Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Готер (1704 жылы қайтыс болды), сондай-ақ Джон Готер деп те белгілі, католицизмге өткен ағылшын, дін қызметкері, теріспікіршіл және келісімшіл болған.
English convert to Catholicism, priest, controvertist and eirenicist
John Gother (died 1704), also known as John Goter, was an English convert to Catholicism, priest, controvertist and eirenicist.
Өмір
Саутгемптон қаласында туған Готтер қатаң пресвитериандық тәрбие алды, бірақ анасының отбасының бір бөлігі католик болған. Готтердің өзі бала кезінде католик дініне ауысты және 1668 жылдың 10 қаңтарында католик дін қызметкерлерін даярлайтын Лиссабондағы ағылшын колледжіне түсті. 1676 жылы дін қызметкері болып тағайындалғаннан кейін, 1681 жылы Лондон миссиясында жұмыс істеу үшін Англияға оралды. Ол діни пікір таластарымен айналысса да, көңілінен иреникшілдікке жақын болды. Жарияланған еңбектерінде ол христиандық сенімнің католицизмге қатысты тұжырымдарын тұспалдап, протестанттарды католик доктринасының қасиетті жазбаларға қайшы келетін ырым-жырымдар жиынтығы емес екеніне көндіруге тырысты. Ол сондай-ақ дұға мен рухани тәжірибеге ерекше мән берді. Оның мақсаты, әрине, католик дініне өтуге шақыру болғанмен, оның көзқарасы кеңірек болды, сонымен қатар жалпы халық арасындағы католиктерге қарсы көзқарасты басуға үміттенді. Кейінірек, 1688 жылдан кейін, ол көптен бері танымал болған және 1688 жылдан кейінгі қараңғы жылдары католиктердің рухын көтеріп, протестанттық қоғамдық пікірдің бір бөлігін жұмсартуға көмектескен рухани сипаттағы көптеген еңбектер жазды. Содан кейін, белгісіз күні (мүмкін 1688 жылы) Готтер Нортгемптонширдегі Уоркворттан шыққан Джордж Холманның католик отбасының капелланы болды. Сол жерде ол үй шаруасының ұлы Ричард Чаллонерді католик дініне қабылдады, ол кейін Лондон округінің епископы және апостолдық викарі болды. Англиядағы католиктерді қудалау кезеңінің ең көрнекті тұлғаларының бірі Чаллонер, Готтердің иреникшілігі мен рухани даму бағдарламасының көптеген аспектілерін өзіне сіңірді. Готтер Батыс округінің апостолдық викарі, епископ Филипп Майкл Эллистің (OSB) ізбасары болуға ұсынылған. Соңғысы 1688 жылы тағайындалған, бірақ голландтардың басып кіруінен кейін құрылған протестанттық үкімет тарапынан дереу тұтқындалды, содан кейін алдымен Сен-Жерменге, кейін Римге қашуға мәжбүр болды және 1704 жылы апостолдық викарий лауазымынан бас тартты. 1704 жылы Готтер Лиссабондағы ағылшын колледжінің президенті болып тағайындалды. Ол кетіп бара жатқанда ауырып қалған еді, бірақ кемедегі басқа католик дін қызметкерінен соңғы қасиеттіліктерді алғаннан кейін, қазан айында теңізде қайтыс болды. Оның денесі капитан мен экипаж арасындағы құрметтің арқасында сақталды және Лиссабонға жеткізіліп, ағылшын колледжіне әкелінді, онда ол шіркеуде жерленді.
Born at Southampton, England, Gother was educated a strict Presbyterian, but part at least of his mother's family were Catholics. Gother himself was converted to Catholicism as a boy and on 10 January 1668 entered the English College at Lisbon, a seminary for the formation of Catholic clergy. Ordained priest in 1676, he returned to England in 1681 to work on the mission in London, where at least from 1685 he began to devote time to writing. While did occupy himself with religious controversy, he was at heart something of an eirenicist. In his published works he tried to present in clear language the tenets of the Christian faith as belonging to Catholicism, with a view to convincing Protestants that (at very least) Catholic doctrine was not a hotch potch of unscriptural superstitions. He also laid not a little emphasis on prayer and spiritual experience. While his aim was undoubtedly to encourage conversions to the Catholic Church, his perspective was also wider, hoping also to counter the virulence of anti Catholic attitudes in the general population. In later life he wrote many works of a devotional character, which were popular for well over a century and important in keeping up Catholic spirits in the grey years after 1688 as well as going some way to moderate sections of Protestant public opinion. Later, at an unknown date (possibly 1688), Gother became chaplain to the recusant family of George Holman of Warkworth, Northamptonshire, at the Castle or Manor. It was there that he instructed and received into the Catholic Church a boy called Richard Challoner, son of the housekeeper, who was later to become a Bishop and Vicar Apostolic of the London District. Challoner, one of the most impressive characters of the period of English persecution of Catholics, made his own not a few aspects of Gother's eirenicism and programme of spiritual promotion. Gother is said to have been put forward as a possible successor to Bishop Philip Michael Ellis (OSB), Vicar Apostolic of the Western District. The latter had been appointed in 1688, but almost immediately was imprisoned by the Protestant régime resulting from the Dutch invasion and was then forced to take refuge first at Saint Germain and afterwards in Rome, resigning the post as Vicar Apostolic in 1704. It was in 1704 that Gother was sent to be President of the English College, Lisbon. Already ill on his departure, he died at sea, probably on October 1704, after receiving the last rites from another Catholic priest on board. Owing to the respect he had won among the captain and crew, his body was preserved and brought to Lisbon, where it was conveyed to the English College and interred in the chapel there.
