McLaren MP4/4 – Формула-1 тарихындағы үздік автомобильдердің бірі

Кіріспе

Жарыс машинасы

McLaren MP4/4, сонымен қатар McLaren Honda MP4/4 деп те аталады, – барлық уақыттағы ең табысты Formula One машиналарынң бірі. Honda-ның RA168E 1.5 литрлік V6 турбо қозғалтқышымен жабдықталған және Ален Прост пен Айртон Сена командаластары жүргізген бұл машина 1988 жылғы Formula One маусымында бақ сынасты. Машинаның дизайнын американдық инженер Стив Николс басқарды, ал Рон Деннис оған шасси дизайнына толық жауапкершілікті жүктеді. Техникалық директор Гордон Мюррей сурет бөлімі мен өндіріс арасында байланыс жасау жөніндегі жұмысты атқарды. Honda 1986 және 1987 жылдарғы Конструкторлар чемпионатында жеңіске жеткен еді, ал 1988 жылы олар серіктесін Williams-тан McLaren-ге ауыстырды, олардың TAG Porsche қозғалтқыштарымен күресіп жатқаны белгілі еді. Қозғалтқыштың дизайны мен әзірлемесін Осаму Гото басқарды. Honda қозғалтқышы бар MP4/4 – Formula One тарихындағы ең күшті машиналардың бірі, ол бір жарыстан басқа барлық жарыстарда жеңіске жетіп, 1988 жылғы маусымда бір поул-позициядан басқа барлығын иеленді. 2023 жылға дейін бұл машина маусымдағы ең жоғары жеңіс көрсеткіші бойынша рекордты сақтап келді, бірақ Red Bull Racing RB19 бұл көрсеткішті бұзып (95.45% жеңіс көрсеткіші), рекордты жаңартты, ол да Honda V6 турбо қозғалтқышымен жұмыс істеді. Бұл машина маусымдағы ең көп айналымдарды (97.3%, 1031-ден 1003) басқару бойынша рекордты ұстап тұр.

Шығу тегі

1987 жылы McLaren үшін TAG-тің өз күштерімен қаржыландыратын және Porsche құрастырған жеке қозғалтқышты пайдаланып, ірі өндірушілердің қолдауымен командалармен бәсекелесу қиын болды. Стив Николс жобалаған McLaren MP4/3 TAG үш жарыста жеңіске жетті, ал Ален Прост жүргізушілер чемпионатында төртінші орын алды. Просттың Португалиядағы жеңісі француздың мансабындағы 28-ші жеңісі болды, ол үш дүркін әлем чемпионы Джеки Стюарттың 27 жеңісінен асып түсті. Команда Конструкторлар чемпионатында екінші орынды иеленіп, Айртон Сеннаның қызметін қамтамасыз етті және Honda-ны келесі маусымда қозғалтқыштарды жеткізу келісімін Williams-тан McLaren-ге ауыстыруға көндірді. 1988 жылы McLaren 1.5 литрлік V6 Honda турбо қозғалтқыштарын қолданды, ол 1985 жылғы F1 маусымының соңынан бастап Формула-1-дегі ең жақсы қозғалтқыш болып саналды. Бұл қозғалтқыштар Williams-тан алынғандықтан, өткен екі құрастырушылар чемпионатында жеңіске жеткен команданың мүмкіндіктері шектелді, бірақ 1988 жылы күшті өнер көрсетуге мүмкіндік туды. Команда басшысы Рон Деннис бұрын Формула-2 командасы үшін Honda қозғалтқыштарын алуға тырысқан және TAG қозғалтқыштарымен өткен төрт табысты жылдан кейін жапондық компанияны құшақтап алды. 1988 жыл турбо қозғалтқыштарға тыйым салынар алдындағы соңғы жыл болды, сондықтан көптеген командалар табиғи аспирациялық қозғалтқыштармен өздерін нығайтуға тырысты. Стив Николс таза турбо қозғалтқыш негізінде машинаны жобалауды жалғастырды, бұл команданы қарсыластарына қарағанда кемтар қалдыруы мүмкін еді. 1988 жыл 1989 жылы табиғи аспирациялық қозғалтқыштар ғана қолданылатын регламентке көшуге дейінгі кезең болды, ал ережелер осы өзгеріске бұрыннан дайын командаларды марапаттауға бағытталған. Жарыс қашықтығында MP4/4 табиғи аспирациялық қозғалтқыштармен жабдықталған қарсыластарына қарағанда айтарлықтай қуат тапшылығына ұшырады. Машинаны күшейту деңгейін реттеуге болады, бірақ отын бакінің көлемі 150 литрге ғана жететін (табиғи аспирациялық қозғалтқыштар үшін шектеу болмады), сондықтан жарыстың соңына дейін жету үшін команда отынды үнемдеуге мәжбүр болды. 1988 жылы Honda V10 қозғалтқышын енгізеді деген болжамдар тарады, бірақ Рон Деннис Италия Гран-приіне іріктеу кезінде Монцада V10 қозғалтқышын жарысқа пайдалану жоспарында болмағанын растады. V6 қозғалтқышын сақтап, Honda мен McLaren 1989 жылғы машинаны дамытуға көбірек уақыт берді, ол MP4/4-тің жетілдірілген нұсқасы болды. 90° TAG V6 және 195 литрлік отын бакі (бұрынғы 220 литрден кем) McLaren бұл тұжырымдаманың жұмыс істейтінін көрсетті, сондай-ақ бүйірлік панельдері де жаңартылды (тек мұрын бөлігі MP4/2C-ді еске түсіретін болды, бірақ ол да кішірек болды және шамамен 10% азайтылды). Аэродинамиканың жақсаруы Прост пен Стефан Йоханссонға бұрынғы MP4/2 дизайнына қарағанда Хонда қозғалтқыштарымен жабдықталған қарсыластарына жақындауға көмектесті, бірақ командаға TAG қозғалтқыштарында пайда болған сенімсіздік кедергі келтірді, олар 1987 жылы отын шектеулеріне және FIA-ның даулы «pop-off» клапанына бейімделу үшін қайта жобаланды, ол турбо күшін 4.0 барға дейін шектеді. Команда осы жетістіктерге сүйеніп, кішірек 80° Honda V6 және отын бакінің көлемін 195 литрден 150 литрге дейін азайту арқылы жаңа MP4/4-ті жасады, ол 1988 жылдың басында алғаш рет пайда болды. Бұл сол жылы жарысқа қатысқан бірнеше жаңа машиналардың бірі болды; Ferrari, Lotus, Arrows, Tyrrell және басқалары 1989 жылғы маусымға арналған жаңа машиналар жасау үшін бұрынғы жылдардың машиналарының жаңартылған немесе дамыған нұсқаларын қолданды, ол кезде турбо қозғалтқыштарға толық тыйым салынды.

