Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Франко-америкалық автор, редактор, авантюрист (1854–1898)
Franco American author, editor, adventurer (1854–1898)
Джеймс Харден Хики (туған Джеймс Алоизиус Харден, 8 желтоқсан 1854 – 9 ақпан 1898) – франко-америкалық автор, газет редакторы, дуэлист және авантюрист. Ол Атлант мұхитының оңтүстігіндегі адам тұрмайтын Тринад аралына құқығын талап етіп, өзін-өзі жариялаған Тринидад княздығын құрған.
James Harden Hickey (born James Aloysius Harden, December 8, 1854 – February 9, 1898) was a Franco American author, newspaper editor, duellist and adventurer. He was the founder of the self proclaimed Principality of Trinidad, claiming title over the uninhabited island of Trindade in the South Atlantic Ocean.
Ерте өмір
Джеймс Алойсиус Харден 1854 жылдың 8 желтоқсанында Сан-Францискода дүниеге келді. Алтын асығындағы қаһарлы қаланың зорлық-зомбылығынан қашу үшін Джеймстің француз анасы, ирландиялық католик эмигранттар Хики отбасынан шыққан, оны сол кезде Наполеон III билігіндегі империя болған Парижге алып барды. Наполеон I-нің жүрегі Джеймске Францияны әсем театрлық қойылымдар, қоғамдық жұмыстар мен құпия рәсімдерге толы, жарқын сахнаға айналдырып өз ізін қалдырды. Бала кезінде Джеймс француз сарайының барлық сән-салтанатына және әсемдігіне қызығушылық танытты. Сонымен қатар, жанды театрдың шарықталуы оған өмір бойына саяхатқа деген құштарлықты ұялатты. Балалық шағында ол Бельгияда иезуиттерден білім алды, кейін Лейпциг университетінде заңды оқыды. 19 жасында француз әскери академиясы Сент-Сирге қабылданды. 1875 жылы үздік бағамен бітірді. Одан кейін көп ұзамай әкесі қайтыс болды. Үш жылдан соң Харден Хики графня де Сент-Периге үйленіп, екі баланың әкесі болды. Ол кезде ол француз тілін толық меңгерген, шебер семсерші ретінде танылып, романдар жазуға кіріскен еді.
James Aloysius Harden was born in San Francisco on December 8, 1854. To avoid the violent city still in the madness of the gold rush, James' French mother, from a family of Irish Catholic exiles named Hickey, took him to live in Paris, which was then an Empire under the rule of Napoleon III. The nephew of Napoleon I left his mark on James by making France a wild, flamboyant stage for ornate theatrical displays and public works, and mystifying ceremonies. As a child, James was fascinated with the French court and all of its glamor and pomp. Also, because of the lively brilliance of the live theater, he acquired a lifelong liking of adventure. During boyhood he was taught in Belgium by the Jesuits and later studied law at the University of Leipzig. He entered the French military academy, Saint Cyr, at 19. In 1875, he graduated with high marks. Shortly thereafter, his father died. Three years later, Harden Hickey married the Countess de Saint Pery and fathered two children. By then he had mastered French, was accounted a master swordsman and began writing novels.
Тринидадтың принсі Джеймс I ретінде
Қазір Джеймс I-ге әртүрлі елдер мен жаңалықтар агенттіктері назар аударды – көбінесе теріс және қысым көрсететін сипатта. Ол Тринидад княздығының мемлекеттік облигацияларын сата бастағанда, Нью-Йоркте кеңсе ашып, М. ле Конте де ла Буйсьер сияқты адамдарды Мемлекеттік хатшы ретінде тағайындағанда бұл орын алды. Алайда, 1895 жылы Ұлыбритания Тринидадты телеграф кабелінің ретрансляциялық станциясы ретінде басып алды, және Джеймс I оны оларға беруге мәжбүр болды, одан кейін оның қолында тек қолдан жасалған тәж мен шхуна қалды. Бразилия мен Ұлыбритания өзара талаптары үшін соғыспен қауіптендірген кезде, Джеймс I ұмытылды, бірақ оның егемендік құқығы бұрынғысынан жоғары еді. АҚШ-тан делдалдық қызмет көрсетуді сұрау, АҚШ Мемлекеттік хатшысы Джон Милтон Хей америкалық делдалдыққа шақыру хатын баспасөзге жариялағаннан кейін, оның ісіне ешқандай көмек келтірмеді, бұл Джеймс I-ге танымал баспасөзде қатыгез сындарға ұшырауға себеп болды. 1895 жылы британдықтар "оның" Тринидад аралына басып кіргеннен кейін, Джеймс I Ирландиядан Англияға шабуыл жасау жоспарын жасады және тіпті бай Генри Флаглерден шабуылын қаржыландыруды сұрады, бірақ Флаглер бас тартты және оның өтінішін қабылдамады. Содан кейін Джеймс Мексикадағы ранчосын сату арқылы ақша жинауға тырысты, бірақ оны жалғастыру үшін жеткілікті қаражат жинауға үлкермеді. Көптеген деректер шындыққа жатса да, сол кезде Джеймс I-ге 1895 жылы Ральстон Дж. Маркуе деген филибүстер келгенін және оны Гавайи королі ету жоспары болғанын көрсететін дәлелдер бар (Ричард Хардинг Дэвис айтуынша, бірақ мұндай жоспарлар ешқашан іске аспады).
