Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Караваджоның картинасы
Painting by Caravaggio
«Куртизанканың портреті» (сонымен қатар «Филлиданың портреті» деп белгілі) – барокко шебері Микеланджело Меризи да Караваджоның картинасы. 1597-1599 жылдар аралығында салынған бұл картина 1945 жылы Берлинде жойылды және қазірде тек фотосуреттер арқылы ғана белгілі. Бұл портрет Флора қасиеттің бейнесі болуы мүмкін деген болжам бар.
Portrait of a Courtesan (also known as Portrait of Fillide) was a painting by the Baroque master Michelangelo Merisi da Caravaggio. Painted between 1597 and 1599, it was destroyed in Berlin in 1945 and is known only from photographs. It has been suggested that the portrait represents the goddess Flora.
Интерпретация
Бұрынғы ғалымдар оның көкірекке қысқан гүлін қызыл гүл немесе бергамот деп атаған, ол неке мен адалдықтың символы, және бұл суретті Караваджоның досы Онорио Лонгидің әйелі Катерина Кампи деп мәлімдеген. Алайда, Караваджоны зерттеуші Джон Гэш гүлдерді «әлбетте, жасмин» деп анықтайды, ол эротикалық махаббаттың символы, сондықтан ол құрметті үйленген әйелге қарағанда куртизанға көбірек сай келеді. Портрет Караваджоның меценаты, маркиз Винченцо Джустинианиге тиесілі болған, ал Джустиниани жинағының 1638 жылғы тізімінде «Филиде есімді куртизанның портреті» деп көрсетілген, қазіргі ғалымдар оны Филиде Меландрони деп санайды. Бірақ тапсырыс беруші Филиденің тұтынушысы, дворян Джулио Строцци болды, ол 1614 жылғы 8 қазандағы өсиетімен оған суретті қалдырды. 2017 жылы Тасманиялық суретші Йоханнес Верхоффке «Кортизанның портреті» картинасының екі нұсқасын жасау міндеті тапсырылды. Бұл Флоренциядан келген Караваджо сарабы, доктор Роберта Лупуччи ұсынған теорияның дұрыс па екенін анықтауға бағытталған тәжірибе болды. Лупуччи түпнұсқа картина бірнеше оптикалық құралдардың көмегімен жасалғанын, бұл портретте байқалатын бет пішінінің бұрмалануына әкелгенін болжады. Верхоффке бастапқы бұрмалаумен бірдей көріністі жасау міндеті алды, ал екінші картина Филидені оптикалық бұрмалаусыз қалай көрінетінін көрсету үшін жасалды. Екі картинаның да қазіргі уақытта MONA-ға (Тасмания, Хобарт, Ескі және Жаңа Мұражай) тиесілі екені мәлім. Филиде 1590 жылдардың соңында Караваджоның туындыларында маңызды рөл атқарды, ол Әйіз Катерина, Марта мен Мария Магдалинадағы Мария және Холоферннің басын кескен Джудит рөлінде бейнеленді. Ол тіпті жиірек пайда болуы мүмкін, бірақ көптеген Караваджоның туындылары қазір жоғалып кеткен, алайда ол 1599 жылдан кейін оның суреттерінен жоғалып кеткендей көрінеді. Егер Джустиниани сияқты жоғары мәртебелі меценаттар Караваджоның өмірінің бір полюсін білдірсе, Филидтің әлемі екінші полюс болды. Ол Римнің ең табысты жыныс жұмыскерлерінің бірі болды, Рим элитасы оны іздеді, бірақ оның нағыз өмірі көшеде өтті. 1599 жылдың ақпан айында ол Рануччо Томассони есімді жас жігітпен бірге тұтқындалды, ол оның макулшысы болған сияқты (ол жақсы отбасынан шыққан, бірақ полиция тізімдерінде клиент ретінде емес, жыныс жұмыскерлерімен бірге жиі кездесетін) және үйінде шулы Марди Гра мерекесіне байланысты тәртіпсіздік туғызды деп айыпталды. Филидтің достарының арасында тағы бір жыныс жұмыскері Анна Бианчини болды, ол Караваджо үшін «Тәубеші Мария Магдалина» картинасында Мария Магдалина, Марта мен Мария Магдалинада Марта (Филидке қарама-қарсы) және Мысырға қашу кезінде Мәсіхтің анасы ретінде үлгі болды. Томассони де қайтадан пайда болады, бірақ суреттерде емес: 1606 жылы Караваджо Томассониді кастрациялауға тырысып өлтірді.
Earlier scholars identified the flower she presses to her breast as orange blossom or bergamot, symbol of marriage and fidelity, and claimed the subject as Caterina Campi, wife of Caravaggio's friend Onorio Longhi. Caravaggio scholar John Gash, however, identifies the flowers as "definitely jasmine", symbol of erotic love, and therefore more suitable to a courtesan than to a respectable married woman. The portrait belonged to Caravaggio's patron, Marchese Vincenzo Giustiniani, and the 1638 inventory of the Giustiniani collection lists a "portrait of a courtesan named Fillide", identified by modern scholars as Fillide Melandroni. But the commissioner was Fillide's client nobleman Giulio Strozzi to whom she bequeathed the painting in her will of October 8, 1614. In 2017, Tasmanian artist, Johannes Verhoeff, was given the task to create 2 versions of the ‘Portrait of a Courtesan’ at MONA (Museum of Old and New, Hobart Tasmania). This was part of an experiment to determine if a theory put forward by Caravaggio expert, Dr. Roberta Lupucci of Florence, Italy, could be true. Lapucci proposed that the original painting was made with the help of a number of optical devises which caused a facial distortion claimed to be quite noticeable in the portrait. Verhoeff was tasked to make one recreation with the original distortion, whereas the second painting was created to represent Fillide as she could have looked without the optical distortion. Both paintings now belong to MONA. Fillide figured prominently in Caravaggio's work in the closing years of the 1590s, appearing as Saint Catherine, as Mary in Martha and Mary Magdalene, and as Judith in Judith Beheading Holofernes. She may have appeared even more frequently a considerable number of Caravaggio's works are now lost but she seems to vanish from his paintings after 1599. If sophisticated patrons such as Giustiniani represented one pole of Caravaggio's life, the world of Fillide was the other. She was one of Rome's most successful prostitutes, much sought after by the Roman elite; but she had her true existence in the streets. In February 1599 she was arrested together with a young man named Ranuccio Tomassoni, who seems to have been her pimp, (he came from a good family but was continually turning up in police records in the company of prostitutes, and not as a customer), and charged with creating a disturbance in connection with a noisy mardi gras party in her house. Fillide's friends included another prostitute, Anna Bianchini, who modelled for Caravaggio as Mary Magdalene in his Penitent Magdalene, as Martha (opposite Fillide) in Martha and Mary Magdalene, and as the Mother of Christ in Rest on the Flight into Egypt. Tomassoni would also appear again, but not in paintings: in 1606 Caravaggio killed Tomassoni in an attempt to castrate him.