In 1987 it was becoming increasingly difficult for McLaren to compete with major manufacturer backed teams using, effectively, a privateer engine financed in house by TAG and built by Porsche. The Steve Nichols designed McLaren MP4/3 TAG won three races with Alain Prost finishing fourth in the drivers' championship. Prost's win in Portugal was cause for celebration as it was the Frenchman's 28th career win, taking him past the previous record of 27 wins by triple World Champion Jackie Stewart. The car was good enough to finish second in the Constructors' Championship, secure the services of Ayrton Senna and persuade Honda to switch its engine supply deal from Williams to McLaren for the following season. For 1988 McLaren had secured the use of the 1.5L V6 Honda turbo engines which since late in the F1 season of 1985 season had been the best engine in Formula One. With the engines coming at the expense of Williams, who had won the previous two Constructors' Championships, a strong 1988 was possible. Team boss Ron Dennis had previously tried to secure Honda engines for his Formula 2 team and welcomed the Japanese company after four successful years with the TAG engines. 1988 was due to be the last year for the turbo engines before they were banned, so most teams were making a concerted effort to establish themselves with naturally aspirated cars. Steve Nichols went ahead with the design of the car on a pure turbo engine basis, which put the team at a potential disadvantage to their rivals. 1988 was a transition year prior to a naturally aspirated only formula in 1989 and the regulations were framed to reward those teams that had already made the switch. Over a race distance, the MP4/4 would suffer a significant power deficit compared to its naturally aspirated rivals. The car had the luxury of being able to modulate boost, but with a fuel tank allowance of only 150 litres (naturally aspirated cars were unlimited) it meant that the team would have to go into extreme fuel conservation to get to the end of a race. Although there was speculation that Honda would introduce their V10 engine during 1988, Ron Dennis confirmed during qualifying for the Italian Grand Prix at Monza that racing the V10 was never part of the plan for 1988. By keeping the V6 engine, Honda and McLaren also gave themselves more development time on the 1989 car, which was an evolution of the MP4/4. With the 90° TAG V6 at their disposal and a fuel tank size of 195 litres (down from 220 litres), McLaren proved that the concept did work, with redesigned side pods also getting the treatment (only the nose section remained as a visual reminder of the MP4/2C, though it too was lower and approximately 10% smaller). The improved aerodynamics helped Prost and Stefan Johansson to be closer to the more powerful Honda powered cars than they might have been with the older MP4/2 design, although the team was hampered by unreliability which had crept into the TAG engines which had been redesigned in 1987 to cope with the lower fuel limit and the FIA's controversial pop off valve which restricted turbo boost to just 4.0 Bar. The team was able to build on this and, with the smaller 80° Honda V6, and a reduction in fuel tank size from 195 to 150 litres, the sleek looking, all new MP4/4 was produced and first appeared early in 1988. It was one of the few competing cars that year that was an all new car; Ferrari, Lotus, Arrows, Tyrrell, and others were using updated or developed versions of their previous years' cars in order to build new cars for the 1989 season when turbocharged engines would be outlawed altogether.

