Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз сарбазы және саяси қайраткер
French soldier and political figure
Жорж Мутон, граф де Лобау (21 ақпан 1770 – 27 қараша 1838) – Франция маршалы шеніне жеткен француз сарбазы және саяси тұлға.
Georges Mouton, comte de Lobau (21 February 1770 – 27 November 1838) was a French soldier and political figure who rose to the rank of Marshal of France.
Өмірбаян
Лотарингияның Фальсбург қаласында туған ол 1792 жылы Франция революциялық армиясына қатарына қосылды. Франция революциялық соғыстарының алғашқы науқандарында қызмет етіп, 1800 жылы полковник шеніне көтерілді. 1805 жылы Франция империясы құрылғаннан кейін генерал-бригадир, ал 1807 жылы генерал-дивизия шеніне ие болды. Мотон Йена, Ландшут және Асперн-Эсслинг шайқастарында өзгеше көзге түсті. 1810 жылы Асперн шайқасындағы ерлігі үшін Лобау графы титулы берілді. Ресей жорығы кезінде Франция императоры I Наполеонның жеке көмекшісі қызметін атқарды. 1813 жылғы науқанда да ерекше көзге түсіп, Лютцен және Баутцен шайқастарында қатысты. Доминик Вандамм Кульм шайқасында тұтқынға алынғаннан кейін, Лобау корпустың қалдықтарының шегінуін басқарды. Ол Лаврент Гувион Сен-Сирдің басшылығымен қызмет етті, Лейпциг шайқасынан кейін шегіну кезінде ол Дрезденде тұтқынға алынып, күштері берілгеннен кейін соғыстың соңына дейін Австрия империясының тұтқыны болды. Жүз күнде Мотон Наполеонға адалдығын танытып, Линьи және Ватерлоо шайқастарында басшылық еткен VI жаяу әскер корпусының командирі болды. Ватерлоо шайқасында ол Пруссиялық әскерге қарсы Плансеноитті қорғауда батылдығын көрсетті. Екінші қайта орнатудан кейін Лобау 1818 жылы Францияға оралуға рұқсат алғанға дейін эмиграцияға мәжбүр болды. 1828-1830 жылдары либералдық көзқарастағы депутат ретінде Өкілдер палатасына сайланды, ал 1830 жылы шілде революциясына Ұлттық гвардия командирі ретінде қатысты. Король Луи-Филиппке көрсеткен қызметтері үшін 1831 жылы маршал атағын алды. 1833 жылы Францияның пэрі титулы берілді. 1832 және 1834 жылдары Лобау көтерілістерді басуға жіберілді, бұл міндетті сәтті орындады. Мотон 1838 жылы Парижде ескі жарақатынан көз жұмды.
Born in Phalsbourg, Lorraine, he enlisted in the French Revolutionary Army in 1792. Serving in the early campaigns of the French Revolutionary Wars, he was promoted to the rank of colonel by 1800. He was promoted to général de brigade in 1805, after the establishment of the French Empire, and to général de division in 1807. Mouton distinguished himself in the battles of Jena, Landshut and Aspern Essling. In 1810, he was created count of Lobau in recognition of his role in the battle of Aspern. During the Russian Campaign, he acted as a senior aide de camp to Emperor Napoleon I of France. He then served with distinction during the 1813 campaign, seeing action at the Battles of Lützen and Bautzen. After Dominique Vandamme was made prisoner during the battle of Kulm, Lobau commanded the retreat of the remnants of the corps. He served under Laurent Gouvion Saint Cyr when, upon the retreat after the battle of Leipzig, the latter was trapped in Dresden and after the surrender of these forces he became a prisoner of the Austrian Empire for the rest of the war. During the Hundred Days, Mouton rallied to Napoleon and was made commander of the VI Infantry Corps which he led in the battles of Ligny and Waterloo. At the Battle of Waterloo he distinguished himself in the defense of Plancenoit against the Prussians. After the Second Restoration, Lobau was forced to go into exile until he was allowed to return to France in 1818. He was elected to the House of Representatives from 1828 to 1830 as a liberal, and, in 1830, he joined the July Revolution as commander of the National Guard. As a reward for his services to King Louis Philippe he was made a Marshal in 1831. He was also made a Peer of France in 1833. In 1832 and 1834, Lobau was assigned to suppress insurrections, a task in which he was successful. Mouton died in Paris in 1838 as a result of an old wound.