Екінші дүниежүзілік соғысының асыл ұшқышы Пат Пэтл туралы

Кіріспе

Оңтүстік Африкада туған, Екінші дүниежүзілік соғыста RAF ұшқыш асы болған Мармадуке Томас Сент Джон Пэтл (3 шілде 1914 – 20 сәуір 1941), көбінесе Пэт Пэтл деп танылатын, Оңтүстік Африка туған ағылшын ұшқышы және ұшқыш асы (әуе шайқасында бес немесе одан көп жау ұшағын жойған авиатор) Корольдік әуе күштерінде (RAF) қызмет еткен. Пэтл 18 жасында Оңтүстік Африка әуе күштеріне қабылдануға өтініш берді, бірақ қабылданбады. Ол Ұлыбританияға барып, 1936 жылы RAF-ке қысқа мерзімді қызметке қосылды. 1937 жылға қарай Пэтл ұшқыш болды және 1939 жылдың қыркүйегінде соғыс басталғанда Мысырда орналасқан 80-ші эскадрильяға жіберілді. 1940 жылдың маусым айында Италия Орталық державалар тарапынан соғысқа қосылды және ол Regia Aeronautica (Италия әуе күштері) қарсы жауынгерлік операцияларды бастады, алғашқы табыстарын Италияның Мысырға басып кіру кезінде алды. Италияның басып алуынан кейін оның эскадрильясы 1940 жылдың қарашасында Грекияға жіберілді, онда Пэтл көптеген жеңістерін оді. Пэтл шамамен 20 ұшақты атып түсірді және 1941 жылдың наурыз айында эскадрилья командирі болып тағайындалды. Неміс әскері араласуынан кейін, он төрт күн ішінде Пэтл 24-50 жеңіске жетті. Пэтл бір күні бес немесе одан көп ұшақты атып түсіргенін үш рет хабарлады, бұл оны «бір күндік ас» санатына енгізді. Пэтл 1941 жылдың 19 сәуірінде ең үлкен жетістігіне қол жеткізіп, алты ұшақты атып түсірді. Келесі күні, батыс одақтастарының кез келген ұшқышынан көбірек әуе жеңісіне ие болған ол, жоғары температурада Афина маңында неміс ұшақтарымен шайқасу үшін бұйрыққа қарсы ұшты. Ол соңғы рет Messerschmitt Bf 110 ауыр истребительдерімен шайқасқанда көрінді. Оның Hurricane осы шайқаста теңізге құлап, Пэтл қаза тапты. Пэтл соғыстағы Ұлыбритания Доминиондарының ең табысты ұшқышы деп есептеледі. Оның барлық талаптары дұрыс болса, оның жалпы саны 51-ден асып түсуі мүмкін. Оның соңғы саны кем дегенде 40 болды және одан да көп болуы мүмкін. Күнделіктер мен жартылай ресми деректер осы санды көрсетеді, ал оның эскадрильясына бекітілген персонал оның 60-қа жақын болуын күдіктенеді. Пэтлдің 26 құрбаны итальяндықтар болды; 15-і Gloster Gladiator ұшақтарымен, ал қалғаны Hawker Hurricane ұшақтарымен атып түсірілді. Ол Gladiator және Hurricane (35 жеңіс) истребительдеріндегі ең табысты ұшқыш деп саналады.

South African born World War II Flying ace for the RAF

Marmaduke Thomas St John Pattle, (3 July 1914 – 20 April 1941), usually known as Pat Pattle, was a South African born English Second World War fighter pilot and flying ace (an aviator credited with the destruction of five or more enemy aircraft in aerial combat) of the Royal Air Force (RAF). Pattle applied to join the South African Air Force at 18, but was rejected. He travelled to the United Kingdom and joined the RAF in 1936 on a Short Service Commission. Pattle was a pilot by 1937 and was posted to No. 80 Squadron based in Egypt upon the outbreak of war in September 1939. In June 1940, Italy entered the war on the side of the Axis Powers and he began combat operations against the Regia Aeronautica (Italian Air Force), gaining his first successes during the Italian invasion of Egypt. After the Italian invasion, his squadron was sent to Greece in November 1940, where Pattle achieved most of his victories. Pattle claimed around 20 aircraft shot down and in March 1941 was promoted to squadron leader. After the German intervention, and in fourteen days of operations, Pattle claimed victories 24–50. Pattle claimed five or more aircraft destroyed in one day on three occasions, which qualified him for ace in a day status. Pattle achieved his greatest success on 19 April 1941, claiming six victories. The following day, having claimed more aerial victories than any other Western Allied pilot, he took off against orders, while suffering from a high temperature, to engage German aircraft near Athens. He was last seen battling Messerschmitt Bf 110 heavy fighters. His Hurricane crashed into the sea during this dogfight and Pattle was killed. Pattle is sometimes noted as being the highest scoring British Commonwealth pilot of the war. If all claims made for him are correct, his total could have been more than 51. It can be stated that his final total was at least 40 and could exceed this number. Log books and semi official records suggest this figure, while personnel attached to his squadron suspect the figure to be closer to 60. A total of 26 of Pattle's victims were Italian; 15 were downed with Gloster Gladiators, the rest with Hawker Hurricanes. He is considered to be the highest scoring ace on both Gladiator and Hurricane (35 victories) fighters.

Балалық шағы мен білімі

Пэтл 1914 жылғы 3 шілдеде Кейп провинциясының Баттерворт қаласында, ағылшын тегінен таралған Оңтүстік Африка туған ата-анасының ұлы ретінде дүниеге келді. Оның әкесі – Сесил Уильям Джон "Джек" Пэтл (1884 жылғы 5 қыркүйекте туған) және анасы – Эдит Брейлсфорд (1881–1962). Мармадуке атасының әкесі, капитан Томас Мармадуке Пэтлдің құрметіне аталған, ол Корольдік ат артиллериясындағы қызметінен кетіп, 1875 жылы Англиядан Оңтүстік Африкаға көшіп келген. Томас Баттерворттың алғашқы әскери судьясы болды. Джек Пэтл 15 жасында әкесінің қадамын басып, британ армиясына қосылды. Ол Екінші Бур соғысы мен Натал көтерілісінде қатысты. Содан кейін заң оқып, азаматтық адвокат болды. Джек Пэтл 1909 жылы Эдит Брейлсфордпен танысты. Брейлсфорд бес жасынан бастап Оңтүстік Африкада тұратын ағылшын медбикесі болды. Джек Пэтл мен Эдит Брейлсфорд 1912 жылы үйленді. Екі жылдың ішінде Сесил және Мармадук есімді екі ұл дүниеге келді. Бала кезінде Мармадуке зейін қабілетімен көзге түсті, сонымен қатар бокс пен ұзақ қашықтыққа жүзуге бейім болды. Ол механикалық нәрселерге, әсіресе жану қозғалтқыштарына қызығушылық танытты және 12 жасында ұшақтар мен басқа да көлік құралдарының Мекано модельдерін жасады. Жасөспірім шағында ол отбасылық машинаны жөндеуге және жүргізуді үйренуге құштар механик болды. Мармадуке еңбекқор болған жоқ және академиялық мансапқа ұмтылмады, бірақ орташадан жоғары интеллектке ие деп есептелді. 1929 жылы ол бірінші сыныптық дипломмен кіші сертификат емтиханын тапсырды. Бұл сертификат оны 1931 жылы бітірген Виктория Бойз орта мектебіне қабылдауға мүмкіндік берді. Ол тау-кен инженері болу мүмкіндігін қарастырғанмен, 1932 жылы Оңтүстік Африка Әуе күштеріне қосылуға өтініш берді және жауап күтіп тұрғанда жұмыс іздеді. Бірнеше ай бойы ол туысының май құю станциясында жұмыс істеді.