Команданың жұмысы

Айртон Сеннаның үш жылдық келісімшарт бойынша Ален Просттың ұсынысымен Ален Простпен келісімге отыруы жағдайды едәуір жақсартты. McLaren шассиі, Сенна мен Прост жұптастығы және, соңында, жаңа Honda RA168E қозғалтқыштары өте күшті комбинация болды. Дегенмен, FIA турбоқозғалтқышты автомобильдер үшін 150 литрлік отын регламентін енгізгеннен кейін алаңдаушылық туды. Honda-ның қозғалтқыш басқару тобы RA168E отын тұтынуын қызу жұмыспен жетілдіруге тырысты, ол турбо күшейткішті 4,0 бардан 2,5 барға дейін төмендету үшін арнайы жасалған, 1987 жылғы қозғалтқышты жаңартудың орнына, ұятты кешкі шығулардың алдын алу үшін оны жақсартуға тырысты. Автомобиль маусым бойы бірнеше аэродинамикалық өзгертулерден басқа, өзгеріссіз күйінде болды. Автомобиль Бразилиядағы алғашқы жарысқа жарыстан бір апта бұрын Имолада өте аз маусымдық сынақтардан кейін келді, бірақ Сенна машинаны екінші орынға ие болған Найджел Манселлдің Williams Judd V8 машинасынан жарты секундқа озып, бірінші орынға шықты, ал Прост үшінші орынды иеленді. MP4/4-тің ерекшелігі – жүргізушінің орны. Автомобильдің төменгі аэродинамикасы және FIA қауіпсіздік ережесіне сәйкес, жүргізушінің шлемінің жоғарғы бөлігі ролл-бардың және кавулингтің жоғарғы бөлігінен өткен қиялмен сызылған түзу сызықтан төмен болуы керек болды, сондықтан жүргізушілер бәсекелес заманауи Гран-при машиналарының дәстүрлі тік отыру орнына еңкейтіліп отыруға тиіс болды. Сенна отыру орнымен ешқандай қиындыққа тап болмады. Прост кішкентай болғандықтан, сәл тік отыруды қалаған, ал оның дене бітіміне байланысты команда оны өзгертусіз қабылдай алды. MP4/4 жаңа автомобиль болғандықтан, ол 1988 жылғы FISA-ның жаңа қауіпсіздік ережелеріне сәйкес болуы керек еді, онда жүргізушінің аяқтары қиялмен сызылған алдыңғы осьтің сызығынан артта болуы керек деп айтылған. Өткен маусымдағы автомобильдерді пайдаланған командалар бұрынғы ережелерге сәйкес жалғастыра алды. 1988 жылға дейін F1-дегі бір маусымдағы ең басым автомобиль McLaren-нің 1984 жылғы F1 маусымы болды, Джон Барнард жобалаған MP4/2, ол сол жылы Прост және әлем чемпионы Ники Лауда жүргізген 16 жарыстың 12-сінде жеңіске жетті (Лауда Простты жүргізушілер чемпионатында жарты ұпайға жеңді). Алайда, MP4/4-тің жетістіктері MP4/2-ні жеңістермен ғана емес, біліктілік көрсеткіштерімен де басып тастады. 1988 жыл Макларен үшін жеңіске толы маусым болды, ол 16 жарыстан 15-інде жеңіске жетті, оның ішінде он есе 1-2 финиш, ал Прост 14 жарыста 1-ші немесе 2-ші орынды иеленді (оның Ұлыбритания мен Италияда 2 рет зейнеткерлікке шықты). Сондай-ақ, автомобиль 16 жарыстың 15-інде бірінші қатарда тұрды (оның ішінде 13 рет Сенаның рекордтық полюсі), 12 жарыста алдыңғы қатарды толық басып алды және 10 жылдам жарыс айналымын жасады. Билікке ие болу барысы тек бір рет, 12-ші турда Монцада Италия Гран-присінде, Сеннаның бағдардан шығып, екі айналым қалғанда, балапан ауруынан зардап шеккен Манселлдің орнына Уильямс үшін өзінің алғашқы және жалғыз F1 стартын жасаған Жан Луи Шлезерді айналып өткен кезде тоқтатылды. Прост сирек кездесетін қозғалтқыш ақауынан кейін алаңнан шығып қалған кезде Герхард Бергер Ферраридің негізін қалаушы Энцо Ферраридің қайтыс болғаннан кейін бір ай өткен соң Ферраридің эмоционалды жеңісін бағындырды. MP4/4-тің үлкен басымдығының ең айқын мысалы – маусымның екінші жарысында Сан-Маринода болды. Сенна мен Прост екеуі де Имоладағы 5.040 км трассаны 1:27 секундта (Сенна Просттан 0,7 секундқа жылдам) бағындырды, ал басқа ешбір жүргізуші 1:30-дан төмен түсе алмады. Гридтегі үшінші орынды 1988 жылғы Honda қозғалтқыштарын McLaren-мен бірдей қолданатын Lotus 100T машинасымен әлем чемпионы Нельсон Пике иеленді. Пике 1:30.500 уақытында ғана біліктілікке ие болды, бұл Сенадан 3,352 секундқа, ал Просттан 2,581 секундқа баяу. Lotus шындығында Тоссаға қарай жүгіру кезінде жылдамдық