Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз философы (1946 жылы туған)
French philosopher (born 1946)
Пьер Андре Тагиф (4 тамыз 1946 жылы туған) – француз философы, расизм мен антисемитизмді зерттеуге маманданған. Ол Франция Ұлттық ғылыми зерттеулер орталығының Париждегі Саяси зерттеулер институтының лабораториясындағы, Саяси зерттеулер орталығының (CEVIPOF) ғылыми зерттеулер директоры. Сондай-ақ, ол Cercle de l'Oratoire ой-қорының мүшесі. Тагиф расизм мен антисемитизм тақырыбында көптеген кітаптар мен мақалалардың авторы, оның ішінде "Предубежденің күші: расизм және оның қос түрі туралы" (2001) және "Еуропадағы жаңа антисемитизм: лайдан көтерілу" (2004). Ол әсіресе француз Ұлттық фронты және популизм туралы зерттеулерімен белгілі.
Pierre André Taguieff (born 4 August 1946) is a French philosopher who has specialised in the study of racism and antisemitism. He is the director of research at the French National Centre for Scientific Research in an Institut d'études politiques de Paris laboratory, the Centre for Political Research (CEVIPOF [fr]). He is also a member of the Cercle de l'Oratoire think tank. Taguieff is the author of a number of books and papers on racism and antisemitism, including The Force of Prejudice: On Racism and Its Doubles (2001) and Rising from the Muck: The New Antisemitism in Europe (2004). He is known in particular for his studies on the French National Front and populism.
Жаңа оңшылдың дискурсы туралы
Тагиевтің айтуынша, Ален де Бенуаның Nouvelle Droite экстремалды оңшыл қозғалысы қолдаған расистік сөз, мәдени салыстырмалылық теориясын және биологиялық нәсілдің болмауын қабылдаған. Мәдени салыстырмалылықты қорғап, осылайша расизмге қарсы екенін айта отырып, бұл жаңа расистік сөз іс жүзінде әртүрлі этникалық топтарды қатаң түрде ажыратуды және олардың арасындағы оқшаулануды қайталайды. «Этностық топтар» бар, бірақ олар биологиялық нәсілдер емес деп таластап, нәсілшіл емес екенін мәлімдейді. Дегенмен, 19 ғасырдың жалған ғылыми расистік теорияларынан өзге, ол әлеуметтік интеграция идеясын толығымен қабылдамай, ассимиляцияға қарсы тұрады. Ағартушылықтың әмбебаптық философиясы, шектен шыққан жағдайда, расизмнің бір түрі екенін айта отырып, этникалық топтарды қатаң оқшаулауды уағыздау арқылы расизмге қарсы болып көрінеді. Бірақ, егер «әмбебап расизмді» сынға тартқандардың сөзі дұрыс болса, онда расизмнің бұл жаңа түрі, әртүрлі деп есептелетін нәсілдерді оқшаулау туралы ескі сөздің тікелей жалғасы екені анық.
According to Taguieff, racist discourse, such as that supported by Alain de Benoist's Nouvelle Droite far right movement, has accepted the theories of cultural relativism and the non existence of biological race. Claiming to uphold cultural relativism and thus antiracism, this new racist discourse in fact reiterates the strict distinction of various ethnic groups and segregation between them. Since it argues that "ethnic groups" exist but are not biological races, it claims not to be racist. However, apart from the pseudo scientific racist theories of the 19th century, it espouses an anti assimilationist point of view in completely rejecting the notion of a social melting pot. Arguing that the Enlightenment's philosophy of universality, taken to extremes, is a form of racism, it pretends to be antiracist by preaching strict separation of ethnic groups. However, if the critics of "universal racism" are correct, it is clear that this new form of racism is descended in a direct line from the old discourse of separation between different supposed races.
Антисемитизм және "Сион ақсақалдарының хаттамалары" туралы
Тагиев Леон Полиаков пен Норман Конның еңбектеріне де қызығушылық танытады және «Сион ақсақалдарының хаттамалары» антисемиттік жалғандығын зерттеумен көп айналысты. Бүгінде ол ұлтшылдық, Республиканың болашағы және прогресс концепциясымен шұғылданады. Пьер Андре Тагиевтің антисемитизмді және белгілі бір ультра азшылық топтарының антисионизмді пайдалануын сынауы дау тудырды, оның қарсыластары оның антисионизмді антисемитизммен теңестіргенін айтты. Дегенмен, Пьер Андре Тагиев кез келген коммунитаризмнің бейтарап емес қарсыласы. Ол антисионизмнің міндетті түрде антисемитизм екенін мәлімдемейді, бірақ кейбір исламист ағымдарында ашық антисионизм еуропалық антисемитизм тарихының дәстүрінде жасырылған антисемитизмді жабуы мүмкін екенін айтады. Пьер Андре Тагиев 2007 жылы «Реакционерлерге қарсы» атты еңбегінде расизмге қарсы күрес пен антифашизмге де қарсы шықты. Ол оларды «қаншама мүмкін болса, соңғы көшіп келгендерді ешқандай реттеусіз заңдастыруға ұмтылған» солшыл топтардың пайдаланатын идеологиялары деп есептейді.
Taguieff is also very interested in the work of Leon Poliakov and Norman Cohn and has worked a great deal on the antisemitic forgery The Protocols of the Elders of Zion. Today he works on nationalism, the future of the Republic, and the concept of progress. Pierre André Taguieff's denunciation of antisemitism and of the instrumentalisation of anti Zionism by specific ultra minority groups has caused controversy, his opponents claiming that he was identifying anti Zionism with antisemitism. However, Pierre André Taguieff is a staunch opponent of any form of communitarianism whatsoever. As such, he does not claim that anti Zionism is necessarily antisemitism, but simply that in some Islamist circles, explicit anti Zionism may dissimulate implicit antisemitism, in the pure tradition of the European history of antisemitism. Pierre André Taguieff wrote Les Contre réactionnaires in 2007, in which he opposed both antiracism and antifascism. He considers them as ideologies which are instrumentalized by far left groups "aiming to regularize as many illegal immigrants as possible without any regulation".