1347 ж. Ла-Рош-Дерриен шайқасы: Англия-Бретань және Франция-Бретань күштерінің арасындағы Бретань мұрагерлік соғысының маңызды шайқасы. Тактика, мергеншілер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ла-Рош-Дерриен шайқасы – Бретань мұрагерлік соғысының шайқастарының бірі. Ол 1347 жылғы 20 маусымда, түнде ағылшын-бретаньдық және француз-бретаньдық күштер арасында болды. Шамамен 4000–5000 француз, бретаньдық және генуэздік жалдамалы әскерлер (Блуа графы Карл жинаған ең ірі дала армиясы) сол кездегі Бретаньдегі жалғыз тұрақты ағылшын дала армиясының командирі, сэр Томас Дагвортты ашық шайқасқа шығару ниетімен Ла-Рош-Дерриен қаласын қоршады.
The Battle of La Roche Derrien was one of the battles of the Breton War of Succession; it was fought on 20 June 1347 during the night between Anglo Breton and Franco Breton forces. Approximately 4,000–5,000 French, Breton and Genoese mercenaries (the largest field army ever assembled by Charles of Blois) laid siege to the town of La Roche Derrien in the hope of luring Sir Thomas Dagworth, the commander of the only standing English field army in Brittany at the time, into an open pitched battle.
Кіріспе
Карль Блуаский (Бретань герцогы Карль), ағылшынның ұзын садақшыларын жеңу мақсатында, қаланың төрт қақпасының төңірегіне төрт лагерь құруға бұйрық берді. Оның әскерлеріне жасырыну үшін нашар қоршаулар орнатылды, себебі садақшылар көре алмаған нәрсені өлтіре алмайды деп ойлады. Карль өз әскерлеріне садақшылардың оңай нысанасы болмау үшін лагерьде қалуға қатаң тапсырма берді.
Charles of Blois (a. k. a. Charles, Duke of Brittany), in an effort to defeat the English longbowmen, gave orders to set up four encampments around the town's four gates. Weak palisades were established to give cover for his men;his thinking being that the archers could not kill what they could not see. Charles gave his men strict orders to stay in their encampments so as not to be easy targets for the archers.
Шайқас
Франко-Бретон әскерінің көлемінен төрттен бір бөлігін құрайтын Дагворттың көмекші әскері Ла-Рош-Дерриенге келгенде, олар шығыстағы (басты) лагерьге шабуыл жасады және Шарль қойған тұзаққа түсті. Дагворттың басты күштеріне алдыңғы және арт жақтан арбалет оқтарымен шабуыл жасалды, және қысқа уақыттан кейін Дагворт өзі де қарсыласуды тоқтатуға мәжбүр болды. Шарль жеңіске жеткенін және Бриттания енді оның бақылауында деп ойлап, сақтығын жоғалтты. Бірақ қаладан, негізінен балталармен және шаруашылық құралдарымен қаруланған қала тұрғындарынан құралған топ, Шарльдің қатарларынан шықты. Бастапқы шабуылдан қалған садақшылар мен жаяу әскерлер енді қала гарнизонымен бірігіп, Шарльдің әскерін талқандады. Шарль қарсыласуды тоқтатуға мәжбүр болды және ол үшін құн төленді. Оның командирлеріне лагерьде қалуға берген қатаң бұйрығы оның соңғы құлдырауына себеп болды, себебі англо-бретондық күштер әр лагерьті бірінен соң бірін тазартты.
When Dagworth's relief army, less than one fourth the size of the Franco Breton force, arrived at La Roche Derrien. They attacked the eastern (main) encampment and fell into the trap laid by Charles. Dagworth's main force was assailed with crossbow bolts from front and rear and after a short time Dagworth himself was forced to surrender. Charles, thinking he had won the battle and that Brittany was effectively his, lowered his guard. However a sortie from the town, composed mainly of townsfolk armed with axes and farming implements, came from behind Charles's lines. The archers and men at arms who remained from the initial assault now rallied with the town's garrison to cut down Charles' forces. Charles was forced to surrender and was taken for ransom. His strict orders to his commanders to stay in their encampments was his eventual downfall as the Anglo Breton forces managed to clear each encampment one by one.
Тарихи көркем әдебиетте
Бұл шайқас Бернард Корнуэллдің "Вагабонд" тарихи романында, оның "Граль іздеуі" сериясының кітаптарында, Жүз жылдық соғыс тұсында суреттелген. Бұл шайқас Ричард Доннердің 2003 жылғы "Таймлайн" фильмінде де бейнеленген, ол Майкл Крайтонның 1999 жылғы осы аттас романының бейімделуі болып табылады. Фильмде археологтар тобы уақыт саяхатшыларына айналып, шайқас кезінде жоғалып кетеді.
The battle features in Bernard Cornwell's historical novel Vagabond—part of his Grail Quest series of books, set against the background of the Hundred Years' War. The battle also features in Richard Donner’s 2003 film "Timeline", itself an adaptation of Michael Chrichton’s 1999 novel of the same name. The film follows a team of archaeologists turned time travelers, lost during the battle.