тұзағының көрсеткіштерін (Макларендерден 1,5 км/сағ жылдам) тіркеді, бірақ трассаның қалған бөлігінде Маклареннің жылдамдығы мен төменгі күші теңдессіз болды. Осыған қарамастан, Пике мен Лотос басшысы Питер Уорр Имолада жиналған БАҚ өкілдеріне өздерінің машинасы аэродинамикалық жағынан жақсырақ және MP4/4-ке қарағанда отын тиімдірек деп санайтынын айтты. Алайда, екі McLaren да 60 айналымдық жарыстың 55-ші айналымында, соның ішінде 3-ші орынға ие болған Пикені айналдырып өтті. Ылдам Имола трассасы ұзақ уақыт бойы толық газды жарысқа шығарып, отынға өте қиын болды, әсіресе соңғы жылдары көптеген жарыстардан кейін зейнеткерлікке шыққан турбо машиналар үшін, ал Макларендер алаңға жылдамдықпен шыққан, автомобильдің аэродинамикалық тиімділігін және Honda отын тұтынуын азайту үшін жасаған жұмысты дәлелдеді. Прост пен Сеннаның ең жылдам айналымдары (тағы да 1:30-дан төмен болды) Герхард Бергердің Ferrari машинасынан 1,5 секундқа жылдам болды. Пике ең жылдам айналымды жарыста 9-шы орында жасады, ал Просттың ең жылдам айналымынан 1:29.685 2,8 секундқа баяу болды. Прост пен Сенна жарыста Пике біліктілікке қарағанда жылдам айналым жасады, бұл Маклареннің үлкен жеңісін көрсетті. Автомобиль маусым бойы тек төрт рет зейнеткерлікке шықты – Прост Ұлыбританиядағы ылғалды жағдайдағы Гран-приде (басқару), ал Италиядағы Гран-приде (қозғалтқыш, Макларен маусым бойындағы жалғыз қозғалтқыш ақауы), Сеннаның Монакодағы (біліктілікте толық басымдық танытқан және жарыстың 66-шы айналымында Просттан 50 секундқа озып, 54 айналым бойы Бергердің артында қалған, бірақ Портьеде кедергіге ұшыраған) және Монцадағы апаттары. Монако Маклареннің үлкен басымдығының тағы бір мысалы болды, Сенна біліктілікте мойын бұғатын Монако шебері Просттан 1,4 секундқа жылдам болды, ал Прост үшінші орынға ие болған Герхард Бергерден 1,2 секундқа озып кетті. Маусым бойы екі McLaren де жарысқа бір секундтан астам жылдамдықпен біліктілікке өтті (Сан-Марино, Монако, Германия, Португалия, Жапония және Австралия), ал команда 15 полюльдік позицияны (Сена үшін 13 және Прост үшін 2) және 15 жеңіске қол жеткізді. Ұлыбританияда Герхард Бергердің полюльдік позициясы Макларен үшін мінсіз рекордты бұзды. Ұлыбритания – McLaren екеуі де алдыңғы қатарда біліктілікке өтпеген жалғыз жарыс, Ферраридің Микеле Альборето 2-ші орынды, ал Сенна мен Прост 2-ші қатарды иеленді. Ұлыбритания – Айртон Сенна McLaren Honda машинасымен алдыңғы қатарда біліктілікке өтпеген маусымдағы жалғыз жарыс болды. Прост маусым бойы төрт рет алдыңғы қатарда біліктілікке өтпеді (Бразилия, Детройт, Ұлыбритания және Венгрия). Венгрияда Прост үшін 1988 жылғы ең нашар біліктілік позициясы тіркелді, ол 7-ші орынды иеленді. Сена әдеттегідей, тар Hungaroring трассасында полюльдік позицияны иеленді, бірақ Найджел Манселлдің Williams Judd машинасынан тек 0,108 секундқа озып кетті. Silverstone-нан басқа, ешбір автомобиль MP4/4-ті полюльдік позициядан ығыстыра алмады. Hockenheimдегі Германиядағы біліктілік кезінде MP4/4 өзінің ең жоғары жылдамдық рекордын және 1988 жылғы маусымның ең жылдам жылдамдық тұзағын жасады, Сена мен Прост екеуі де 1,6 км ұзын тік жолда жылдамдыққа жетті. Бұл көрсеткіш Бергердің Ferrari машинасынан (жылдамдық тұзағы) және турбо емес автомобильдердің ең жылдам машинасы, Иван Капеллидің March Judd машинасынан (жылдамдық тұзағы) жақсы болды. Алайда, 1986 және 1987 жылдардың деңгейінен қозғалтқыш қуаты төмендегендіктен, McLaren Honda-ның ең жоғары жылдамдығы 1987 жылғы ең жылдам жылдамдықтан (Нельсон Пике Williams Honda машинасымен Монцада) және 1986 жылғы ең жылдам жылдамдықтан (Герхард Бергер Benetton BMW машинасымен Монцада) баяу болды. Silverstone-да Макларен MP4/4-ке аэродинамикалық өзгерістер енгізді, турбо "мұрындықтарын" (турбоқозғалтқыштарға ауа тарататын) алып тастады, олар бүйірлік панельдердің үстінде орналасқан. ...

