Кіріспе

Етеккір циклінің соңғы бөлігі овуляциямен және прогестерон деңгейінің жоғарылауымен байланысты.

Етеккір циклінің орташа ұзақтығы 28 күн. Ол фолликулярлық фазада (1-14 күндер) менструациямен (1-7 күндер) басталады, одан кейін овуляция (14 күн) және лютеалдық фаза (14-28 күндер) келеді. Фолликулярлық фазаның ұзақтығы жеке адамдар арасында өзгеруі мүмкін болса, лютеалдық фаза әдетте шамамен 14 күнге (яғни 14-28 күндер) орнықты.

Овуляция кезінде болатын ЛГ-ның күрт өсуі ооцитті және оның кумулюс оофорусын жұмыртқалықтан жатыр түтікшесіне шығарып жібереді, сондай-ақ ооцитті мейоздың II фазасындағы метафазаға енуіне және бірінші полярлық денешігін шығаруына ықпал етеді. Ооцит ұрықтанғаннан кейін ғана мейозды жалғастырып, екінші полярлық денешігін шығарады. Овуляция ЛГ-ның күрт өсуі басталғаннан кейін шамамен 35 сағаттан немесе ЛГ-ның күрт өсуінен кейін шамамен 10 сағаттан кейін болады. Овуляциядан кейін бірнеше күн өткен соң, сары денеде өндірілген эстрогеннің артуы жатыр мойнының шырынының бір-екі күнге құнарлы болуына, базалық дене температурасының төмендеуіне немесе екеуіне де себеп болуы мүмкін. Бұл "екіншілік эстроген күрт өсуі" деп аталады. Сары денеде бөлінетін гормондар алдыңғы гипофиз безінен ФСГ және ЛГ өндірісін басады. Сары дене тірі қалу үшін оның рецепторларында ЛГ-ның белсенділігіне тәуелді. Эмбрионды имплантациялау арқылы сары дененің жоғалуын болдырмауға болады: имплантациядан кейін адам эмбриондары адам хориондық гонадотропинін (hCG) өндіреді, ол ЛГ-мен құрылымдық жағынан ұқсас және сары денені сақтап қалуға көмектеседі. Егер имплантация орын алса, сары дене 8-12 аптаға дейін прогестерон өндірісін жалғастырады, содан кейін бұл функцияны плацента өз мойнына алады. Ұрықтандыру болмаған жағдайда, hCG өндірілмейді және сары дене 10-12 күн ішінде атрофияға ұшырайды (лютеолиз немесе лютеалдық регрессия). Сары дененің өлуі прогестерон және эстроген деңгейінің төмендеуіне әкеледі. Жұмыртқалық гормондардың төмендеуі ЛГ және ФСГ-ға теріс кері байланыс жасап, осылайша ЛГ және ФСГ концентрациясын арттырады және эндометрийдің қабығының түсірілуіне және жұмыртқалық фолликулаларының келесі цикліне әкеледі.

Аналық аурулар

Менструалдық циклдегі фолликулярлық фаза кезінде жатыр эндометрийі пролиферативтік фазада болады, ол дамитын фолликуладан бөлінетін эстрогеннің артуымен сипатталады. Эстрадиолдың жоғарылауы эндометрий қабығын өзгертеді және эпителийлік жасушалардың көбеюіне, тінді қалыңдатуға, сондай-ақ өсу тініне қоректік заттармен қамтамасыз ететін спиральді артериялардың ұзартылуына ықпал етеді. Эстроген эндометрийді прогестеронға сезімтал етеді, лютеалдық фазаға дайындау үшін. Овуляциядан кейін және лютеалдық фаза кезінде жатыр эндометрийі секреторлық фазада болады, ол дамитын сары денеден прогестерон өндірісімен сипатталады. Прогестерон эндометрийдің көбеюін тежейді және ұрықтандырылған жұмыртқаның енуіне дайындық үшін жатыр тінін сақтайды. Лютеалдық фазаның соңында прогестерон деңгейі төмендейді және сары дене атрофияға ұшырайды. Прогестеронның төмендеуі эндометрийдің ишемиясына алып келеді, ол келесі циклдің басында менструацияның басталуымен бірге тінді бөліп шығарады.