Кіріспе
88-ші жаяу әскер полкі (Коннат рейнджерлері) – 1793 жылы құрылған Ұлыбритания армиясының жаяу әскер полкі. Чилдерс реформалары бойынша 1881 жылы 94-ші жаяу әскер полкімен бірігіп, Коннат рейнджерлерін құрады.
Құрылу
Полк Коннотта Джон Томас де Бург, 13-ші Кланрикард графы, француз төңкерісінің тудырған қаупіне жауап ретінде 1793 жылдың 25 қыркүйегінде 88-ші жаяу полк (Коннотт рейнджерлері) ретінде құрылды. Полк 1794 жылдың жазында Нидерландыға герцог Йорк армиясына қосылу үшін жіберілді. Бұл Фландрия науқаны кезінде республикалық француздарға қарсы елді сәтсіз қорғаудың бір бөлігі болды. 1795 жылдың күзінде полк Батыс Үндістанға аттанды және қиын сапардан кейін екі рота Гренаданы басып алуға және Сент-Люсияны қоршауға қатысып, 1796 жылдың жазында Англияға оралды. Содан кейін полк 1799 жылдың қаңтарында Үндістанға аттанды және 1800 жылдың маусым айында Бомбейге келді. Ол 1803 жылдың мамыр айында Англияға оралды. 1807 жылдың сәуірінде батальон Оңтүстік Америкаға жөнелтілді. Екі ротаға шайқасқа кіріспес бұрын мылтықтарынан оқтарды алып тастау бұйырылды, бұл оларды тиімді қорғанышсыз қалдырды. Ұзақ шайқастан кейін батальон қарсыластарына берілді. Капитан Уильям Паркер Кэрролл Рио-де-ла-Платада қалды және испан әскерлері тарапынан жақсы күтім көрді. Бостандыққа шыққан батальонның қалған бөлігі үйге қайтып, 1807 жылдың қарашасында Портсмутқа келді. 1-ші батальон 1809 жылдың наурыз айында Португалияға қоныс аударды. Ол генерал Уильям Бересфорд басқаратын португал әскерлерінің бір бөлігі болды. Содан кейін 1810 жылдың қыркүйегінде Бусако шайқасында подполковник Джон Уоллес басқаратын жасақ 45-ші жаяу полк жасағымен бірге француз әскерлерін шайқалдырған штыкпен шабуыл жасады. Сэр Артур Уэлсли оқиға орнына келген соң, 1-ші батальон Уэлсли армиясының қалған бөлігімен бірге Торрес-Ведраның қорғаныс шебіне шегінді. Батальон, әлі де подполковник Уоллес басшылығында, 1811 жылдың мамырында Фуэнтес-де-Оноро шайқасында тағы бір штыкпен шабуыл жасап, француз армиясын ауылдан ығыстырды. Ол 1812 жылдың қаңтарында Сиудад-Родригоны қоршауға қатысты және 1812 жылдың сәуірінде Бадахозды қоршау кезінде бекіністің қабырғаларын бағындырды. 1812 жылдың шілдесінде Саламанка шайқасында батальон бригаданың ортасында болды, ол француз әскерлерін алға жылжытып, жеңіске жеткізді. Саламанкада батальон жарты ай мен қоңыраулармен әшекейленген ескі мавр туын басып алды: бұл ту, дәлірек айтқанда түрік жарты айы ретінде белгілі болды, полкте "Жаңғырық Джонни" деп аталды. 1-ші батальон 1812 жылдың қыркүйегінде Бургосты қоршауға қатысты және 1813 жылдың маусым айында Витория шайқасына қатысты. Содан кейін француз армиясын Францияға қуып, 1813 жылдың шілдесінде Пиреней шайқасында, 1813 жылдың қарашасында Нивель шайқасында және 1813 жылдың желтоқсанында Ниве шайқасында шайқасты. Содан кейін 1814 жылдың маусымында Солтүстік Америкаға 1812 жылғы соғыста қызмет ету үшін аттанды. Ол 1814 жылдың қыркүйегінде Платсбург шайқасына кеш келді, бұл соғыстың соңғы шайқасы болды, сондықтан 1815 жылдың мамырында Остендке жіберілді, ол 1815 жылдың шілдесінде келді. Ол 1817 жылдың көктемінде үйге оралды. Осы уақытта 2-ші батальон 1809 жылдың жазында Лиссабонға Жарым арал соғысына қатысу үшін аттанды: оның жалғыз қатысуы 1811 жылдың сәуірінде Сабугал шайқасы болды, содан кейін оның көп бөлігі 1811 жылдың шілдесінде 1-ші батальонға қосылды. және 