Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық суретші және ғалым (1629–1700)
Italian painter and scientist (1629–1700)
Агостино Сцилла (10 тамыз 1629 – 31 мамыр 1700) – итальяндық барокко суретшісі, палеонтолог, геолог, нумизмат және қазбаларды зерттеу және ғылыми иллюстрация саласындағы пионер. Суреттерінен бөлек, ол палеонтология бойынша алғашқы мақалалардың бірін жариялады: La vana speculazione disingannata dal senso ("Сезіммен түсіндірілмеген бос болжамдар", 1670), оны 1696 жылы Корольдік қоғамның мүшесі Уильям Воттон ағылшын тіліндегі оқырмандарға таныстырды. Ол қазбаларды ғылыми тұрғыдан түсінуді қадірлеген алғашқы ғалымдардың бірі болды, бұл Киелі кітаптағы және діни түсіндірмелердегі қиялға негіделген көзқарастарға қарсы болды.
Agostino Scilla (10 August 1629 – 31 May 1700) was an Italian Baroque painter, paleontologist, geologist, numismatist, and a pioneer in the study of fossils and in scientific illustration. In addition to his paintings, he published an early text on paleontology: La vana speculazione disingannata dal senso ("Vain Speculation Undeceived by Sense", 1670) which was introduced to English audiences by William Wotton of the Royal Society in 1696. He was among the first to promote a scientific understanding of fossils in contrast to fantastic Biblical and divine interpretations.
Өмірбаян
Сицилиядағы Мессина қаласында нотариус ұлы Сцилла, Мессинада Антонио Барбалунгадан, кейіннен Римде Андреа Саккиден оқып суретші болды. Мессинада ол Сан-Доменико және Нунциата де' Театини шіркеулерінде фрескалар салған. Оның туындыларының арасында Сант-Урсула шіркеуі үшін салған Сант-Иларионның қазасы бейнеленген суреті бар. Сиракуза соборындағы фрескалары 1657 жылға дейін салынған. Испан үкіметіне қарсы сәтсіз көтеріліске қатысқаннан кейін, 1678 жылы Сицилиядан қуылды. Сцилла өмірінің соңына дейін Туринде, содан кейін Римде суретші болып жұмыс істеді. 1695 жылы Римдегі Дизайн академиясында цензор қызметін атқарды. Оның шәкірттерінің бірі суретші Антонио Мадиона және Пласидо Сели болды. Агостиноның бауыры Джачинто және оның ұлы Саверио да суретшілер болған.
The son of a notary in Messina in Sicily, Scilla studied under Antonio Barbalunga in Messina and later Andrea Sacchi in Rome and became a painter. In Messina, he painted frescoes in the churches of San Domenico and of the Nunziata de' Teatini. Among his canvases are a depiction of Death of San Ilarione painted for the church of Sant'Ursula. His frescos in the Cathedral of Syracuse date from 1657. After participating in an unsuccessful revolt against Spanish rule, in 1678 he was exiled from Sicily. Scilla worked as a painter in Turin and then Rome for the rest of his life. He was a censor in the Academy of Design in Rome in 1695. One of his pupils was the painter Antonio Madiona and Placido Celi. Agostino's brother Giacinto, and Giacinto's son Saverio, were also painters.
Шығармалары
Сцилла Сицилия тауларында табылған қазбаларды зерттеуді бастады, кейде ботаник Паоло Бокконемен бірге. Оның жалғыз жазбаша ғылыми еңбегі – La vana speculazione disingannata dal senso ("Сезіммен жаңылыспаған бос ойлар", 1670). Кітап Сицилия ақсұлтаны Дон Карло ди Грегориоға арналған, ол Мессинада Accademia della Fucina (1639–1678) академиясын құрған. Бұл еңбекте Сцилла қазбалардың фантастикалық тегінен немесе Құдайдың сенімге арналған сынағынан гөрі ғылыми тұрғыдан түсіндірілуі керек екенін дәлелдейді. Сондай-ақ ол "тіл тастары" деп аталатын, құдайлық күші бар деп есептелген нығыздардың акула тістері екенін дұрыс анықтады. Дегенмен, бұл ашылуды бірінші болып жасаған ол емес. Николас Стено үш жыл бұрын осыған ұқсас пікір білдірген, бірақ Сцилланың осы еңбекті көргені белгісіз. Фабио Колоннаның Dissertatio de glossopetris (1616) еңбегінде бұл қазбаларды өртеп, олардың минералдар емес, әк және органикалық заттардан тұратынын көрсеткен. Сцилла палеонтологиялық иллюстрацияда реконструкцияларды көрсету үшін нүктелі сызықтарды алғаш рет қолданған адам деп есептеледі. Ай бетіндегі Дорсум Сцилла кратері оның құрметіне аталған.
Scilla began to study fossils found in the hills of Sicily, sometimes accompanied by botanist Paolo Boccone. His only written scientific work is La vana speculazione disingannata dal senso ("Vain Speculation Undeceived by Sense", 1670). The book was dedicated to the Sicilian nobleman Don Carlo di Gregorio, who founded the Accademia della Fucina (1639–1678) in Messina. In this work Scilla argues for a scientific explanation for fossils, as opposed to them being of fantastic origin or a test of faith from God. He also correctly identified the supposedly magical objects that were called glossopetrae, or "tongue stones", as shark teeth. He was however not the first to do this. Nicolas Steno had made a similar claim about three years earlier but it is not known if Scilla had seen that work. Fabio Colonna in Dissertatio de glossopetris (1616) had burnt these fossils to show that they were made of lime, organic matter, rather than minerals. Scilla is considered to have been the first to use dotted lines to indicate reconstructions in paleontological illustration. Dorsum Scilla on the Moon is named after him.