Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Үндістан, Уттар-Прадеш штанындағы суару арна жүйесі
Irrigation canal system in Uttar Pradesh, India
Ганг каналы немесе Ганга каналы – Үндістанда Ганг және Ямуна өзендері арасындағы Доаб аймағын суаруға арналған арна жүйесі. Канал негізінен суару арнасы болып табылады, алайда оның бір бөлігі құрылыс материалдарын тасымалдау үшін де, сондай-ақ кеме жүруге пайдаланылған. Бұл жүйеде қайықтардың сатылардан өтуі үшін шлюздер қарастырылған. 1842 жылдан 1854 жылға дейін салынған, бастапқыда секундтына 6000 куб футт су өткізетін Үстіңгі Ганг каналы, қазірде секундтына 10 500 куб фут (295 куб метр) су өткізуге дейін біртіндеп кеңейтілді. Жүйеге 272 мильді құрайтын бас арна және 4000 мильге жуық тарату арналары кіреді. Бұл арна жүйесі Уттар-Прадеш және Уттаракханд штаттарының он ауданындағы 9000 шаршы километрге жуық құнарлы егіс жерін суаруға мүмкіндік береді. Бүгінде канал осы штаттардың көп бөлігінде ауыл шаруашылығының гүлденуіне ықпал етеді, ал штаттардың суару басқармалары пайдаланушылардан алынатын төлемдер есебінен каналды күтіп ұстауға белсенді түрде қатысады. Канал бойында толық қуатпен жұмыс істегенде шамамен 33 МВт қуат өндіре алатын Ниргаджини, Читура, Салава, Бола, Джани, Жаули және Дасна сияқты бірнеше шағын гидроэлектр станциялары орналасқан.
The Ganges Canal or Ganga Canal is a canal system that irrigates the Doab region between the Ganges River and the Yamuna River in India. The canal is primarily an irrigation canal, although parts of it were also used for navigation, primarily for its construction materials. Separate navigation channels with lock gates were provided on this system for boats to negotiate falls. Originally constructed from 1842 to 1854, for an original head discharge of 6000 ft³/s, the Upper Ganges Canal has since been enlarged gradually for the present head discharge of 10,500 ft³/s (295 m³/s). The system consists of main canal of 272 miles and about 4000 miles long distribution channels. The canal system irrigates nearly 9,000 km² of fertile agricultural land in ten districts of Uttar Pradesh and Uttarakhand. Today the canal is the source of agricultural prosperity in much of these states, and the irrigation departments of these states actively maintain the canal against a fee system charged from users. There are some small hydroelectric plants on the canal capable of generating about 33MW if running at full capacity these are at Nirgajini, Chitaura, Salawa, Bhola, Jani, Jauli and Dasna.
Тарих
1837-1838 жылдардағы Аградағы апатты ашаршылықтан кейін суландыру жүйесінің қажеттігі сезілді, сол ашаршылықта шамамен 800 000 адам қаза тапты, ал көмек жұмыстарына шамамен он миллион рупия жұмсалды, нәтижесінде Британдық Шығыс Үндістан компаниясының кірісі едәуір азайды. Канал құрылысын ұйымдастырушылардың бірі полковник Проби Котли болды, ол 500 шақырымдық канал салу мүмкін екеніне сенімді болды. Оның жобасына көптеген кедергілер мен қарсылықтар туды, олардың көпшілігі қаржылық сипатта болды, бірақ Котли табандылық танытып, алты ай бойы аймақты жаяу және атпен аралап, өлшемдер алғаннан кейін, Британдық Шығыс Үндістан компаниясын жобаны қаржыландыруға көндірді. Каналды қазу жұмыстары 1842 жылдың сәуір айында басталды. Оның негізгі арнасының ұзындығы 560 шақырым (348 миль), тармақтарының ұзындығы 492 шақырым (306 миль), ал қосалқы салаларының ұзындығы 4828 шақырым (3000 миль) болды. 1855 жылдың мамыр айында суару жұмыстары басталғаннан кейін, Руркидегі азаматтық инженерлік колледж (қазіргі Үндістан Технология институты, Рурки) ашылды.
An irrigation system was felt necessary after the disastrous Agra famine of 1837–38, in which nearly 800,000 people died, and nearly ten million rupees was spent on relief works, resulting in considerable loss of revenue to the British East India Company. One of the moving forces behind the canal was Colonel Proby Cautley, who was confident that a 500 kilometre canal was feasible. There were many obstacles and objections to his project, mostly financial, but Cautley persevered and after spending six months walking and riding through the area taking measurements, he managed to persuade the British East India Company to sponsor the project. Digging of the canal began in April 1842. its main channel was 348 mile (560 km) long, its branches 306 mile (492 km) long and the various tributaries over 3000 mile (4828 km) long. After irrigation was commenced in May 1855, the College of Civil Engineering at Roorkee (Now Indian Institute of Technology, Roorkee).