1836 жылдың шілдесінде оралды. Ол 1840 жылы Мальтаға, содан кейін 1847 жылы Батыс Үндістанға, 1850 жылы Жаңа Шотландияға аттанды және 1851 жылы үйіне оралды. Полк сонымен қатар Қырым соғысына қатысып, 1854 жылдың қыркүйегінде Алма шайқасында, 1854 жылдың қарашасында Инкерман шайқасында және 1854 жылдың қысында Севастопольді қоршауға қатысты. Оның Қырым соғысындағы қызметі Галвей қаласына екі зеңбірек сыйлау арқылы мойындалды, олар әлі де көпшілыққа көрсетілуде. Қырым соғысынан кейін полк 1856 жылы үйіне оралды, бірақ 1857 жылы Үндістан көтерілісіне жауап ретінде Үндістанға жіберілді. 1877 жылы Оңтүстік Африкаға жіберілді. Ол жерде 9-шы Ксоса соғысы және Англо-зулу соғысы кезінде шайқасты және 1879 жылы Үндістанға оралды. 1881 жылдың 1 шілдесінде Чилдерс реформасы күшіне енді және полк 94-ші жаяу полкпен бірігіп, Коннахт рейнджерлерін құрды.
The 1st Battalion then retreated, with the rest of Wellesley's army, to the Lines of Torres Vedras. The battalion, still under the command of Lieutenant Colonel Wallace made another bayonet charge at the Battle of Fuentes de Oñoro in May 1811 and drove the French Army from the village. It went on to fight at the Siege of Ciudad Rodrigo in January 1812 and scaled the walls of the fortress at the Siege of Badajoz in April 1812. At the Battle of Salamanca in July 1812 the battalion was at the centre of the brigade as it advanced and routed the French troops. At Salamanca the battalion captured an old Moorish standard adorned with crescents and bells: the standard, more correctly known as a Turkish crescent, became known in the regiment as the "Jingling Johnny". The 1st Battalion also took part in the Siege of Burgos in September 1812 and the Battle of Vitoria in June 1813. It then pursued the French Army into France and fought at the Battle of the Pyrenees in July 1813, the Battle of Nivelle in November 1813 and the Battle of the Nive in December 1813 It then embarked for North America in June 1814 for service in the War of 1812. It arrived too late for the Battle of Plattsburgh in September 1814, the last engagement of the war, and so was dispatched to Ostend in May 1815 arriving there in July 1815. It arrived home in spring 1817. Meanwhile, the 2nd Battalion embarked for Lisbon in summer 1809 for service in the Peninsular War: its only engagement was the Battle of Sabugal in April 1811 before most of it was absorbed by the 1st Battalion in July 1811. and returned in July 1836. It embarked for Malta in 1840 and then went on to the West Indies in 1847 and Nova Scotia in 1850 before returning home in 1851. The regiment was also deployed for the Crimean War and saw action at the Battle of Alma in September 1854, the Battle of Inkerman in November 1854 and the Siege of Sevastopol in winter 1854. Its service in the Crimean War was recognised by the presentation to the City of Galway of a pair of cannons which remain on public display. After the Crimean War, the regiment returned home in 1856 but was deployed to India in 1857 in response to the Indian Rebellion. The regiment was next deployed to South Africa in 1877 and saw action there during the 9th Xhosa War and during the Anglo Zulu War before returning to India in 1879. On 1 July 1881 the Childers Reforms came into effect and the regiment amalgamated with the 94th Regiment of Foot to form the Connaught Rangers.