Кіріспе
1919 жылғы Сауда кеңесі заңы және 1919 жылғы Біріккендер мен әділ бағалар заңы, көбінесе Сауда кеңесі ісі деп танылады, – бұл Канаданың Құпия кеңесінің сот комитетінің конституциялық шешімі. Онда федералдық биліктің бейбітшілік, тәртіп және жақсы үкіметтану қағидалары аясындағы "төтенше жағдайлар доктринасы" алғаш рет қалыптастырылды.
Канаданың Жоғарғы соты
Жоғарғы сот заңның конституциялық тұрғыдан сәйкестігі мәселесі бойынша 3–3 есебімен бөлінді. Англин судьясы, Дэвис төрағасы және Мигналь судьясы актілерді "интра вирес" деп таныды және ол бұрынғы сақтандыру туралы іс бойынша жасаған ескертуін қайталады: "Егер азаматтық құқықтарға қатысты мәселе Доминионның саяси жүйесіне әсер ететіндей масштабқа жетіп, ұлттық мәселеге айналса, онда ол "жергілікті және провинциялық" емес болып тоқтағаннан кейін, сонымен қатар "провинциядағы азаматтық құқықтар" мәселесі ретінде де сипатын жоғалтады және осылайша провинциялық юрисдикцияға бағынбайды, сондықтан Доминионның "бейбітшілік, тәртіп және жақсы үкімет" ережесі бойынша қабылдаған заңнамасы провинциялық құзыреттің ерекше саласына тимейді, демек жарамды және жоғары тұрады. Алайда, Privy Council-дің Citizen's Insurance Co. v. Parsons және Жергілікті тыйым салу ісіндегі шешімдерін ескере отырып, ол актілерді қолдау туралы шешімін федералды сауда және коммерциялық билік, сондай-ақ бейбітшілік, тәртіп және жақсы үкіметке қатысты федералды билік негізінде негіздеді. Идингтон, Дафф және Бродюр судьялары жеке пікірлерінде оларды "ультра вирес" деп таныды. Әсіресе, Дафф судьясы бейбітшілік, тәртіп және жақсы үкімет билігінің мәнін түсіндіруге қатысты алаңдаушылық білдірді: "Шындығында, егер осы заңнама қалдық ереже бойынша қолдау таба алса, онда Парламент комиссиялар арқылы (өздерінің құзыретінің шегін белгілеуде кең дискрециялық өкілеттікке ие, қараңыз 16-бап), ұлттық сауданың өзгеруі, бағалардың өсуі, тұрақтанбауы және төмендеуі сияқты жағдайларда провинциялық заң шығарушы органдардың билігін жоққа шығаруға мүмкіндік береді. Мен ішуге қатысты заңдар бойынша қабылданған шешімдердегі логиканы дұрыс қолдануға көз жеткізбеймін, одан Парламентке кез келген жағдайда провинцияға өнеркәсіпті мемлекеттік меншікке алу жүйесін таңуға құқық беретін қорытындылар жасауға болады. Одан кейін бұл мәселе Privy Council-ге шағымдану үшін жіберілді.
When a matter primarily of civil rights has attained such dimensions that it affects the body politic of the Dominion and has become of national concern it has in that aspect of it, not only ceased to be "local and provincial" but has also lost its character as a matter of "civil rights in the province" and has thus so far ceased to be subject to provincial jurisdiction that Dominion legislation upon it under the "peace, order and good government" provision does not trench upon the exclusive provincial field and is, therefore, valid and paramount. However, given the Privy Council's rulings in Citizen's Insurance Co. v. Parsons and the Local Prohibition case, he rested his decision to uphold the Acts on the basis of the federal trade and commerce power as well as on the federal power relating to peace, order and good government. Idington, Duff, and Brodeur JJ, in separate opinions, held that they were ultra vires. In particular, Duff J had concerns as to the interpretation of the nature of the power of peace, order and good government:
In truth if this legislation can be sustained under the residuary clause, it is not easy to put a limit to the extent to which Parliament through the instrumentality of commissions (having a large discretion in assigning the limits of their own jurisdiction, see sec. 16), may from time to time in the vicissitudes of national trade, times of high prices, times of stagnation and low prices and so on, supersede the authority of the provincial legislatures. I am not convinced that it is a proper application of the reasoning to be found in the judgments on the subject of the drink legislation, to draw from it conclusions which would justify Parliament in any conceivable circumstance forcing upon a province a system of nationalization of industry. An appeal was then filed with the Privy Council.
Тазалық кеңесі
Лорд Холдейн Кеңес атынан Заңдардың Канада Парламентінің құзыретінен тыс екенін, себебі оларды 1867 жылғы Британдық Солтүстік Америка заңының 91-бабында көрсетілген федералдық биліктің ешбір тармағымен негіздеу мүмкін емес деп шешті.
Бейбітшілік, тәртіп және жақсы үкімет
Халдейн соғыс немесе ашаршылық сияқты жағдайларда ғана Доминионның бейбітшілігі, тәртібі және жақсы үкіметіне қауіп төнгігенде, жағдайлардың ерекшеліктеріне байланысты, 92-бап немесе 91-баптарда тікелей қарастырылмаған сипаттағы заңнама қажет болатын жағдайларда ғана бейбітшілік, тәртіп және жақсы үкіметтің жалпы билігін қолдануға болатынын айтып, оны жобады.
Сауда және коммерция
Джон Дир Вортонға қарсы іс бойынша бұрынғы шешіміне сілтеме жасап, Холдейн сауда және коммерцияны реттеу құқығы егер басқа федералдық өкілеттіктерді күшейтпесе, мәнсіз болады деген шешімге келді.
Қылмыстық құқық
Федералды қылмыстық құқық билігінің бұл мәселеге көмектесе алмауының себебін түсіндірген Холдейн, сондай-ақ, канадалық сот жүйесіндегі оның алғашқы анықтамасын берді: ол «мәселенің өзінің мәні бойынша қылмыстық құқық саласына жататын жағдайларда» қолданылады деді.
Салдары
Холдейннің қылмыстық құқық билігінің мәні туралы айғағы Лорд Аткин "Proprietary Articles Trade Association v. Attorney General of Canada" ісінде анықтама емес екенін кейіннен баяндады. Оның орнына, ол "қылмыстық заңның ең кең мағынасы" деп танылды, жаңа қылмыстар жасау қабілетін қамтиды, және қолданылатын жалғыз маңызды өлшем – әрекеттің жазалық жауапкершілікке тартылатыны болып табылады. Бұған қоса, сауда және коммерция билігі мәселесі сол істе шешілмегенімен, Кеңес Холдейннің бұрынғы пікірінен алшақтауға ниеттенгенін мәлімдеді: "Осы үкімнен мұндай шектеуді дұрыс қорытуға болмайды".