Әскери қызмет

1933 жылғы 22 наурызда ол Преториядағы Әуе күштеріне комиссия алу үшін сұхбатқа шақырылды. Үш лауазымға таласқан 30 үміткердің бірі болған ол, ұшу тәжірибесінің жетіспеуіне байланысты қабылданбады. Осы кемшілікті жоюға бекінген ол Йоханнесбургке барып, ұшу сабақтарын бастады. Жаңа мақсатын қаржыландыру үшін ол «Шеба» алтын кенісінде жұмыс істеді. Ол бұл жұмысты қатты ұнатқандықтан, тау-кен инженері мамандығын оқуды ойлады. Ұшуға деген құштарлығы азайды, бірақ көліктік ұшақтың кездейсоқ келуі Пэтлге оны жақыннан көруге мүмкіндік берді, бұл оның қызығушылығын қайта оятты. Осы кезеңде Қорғаныс министрлігі Ұлы депрессия салдарынан жұмыс табуда қиналған Оңтүстік Африка жастарын жұмыспен қамту мақсатында Арнайы қызмет батальонын құрды. 1936 жылы ол әскери қызметке қабылданды, оның төрт жылдық қызметінен кейін Әуе күштерінде нұсқаушы болып жұмыс істеуге мүмкіндік беріледі деп есептеді. Пэтл осы мақсатқа біршама уақыт бойы жұмыс істеді. Кейін, 1935 жылдың соңында, ол кездейсоқ түрде «Йоханнесбург Стар» газетін қолына алды. Газетте Британдық Әуе күштерінің (RAF) бүкіл Британ империясы бойынша курсанттарға бес жылдық қысқа мерзімді қызметтік комиссия ұсынатын хабарламасы жарияланған еді. RAF-тің кеңейту жоспарлары қайта қарулану мен жауынгерлік кадрларға деген қажеттіліктің артуына байланысты ұйымға көптеген қабілетті мамандарды тартуды талап етті. Пэтл RAF-те мансап жасаудың Оңтүстік Африкадағы нұсқаушылықтан гөрі жақсы мүмкіндіктер беретініне көз жеткізіп, өтініш берді. 1936 жылдың басында ол Ұлыбританияға үміткер ретінде шақырылды. Іріктеу процесіне қатысу үшін ол Лондонға өз қаражатымен ұшып барды және іріктеу комиссиясынан комиссия алуға ие болды. Ол дереу Оңтүстік Африкаға оралып, Ұлыбританияға көшіп кетуіне қатысты мәселелерді шешті және 1936 жылғы 30 сәуірде «SS Llandovery Castle» кемесімен сапарға шықты.

Корольдік әуе күштері мансабы

Пэтл Шотландияның авиация компаниясы басқаратын RAF Прествиктегі азаматтық ұшу мектебінде оқыды. Ол 1936 жылдың 29 маусымында ресми түрде жаттығуды бастады. Теориялық емтиханды жақсы нәтижемен тапсырды, атыс-жауынгерлік істе 99 пайыз, ұшқыштық шеберлікте 91 пайыз балл жинады. Ол бір қозғалтқышты De Havilland Tiger Moth оқу бипланымен ұшты және шілде айының соңында A лицензиясын алды, себебі ол қабілетті ұшқыш болғандықтан, сонымен қатар Әуе министрлігі оқытылған ұшқыштар дайындауға мүкіндік беруге тырысқандықтан. Екі ай ішінде жаттығуын аяқтап, емтиханды оңай тапсырғаннан кейін орташа деңгейден жоғары мамандыққа ие болды. Пэтлге 39029 нөмірлі қызметтік билет берілді. Пэтл No. 10 Шропширдегі Тернхилл әуежайындағы бастауыш ұшу мектебіне жіберілді. Ол үш айды бастапқы дайындық эскадрильясында және тағы үш айды алдыңғы қатарлы дайындық эскадрильясында өткізді. 1936 жылдың 24 тамызында ол әрекет етуші ұшқыш офицер атанды. Қараша айында техникалық емтиханды тапсырып, авиациялық қозғалтқыштар механикасы бойынша 98 пайыз, метеорология бойынша 96 пайыз және қолданбалы механика бойынша 95 пайыз балл жинады. Ұшу бойынша негізгі жаттығу аяқталып, Пэтл 88,5 пайыз алды. 1936 жылдың қарашасында "Глостер" ұшағында жаттығуды бастады. Ол 1937 жылдың наурыз айында жоспарланған мерзімнен сәл кешіккенімен жаттығуды аяқтады, себебі нашар ауа райы ұшуды шектеді. Соңғы есебінде ол "көреген" деп бағаланды. Пэтл No. 80 эскадрильясына қосылды. Эскадрилья RAF Кенлиде қайта құрылу ортасында болды және ол 1937 жылдың мамыр айында Gloster Gladiator истребителімен алғаш рет ұшты. Маусым айында бөлім RAF Дебденге көшті. Мұнда олар Лондонға қарсы жасалған шабуылдарды имитациялаған RAF Бомбалау әскері эскадрильяларына қарсы әуе шайқасын жаттықты. Осы жаттығулар кезінде ол бұрылыспен атуды меңгерді. Пэтл өзінің әуе тактикасын жасады. Ол нысанынан жоғарырақ биіктікте шабуыл жасауға, қарсыласқа қарсы ұшып, оның өтуін күтіп, содан кейін айналып, жаудың бүйірінен және артқы жағынан шабуылдауға ұмтылды. Ол нысанаға өте жақын келгенде ғана атуды бастады, соның нәтижесінде қарсыласын дерлік қағып түсіруге көз жеткізді. Оның офицерлік қасиеттері эскадрилья адъютанты лауазымына тағайындалуына әкелді. Талантты ұшқыш және табиғи мерген болған ол екі қабілетін де жақсартуға тырысты, алыстан көру қабілетін жақсарту және реакциясын жылдамдату үшін жаттығулар жасады. Ол эскадрилья қатарында жоғарылап, 1937 жылдың 27 шілдесінде ұшқыш офицер болып тағайындалды. 1938 жылдың 29 сәуірінде Пэтл Суэц каналын қорғау міндетімен бірге бөліммен Мысырға аттанды. Мысырда болған кезінде Пэтл араб көтерілісшілеріне қарсы жердегі шабуылдарды жүргізді. Ол британдық үкіметке қарсы жергілікті көтерілістер пайда болғанда жауға бірнеше рет атып, кейін олар тоқтатылды.

Pattle was assigned to a civil flying school at RAF Prestwick which was run by Scottish Aviation Limited. He formally began his training on 29 June 1936. He progressed well in his theory examinations, gaining 99 percent for gunnery and 91 percent for airmanship. He flew a single engined De Havilland Tiger Moth training biplane and gained his A Licence at the end of July, partly because he was a capable pilot and also because the Air Ministry was anxious to produce trained pilots. He completed his training within two months and was classified as above average after passing his examination with ease. Pattle was give the service number 39029. Pattle was sent to No. 10 Elementary Flying School at RAF Ternhill in Shropshire. He spent three months with the Initial Training Squadron and three further months with the Advanced Training Squadron. On 24 August 1936, he became an acting pilot officer. In November, he passed his technical exams, achieving 98 percent in aero engine mechanics and 96 percent in meteorology while scoring 95 percent in applied mechanics. The basic flight training came to an end and Pattle scored 88.5 percent. His advanced training began in November 1936 on the Gloster Gauntlet. He completed his training somewhat later than planned, in March 1937, owing to bad weather which curtailed flying. He was rated as "exceptional" in his final report. Pattle joined No. 80 Squadron RAF. The squadron was in the midst of re forming at RAF Kenley and he was able to fly the Gloster Gladiator fighter for the first time in May 1937. In June, the unit moved to RAF Debden. Here, they practised aerial combat against RAF Bomber Command squadrons which staged mock raids against London. During these exercises, he mastered deflection shooting. Pattle developed his own air tactics. He preferred attacking at higher altitudes than his quarry, meeting head on, then waiting for the enemy to fly by before rolling over and diving to attack from the side and rear of the enemy. He usually held his fire until very close to the target to make sure of hitting his opponent. His qualities as an officer led to him being promoted to squadron adjutant. A gifted flyer and natural marksman, he took pains to improve both talents, doing exercises to improve his distance vision and sharpen his reflexes. He progressed in rank with the squadron and was duly promoted to pilot officer on 27 July 1937. On 29 April 1938, Pattle accompanied the unit to Egypt having been tasked with the defence of the Suez Canal. While in Egypt, Pattle carried out ground attack duties against Arab rebels. He fired on the enemy several times as local rebellions against British rule took shape and then died away.

