Кіріспе

Роберт Рудлан (3 шілде 1093 жылы қайтыс болды) – Нормандық орысбасы, солтүстік-шығыс Уэльстің көп бөлігінің және бір кездері бүкіл Солтүстік Уэльстің иесі болған. Роберт – Хамфри де Тильюльдің (немесе Бигодтың) және Аделиза де Грентемеснильдің ұлы, Арно де Тильюльдің бауыры және Честердің 1-ші графы Хью д’Аванштің туысы. Ол сондай-ақ 1120 жылы Франциядағы Барфлер жағалауында «Ақ кеме» апатында қаза тапқан Рудланның Вильгельмінің әкесі болды. Ол Эдуард Исповедниктің сарайында қызмет еткен және 1066 жылға дейін корольдің қызметінде Уэльске келген деген болжам бар. 1070 жылы Хью Честер графы болды, ал Роберт 1072 жылы Хьюдың «әскер басшысы» болып тағайындалған көрінеді. Ол дереу уэльстіктермен қарым-қатынасты бастады және Тегеингл (Солтүстік-Шығыс Уэльс) кантрефіндегі жерді басып алғаннан кейін, Руддланның жанындағы Твтхиллде Мотт және Бейли қамалын салдырып, граф Хьюдың вассалы ретінде жерді иеленді. 1075 жылы Гриффуд ап Синан Гвиненд тағын Трахаерн ап Карадогтан қайтарып алуға тырысқанда, Роберт Гриффудқа нормандық әскерлерді беру арқылы көмектесті. Сол жылы Трахаерн қарсы шабуыл жасап, Гриффудты Ирландияға қашуға мәжбүр етті, бірақ Роберт азаматтық соғыстың мүмкіндігін пайдаланып, Рос және Руфониог кантрефтерін басып алды және Деганвиде тағы бір қамал салды. Ол енді Конви өзенінің шығысындағы Солтүстік Уэльстің көп бөлігін биледі. 1081 жылы Роберттің батысқа қарай кеңейе алмайтынына кедергі келтірген Трахаерн ап Карадог Майнд Карн шайқасында Гриффуд ап Синан мен оның одақтастары тарапынан өлтірілді. Гриффуд Гвиненд патшасы болды, бірақ көп ұзамай ол Корвеннің жанындағы Ругта нормандықтардың сатқындығы салдарынан тұтқынға алынды. Гриффуд граф Хьюмен Честердегі қамалына қамалды, бірақ Роберт оның тұтқынға алынуына жауапты болған көрінеді, өйткені ол Гриффудтың жерлерін талап еткен адам еді. Роберт Бангор, Кернарфон, Аберллейниог және басқа жерлерде қамалдар салды. «Domesday Book» кітабында ол Бангор және Сент-Асаф епископтықтарына тиесілі жерлерден басқа Солтүстік Уэльстің барлығын иеленгені айтылады, бұл жерлер тікелей корольге тиесілі және граф Хьюдан феодалдық емес. Ол жыл сайын 40 фунт стерлинг төлеуге міндетті болды. 1087 жылы Жеңімпаз Вильгельмнің қайтысымен оның ұлдары арасында соғыс басталды. Роберт үлкен ұлы Роберт Куртозды қолдады және 1088 жылы ол өзінің әскерлерімен бірге Рочестерді қоршауға қатысты. Алайда олар Уильям Руфустың күштеріне жеңіліп берді. Роберт 3 шілде 1093 жылы қаза тапты; шежіреші Ордерик Виталистің айтуынша, Гриффуд ап Синан басшылығындағы күштермен болған шайқаста Роберт қаза тапты. Ол Деганвидегі қамалында түскі уақытта ұйықтағанда, Уэльстің шабуылшылары үш кемемен Ұлы Ормның астына келгенін және оның жерлерін тонағанын естіді. Кейбір деректерге сәйкес, бұл шабуылшыларға Честердегі тұтқыннан қашып келген Гриффуд ап Синан басшылық еткен. Шабуылшылар кемелерін жағаға тіреп, олжаны тиеумен айналысып жатқанда, Роберт әскерлерін жинауға хабаршыларын жіберіп, Ұлы Ормға асықты. Ол толқынның көтерілуі уэльстіктерге кемелерін қайтадан жүзбеге қоюға және Роберт әскерлері келмес бұрын олжамен қашып кетуге мүмкіндік беретінін анықтады. Ашуға булыққан Роберт тек қару-жарағын көтерген бір ғана серкесімен бірге оларға шабуыл жасау үшін таудан төмен жүгірді. Ол сүмбілердің шабуылынан қаза тапты, ал шабуылшылар оның басын кемелердің бірінің мастысына іліп алып, теңізге қашып кетті. Роберттің Гвинендтегі жерлерін енді Честер графы Хью иеленді, бірақ 1094 жылғы Гриффуд ап Синан басшылығымен Уэльстің көтерілісі осы аумақтың көп бөлігінің жоғалуына әкелді.