Morgan Plus 4 – британдық спорт машинасы. 1950-2020 жылдары шығарылды, 4/4 моделінен жаңартылған, қуаттырақ нұсқа. Тарихы, ерекшеліктері туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Morgan Plus 4 (немесе +4) – Morgan Motor Company компаниясы өндірген спорттық автомобиль. Бұл компанияның бұрынғы 4/4 моделінен күштірек және алғашқы үлгілерінде сәл ұзын нұсқасы. Plus 4 өндірісі 1950 жылдан 1969 жылға дейін жүргізілді. 1985 жылы қайта жаңғыртылып, 4/4 және Plus 8 арасындағы бос орынды 2000 жылға дейін толтырды. 2005 жылдан бастап қайтадан өндіріліп, 2020 жылы алюминий платформаға негізделген жаңа Plus Four модельімен алмастырылды.
The Morgan Plus 4 (or +4) is a sports car produced by the Morgan Motor Company. It is a more powerful and, in the case of the earlier cars, a slightly longer version of the company's previous 4/4 model. Plus 4 production ran from 1950 to 1969. It was revived in 1985 and filled the gap between the 4/4 and the Plus 8 until 2000. It was again produced from 2005 until it was replaced in 2020 by the "all new" Plus Four built on a bonded aluminium platform.
Тарих
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Morgan компаниясы 1267 см³ көлемді Standard қозғалтқышпен жабдықталған 4/4 моделін қайтадан ұсынды. Бұл модель 1950 жылы Earl's Court Motor Show көрмесінде таныстырылған, көлемі үлкен Plus 4 машинасымен алмастырылғанға дейін өндірісте болды. Plus 4 моделі алғашқыда кеңейтілген және нығайтылған 4/4 шассиіне орнатылған 2088 см³ көлемді Standard Vanguard қозғалтқышымен жабдықталды. 1953 жылы Triumph TR2 (Vanguard қозғалтқышының жетілдірілген нұсқасы) машинасынан алынған 1991 см³ көлемді I4 қозғалтқышымен жабдықталған, жоғары өнімділікке ие нұсқасы жарияланды. Радиатор торы енді капотқа біте қадаласқан қақпақпен қоршалған. 1959 жылы алдыңғы дискілі тежегіштер опция ретінде ұсынылды және 1960 жылы стандартты жабдыққа енгізілді. 1955 жылдан бастап 1991 см³ көлемді Triumph TR3 қозғалтқышы қолданылды, ал 1962 жылдан бастап қозғалтқыш Triumph TR4 моделінің 2138 см³ көлемді агрегатымен алмастырылды. 1955 жылы 4/4 моделінің аз қуатты нұсқасы ІІ фазасында қайтадан қолжетімді болды. Plus 4 машинасының дөңгелек аралығы 4/4 машинасы қайтадан пайда болғанда қабылданды, содан кейін екі модельдің де ұзындығы мен ені шамалы айырмашылықты құрады. Көлік корпусының түрлері: 2 орындық спорт машинасы, 4 орындық спорт машинасы және жайлырақ 2 немесе 4 орындық drophead купе (сондай-ақ 1954–1956 жылдар аралығында ғана 4 орындық купе). 1963 жылы шыны талшықтан жасалған Morgan +4+ купесі таныстырылды, бірақ одан тек 26 дана ғана жасалды. Triumph қозғалтқышы бар Plus 4 машинасының капоты қозғалтқышқа соншалықты жақын орналасқандықтан, ауа сүзгісіне орын қалмады. Ле-Ман жарысында жеткен сәттілікке байланысты, 1962 жылдан бастап жақсартылған қозғалтқыш пен жеңіл корпусқа ие Plus 4 Super Sports жоғары өнімділік нұсқасы қолжетімді болды. Одан 100-ден астам дана жасалмады. Сол кездегі швейцариялық Morgan импортері Rolf Wehrlin (Aesch/BL) Morgan +4 машинасының купе нұсқасын жасады. Корпустың қосымша салмағын өтеу үшін қозғалтқышқа Judson суперкомпрессоры орнатылды.
After World War II Morgan re introduced their 4/4 model fitted with a 1267 cc Standard engine. This continued in production until it was replaced by the larger Plus 4 announced at the 1950 Earl's Court Motor Show. The Plus 4 at its introduction was fitted with a 2088 cc Standard Vanguard engine installed on a widened and strengthened 4/4 chassis with a wheelbase lengthened by Hydraulic brakes, initially all drum, were fitted for the first time on a Morgan. In 1953 a higher performance version was announced with the 1991 cc I4 engine as used in the Triumph TR2 (a development of the Vanguard motor). The radiator grille was now surrounded by a cowl that blended into the bonnet. Front disc brakes became an option in 1959 and were standardised in 1960. From 1955 the 1991 cc Triumph TR3 engine was used and from 1962 the engine was the Triumph TR4 unit, which increased displacement to 2138 cc. In 1955 the less powerful 4/4 model re appeared in phase II form. The wheelbase of the Plus 4 was adopted by the 4/4 when it reappeared, after which the two models were for most purposes the same length and width. Body styles available were a 2 seat sports, 4 seat sports and more luxurious 2 or 4 seat drophead coupé (and a 4 seat coupé 1954–1956 only). In 1963 a fibreglass bodied coupe Morgan +4+ was announced, but only 26 were built. The bonnet of the Triumph engined Plus 4 fitted so closely to the engine that there was no room for an air filter. Following success at Le Mans a higher performance version, the Plus 4 Super Sports, was available from 1962 with a tuned engine and a lightweight body. Just over 100 were built. The then Swiss Morgan Importer, Rolf Wehrlin in Aesch/BL, developed a coupé version of the Morgan +4. To make up for the extra weight of the body, the engine was fitted with a Judson supercharger.