Солтүстік Африкадағы науқан

Соғыс басталғаннан кейін, "Глостер Гладиатор" ұшағын ұшырған бөлім Ливия шекарасына жайылды, ал 1940 жылдың тамызында Пэтл алғашқы шайқасына қатысты. 80 эскадрильяға итальяндық әуе шабуылына күтіп отыру үшін Сиди-Барраниге бір эскадрильясын жөнелту бұйрығы берілді. Пэтл басқаратын "Б" эскадрильясы алдыңғы әуежайға көшті. 1940 жылдың 4 тамызында Пэтл алғашқы жеңістерін тіркеді. "Вестленд Лисандер" ұшағын сүйемелдеп ұшып келе жатқанда, Пэтл мен оның эскадрильясы екі күшке тап болды: біріншісі – 159-шы эскадрилья құрамындағы алты "Breda Ba.65/A80", екіншісі – 160-шы эскадрилья құрамындағы алты "Fiat CR.42". Пэтл бір "Breda" ұшағын жоқ қылды, бірақ содан кейін "Fiat CR.42" эскортынан шабуылға ұшырады. Ол біреуін атып, құлап бара жатқанын көрді, бірақ кейін тағы бір "Breda" және "CR.42" тобы оған шабуыл жасады. "Breda" ұшақтары төмен түсіп, жақтан және қанатынан шабуылдады. Пэтл бұрылып, жақын мақсатқа атып, олар жылдамдық алу үшін суға батып, қайта көтеріліп, Пэтлге қайтадан шабуыл жасады. "Гладиатор" ұшағының қарулары бірінен соң бірі істен шығып, оны қорғанудың қандай да бір құралы қалмады, тек алдау шабуылдары ғана болды. 15 минуттық шайқастан кейін, бір жау ұшағынан қашып, екіншісінің көз алдына ұшып келді де, оққа түсті. Пэтлдің рульдік басқаруы зақымдалып, ол 400 футқа көтеріліп, парашютпен секірді. Оны, әлде кем, испандық азамат соғысының қатысушысы, 90-шы эскадрильяның лейтенанты Франко Луккини атып түсірген болуы мүмкін (10-шы топ, 4-ші эскадрилья). Жерге түскен соң, ол жараланғандай болып жатты, оқтан зақымданудан сақтану үшін. Ол одақтас әскерлеріне қарай жүріп, келесі күні шамамен түскі уақытта шекарадан өтті. Екі күннен кейін, 11-ші гусарлар жасағының тобы оны құтқарып, Сиди-Барраниге қайтарды. Пэтл ашуланды. Оның ойынша, итальяндықтардың атып түсіруі – ұятты оқиға, ал бұл жағдай оның беделіне нұқсан келтірді. Достық қатарға қарай жасаған мәжбүрлі сапарынан кейін, ол тағы да шөлде адаспауға бекінді, Александрияға ұшып барып, компас сатып алды, енді ол онысыз ұшпады. 8 тамызда Пэтл тағы екі жеңіске қол жеткізді. 80-ші эскадрильяның 14 "Гладиатор" ұшағы 4-ші эскадрильяның 9-шы және 10-шы топтарынан келген 16 "Fiat CR.42" ұшағына қарсы Габр Салехке күтпеген шабуыл жасады (итальяндық аумақта). Сержант Роза, Даллари және Валла парашютпен секіріп құтылды, ал кіші лейтенант Кверси, сержант Джино және Поли мәжбүрлі түрде жерге қонды. Бір ұшқыш, 25 желтоқсаннан бері "Regia Aeronautica" ұшқышы болған және соғысқа дейін 4-ші эскадрильяның акробатикалық тобының мүшесі Норино Ренци қаза тапты. Пэтлдің сол күнгі көмекшісі "Шорти" Грэм екі ұшақтың Пэтлдің қолынан құлағанын растады. 1940 жылдың 3 қыркүйегінде Пэтл эскадрилья лейтенанты болып тағайындалды. Үш күннен кейін Италияның Мысырға шабуыл жасауы басталды. Пэтлдің наразылығына қарамастан, эскадрилья жақыннан қолдау операцияларына белсенді қатысты және әуедегі шайқастардан аулақ болуға бұйрық берілді (шабуылданбаса). Кейде ол итальяндық ұшақтарға кездеседі, бірақ "Гладиатор" ұшағының жылдамдығы шектеулі болғандықтан Пэтл одан әрі жеңіске жете алмады. Пэтл қара түтін шығаратын "Savoia Marchetti S.79" бомбалаушысына зақым келтірді, бірақ ол суға батып, Пэтл оны қуып жете алмады. "Savoia Marchetti S.79" бомбалаушысының жылдамдығы RAF ұшақтарынан үнемі қашып жүруге мүмкіндік берді. Бөлім "Mark II" машиналарымен қайта жабдықталу үшін Хаббанияға қайтарылды, бірақ итальяндық шабуылдан кейін Грекияға жөнелтілді.

Following the outbreak of war, the unit, flying the Gloster Gladiator, moved up to the Libyan border, where in August 1940, Pattle first saw action. 80 Squadron received the order to deploy one of its flights to Sidi Barrani in anticipation of Italian air attacks. "B" Flight, commanded by Pattle, moved to the forward airfield. On 4 August 1940, Pattle claimed his first victories. While escorting a Westland Lysander, Pattle and his flight engaged first a force of six Breda Ba.65/A80s of the 159a Squadriglia ("squadron") and six Fiat CR.42 quarters of the 160a Squadriglia. Pattle claimed a Breda, but was then attacked by the escorting Fiat CR.42s. He managed to hit one, that he saw falling spinning, but later was himself attacked by another formation of Bredas and CR.42s. The Bredas dived and delivered attacks from the quarter and beam. Pattle avoided them by turning away and opening fire on the nearest target as they dived past to gain speed, climbed, and then engaged Pattle again. The Gladiator's guns jammed one by one, leaving him without any form of defence, other than bluff attacks. After 15 minutes of battle, while avoiding one enemy fighter, he flew into the line of sight of another and was hit. Pattle's rudder controls were shot away, so he climbed to 400 ft and bailed out. He was shot down most probably by Italian Spanish Civil War ace Tenente (Lieutenant) Franco Lucchini of 90a Squadriglia, 10° Gruppo ("group"), 4° Stormo ("wing"). He landed, winded, and played dead to avoid being strafed. He started to walk towards the Allied lines and crossed the border at around midday the following day. After two days, he was rescued by a detachment from the 11th Hussars, who returned him to Sidi Barrani. Pattle was annoyed. He considered being shot down by the Italians as an embarrassment and regarded the episode as a slur on his reputation. After his forced march to friendly lines, he was also determined not to get lost in the desert again so he flew to Alexandria and bought a compass which he never flew without. On 8 August, Pattle claimed two more victories (nos 3–4). While leading 14 Gladiators of 80 Squadron in a surprise attack against 16 Fiat CR.42s from 9° and 10° Gruppi of 4° Stormo, over Gabr Saleh inside the Italian territory. Sergente (Sergeant) Rosa, Dallari and Valla bailed out and Sotto Tenente Querci, Sergente Gino and Poli force landed. One pilot, Norino Renzi, a Regia Aeronautica pilot since 25 December 1930 and a pre war member of 4° Stormos aerobatics group, was killed. "Shorty" Graham, Pattle's wingman that day, confirmed he saw two fall to Pattle. On 3 September 1940, Pattle was promoted to flight lieutenant. Three days later, the Italian invasion of Egypt began. Much to Pattle's distaste, the squadron was heavily involved in close air support operations and ordered specifically to avoid air to air combat unless attacked. On occasion, he chanced upon Italian aircraft, but the Gladiator's limited speed denied Pattle further success. Pattle succeeded in damaging a Savoia Marchetti S.79 bomber which emitted black smoke but dived away and Pattle could not catch it. The speed of the Savoia Marchetti S.79 enabled it to escape the RAF fighters on a consistent basis. The unit withdrew to Habbaniyah to re equip with Mark II machines, but was then ordered to Greece after the Italian attack.