The now James I was given attention – most of it negative and derogatory – by various nations and news organizations when he started selling Principality of Trinidad government bonds, opened an office in New York City and began making secretarial appointments, such as M. le Comte de la Boissiere as his Secretary of State. Trinidad was seized by Great Britain, however, in 1895 as a telegraph cable relay station, and James I was forced to surrender it to them, leaving him with only a homemade crown, and a schooner. While the Brazilians and British were threatening war over their respective claims, James I was forgotten, although he had the prior claim of sovereignty. Appeals to the United States to act as a mediator did nothing for his cause when US Secretary of State John Milton Hay released his letter appealing for American mediation to the press, opening James I to harsh ridicule in the popular press. After the British invaded "his" Trinidad island in 1895, James I designed a plan to invade England from Ireland and even asked the wealthy Henry Flagler to finance his invasion plan, but Flagler demurred, and denied his request. James I then tried to raise money by selling his ranch in Mexico but failed to assemble enough funds to continue operating. Although somewhat apocryphal, there is evidence to suggest that during this time, James I was approached by a certain filibuster named Ralston J. Markowe with a plan in 1895 to make him the King of Hawai'i (per Richard Harding Davis, but any such plans as may have existed never came to fruition.)
Кейінгі жылдар
Келесі екі жылда Харден Хики терең депрессияға түсті. Оның аралға деген көзқарасы оңай жүзеге асыруға болатын, тіпті ол оның өмір сүруінің мәніне айналды, бірақ Тринидадқа деген құқығының заңдылығына және арманын іске асыруға деген ынтасына қарамастан, ол аз қолдау алды, тек отбасы мен достарынан ғана; ал оның мүлігін қайтаруға жасаған барлық әрекеттері сәтсіз аяқталғаннан кейін, әлем оның тіпті әрекет жасағаны үшін де күлді. Шындығында, оның жалғыз қоғамдық қолдауы New York Times газетінен келді, ол оған мақтау мен қайырымдылық көрсетті. Ол газеттің бас редакторы мен тілшісіне оның құмарлығын түсінгендері үшін Тринидад орденін сыйлады. Джеймс Харден Хики "Эвтаназия: Суицид эстетикасы" атты кітап жазып, суицидтің қуатты өнер түрі және "құқық" екенін көрсетті. Ол, егер адам азап шексе, өмірдің маңызды емес және тіршілікке лайық емес екенін жазды, сондай-ақ "ұзақ өмір сүруден гөрі жақсы өмір сүру маңызды, ал көбінесе жақсы өмір сүру үшін ұзақ өмір сүрмеу қажет" деді. Мүсірленген және депрессияға ұшыраған ол өз идеологиясына сай өмір сүрді, өзін-өзі өлтіруді жақтады: Харден Хики 1898 жылдың 9 ақпанында Техас штатының Эль-Пасо қаласындағы қонақ үйде морфиннің көп мөлшерін ішіп, қайтыс болды, себебі ол Флаглерлермен бірге тұрған мексикалық ранчосын сата алмады. Оның ішінде әйеліне арналған өлім хаты және оның даңқ шағындағы естеліктері, соның ішінде қолмен жасаған тәжі табылды.
Over the next two years, Harden Hickey fell into deep depression. His vision for his island was easily realizable, and it had become the core of his existence, but, despite the validity of his claim on Trinidad and his seriousness at realizing his dream, he received little real support, only receiving such from his family and friends; and after all of his attempts at restoring his claim had failed, the world laughed at him for even trying. In truth, his only public support came from the New York Times, which gave him some praise and compassion. He gave the managing editor and a reporter for the Times the Order of Trinidad for their understanding of his passion. James Harden Hickey had written a book titled Euthanasia: The Aesthetics of Suicide, showing that suicide was a powerful art form and "a privilege." He wrote that life wasn't so important or even worth living if one was to suffer, and stated clearly that "it is of greater moment to live well than to live long, and that often it is living well not to live long." Destitute and depressed, he lived up to his ideology by living and dying as a strong proponent of suicide: Harden Hickey took an overdose of morphine on February 9, 1898, in an El Paso, Texas hotel when he could not sell his Mexican ranch that he acquired while living with the Flaglers. Found among his effects were a suicide note to his wife and his memorabilia from his glory days with him, including his hand made crown.