The situation improved immensely when Ayrton Senna was signed to partner Alain Prost (at Prost's suggestion) on a three year contract. The McLaren chassis, the Senna and Prost pairing, and finally the new Honda RA168E engines with , looked like a formidable combination. However, there were concerns after the FIA introduced a fuel regulation for the turbo powered cars of 150 litres for a race distance. Honda's engine management team worked feverishly on the fuel consumption of the RA168E which was specially built for the reduction in turbo boost from 4.0 bar to 2.5 bar rather than upgrading the 1987 spec engine, trying to improve it in order to avoid embarrassing late race retirements. The car appeared 'as is' through the season, save for a few aerodynamic revisions. The car arrived at the first race in Brazil with very little pre season testing at Imola only a week before the race, but Senna was able to put the car on pole position by half a second from surprise second place qualifier, Nigel Mansell driving the naturally aspirated Williams Judd V8, with Prost qualifying third. One feature of the MP4/4 was the driver's position. Due to the car's low slung aerodynamics and the FIA safety rule which stated that the top of a driver's helmet had to be below an imaginary straight line drawn from the top of the roll bar to the top of the cowling, the drivers were required to be in a reclining position rather than in the conventional upright seating position of rival contemporary Grand Prix cars. Senna had absolutely no problems with the seating position. Prost, being smaller, preferred to be slightly more upright, and because of his size, the team was able to accommodate this without modification. As the MP4/4 was a new car, it had to conform to FISA's new for 1988 safety regulations which stipulated that the driver's feet be behind the line of an imaginary front axle. Teams running cars from the previous season were able to continue to do so under the earlier regulations for which they had been designed. Before 1988, the most dominant car seen in a single season of F1 had been McLaren's F1 season of 1984 car, the John Barnard designed MP4/2 which had won 12 of the 16 races that year driven by Prost and World Champion Niki Lauda (Lauda had defeated Prost in the Drivers' Championship by only half a point). However, the MP4/4's successes eclipsed the MP4/2 not only in wins but in qualifying performance. 1988 was an almost embarrassing walkover for McLaren, who took 15 victories from 16 races, including ten 1 2 finishes, while Prost finished 1st or 2nd in the 14 races he finished (he had 2 retirements Britain and Italy). The car also sat on pole position in 15 of the 16 races (including a record 13 poles for Senna), locked out the front row in 12 races, and also set 10 fastest race laps. The dominant run was only interrupted once, at the Italian Grand Prix at Monza for Round 12, when Senna crashed out of the lead with only two laps remaining while lapping Jean Louis Schlesser, who was making his first and only F1 start for Williams in place of Mansell who was suffering from chickenpox. With Prost already out after a rare engine failure, Gerhard Berger claimed an emotional victory for Ferrari just a month after the death of Ferrari founder Enzo Ferrari. Perhaps the most telling example of the MP4/4's emphatic domination was seen at San Marino in just the second race of the season. Senna and Prost both qualified the 5.040 km (3.131 mi) Imola circuit in the 1:27s (Senna 0.7 faster than Prost) while no other driver could get below 1:30. Third on the grid was defending World Champion Nelson Piquet in his Lotus 100T, which used the same 1988 specification Honda engines as McLaren. Piquet could only qualify in 1:30.500, 3.352 seconds slower than Senna, and 2.581 seconds slower than Prost. The Lotus actually recorded faster speed trap figures (, 1.5 km/h faster than the McLarens) on the run to Tosa, but around the rest of the circuit the McLaren's acceleration and downforce were unmatched. Despite this, both Piquet and Lotus boss Peter Warr told the assembled media at Imola that they believed their car to be better aerodynamically, and therefore more fuel efficient than the MP4/4. However, both McLarens had lapped the entire field, including 3rd placed Piquet, by lap 55 of the 60 lap race. The fast Imola circuit with its long periods of full throttle racing was notoriously hard on fuel, especially for the turbo cars which had seen numerous late race retirements in recent years, and the McLarens lapping the field at the speed they did prove the aerodynamic efficiency of the car as well as the work Honda had undertaken to reduce fuel consumption. Prost and Senna's fastest laps (again the only drivers under 1:30) were 1.5 seconds faster than the next fastest, Gerhard Berger's Ferrari. Piquet's fastest lap was only the ninth fastest of the race, and some 2.8 seconds slower than Prost's fastest lap of 1:29.685. Both Prost and Senna lapped faster in the race than Piquet had qualified, putting an exclamation mark on McLaren's dominant weekend. The car retired only four times in the season with Prost retiring at Silverstone during a very wet British Grand Prix (handling), and at Monza for the Italian Grand Prix (engine, the only in race engine failure McLaren suffered all season), along with Senna's infamous accidents at Monaco (where he totally