Грек-итальян соғысы

Қараша айында эскадрилья Балқанға итальяндық шабуылға қарсы тұру үшін грек әуе күштеріне көмектесу үшін жіберілді. 8 қарашада эскадрилья мен оның жаңа Gladiator II ұшақтары Сиди Ханиш базасынан Әбу Сувейрге көшіп барды. Сол жерде ұшқыштарға екі күндік демалыс берілді. 1940 жылы 16 қарашада эскадрилья Афинаға келді және астананың солтүстігіндегі әуеайлаққа көшті. Пэтлдің әуеайлағы Элевзиде орналасқан. Олар эскадрильяны ұшуға ұйымдастыру үшін қалды, бірақ бірнеше сағаттан кейін Албания-Грекия шекарасындағы Триккала қаласына көшті. Бұл жерде Пэтлдің табысы зор болды. 1940 жылы 19 қарашада Пэтл 80 эскадрильясының тағы сегіз ұшқышымен бірге Корчедегі итальяндық әуеайлақтың жанында Fiat CR.42 және Fiat G.50bis ұшақтарына шабуыл жасады. Бұл ұрыста RAF тоғыз ұшақты жойды және екі ұшақты жойғанын болжады, ал 160o Gruppo Autonomo (Тәуелсіз топ) үш Fiat CR.42 ұшағын жоғалтты және біреуі зақымдалды, ал 355a Squadriglia, 24o Gruppo Autonomo, бір G.50 ұшағын жоғалтты. Төрт итальяндық ұшқыш қаза тапты, ал RAF-тен бір Gladiator ұшағы жойылды. Пэтл шайқаста екі CR.42 ұшағын атып түсірді. Оның қанатқасы Хаймар Стаки (кейіннен жарақат алған) екі ұшақтың да өртеніп, Корче маңында құлағанын көрді, ұшқыштар қаза тапты. Пэтлдің қарулары шайқаста істен шығып, ол шайқасты тоқтатуға мәжбүр болды. Сондай-ақ, Пэтл Gladiator ұшағының Fiat G.50 Freccia ұшағына қарағанда баяу екенін атап өтті. Италиялық ұшқыштар саны аз болған жағдайда, Gladiator ұшақтарынан оңай қашып шыға алатын. Оның жауынгерлік есептерінде итальяндықтардың алыстан атып, кейін қашқандарының тиімсіздігі де айтылған. Қаруларын қалпына келтірген соң, ол жалғыз G.50 ұшағын кездестірді. Ол ұшақтың артықшылықтарын құрметтегенмен, өзінің ұшу қабілетіне сенімді болды. Ол Gladiator ұшағын итальяндық ұшақтың алдына қойып, жау ұшқышын шайқасқа түсіруге тырысты, бірақ оны көндіре алмады. 27-29 қараша аралығында Пэтл төрт жеңіске жетті. Bristol Blenheim ұшағына сүйемелдеп ұшқан Пэтл үш SM.79 ұшағын атып түсірді және екеуін 11 басқа ұшқышпен бірге жойды. 29 қарашада ол Уильям Вейлмен бірлесіп екі ұшақты зақымдады. 2 желтоқсанда екі жеңіске жетті (7-8-ші нөмір). Жирокастер ауданында Пэтл 42-ші эскадрилья, 72-ші групподан IMAM Ro.37bis ұшағын атып түсірді, сержант Луиджи Дель Манно мен оның бақылаушысы, тененте Микеле Милано екеуі де қаза тапты. Түстен кейін Пэтл Пьетт маңында 72oGruppo-дан тағы бір Ro.37bis ұшағын атып түсірді, капитан Фукс пен сержант Вессияны өлтірді. 1940 жылы 4 желтоқсанда RAF тоғыз Fiat CR.42 ұшағын жойды және екі ұшақты жойғанын болжады. Пэтлдің ұшағы негізгі отын резервуарына және қанатының тірегіне тиді, ол үш CR.42 және тағы бір CR.42 және Fiat ұшағын жойғанын мәлімдеді, екі құрбанының құтқарылғанын көрді. Италиялық жауынгерлік жазбаларға сәйкес, сол ұрысқа қатысқан 150° Gruppo тек екі CR.42 ұшағын жоғалтты. Альберто Триоло мен Паоло Пенна есімді екі жауынгер соғыста қаза тапты. 1940 жылы 20 желтоқсанда Пэтл тағы да сәттілікке қол жеткізді. Осы күні ол 12-13 әуе жеңісіне қол жеткізді. 211-ші эскадрильядан келген Blenheim ұшақтарының қашуын қамтамасыз еткенде, ол кездесу орнын жіберіп алды. Оның орнына Пэтл Тепелен мен Келсир аралығында патрульдік ұшуды таңдады. Ол SM.79 ұшақтарының тобын ұстап алып, эскорт әрекет ете алмай тұрып шабуыл жасады. Біреуін бас шабуылмен атып түсірді. Экипаж құтқарылып, бомбалаушы Тепеленге жақын жерге құлады. Екі Gladiator ұшағы зақымдалып, кері қайтарылды. Көп ұзамай ол басқа, әлдеқайда баяу Savoia Marchetti SM.81 тобын байқады. Ол барлық оқ-дәрісін сарптап, итальяндық ұшқыштың апаттық қонуға тырысуын бақылады, бірақ бомбалаушы ағашқа соғылып, Келсирден солтүстікке қарай 15 миль қашықтықта ыдырап кетті. Оның құрбандары 104° Gruppo және 252a және 253a эскадрильяларынан алынған. Оның алғашқы құрбаны лейтенант Андреа Берлингери болды. Берлингери мен оның экипажы қаза тапты. 21 желтоқсанда ол CR.42 ұшағын атып түсірді, бірақ оның бөлімшесі эскадрон басшысы Хикиді жоғалтты. Хики құтқарылып, кейін парашютімен атып өлтірілді. Пилот офицер Рипли де қаза тапты. Пэтл оның қазасын көрді. Эскадрилья да бірнеше жеңіске жетті. Пэтлдің Gladiator ұшағындағы 15-ші және соңғы жеңісі 1941 жылдың 9 ақпанында болды. Осы екі күннің арасында, 1941 жылдың 28 қаңтарында, ол CANT Z.1007 ұшағын жоюға үшінші үлесін және Fiat BR.20 ұшағына жарты үлесін алды. Оның іс-әрекеттері үшін Пэтлге 1941 жылдың 11 ақпанында Абыройлы ұшу кресті (DFC) берілді. 80 эскадрилья 1941 жылдың 20 ақпанында жаңа үлгідегі Hawker Hurricane Mk I ұшақтарымен жабдықталды. Сол күні Пэтл Hurricane Mk I V7724 ұшағымен 16 Blenheim жеңіл бомбалаушыларын эскорттаған 6 Hurricane ұшағының тобын басқарды, олардың арасында No 84 эскадрильясынан сегіз, No 211 эскадрильясынан алты және No 30 эскадрильясынан үш ұшақ болды. 361a және 395a эскадрильяларынан, 154° Autonomo Gruppo ұшақтары Berat әуеайлағынан шақырылды, бірақ олар Hurricane ұшақтарының биіктігінен шабуылға ұшырады. Пэтл өзінің бөлімін төрт Fiat G.50 ұшағына тікелей бағыттап, жетекші ұшақты нысана ретінде таңдады. Бұл Hurricane ұшағының сегіз қаруын қолданған алғашқы рет болды, және G.50 ұшағы жарылып кетті. 154° Gruppo ұшағынан келген Fiat G.50 ұшағы Пэтлдің Hurricane ұшағымен алғашқы жеңісі болды. Лейтенант Ливио Басси соғыста қаза тапты. Тағы бір CR.42 ұшағы 1941 жылдың 27 ақпанында Пэтлдің 17-ші жеңісі болды. Оның Hurricane ұшағының жанармай багі мен қанатында оқ тесігі болды. 28 ақпанда Грециядағы британдық ұшқыштар ең үлкен жеңіске жетті. 80 эскадрильясы 90 минуттық әуе шайқасында 27 итальяндық ұшақты жойды, ешқандай шығынсыз. Пэтл өзі үш Fiat CR.42 ұшағын үш минуттан кем уақытта атып түсірді. Regia Aeronautica сол күні тек бір CR.42 ұшағын жоғалтқанын мәлімдеді (италиялық ұшқыш Коррадо Риччи растағандай), сондай-ақ төрт Fiat BR.20 және екі G.50bis ұшағын жоғалтты. Итальяндықтар алты Gladiator және бір Supermarine Spitfire ұшағын жойғанын мәлімдеді (бірақ Mediterranean Театрында 1942 жылдың наурызына дейін Spitfire ұшақтары болған жоқ), ал шындығында 112 эскадрильясының бір Gladiator ұшағы ғана жойылды, ал CR.42 ұшақтарынан шабуыл алған екі Blenheim ұшағы базаға қайтып келе жатып апатқа ұшырады. Vlorë қаласының оңтүстігінде болған бұрынғы шайқаста Пэтл атып түсірілген жау бомбалаушысынан түскен маймен жабылған желдеткішпен базаға оралуға мәжбүр болды. Оның жеңісінің саны енді 21-ге жетті. Кейінгі деректер Пэтлдің екі жеңісі 37° Stormo ұшақтарынан болғанын көрсетті. 1941 жылдың 4 наурызында Пэтл үш итальяндық Fiat G.50bis ұшағын (22-24-ші нөмірлер) атып түсірді, олар 24oGruppo-ға тиесілі болды. Ол біріншісін атып түсірді, ал Нигел Каллен (басқа дамыған ұшқыш) оның қанатқасы болды. Итальяндық кемелерге шабуыл жасау үшін Blenheim ұшақтарына сүйемелдеп ұшқанда, олар жалғыз G.50 ұшағымен кездесті. Пэтл Fiat ұшағын атып түсірді, оның шассисы түсіп, Химаре тауына құлады. Пэтл Калленді іздеді, оның өзінен кейін келе жатыр деп күтті, бірақ оның ешқандай белгісін көрмеді. Ол Каллен жау ұшақтарын іздеу үшін кеткенін болжады. Енді жалғыз қалған ол Vlorë қаласына ұшып бара жатып тағы бір жалғыз G.50bis ұшағынан шабуылға ұшырады. Қысқа шайқастан кейін ол Fiat ұшағын атып түсірді. Ол Vlorë портының оңтүстік-батысында теңізге құлады. Содан кейін ол Valona портының үстінде үшінші ұшақпен кездесті және оны отпен теңізге құлатып жіберді. Базаға оралғаннан кейін Калленнің жоғалып кеткенін естіді. Пэтл мен эскадрилья оның атып түсіріліп, қаза болғанын ойлады.

