Кіріспе

Уэльстің Сердигион аймағындағы темір жол станциясы.

Ридоль өзені темір жолы

Бастапқыда Лампетерден Кармартенге дейінгі пойыздар пайдаланатын платформаны қазір тар теміржолмен жұмыс істейтін Vale of Rheidol темір жолы пайдаланады. Бұл темір жолдың жолы негізгі желіге параллель және оңтүстікке қарай Лланбадарн Фаврға дейін созылады. 1902 жылы ашылған, бастапқыда "Аберистит Смитфилд" (Смитфилд жолынан, қазіргі Парк-авенюден аталған) аялдамасы болды. Бұл 1925 жылы жабылды және оның орнына басты теміржол станциясынан аз қашықтықта жаңа станция салынды; бұл станцияның орны қазір супермаркеттік тұрақ болып табылады. 1968 жылы оның жолы негізгі станцияның бұрынғы стандартты кеңдіктегі 1 және 2 платформаларына қайта бағытталды. Пойыздар жер деңгейінде түсірілетіндіктен, екі бастапқы платформаның арасында жаңа пандус және жер деңгейіндегі арал платформасы салынды. Бұрынғы магистральдық теміржол депосына айналма жол және кіру мүмкіндігі бар. Бұл жер Vale of Rheidol темір жолының сақтау және жұмыс аймағы ретінде пайдаланылды. 2014 жылдан бастап, Еуроодақтан алынған гранттың көмегімен Vale of Rheidol темір жолы Кармартен тармағының 1-ші платформасын төмендетілген биіктікке ауыстырды. Бұл жолаушыларға вагондарға жерден емес, еден деңгейінен отыруға мүмкіндік береді. Бұл мүмкіндік қозғалыс қиындықтары бар жолаушылар үшін өте құнды. Бұл арбаларды вагондарға тікелей отырғызуға мүмкіндік бермейді, бірақ компания кейбір қолданыстағы вагондарды осы мақсатқа бейімдеу арқылы шешім табуда. 2011 жылы GWR-дың ескі көмір тиейтін орнының орнында арнайы теміржол жөндеу шеберханасы салынды. Бұл теміржолға вагондарды күрделі жөндеуден өткізуге және қалпына келтіруге мүмкіндік береді. Сондай-ақ, келісімшарттық жұмыстарды жүргізуге мүмкіндік береді. Шеберханада оқушыларға арналған мектеп бар.

Бүгін

2020 жылдың желтоқсанынан бастап станцияда Макинллетке және одан әрі қарай бағытталатын пойыздар үшін бір ғана негізгі платформа бар, сондай-ақ локомотивпен жүретін арнайы пойыздарды, оның ішінде бумен жүретін және техникалық қызмет көрсету пойыздарын қайтару үшін пайдаланылатын айналма жол бар. Реидол өзені темір жолы станцияда теміржол мұражайын құру жөнінде ұсыныс жасады, онда Лондон көпірі станциясының жаңғырту кезінде алынып тасталған құрылыстары қолданылатын болды. Аталған ұсыныс қабылданды және құрылыс 2018 жылы басталды, 2020 жылдың соңында аяқталуға жоспарланған.

Мекемелер

Станцияда аптасына алты күн жұмыс істейтін билет кассасы бар. Бұл уақыттан басқа уақытта және алдын ала төленген билеттерді алу үшін өтеусіз билет автоматы да қарастырылған. Басқа да ыңғайлы жағдайларға: дәретхана, күту залы және клиенттерге көмек көрсету орталығы кіреді. Пойыздардың қозғалысы туралы ақпарат цифрлық дисплейлер, автоматты хабарламалар және кестелер арқылы ұсынылады. Банкомат жоқ. Кіреберіс, вестибюль және платформа арасында қадамсыз қол жетімділік бар. Осы жақсартулардың көп бөлігі Уэльс үкіметінен, Еуропалық аймақтық даму қорынан және Ұлыбритания үкіметінің Ұлттық станцияларды жақсарту жобасынан қаржыландырылды.

Қызметтер

Transport for Wales Шрусбери және Бирмингем Халықаралық әуежайларына шамамен екі сағат сайын қызмет көрсетеді. 2015 жылдың мамыр айындағы кесте өзгерісінен бастап, Аберистуит пен Шрусбери арасында сағат сайын (шамамен) қызмет көрсету басталды, олардың кейбіреулері Бирмингем Халықаралық станциясына дейін жалғасады. 1991 жылы тоқтатылған Лондонға тікелей пойызды қайта іске қосу туралы ұсыныстар болған. Саяхат төрт сағатқа созылар еді, бірақ жоспар 2010 жылы мақұлданбады. Қазіргі кезде пойыздар Боу-стрит, Борт, Дови-жанкшн, Макинлл, Кэрсу, Ньютаун, Уэлшпул, Шрусбери, Веллингтон, Телфорд-Централ, Вулвергемптон, Сметвик-Гальтон көпірі, Бирмингем Нью-стрит және Бирмингем Халықаралық станцияларында тоқтайды.

Келулер

Дүйсенбі және сенбі күндері станцияға 16 келген пойыздар келіп түседі (4-і Макинллден, 4-і Шрусбериден, 1-і Бирмингем Нью-стриттен және 7-і Бирмингем Интернешнлден басталады). Жексенбі күндері станцияға 12 келген пойыздар келіп түседі (3-і Макинллден, 3-і Шрусбериден және 6-ы Бирмингем Интернешнлден басталады).

Мотивті қуат қоймасы

1864 жылы станцияға жақын жерде кішкентай локомотивтер сарайы ашылып, 1867 жылы кеңейтілді. Бұл ғимарат 1938 жылы Ұлы Батыс темір жолы тарапынан бұзылып, орнына қазірге дейін тұрған кірпіштен салынған үлкен құрылыс бой көтерді. Британдық теміржолдары бұл сарайға код тағайындамады, себебі ол Макинллеттің қосалқы сарайы саналды, сондықтан локомотивтерде сол депоның 89C коды болды. Аберистуит локомотивтер депосы Британдық теміржол желісіндегі соңғы бу локомотивтері депосы ретінде танымал. Бичинг есебі бойынша бастапқыда жабылып, Кармартенге дейінгі желімен бірге, ол бұрынғы Кармартен платформаларына көшірілген Реидол өзені темір жолының пайдалануына бейімделді. Бұл нысан теміржолдың бастапқы орналасқан жеріндегі, футбол алаңының жанындағы өзен бойындағы ескі, құлаған сарайлардың орнына салынды. Қазір бұл аймақ тұрақ ретінде пайдаланылады. Сарайдың орны сызықтық құрылымда шағын бұрылыс жасайды. Реидол долы 1989 жылғы жекешелендіруге дейін Британдық теміржолдың бумен жұмыс істеген локомотивтерімен қамтамасыз етілді. Сәйкесінше, бұл қызметкерлердің жиі сұраған орны болды. Қазір де бұл желі бумен жұмыс істейді, бірақ ол қайырымдылық қорына тиесілі. 2011 жылдың соңында жаңа болат каркасты локомотивтер жөндеу орталығы құрылысы аяқталды. Ғимаратқа машина жасау шеберханасы, қалпына келтіру шеберханасы және локомотивтерді сынау сарайы кіреді. Қазіргі уақытта бұрынғы Ұлы Батыс теміржолының сарайы қолданыстағы локомотивтер паркін орналастыру үшін пайдаланылуда.