dominated qualifying and by lap 66 of the race had built a 50 second lead over Prost who had been stuck for 54 laps behind Berger, only to throw it away by crashing into the barriers at Portier. As he lived in Monaco, Senna went back to his home and did not contact the team until that night when he finally returned to the pits as the team was packing up, such was his disappointment), and Monza. Monaco was another example of McLaren's domination, Senna qualified 1.4 seconds faster than acknowledged Monaco master Prost, who himself was 1.2 seconds faster than third placed Gerhard Berger in his Ferrari. During the season both McLarens qualified for a race over one second faster than the rest of the field on six occasions (San Marino, Monaco, Germany, Portugal, Japan and Australia), while the team achieved 15 pole positions (13 for Senna and 2 for Prost) to go along with the 15 wins. Only Gerhard Berger's pole position at Silverstone prevented a perfect pole record for McLaren. Britain was the only race where neither McLaren qualified on the front row with Ferrari's Michele Alboreto qualifying 2nd, Senna, and Prost occupying the 2nd row. Britain was also the only race of the season that Ayrton Senna didn't qualify his McLaren Honda on the front row of the grid. Prost failed to qualify on the front row four times during the season (Brazil, Detroit, Britain and Hungary). Hungary saw the worst qualifying position for a McLaren in 1988 when Prost was only 7th fastest. Senna, as usual, was on pole at the tight Hungaroring, though only 0.108 in front of Nigel Mansell's Williams Judd. Other than at Silverstone, this was the closest any car got to knocking one of the MP4/4's off pole position. It was during qualifying at Hockenheim in Germany, the MP4/4 set its top speed record, and the fastest speed trap of the 1988 season when both Senna and Prost achieved on the 1.6 km long straight that took the cars into the forest. This compared favourably to the Ferrari of Berger who trapped at , and the fastest of the non turbos, the March Judd of Ivan Capelli which was trapped at However, with the reduction in engine power from the levels of 1986 and 1987, the McLaren Honda's top speed was slower than the fastest speed of 1987 (Nelson Piquet in a Williams Honda at Monza), and slower than had been achieved in 1986 (Gerhard Berger in a Benetton BMW, also at Monza). At Silverstone, McLaren introduced revised aerodynamics to the MP4/4, doing away with the turbo "snorkels" (which force fed air to the turbos) located on the top of the side pods. While this proved troublesome on the first day of qualifying, with both drivers feeling it created an imbalance in the cars, and the snorkels re introduced for the rest of the British GP weekend, it was the last time the snorkels were seen on the MP4/4s for the rest of the season, as testing before the next round in Germany had shown the imbalance was caused by incorrect settings on the car's suspension and not by the removal of the snorkels. Team boss Ron Dennis estimated that the research and development on the revised aerodynamics had cost the team somewhere around £150,000 for something that was purely an aerodynamic gain and gave no extra horsepower to the Honda engine. Other than the four retirements, the lowest finishing position for the MP4/4 was a 6th in Round 13 in Portugal, and 4th in the next race in Spain, with both recorded by Senna. During both races, his car was hampered by fuel readout problems which forced him to run slower than he otherwise could have in order to have enough fuel to finish. Both races were won by Alain Prost. At the end of the season, McLaren Honda had taken both the Constructors and Drivers' titles (Senna edging out Prost due to winning more races only the eleven best results counted, so even though Prost scored more overall points, Senna's 8 first place finishes to Prost's 7, meant Senna took the championship title.) McLaren Honda, who scored a then record 199 points in the Constructors Championship, wrapped up the Constructors title with a 1 2 finish in Belgium for Round 11 of the 16 race season, it was the team's eighth 1 2 finish of the season (Senna and Prost would finish 1 2 twice more, in Japan and Australia). The team finished the season a massive 134 points in front of 2nd placed Ferrari. The MP4/4 would be succeeded by the Honda V10 powered McLaren MP4/5 in F1 season of 1989. Although statistically not as successful as the MP4/4 (more because others such as Ferrari, Williams and Benetton improved rather than McLaren and Honda faltered), the 1989 car would give the team another Constructors Championship, with Prost and Senna finishing 1 2 in the Drivers' Championship. Former McLaren Formula One driver Lewis Hamilton drove the MP4/4 on Top Gear (though the show mistakenly quoted the Honda engines F1 season of 1986 power figures of and not the actual 1988 figure of 650 bhp). After driving the car, Hamilton said to host Jeremy Clarkson "I love this car. It's one of the best days of my life. I finally can check off my dream of driving this car." Not surprisingly, Hamilton also noted that the car lacked grip compared to the aerodynamically more advanced McLaren MP4 25 he raced that year (F1 season of 2010). A modified car, the MP4/4B, was used as a test mule for Honda's new 3.5 litre V10 designed around the new regulations for the 1989 season banning turbocharged engines.