In November, the squadron was transferred to the Balkans to help the Greek Air Force oppose the Italian invasion. On 8 November, the squadron and its new Gladiator IIs moved from their base at Sidi Haneish to Abu Suweir. There the pilots were granted two days leave. On 16 November 1940, the squadron arrived in Athens and moved to airfields north of the capital. Pattle's aerodrome was situated at Eleusis. They stayed to organise the squadron into flights but moved to the Albanian–Greek border town of Trikkala hours later. Here Pattle was to enjoy significant success. On 19 November 1940, Pattle with eight other pilots from 80 Squadron, attacked Fiat CR.42s and Fiat G.50bis near the Italian airfield at Korçë. In this combat, the RAF claimed nine and two probably destroyed while 160o Gruppo Autonomo (Independent Group) lost three Fiat CR.42s and one damaged while 355a Squadriglia, 24o Gruppo Autonomo, lost one G.50. Four Italian pilots were killed, while the RAF lost a Gladiator. Pattle claimed two CR.42s in the battle — his wingman Heimar Stucky (himself wounded in action later on) witnessed both catch fire and crash in the vicinity of Korçë with the pilots killed. Pattle's guns jammed during the battle and he was forced to break off combat. Pattle also noted the inferior speed of the Gladiator against the Fiat G.50 Freccia. The Italian pilots could easily outrun the Gladiators if outnumbered. His combat reports also noted the ineffective fire of the Italians who fired and broke away from too far away. Having regained pressure in his guns, he encountered a lone G.50. Though respectful of its advantages, he was convinced of his own flying ability. He placed the Gladiator below and in front of the Italian fighter to tempt the enemy pilot, but could not persuade it to accept battle. Between 27 and 29 November, Pattle made four claims. Flying as escort for Bristol Blenheims, Pattle engaged three SM.79s and shared two destroyed with 11 other pilots. On 29 November, he shared with William Vale with both claiming two shared damaged. On 2 December, he claimed two victories (nos 7–8). In the Gjirokastër area, Pattle shot down an IMAM Ro.37bis from 42a Squadriglia, 72o Gruppo, and Sergente Luigi Del Manno and his observer, Tenente Michele Milano, were both killed. In the afternoon, Pattle shot down another Ro.37bis from 72oGruppo near Përmet, killing Capitano Fuchs and Sergente Vescia. On 4 December 1940, the RAF claimed nine Fiat CR.42s destroyed and two probables. Pattle — whose own aircraft was hit in the main fuel tank and a wing strut — claimed three CR.42s plus another and a Fiat CR.42 as probable victories — he had seen two of his victims bail out. According to Italian combat records, 150° Gruppo, involved in that combat, lost just two CR.42s. Tenente Alberto Triolo and Sottotenente Paolo Penna were killed in action. Pattle achieved further success on 20 December 1940. On this day he achieved 12 or 13 air victories. Covering the withdrawal of Blenheims from 211 Squadron over the Kelcyre sector, he missed the rendezvous. Instead, Pattle opted to fly a patrol between Tepelene and Kelcyre. He intercepted a flight of escorted SM.79s and attacked them before the escort could react. He downed one via a head on attack. The crew bailed out and the bomber crashed near Tepelene. Two Gladiators had been damaged and withdrew after being hit by withering return fire. Soon he spotted another formation of much slower Savoia Marchetti SM.81. He expended all his ammunition and watched the Italian pilot attempt a crash landing, only for the bomber to hit a tree and disintegrate 15 miles north of Kelcyre. His victims were from 104° Gruppo and drawn from 252a and 253a Squadriglia. His first victim was piloted by Tenente Andrea Berlingieri. Berlingieri and his crew were killed. On 21 December, he downed a CR.42, but his unit suffered the loss of Squadron Leader Hickey. Hickey bailed out and was subsequently shot in his parachute. Pilot Officer Ripley was killed also — Pattle witnessed his death. The squadron claimed a number of victories in return. Pattle's 15th and last victory in the Gladiator was claimed on 9 February 1941. In between these dates, on 28 January 1941, he took a third share in the destruction of a CANT Z.1007 and a half share in a Fiat BR.20. In view of his actions, Pattle was awarded the Distinguished Flying Cross (DFC) on 11 February 1941. No. 80 Squadron was re equipped with newer model Hawker Hurricane Mk Is on 20 February 1941. That day, Pattle, flying Hurricane Mk I V7724, was leading a group of six Hurricanes escorting 16 Blenheim light bombers — eight from No. 84 Squadron RAF, six from No. 211 Squadron and three from No. 30 Squadron RAF—to Berat. Fiat G.50bis from the 361a and 395a Squadriglia, 154° Autonomo Gruppo were scrambled from Berat airfield, but they were attacked by the higher altitude Hurricanes. Pattle led his section straight towards four Fiat G.50s and selected the leading aircraft as his own target. It was the first time he had fired the eight guns of the Hurricane, and the G.50 exploded. The Fiat G.50 was from 154° Gruppo and it was the first Hurricane victory that Pattle claimed. Tenente Livio Bassi was killed in this battle. Another CR.42 fell to Pattle on 27 February 1941 — his 17th victory. His Hurricane sustained a bullet hole in the fuel tank. On 28 February, British pilots in Greece celebrated their biggest success in combat. No. 80 Squadron claimed 27 Italian aircraft without loss in 90 minutes of air combat. Pattle himself claimed three Fiat CR.42s shot down in less than three minutes. The Regia Aeronautica claimed that day it lost just one CR.42 (as confirmed by Italian pilot Corrado Ricci, a participant in those battles), plus four Fiat BR.20s and two G.50bis. The Italians claimed six Gladiators and one Supermarine Spitfire — none would be in the Mediterranean Theatre until March 1942 — while in fact only one Gladiator of No. 112 Squadron was lost, while two Blenheims, attacked by CR.42s had to crash land returning to base. In a previous fight south of Vlorë, Pattle had to return to base with the windscreen covered by oil from a shot down enemy bomber. His tally was now 21 air victories. Later sources suggested two of Pattle's claim were from the 37° Stormo. On 4 March 1941, Pattle claimed three enemy Fiat G.50bis fighters (nos 22–24) belonging to 24oGruppo. He claimed the first, while Nigel Cullen — another leading fighter ace — flew as his wingman. Escorting Blenheims to attack Italian warships, the pair were engaged by a lone G.50. Pattle engaged the Fiat and shot it down — its landing gear dropped down and it rolled over and into a mountainside just north of Himare. Pattle searched for Cullen, expecting him to be behind him but saw no sign of the Australian. He assumed Cullen had gone off to scout for more enemy aircraft after missing out on Pattle's victory. Now alone, he was attacked by another lone G.50bis while flying towards Vlorë. After a brief combat, he shot down the Fiat. It crashed into the sea southwest of Vlorë harbour. He then became involved with a third such fighter over Valona harbour and claimed to have shot this down into the sea in flames on the west side of the promontory. After his return to base, he was informed Cullen had been posted missing in action. Pattle and the squadron considered he had most likely been shot down and killed.

