de Havilland DH.91 Albatross: 1930-жылғы британдық көліктік ұшағы. Трансатланттық почтаға арналған, ерекше конструкциясы және салқындату жүйесімен көзге түседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
De Havilland DH.91 Albatross – 1930 жылдарда De Havilland Aircraft Company Limited компаниясы жасаған төрт қозғалтқышты британдық көліктік ұшақ. 1938 және 1939 жылдар аралығында жеті ұшақ салынды.
The de Havilland DH.91 Albatross was a four engined British transport aircraft of the 1930s manufactured by de Havilland Aircraft Company Limited. Seven aircraft were built between 1938 and 1939.
Даму
DH.91 ұшағы 1936 жылы А.Э. Хагг Атлантика арқылы хат тасымалдауға арналған, авиация министрлігінің 36/35 талабына сәйкес жобаланды. Ұшақтың ерекшелігі – оның фюзеляжының балса ағашы мен фанерадан жасалған қабатты құрылымы, кейін де Хавилленд Москито бомбалаушы ұшағында қолданылды. Тағы бір ерекшелік – ауамен салқындатылатын қозғалтқыштарға арналған салқындату жүйесі, ол қозғалтқышты орналастыруды ең жақсы жағдайға келтіруге мүмкіндік берді. Алғашқы "Альбатрос" 1937 жылдың 20 мамырында ұшты. Екінші прототип жүктеме сынақтары кезінде екіге бөлінді, бірақ жеңіл күшейтумен жөнделді. Бірінші және екінші прототиптер Imperial Airways компаниясымен пайдаланылды. Пошта тасымалдауға арналған ұшақ ретінде жобаланғанымен, 22 жолаушыны тасымалдауға қабілетті нұсқасы да жасалды, басты айырмашылықтары – қосымша терезелер және бөлінетін жақтауларды ұялы жақтаулармен алмастыру болды. 1938-1939 жылдары бес данадан тұратын өндіріс тапсырысы орындалды. Соғыс жарияланғанда, барлық жеті ұшақ Бристоль/Уитчерджден Лиссабон және Шаннон қалаларына рейстер жасап жатқан еді.
The DH.91 was designed in 1936 by A. E. Hagg to Air Ministry specification 36/35 for a transatlantic mail plane. The aircraft was notable for the ply balsa ply sandwich construction of its fuselage, later used in the de Havilland Mosquito bomber. Another unique feature was a cooling system for the air cooled engines that allowed nearly ideal streamlining of the engine mounting. The first Albatross flew on 20 May 1937. The second prototype broke in two during overload tests, but was repaired with minor reinforcement. The first and second prototypes were operated by Imperial Airways. Although designed as a mail plane, a version to carry 22 passengers was developed, with the main differences being extra windows and the replacement of split flaps with slotted flaps. Five examples formed the production order delivered in 1938/1939. When war was declared, all seven aircraft were operating from Bristol/Whitchurch to Lisbon and Shannon.
Пайдалану тарихы
Imperial Airways флотының әдеттегідей, барлық ұшақтарға бір әріппен басталатын есімдер берілді, ал алғашқы ұшақтың аты осы типтің жалпы сипаттамасы ретінде, "Frobisher классы" деп қолданылды. Кемелер мен локомотивтер кластарының теңіз және теміржол тарихынан бастау алған бұл дәстүр, BOAC және BEA компанияларымен соғыстан кейінгі жылдарға дейін сақталды. Imperial Airways әуе компаниясына алғашқы жеткізілім 1938 жылғы қазан айында 22 орындық DH.91 Frobisher ұшағы болды. Бес жолаушы тасымалдайтын ұшақ Кройдоннан Парижге, Брюссельге және Цюрихке бағыттарында жұмыс істеді. Сынақ ұшуларын аяқтағаннан кейін екі прототип Imperial Airways компаниясына ұзақ қашықтыққа хат тасымалдаушы ретінде тапсырылды. Олардың жұмыс істеген маңызды кезеңі 1939 жылғы жаз болды, сол кезде олар Лондон-Кройдоннан Париж Ле Буржеге дейінгі екі сағаттық жолаушылар рейсіндегі негізгі ұшақ түрі болды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Корольдік әуе күштері олардың қашықтығы мен жылдамдығын Ұлыбритания мен Исландия арасындағы курьерлік рейстер үшін пайдалы деп тапты. Екі хат тасымалдаушы ұшақ 1940 жылғы қыркүйекте Прествик пен Рейкьявик арасындағы 271 эскадрилья құрамында қызметке кірісті, бірақ екеуі де 9 ай ішінде Рейкьявикке қонғанда апатқа ұшырап жойылды: 1941 жылы Faraday және 1942 жылы Franklin. Бес жолаушы тасымалдайтын ұшақтар Imperial Airways (1940 жылғы қыркүйектен бастап BOAC) компаниясымен Бристоль (Уитчерч) әуежайынан Бристоль-Лисбон және Бристоль-Шаннон бағыттарында пайдаланылды. Fingal 1940 жылы Pucklechurch қаласының жанында жанар май құбырының бұзылуынан кейін апатқа ұшырап құлады, ал Fortuna 1943 жылы Шаннон әуежайының жанында апатқа ұшырады. Соңғы апаттың себебі ұшақтың фанералық қанат конструкциясының нашарлауы болды. Қалған екі ұшақтың ұқсас проблемаларға ұшырауы мүмкін екенін және қосалқы бөлшектердің жетіспеуіне байланысты Falcon және Fiona 1943 жылғы қыркүйекте жарамсыз деп танылды.
As normal for the Imperial Airways fleet of the time, all were given names starting with the same letter, and the first aircraft's name was also used as a generic description for the type overall, as "Frobisher class". This tradition, which came from a maritime and railway background of classes of ships and locomotives, lasted well into postwar days with BOAC and BEA. The first delivery to Imperial Airways was the 22 passenger DH.91 Frobisher in October 1938. The five passenger carrying aircraft were operated on routes from Croydon to Paris, Brussels, and Zurich. After test flying was completed, the two prototypes were delivered to Imperial Airways as long range mail carriers. The only significant season of their operation was the summer of 1939, when they were the main type on the two hour long London Croydon to Paris Le Bourget passenger route. With the onset of World War II, the Royal Air Force considered their range and speed useful for courier flights between Great Britain and Iceland, and the two mail planes were pressed into service with 271 Squadron in September 1940, operating between Prestwick and Reykjavík, but both were destroyed in landing accidents in Reykjavík within 9 months: Faraday in 1941 and Franklin in 1942. The five passenger carrying aircraft were used by Imperial Airways, (BOAC from September 1940) on Bristol–Lisbon and Bristol–Shannon routes from Bristol (Whitchurch) Airport.|group=lower alpha, Fingal was destroyed in a crash landing, following a fuel pipe failure in 1940 at Pucklechurch and Fortuna crashed near Shannon Airport in 1943. The latter accident was found to be due to deterioration of the aircraft's plywood wing structures. In view of the two surviving aircraft's vulnerability to similar problems, and for lack of spares parts, Falcon and Fiona were scrapped in September 1943.