Шасси журналы

1988 жылғы маусымда алты MP4/4 көлігі Hercules Aerospace көмегімен карбон талшығынан жасалды. Шасси нөмірлері 1-ден 6-ға дейін жыл бойы қолданылды. Барлық алты MP4/4 шасси әлі де сақтаулы: Шасси #1, 4 және 6 McLaren Group-қа тиесілі, #1 McLaren Technology Centre-де көрсетіліп тұр және 2013 жылы Серджио Перес Гудвудта осы шассиде жүргізді. McLaren Auckland бұрын бірнеше жыл бойы #4 шассиді көрсететін, бірақ ол Woking зауытына қайтарылды. Тағы бір #6 шасси Болиудағы (Ұлыбритания) Ұлттық автомобиль музейінде Прост ливреясымен көрсетілді. #6 шассиді 2009 жылы Гудвудта Бруно Сенна жүргізді. #2 шасси Чикаго, Иллинойс штатындағы жеке коллекционерге тиесілі және 2019 жылы Интерлагоста Бруно Сенна жүргізгеннен кейін McLaren of Chicago-да көрсетілді. #3 шасси бұрын уақытша беріліп, Донингтон Гран-при көрмесінде қойылған, бірақ кейін McLaren Osaka Hakko-ға көшірілді. 2016 жылға қарай ол Испанияның Астуриясындағы Фернандо Алонсо мұражайына қайта орналастырылды. 2022 жылғы мәліметтер бойынша, қазір ол Ұлыбританиядағы Kiklo Spaces жеке меншігінде. #5 шасси Honda-ға тиесілі және кейде Мотегидегі Honda Collection Hall-да көрсетіледі, сондай-ақ 2014 жылы Гудвудта Такуя Изава Marlboro ливреясымен осы шассиде жүргізді. Бұған қоса, Honda MP4/4/SSC/10 шассиі бар көрмелік көлікке ие (SSC – статикалық көрмелік көлік), ол кейде 2015 жылғы Токио автосалонында және Honda Collection Hall-да көрсетіледі.

Шассидің тарихы

MP4/4 01: Бұл шасси екі жарыста жеңіске жетті: Имола және Монреаль (Канада) – Сеннаның арқасында. Сенна Имолада (Сан-Марино), Монакода және Мехикода (Мексика) жарысты; Детройтте (АҚШ), Пол Рикардта (Франция) және Сильверстоунда (Британия) қосалқы машина ретінде қолданылды, ал бастапқыда Хоккенхаймда (Германия) қосалқы машина болды, бірақ Прост осы машинамен жарысты; кейіннен Прост оны Венгрияда (Венгрия), Спада (Бельгия) және Монцада (Италия) пайдаланды. Сенна Риода поул-позицияны иелену үшін оны қолданды, бірақ машина парад айналымының басында старт сызығында бұзылды; жарысқа MP4/4 03-ті пайдаланды. Тестілеу үшін қолданылмады. MP4/4 02: Бұл шасси үш жарыста жеңіске жетті: Риода Прост, ал Детройт пен Сузукада (Жапония) – Сенна. Сенна осы шассимен Сузукада жүргізушілер чемпионатында жеңіске жетті. Рио, Имола, Монако, Мехико қаласы, Монреаль, Венгрия, Спа, Монца, Эсторил (Португалия), Херес (Испания) және Сузукада қосалқы машина ретінде қолданылды. Прост Риодағы жарысқа өзінің негізгі машинасының орнына осы шассиді пайдалануды жөн көрді, ал Сенна Сузука мен Аделаидада да осы шассиді таңдады; Сенна Детройтта да осы шассиді негізгі машинасы ретінде қолданды. Прост Мехикодағы жарыс уақытын белгілеу үшін осы шассиді пайдаланды. Имоладағы маусымға дейінгі алғашқы сынақта қолданылды. MP4/4 03: Негізгі сынақ машинасы; Гран-приде жеңіске жетпеген жалғыз MP4/4. Бастапқыда бұл машина Просттің негізгі машинасы болды, бірақ ол MP4/4 02-ні пайдалануды жөн көрді; Сенна кейін Риода осы машинамен жарысты, өйткені оның негізгі машинасы MP4/4 01 парад айналымының басында старт сызығында бұзылды. MP4/4 04: Бұл шассиді тек Прост пайдаланды және ол осы шассимен үш жарыста жеңіске жетті: Монако, Мехико қаласы және Пол Рикард. Прост Сан-Марино, Канада, Детройт және Сильверстоун қалаларында да жарысты. Прост Хоккенхаймда жарыс уақытын белгілеу үшін оны қолданды, бірақ сол жердегі жарысқа MP4/4 01 қосалқысын пайдалануды жөн көрді. Тестілеу үшін қолданылмады. MP4/4 05: Бұл шассиді тек Сенна пайдаланды және ол осы шассимен төрт жарыста жеңіске жетті: Сильверстоун, Хоккенхайм, Венгрия және Спа. Маусым қалған бөлігінде Сеннаға қолданылуға және қол жетімді болды; сонымен қатар Монца, Эсторил және Хересте Сенна жарысты. Бастапқыда Сеннаның Сузука мен Аделаидадағы (Австралия) жарыс машинасы болды, бірақ ол екі жарысқа да MP4/4 02-ні пайдалануды жөн көрді. Аделаидада поул-позицияны иелену үшін Сенна оны қолданды. Бір сынақта қолданылды. MP4/4 06: Бұл шассиді тек Прост пайдаланды және ол осы шассимен үш жарыста жеңіске жетті: Эсторил, Херес және Аделаида. Алғаш рет Эсторильде таныстырылды. Ешқандай сынақта қолданылмады.