Эскадрилья басшысы

1941 жылғы 12 наурызда Пэтл эскадрилья командирі болып тағайындалды. Келесі күні эскадрилья Афинаның солтүстігіндегі Элеузиске оралды. Сол жерде Пэтл 33-ші эскадрильяға ауыстырылды. 1941 жылғы 18 наурызда Пэтл өзінің DFC орденіне қосымша алды, ол үшін мақтау қағазында былай деп жазылған: "1941 жылдың наурыз айында Химара үстіндегі шайқаста лейтенант Пэтл үш жау ұшағын атып түсірді. Бұл батыл және шебер ұшқыш қазірдің өзінде кем дегенде 23 жау ұшағын жойды". Пэтл Афинаға келді және бірден 33-ші эскадрильяны ұнатусыздықпен қарсы алды. Топтың көбі наразылық білдіріп, көптеген тәжірибелі ұшқыштардың біреуінің жоғарылауы керек деп ойлады. Ол ұшқыштарды жинап, өзінің ниеті туралы мәлімдеме жасады:

Лекциядан кейін Пэтл басқа ұшқыш, ұшқыш офицер Пинг Ньютонды, итеркілесу жаттығуына алып шықты. Эскадрилья олардың әрекетін бақылады. Олар 3000 метр биіктікке көтеріліп, бөлініп, содан кейін бір-біріне тікелей шабуыл жасады, ешкімнің де артықшылығы болмауы үшін. Көп ұзамай Пэтл оның құйрығына жақындады, ал Пинг көшбасшысынан құтыла алмады. Ол ұшқышты басқаруда тым жұмсақ болғаны үшін сынға алды және ұшқыштарды шайқаста басқару құралдарын қатаң пайдалануға шақырды. Бір апта ішінде үздіксіз жаттығулар эскадрильяны тиімді командаға айналдырды. Ол ұшқыштарына өзінің шайқас тактикасының бір маңызды тұсын түсіндірді:

23 наурызда Пэтл 33-ші эскадрильямен, қазір Ларисада орналасқан, алғашқы миссияларын орындады. Олар 84-ші эскадрильяның Бленхейм бомбалаушыларын Пинд таулары мен Парамифия үстінен сүйемелдеді. 112-ші эскадрильяның Гладиаторларымен қолдау көрсетіліп, Бератты бомбалауға ұшып кетті. Бұлттың төменгі шегі төмен және тығыз болды, сондықтан олар 1900 фут биіктікке түсті. Бомбалаушылар шабуыл жасады, ал екі "Харрикейн" жердегі атыстан қатты зақымдалды. Эскадрильяның бірі Fiat G.50 ұшағымен атып түсіріліп, парашютпен құтқарылды, ал итальяндықтар олардан бұрын жоғалып кетті. Түстен кейін оған қатты қорғалған Фьери әуежайын шабуылдау туралы тапсырма берілді. Бұл ұшқыштарға ұнамайтын миссия болды. 25000 фут биіктікте олар ұсталды және G.50 және Macchi C.200 ұшақтарымен итеркілесу басталды. Тек Пэтл мен тағы бір "Харрикейн" әуежайға шабуыл жасады. Ашуланып, Пэтл ұшқыштарды негізгі тапсырманы орындамағаны үшін сөккенімен, олардың кінәсін айтты. Ол бір жау ұшағын жою ықтималды екенін мәлімдеді және тағы бір жеңіске қол жеткізу үшін, өзінің 25-ші жеңісі үшін әуежайға барды, сондай-ақ жерде тағы үш ұшақты жойды.

