Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Биджамандал – Хажурахо маңындағы Джаткара ауылында орналасқан, әлі толық қазба жұмыстары жүргізілмеген және зерттелмеген қираған ғибадатхана. Оның ұзындығы 34,60 метр, демек ол Хажураходағы ең ірі ғибадатхана – Кандариядан (шамамен 30 метр) ұзын.
Beejamandal is a ruined temple in Jatkara village near Khajuraho, that has not yet been fully excavated and explored. It has a length of 34.60 meters and is thus longer than the largest temple of Khajuraho namely Kandariya which measures about 30 metres.
Орналасу орны және археологиялық қызығушылығы
Биджамандал, көпшілік арасында Виджая ғибадатханасы ретінде танымал, Видиша-Ашокнагар жолындағы Ейдга алаңынан 2 км қашықтықта орналасқан. Ол археологиялық тұрғыдан қызығушылық тудыратын көптеген заттарға толы. Бұл ғимарат 8-шы ғасырда салынған, кейіннен 11-шы ғасырдың екінші жартысында Парамара дәуірінде император Нараварман оны қайта жаңартып салған. Император Нараварман Виджая деп те аталатын Черчика Девиінің құлшыны болғандықтан, бұл орын Виджая ғибадатханасы деп белгілі болды. Ғимарат толыққанды аяқталмаған, бұл ғибадатхананың негізіндегі ою-өрнектелген нишалар мен аяқталмаған архитектуралық бөлшектерінен анық көрінеді. Мұғал императоры Аурангзебтің кезінде (1658-1707 ж.ж.), Аурангзеб ғибадатхананы қиратқан және қираған қалдықтарының үстіне "Аламгир мешіті" деп аталатын мешіт салған (шамамен 1682 ж.). Мешіт салынғаннан кейін мұсылмандар көп жылдар бойы мешітте құлшылық етуді бастады. 1991 жылы қалада түнгі уақытта қатты жаңбыр болды, нәтижесінде мешіттің бір қабырғасы құлап түсті. Бұл құлау салдарынан мешіт ішінде 300 жылдан астам уақыттан бері сақталған көптеген индуист мүсіндері ашылып, бұл индуист ғибадатханасы екені жұртшылыққа мәлім болды. Археологиялық зерттеулер институтының (ASI) жүргізген тергеуі, индуист мүсіндерінің солтүстік жағындағы платформаның астына, әсіресе Ейд күндері ғибадат залы ретінде пайдаланылатын жерге жерленгенін көрсетті. 1972-1974 жылдар аралығындағы қазба жұмыстары кезінде Махишасура Мардини және Ганеша Девиінің мүсіндері де табылды. Анықтап айтқанда, зерттеу жұмыстарын жүргізіп жатқан Археологиялық зерттеулер институтының қызметкеріне тыйым салынды. Соның салдарынан, сол кездегі қалалық әкімшілік басшысы, тергеу оның бұйрығымен жүргізілгендіктен, қызметтен алынды. Үкімет индуистер мен мұсылмандар арасында қырқыстарды болдырмау үшін бұл тыйымды енгізді. Құқықтық іс әлі де қаралып жатыр, бірақ бейбітшілік пен келісімді сақтау үшін бұл іс өз күйінде қалдырылды. Бұл BMandal Khajuraho-мен байланысты емес. Каннингем және Фанниканта Мишра бұл жерді Грахапати Коккала жазуында айтылған Ваидянатх ғибадатханасы деп санайды. Бұл Хаджурахо маңындағы 18 зерттелмеген үйіндінің бірі еді. Археологиялық зерттеулер институтының басқа үйінділерді қазуға құқығы жоқ.
Beejamandal which is popularly known as Vijaya Temple is situated about 2 km from Eidgah square on Vidisha Ashoknagar road. It is rich in archaeologically interesting objects. It is said that the building was built in 8th century and was then later on reconstructed in Paramara period in the second half of 11th century by Emperor Naravarman. Since Emperor Naravarman was a devotee of Goddess Charchika, who is also known as Vijaya, this landmark is popularly known as Vijaya temple. The building was never finished which can easily be seen by the carved niches and unfinished architectural pieces found round the base of the temple plinth. During the mughal Emperor Aurangzeb period (1658A. D. 1707 A. D.), the temple was demolished by Aurangzeb and he made a mosque over the demolished remains of the temple and named it as "Alamgir Mosque" (around 1682). Muslims started worshiping at the mosque after the construction of the mosque for many years. In 1991, there was a heavy rain in the night in town that caused one of the walls of the mosque to fall down. Because of this destruction, many Hindu idols that were inside the mosque for more than 300 years were exposed and brought to the public attention that this is a Hindu temple. An investigation by the Archaeological Survey of India (ASI) found that the Hindu idols were buried under the platform on the northern side, used as the Hall of Prayer conducted especially on the days of Eid. Figures of Goddess Mahishasur Mardini and Lord Ganesha were also recovered during the excavation in (1972 1974). Unfortunately, a stay was put on the officer of Archaeological Survey of India, who was conducting the research. As an effect, the collector of that time of the town was transferred as under his orders only as the entire investigation was happening. The stay was applied by the government to avoid any riots between Hindu and Muslims. The case is still in the court but to maintain peace and Harmony, this case is under status quo. This is not related with BMandal Khajuraho. Cunningham and Phanikanta Mishra regard this as the Vaidyanath temple mentioned in the Grahapati Kokkala inscription. It was one of the 18 unexplored mounds in the vicinity of Khajuraho. The Archaeological Survey of India does not have the authority to excavate other mounds.