MP4/4 01: This chassis won two races: Imola and Montreal (Canada) by Senna. Raced by Senna at Imola (San Marino), Monaco, and Mexico City (Mexico); was used as the spare car at Detroit (USA), Paul Ricard (France) and Silverstone (Britain), was initially the spare car at Hockenheim (Germany) but Prost raced this car there; was then used by Prost at Hungaroring (Hungary), Spa (Belgium) and Monza (Italy). Used by Senna to set pole position at Rio, but the car failed on the line at the start of the parade lap; he used MP4/4 03 for the race instead. Was not used for testing. MP4/4 02: This chassis won three races: Rio by Prost; and Detroit and Suzuka (Japan) by Senna. Senna won the Driver's Championship with this chassis at Suzuka. Was used as the spare car at Rio, Imola, Monaco, Mexico City, Montreal, Hungaroring, Spa, Monza, Estoril (Portugal), Jerez (Spain) and Suzuka. Prost opted to use this chassis instead of his main car at Rio, while Senna opted to do the same with this chassis at Suzuka and Adelaide; Senna also used this chassis as his main car at Detroit. Prost used this chassis to set his grid time at Mexico City. Was used at the first pre season test at Imola. MP4/4 03: Primary test car; only MP4/4 not to win a GP. Was originally Prost's main car at Rio but he opted to use MP4/4 02; Senna then raced this car at Rio after his main car, MP4/4 01 failed on the line at the start of the parade lap. MP4/4 04: This chassis was used exclusively by Prost, and he won three races with it: Monaco, Mexico City, & Paul Ricard. Also raced by Prost at San Marino, Canada, Detroit and Silverstone. Used by Prost to set grid time at Hockenheim, but he opted to use the spare MP4/4 01 for the race there. Was not used for testing. MP4/4 05: This chassis was used exclusively by Senna, and he won four races with it: Silverstone, Hockenheim, Hungaroring and Spa. Used and made available to Senna for the remainder of the season; also raced at Monza, Estoril and Jerez by Senna. Was originally Senna's race car at Suzuka and Adelaide (Australia), but he opted to use MP4/4 02 for both races. Used by Senna to set pole position time at Adelaide. Was used in one test. MP4/4 06: This chassis was used exclusively by Prost, and he won three races with it: Estoril, Jerez, & Adelaide. Was first introduced at Estoril. Was not used in any tests.

Басқа

MP4/4 Формула-1 инженерлері мен дизайнерлерінің тобы осы көлікті барлық уақыттағы ең ұлы Формула-1 машинасы деп дауыс берді. Autosport оқырмандары да оны 20 ғасырдың ең ұлы жарыс машинасы деп таныды. Стив Николс McLaren дизайн командасын басқарғаны үшін өте мақтан тұтатынын айтты, аталған командаға Мэтью Джеффрис, Дейв Норт, Боб Белл, Хью Моран, Дейв Нилсон, Тим Райт, Колин Смит, Майк Лок және Пол Меррит кірді. Оның пікірінше, MP4/4 – McLaren командасының барлық тәжірибесі мен күш-жігерінің жемісі, олар осы көлікті жобалау, өндіру және жарысқа қатысу үшін тырысып жұмыс істеді. Бұл – командалық жұмыстың толыққанды нәтижесі. Сеннаның MP4/4 машинасы 2001 жылғы Gran Turismo 3 видео ойынына «F688/S» (жапон және американдық NTSC J/NTSC U/C нұсқалары) және «Polyphony002» (еуропалық PAL нұсқасы) аттарымен енгізілді. Ал MP4/4-тің түпнұсқа, лицензиялық нұсқасы кейін Gran Turismo 7 ойынының 1.20 жаңартуында қайта пайда болды. MP4/4 1988 жылғы Accolade компаниясының Grand Prix Circuit компьютерлік ойынындағы үш көліктің бірі болды. Ойын Amiga, Amstrad CPC, Apple IIGS, Commodore 64, DOS және ZX Spectrum платформаларында қолжетімді болды. MP4/4 2015 жылғы Forza Motorsport 6 видео ойынына қосымша контент ретінде шығарылды. F1 2017 ойынында MP4/4 классикалық Формула-1 машинасы ретінде ойынның «Special Edition» нұсқасында немесе қосымша контент ретінде қолжетімді. Ол F1 2018, F1 2019 және F1 2020 ойындарында тегін қолжетімді. MP4/4 2017 жылдың желтоқсан айында EA студиясы Firemonkeys жасаған Real Racing 3 ойынының 6.0 нұсқасына қосылды. Ойын Apple iOS құрылғылары, Android құрылғылары, Nvidia Shield және Amazon Kindle Fire үшін қолжетімді. MP4/4 көлігінің Lego Icons жиынтығы (No 10330) 2024 жылдың 1 наурызында жарық көрді.