Грекия үшін шайқас

1941 жылғы 6 сәуірде Адольф Гитлер Балқандағы қақтығысты аяқтап, одақтас мемлекеттерді бағындыруды шешті. Югославияға шабуыл таңертең басталды. Германия Вермахты Грекияға да араласып, Грекия шайқасын бастады. Италияның сәтсіздіктері Румынияның мұнай кен орындарына тым жақын континентте тағы бір британдық бекініс орнатуға мүмкіндік берді – Германияның одақтасы. №33 эскадрильяға дереу дайындық берілді. Түскі уақытта Пэтлге Рупель асуы, Болгария үстінен барлау ұшуын жүргізуге бұйрық берілді, Болгария – Окпан серіктесі. Осы жерде ол алғаш рет Люфтваффемен кездесті. №33 эскадрилья 20 Bf 109 ұшағына шабуыл жасап, жоғалтусыз бесеуін жойды. Пэтл Рупель асуында Bf 109E-ге қарсы екі жеңіске қол жеткізді. Оберлейтенант Арно Беккер қаза тапты, ал лейтенант Клаус Фабер тұтқынға алынды. Бұл оның 26-шы және 27-ші әуе жеңісі болды. Кейін оның көрсеткіштері әртүрлі болды, себебі барлық жазбалар жойылды. Келесі күні ол №11 эскадрильяға эскорт ретіндегі міндетін орындады. Пэтл тек бір жау ұшағын байқады, бірақ эскадрильяның ешкімі оны көре алмады. Ол оларды күресу үшін қалдырды. Отыз секундтан кейін олар жарылысқа куә болды және CR.42 жерге құлап, Пэтл оларға қосылды. Ол Sturzkampfgeschwader 2 ("суға түсуші бомбалаушы қанаты 2") -ден Dornier Do 17 барлау ұшағына шабуыл жасады, оны жойғанын мәлімдеді, бірақ ол зақымдалған күйінде неміс желілеріне қайтып келді. 8 сәуірде нашар ауа райына қарамастан, Пэтл Болгариядағы Петрич қаласына шабуыл жасады және бірнеше жау ұшағын жерде жойды. Ауа соғысы ауа райы жақсарғаннан кейін күшейді және Люфтваффе байланыс пен одақтас жер күштеріне күшті қысым көрсетті. 9 сәуірде Пэтл Junkers Ju 88 (іс жүзінде Do 17) зақымдалғанын мәлімдеді. Ол жанып жатқан ұшақты тастап, бұлтқа қарай кетті. Пэтл ұшақтың апатқа ұшырағаны туралы растау алды және эскадрильяның бір мүшесімен бірге сувенирлерді әкелуге барды. 10 сәуірде ол №11 эскадрильясының Бленхеймдеріне Югославиядағы Бетжоль қаласының үстінен миссияда эскорт ретінде ұшты. Оларға Мессершмитт Bf 110 және Bf 109 ұшақтары шабуыл жасады. Пэтл Bf 110 ұшағын атып түсірді, ол жалындап құлады, ал Bf 109 ұшқышы парашютпен секіріп құтылды. Ұлы жұма күні Пэтл өзінің эскадрильясын Волос портында миналар орналастырған неміс бомбалаушыларына қарсы шайқасқа бастады. Ол Ju 88 және Heinkel He 111 ұшақтарын теңізге жіберді. Бұл оның 33-ші және 34-ші әуе жеңісі болды. Пэтлдің әуедегі табысы жердегі оқиғалардың көлеңкесінде қалды. Достас әскерлері Вевидеде жеңілді және Метаксас сызығы шайқасы 9 сәуірде грек армиясының толық жеңілісімен аяқталды. Ларисадан грек күштерін жауып, Пэтл тағы бір Do 17 және SM.79 ұшағын, сондай-ақ 35-ші және 36-шы әуе жеңісінде зақымдалған Bf 109 ұшағын жойды. Салоника портының құлдырауынан кейін жағдай қиындады. Порттағы бақылаушылар телефон арқылы Олимп тауынан жау ұшақтарының жақындап келе жатқанын ескертті. Пэтлге аймақты қарауылдауға екі-екіден ұшақ жіберу қажет болды, бұл алғашқы ескерту жүйесі ретінде әрекет етті. Соның салдарынан, жақындап келе жатқан шабуыл туралы ескертулер аз болды. Неміс әскерлері алдыңғы әуеайлақтардан ұшып өтіп, байқаусыз қашып кетті. 13 сәуірде Пэтл 15 Bf 109 ұшағының әуеайлақты шабуылдағанын көрді. Екі тәжірибелі ұшқыш екі Bf 109 ұшағына айырбастау үшін өте қысқа шайқаста қаза тапты. Пэтл "Хуррикан" ұшқыштарын іздеді, біреуін парашютпен, бірақ ұшқышсыз тапты. Пэтлдің тағы да көңілі қалды. Неміс ұшқыштарының бірі парашютпен секірді және Пэтл әуеайлақты күзетіп тұрған грек сарбаздары оны төмен түсіп бара жатқанда атып өлтіргенін қорқынышпен бақылады. Бір Bf 109 ұшағы сәтті қонды. Ол ешкімге Bf 109 ұшағына жақындамауға бұйырды, себебі ол жарылғыш заттармен жабдықталған болуы мүмкін. Ұшқышы, мүмкін, Ханс Якоб Арнольди болды. 14 сәуірде бес рет шабуыл жасаған Пэтл төрт жеңіске жетті. Бір Bf 109, бір Ju 88 және Bf 110 ұшақтары жойылған деп мәлімделді. Оның соңғы жеңісі – итальяндық SM.79 ұшағы. Бұл күні оның есебіне 40 жау ұшағы енді. 13 сәуірдегі шабуылдан кейін кейбір ескі грек ұшақтарының қалдықтары мен тұтқынға алынған SM.79 тазартылып жатқан кезде, Грекиядағы британдық күштерге қолбасшылық ететін әуе офицері Джон Д'Албиак оны солтүстіктегі одақтастардың құлдырауы туралы ескертуге келді. АОК-ті Лизандер ұшағымен бес "Хуррикан" эскадрильясымен бірге шығарғаннан кейін Пэтл эскадрильясын Элеузиске эвакуациялады. Жолда Пэтлге қызу көтеріліп, дене температурасы жоғарылады. Дегенмен, 19 сәуірде ол бірнеше рет ұшуға шықты. Осы уақытқа дейін Пэтлдің қызуы тұмауға айналып, жағдайы нашарлап кетті. Ол өзінің ауруы туралы эскадрильясына хабардағысы келмеді, себебі бұл олардың көңіл-күйіне кері әсер ететінінен қорқады және ұшуын жалғастыруға уәде берді. №80 эскадрильясының командирі Тап Джонс Пэтлді күні бұрын барып көрді және оның өте әлсіз, сары және салмақтан айырылғанын байқады. Джонс әлсіз Пэтлге ұшуға дайындалуға көмектесті. Джонс қанат командирі болып жұмыс істеді, бірақ Пэтлді операциялардан тыйып қоймады. Пэтл осы күні алты жеңіске жетті – үш Ju 88 және үш Bf 109, сондай-ақ бір Henschel Hs 126 ұшағын бірге жойды және екі мүмкін жеңіске жетті (бір Ju 88 және бір Bf 109). Bf 109 ұшақтарымен болған шайқас Элеузис және Танагра әуеайлақтарының үстінде болды. Ол III./Jagdgeschwader 77 (77-ші истребитель авиациялық полкі немесе JG 77) ұшақтарымен бетпе-бет кездесті және Иммельман бұрылысын жасады, ол оны Мессершмитттерден артынан және жоғары орналастырды, содан кейін үш ұшақты атып түсірді. №33 эскадрильясы төрт Bf 109 ұшағын жойды (үшеуі жоғалды). Құрбандардың арасында неміс эйсі, Курт Уббен болды. Уббен одақтас территориясына қонды және Fieseler Fi 156 ұшағымен өз желілеріне қайтып келді.