Лайм-стрит шіркеуі
1686 жылы Готер, Джон Беттс және басқалар Лондонның Лайм-стрит көшесінде шіркеу салды. Сол кезде Лондондағы барлық католиктердің құдайға табыну орындары жекеменшік болып, соттардың немесе дипломатиялық резиденциялардың жанында орналасқан. Салынған шіркеу, көрінеу, жеке үйдің қажеттілігінен гөрі ірілеу болды, сол себепті 1686 жылдың наурыз айында қала әкімі Роберт Геффри құрылысты тоқтатуға тырысты. Харрис осы құдайға табыну орнының дамуын «ашық алдау» деп атады. Геффриге Генри Комптон, Уильям Шерлок және виг саясаткері Роберт Клейтон сияқты дін қызметкерлері араласуға шақырды. Лондондағы испан елшісі Педро Ронкильо Брисеньо құрылысқа байланысты тараған қауесеттерге қатысты пікір білдірді. Ол сондай-ақ көптеген адамдар дін қызметкерлерінен құралған бастамашыл топтың басты күш екеніне сенеді деп атап өтті. Біраз уақыттан кейін шіркеуге дипломатиялық мәртебе берілді, оның иесі ретінде Филипп Вильгельмнің резиденці Джеймс Стэнфорд тағайындалды: ол ағылшын католигі және ықпалды католиктер тобының беткеұйыры ретінде саналды. Джеймс II шіркеу құрылысын қолдады. Патшаның қолдауынан өзге, католик саудагерлері мен дін қызметкерлері де үлес қосты. Палатин курфюрстің пікірі ескерілмеді. Фенчерч-стриттегі мектеп үй мен шіркеуге іргелес орналасқан және Джеймс II-нің Лондонында иезуиттер басқарған екі мектептің бірі болды. 1688 жылы шіркеудің қызметі тоқтатылды. Эдвард Петренің інісі Чарльз Петре С.Ж. 30 қыркүйекте король Джеймс нұсқасына қарсы уағыз айтқанда, наразылық туды, оны Джон Эвелин былай баяндады: Петре мінберден алынды, ол және құрбандық тақтасы зақымдалды. 29 қазанда шіркеу жаттықтырылған жасақ пен күзетшілердің күшімен тағы бір шабуылдан қорғалды.
In 1686 Gother with John Betts and others founded a chapel on London's Lime Street. All Catholic places of worship in London at the time were private, attached to the court or diplomatic residences. The chapel constructed was evidently larger than the needs of a private household, and in March 1686 Robert Geffrye, the Lord Mayor, tried to have building stopped. Harris calls the development of this place of worship a "transparent sham". Geffrye was encouraged to intervene by a group including the clerics Henry Compton and William Sherlock, and the Whig politician Robert Clayton. Pedro Ronquillo Briceño, Spanish ambassador in London, commented on the atmosphere of rumour which surrounded the construction. He also noted that many believed that the founding group of priests were the main force. The chapel was shortly given a diplomatic status, with James Stanford, Resident for Philip William, Elector Palatine, as owner: he was an English Catholic, considered to have been acting as a figurehead for a group of influential Catholics. James II backed the chapel's construction. Besides the king's support, there were contributions from Catholic merchants and priests. The Elector Palatine's views were not consulted. The school, in Fenchurch Street, was adjacent to the house and chapel, and was one of two in James II's London run by Jesuits. The chapel's activity came to an end in 1688. When Charles Petre SJ, brother of Edward Petre, preached there on 30 September against the King James Version, there was a riot, on which John Evelyn reported: Petre was removed from the pulpit, which was damaged, as was the altar. The chapel was protected against another attack on 29 October, by the trained bands and the watch.
Мұра
Ол қайтыс болғаннан кейін Готтер Мисса үшін Евангелие және Хабарлама оқуларының жаңартылған нұсқасын қолжазба түрінде қалдырды. Ол мұны қажет деп санады, себебі 1582 жылғы Реймс аудармасы сол кезде көнеріп қалған еді. Оның қолжазбасын Уильям Кратхорн (1670-1739) шамамен 1719 жылы алғаш жарияланған миссальдар сериясында пайдаланды, онда Миссадан оқулар латын және ағылшын тілдеріндегі қатар бағаналарда ұсынылған.
On his death Gother left in manuscript form a revision of the Gospel and Epistle readings for the Mass. He felt this was necessary since the Rheims Version of 1582 was becoming dated by this time. His manuscript was used by William Crathorne (1670 1739) in a series of missals first published circa 1719, which presented readings from the Mass in parallel Latin and English columns.