (Operation Varsity). In the latter operation his unit saw around 400 casualties during the 30 hours after landing. In 1945 he was part of the force that liberated Belsen and shook hands with the Russians on the banks of the River Elbe (3). He was then invited to form the No2 Medical Commando with a view to fighting the Japanese, but this was cancelled by the subsequent bombing and surrender of Japan. He died 13 December 1986 aged 78, succeeded by one son – Lieutenant Colonel (Retd) William Robert George ("Robin") Anderson. Lieutenant Colonel W. M. E. Anderson (63162) D. S. O. Citation:
1945 жылдың 24 наурызында Хамминкельнде лейтенант-полковник Андерсон 195-ші әуеде түсірілген жедел жәрдем машинасының командирі болды, ол төрт жүзден астам жарақат алғандарды жинап, емдеп, отыз сағаттан астам уақыт сақтап тұрды. Бастапқыда жағдай қиын болды, себебі жаудың үздіксіз атысы болды, кейіннен емдеу орындарының шектеулі болуы және жарақат алғандардың санының тез өсуі салдарынан қиындықтар туды, бірақ полковник Андерсон әр қиындыққа шешімді және белсенді түрде жауап берді, нәтижесінде науқастардың денсаулығы ешқашан қауіпке ұшырамады. Ол жаудың, әсіресе шайқастың басындағы, қызу шабуылдарына өз міндеттерін салқынқандылықпен және шеберлікпен орындауына кедергі келтірмеді. 1944 жылдың 10 маусымында Нормандиядағы Лонгвельде 1-ші Корольдік Ольстер мылтығының полктік медициналық пунктіне жау жаяу әскері шабуыл жасады, бірнеше науқастар тіктөртбұрыштарға тиеліп, қаза тапты немесе жарақат алды. Полковник Андерсон, алғашқы атыстан ауыр жарақат алғанмен, науқастарды эвакуациялауды ұйымдастырды және жеке өз жәрдемін көрсетті. Ол кейіннен конвойды жау шебі арқылы жүргізіп, тек басқы емдеу пунктіне жеткен соң ғана жарақатын таңды. Барлық әскери наурыз бойында, Францияда, Арденндерде немесе Германияда болсын, бұл офицер үнемі жоғары деңгейдегі батылдық пен қызмет адалдығын көрсетті.
At Hamminkeln on 24 March 1945, Lieutenant Colonel Anderson was in command of 195 Airlanding Field Ambulance, which collected, treated and held over four hundred casualties for well over thirty hours. Conditions were difficult at first due to sustained enemy fire and later on due to limited accommodation and numbers of casualties mounting rapidly, but Colonel Anderson dealt so decisively and actively with each difficulty that at no time was the well being of the patients endangered. At no time did he allow enemy activity which was particularly violent during the early stages to interfere with the cool and skilful exercise of his duties. At Longueval, Normandy on 10 June 1944, the Regimental Aid Post of the 1st Royal Ulster Rifles was attacked by a company of enemy infantry, several patients loaded on jeeps being killed and wounded. Colonel Anderson although himself badly wounded by the first burst of fire, organised and personally assisted the removal of the patients to cover. He afterwards led the convoy through the enemy lines and not until reaching his Main Dressing Station would he allow his wound to be dressed. Throughout the campaign BLA, whether in France, the Ardennes or Germany, this officer has shown a consistently high standard of gallantry and devotion to duty.