Бәсекелестік пайдалану
Төрт дөңгелекті Morgan көліктері жарыста HFS Morgan 1935 жылдың желтоқсанында MCC Эксетер сынағында 4-4 прототипімен жүргенде пайдаланыла бастады. Plus 4 ерекшеліктері:
Four wheel Morgan cars have been used in competition since HFS Morgan drove the prototype 4 4 in the MCC Exeter Trial in December 1935. Plus 4 highlights include:
Крис Лоуренс және Ричард Шепард Баррон 1962 жылғы Ле-Манның 24 сағатында Plus Four көлігімен 1601-2000cc GT класында жеңіске жетті. Класта жеңімпаз болған машина, шасси нөмірі 4840, бастапқыда 1961 жылы XRX 1 тіркелген, кейін 1961 жылдың соңынан 1964 жылдың ортасына дейін TOK 258 болып өзгертілді (кем дегенде төрт Morgan TOK 258 тіркеу нөмірін алған). 1964 жылы Крис Лоуренс оны А. Денске сатты, ал тіркеу JHX 142B болып өзгертілді. 1964 жылы Крис Лоуренс және Джон Спринцель (Sprinzel LawrenceTune Racing) жарысқа арналған алюминийден жасалған купе корпусын әзірледі. Алғашқы SLR Triumph TR4 шассиіне орнатылды, бірақ соңғы үш Morgan +4 көліктеріне орнатылды. 1966 жылдың ақпанынан қарашасына дейін Morgan екі орындық +4 Competition моделін шығарды, оның тек 42 данасы жасалды. Бүгінгі күні олардың шамамен 11-і ғана сақталған деп есептеледі. Morgan +4 Competition моделі стандартты +4 модельге қарағанда шамамен 10% қымбат болды. Competition моделі Morgan "Super Sports" алюминийлі корпусына ұқсас, төменгі сызықты болаттан жасалған, және әдетте Derrington төрт тармақты эгзосты құбырымен, Derrington жарыс рулімен, 72 спицалы сым дөңгелектермен, Armstrong Select-a-Ride электрлік реттелетін артқы амортизаторлармен және 2.2 литрлік екі SU карбюраторлы TR4 қозғалтқышымен жабдықталған. Сілтеме: Грегори Хьюстон Боуденнің "Morgan – нағыз спорттық автомобильдердің біріншісі және соңғысы" (1972), және Кен Хиллдің "Төрт дөңгелекті Morgan" 2-том: "Капотты радиатор модельдері" (1980).
Chris Lawrence and Richard Shepherd Barron won the 1601 2000cc GT class at the 1962 24 Hours of Le Mans driving a Plus Four. The class winning car, chassis number 4840, was originally registered XRX 1 in 1961, then changed to TOK 258 from late 1961 through mid 1964 (at least different 4 Morgans have carried the TOK 258 registration number). It was sold by Chris Lawrence to A. Dence in 1964 and the registration was changed to JHX 142B. In 1964 Chris Lawrence and John Sprinzel (Sprinzel LawrenceTune Racing) developed a streamlined aluminum coupe body for racing. The first SLR was fitted to a Triumph TR4 chassis, but the final three were fitted to Morgan +4s. From February 1966 to November 1966 Morgan produced the two seater +4 Competition model, of which only 42 were built. It is estimated that only approximately 11 of these still exist today. The Morgan +4 Competition model was approximately 10% more expensive than the standard +4. The Competition model had a low line steel body, similar to the Morgan "Super Sports" aluminum body, and generally came with a Derrington four branch exhaust manifold, Derrington competition steering wheel, 72 spoke wire wheels, Armstrong select a ride electrically adjustable rear shock absorbers, and the 2.2 litre twin SU carburetor TR4 engine. Ref: "Morgan First and Last of the Real Sports Cars" by Gregory Houston Bowden (1972), and "The Four Wheeled Morgan" Volume 2: The Cowled Radiator Models by Ken Hill (1980)
Өнер көрсету
1958 жылы британдық "The Motor" журналы TR3 қозғалтқышы бар екі орындық көлікті сынақтан өткізді. Оның ең жоғары жылдамдығы анықталды және 0-ден 9,7 секундта жылдамдыққа ие болуға болатыны белгілі болды. Отын шығыны жазылды. Сынақ машинасы салықтарды қоса алғанда 1017 фунт стерлинг, ал салық 340 фунт стерлинг тұрды.
A TR3 engined two seater car was tested by the British magazine The Motor in 1958. It was found to have had a top speed of and could accelerate from 0 in 9.7 seconds. A fuel consumption of was recorded. The test car cost £1017 including taxes of £340.
Популярлы мәдениеттегі бейнелер
Розалар соғысы фильмінде Барбара Роуз (Кэтлин Тернер) күйеуіне (Майкл Дуглас) 1960 жылғы +4 модельді Морган сатып алады. Олардың некесі бұзылғаннан кейін ол Морганды өз GMC Jimmy көлігімен басып, қиратады. Фрэнк Заппаның "Флорентин Поген" әніндегі кейіпкер, бай мұрагер және қоғамдық дебютант "1959 жылғы Морган" көлігін жүргізеді.
In the film The War of the Roses, Barbara Rose (Kathleen Turner) buys her husband (Michael Douglas) a 1960 +4. After their marriage sours, she destroys the Morgan by crushing it under her GMC Jimmy. The wealthy heiress and debutante who is the subject of the Frank Zappa song "Florentine Pogen" drives "a '59 Morgan."