On 6 April 1941, Adolf Hitler resolved to end the conflict in the Balkans and subjugate Allied sympathetic states. The Invasion of Yugoslavia began in the morning. The German Wehrmacht also intervened in Greece thus beginning the Battle of Greece. Italian failures had allowed another British foothold on the continent too close to the Romanian oilfields — Germany's ally. No. 33 Squadron was immediately put on alert. At noon, Pattle was ordered to fly a fighter patrol over the Rupel Pass, Bulgaria, another Axis partner. Here he had his first encounter with the Luftwaffe. No. 33 Squadron attacked 20 Bf 109s and claimed five without loss. Pattle claimed two victories over Bf 109Es over the Rupel Pass —Oberleutnant Arno Becker was killed and Leutnant Klaus Faber was captured. These successes represented his 26th and 27th aerial victories. Thereafter, details vary as to his score as all records were destroyed. The following day, he acted as escort for No. 11 Squadron RAF. Only one enemy aircraft was sighted by Pattle, though none of the squadron could see it. He left them in order to deal with the intruder. Thirty seconds later, they witnessed an explosion and a CR.42 fall to the ground while Pattle rejoined them. It is believed he attacked a reconnaissance Dornier Do 17 from Sturzkampfgeschwader 2 ("dive bomber wing 2") which he claimed destroyed, though it appears it made it back to German lines damaged. On 8 April, despite bad weather, Pattle led an attack on Petrich in Bulgaria and left a number of enemy aircraft destroyed on the ground. The air war intensified after a period of bad weather and the Luftwaffe began exerting severe pressure on communications and Allied ground forces. On 9 April, Pattle claimed a Junkers Ju 88 (actually a Do 17) damaged. He left the burning machine as it disappeared into cloud. Pattle received confirmation that the aircraft crashed and he drove out with a member of the squadron to bring back souvenirs. On 10 April, he flew as fighter escort for No. 11 Squadron Blenheims on a mission over Betjol, Yugoslavia. They were attacked by flights of Messerschmitt Bf 110s and Bf 109s. Pattle shot down a Bf 110 which was seen to crash in flames and a Bf 109 whose pilot bailed out. On Good Friday, Pattle led his squadron into battle against German bombers minelaying over Volos harbour. He dispatched a Ju 88 and Heinkel He 111 into the sea. The successes represented his 33rd and 34th aerial victories. Pattle's success in the air was overshadowed by events on the ground. The Allied forces were routed at Vevi and the Battle of the Metaxas Line had ended in total defeat for the Greek Army on 9 April. Covering the Greek forces from Larissa, Pattle claimed another Do 17 and SM.79 along with a Bf 109 damaged for his 35th and 36th aerial victories. Interceptions would now be more difficult for the port of Salonika fell. Observers at the port had been able to telephone his operations hut to warn him of approaching enemy aircraft over Mount Olympus. Pattle had to send pairs of fighters to patrol the area, which helped act as a rudimentary warning system. The effect was that there was little warning of impending attacks. The Germans, now operating from forward airfields, slipped through unnoticed. On 13 April, Pattle witnessed 15 Bf 109s strafe the airfield as three Hurricanes took off. Two veteran pilots were killed in the very brief battle in exchange for two Bf 109s. Pattle searched for the Hurricane pilots and found one fighter with a parachute beside it but no pilot. Pattle was to be further disheartened. One of the German pilots bailed out and Pattle watched in horror as the Greek soldiers guarding the airfield shot him dead as he floated down in his parachute. One of the Bf 109s crash landed perfectly. He ordered that no one should approach the Bf 109 in case it was rigged with explosives. The pilot was likely Hans Jakob Arnoldy. Pattle claimed four victories during five sorties on 14 April. One Bf 109, one Ju 88 and a Bf 110 were claimed as destroyed. His final victory was an Italian SM.79 in the afternoon. The day took his tally to 40 enemy aircraft. As the wreckage of some old Greek aircraft and a captured SM.79 was being cleared up after the attack on 13 April, John D'Albiac, Air Officer Commanding British Forces in Greece, arrived to warn him of the Allied collapse in the north. After seeing the AOC off in a Lysander aircraft escorted by five squadron Hurricanes, Pattle evacuated his squadron to Eleusis. During the journey, Pattle developed a fever and high temperature. Nevertheless, on 19 April he took to the skies in several missions. By this date, Pattle's fever had metamorphosed into influenza and his condition had worsened. He did not want his squadron to know he was unwell. Pattle feared the effect it would have on morale and vowed to continue flying. The officer commanding No. 80 Squadron, Tap Jones, visited Pattle the day before and noticed he was very gaunt, drawn and that he had lost weight. Jones helped the weakened Pattle change into his flying gear. Jones was acting wing commander, but did not ban Pattle from operations. Pattle claimed six victories this day — three Ju 88s and three Bf 109s — plus one Henschel Hs 126 shared and two probables (a Ju 88 and a Bf 109). The battle with the Bf 109s took place over Eleusis and Tanagra airfields. He engaged III./Jagdgeschwader 77 (Fighter Wing 77 or JG 77) in a head on position and executed an Immelmann turn which took him behind and above the Messerschmitts and allowed him to claim three of them shot down. No. 33 Squadron claimed four Bf 109s (three were lost). Among the victims was the German ace, Kurt Ubben. Ubben landed in Allied territory and was picked up by a Fieseler Fi 156, escaping to his own lines.

Пирей портындағы өлім

1941 жылдың 20 сәуірінде таңертең немістер британдық және одақтас әскерлерінің оңтүстік Грекиядағы порттардан алдын ала шығу операцияларын бастағанын жақсы білді. Люфтваффе эвакуацияны болдырмау немесе кешіктіру үшін осы шығу нүктелеріне қарсы күшті шабуылдар жасады. 20 сәуірде, жексенбі күні, Люфтваффе Пирей портындағы одақтас кемелеріне қарсы жаппай шабуылдар ұйымдастырды. Осы таңертең, шамамен сағат 05:00-де, Афина астанасының үстінде үлкен әскери топтар пайда болды. Аймақта қалған одақтас күштер "Афина шайқасы" деп аталған одақтас кемелерін қорғауға кірісті. Грекиядағы одақтас авиациясының барлық күші – барлығы 15 "Хокер-Ураган" истребителі Афина үстіндегі қорғаныс міссияларына қатысты. Пэтл сол күні таңертең бірнеше рет патрульдік ұшулар жасаған, бірақ жоғары температура мен қызбадан зардап шегіп жүрді. Ол таңертеңгі шайқаста неміс авиациясының операцияларын тоқтату үшін Ju 88 және екі Bf 109 истребителін атып түсірді. Оның құрбандарының бірі, III./JG 77 эскадрильясының Bf 109 истребителі Лариса қаласының маңында құлап түсті. Осы сәттілік Пэтлдің жалпы есебін 47-ден 49-ға жеткізді. Сағат 17:00-де кешкі уақытта тағы бір шабуыл басталды. Ол әуе шабуылы дабылынан бұрын, казармада диванға жатып, жамылғының астында дірілдеп отырғаны көрінді. Ол шекараны күзетуге тағайындалды, бірақ брифинг кезінде 100 неміс бомбалаушысы және оларды сүйемелдеген истребительдер астанаға шабуыл жасап, порттағы одақтас кемелерін нысанаға алды. Ол есікке қарай жүгірді, "Ураган" истребителіне бет бұрды. Оның адъютанты Джордж Рамси оны тоқтатуға тырысты, бірақ Пэтл ұшуға бекінді. Ұшқышқа бара жатқанда, ол төмен ұшқан Bf 110 истребителінің шабуылынан мүжілмей қашып құтылды. Бірнеше минуттан кейін ол көкке көтерілді. Пэтл биіктікке көтеріліп, 20 000 фут биіктікте Пирей портына бет алды. Осы уақытта басқа "Ураган" истребительдері Zerstörergeschwader 26 (ZG 26) эскадрильясының Bf 110 истребительдерімен шайқасқа түсті. Ирландиялық үздік ұшқыш Тимбер Вудс өзінен жоғары орналасқан Bf 110 истребителіне шабуыл жасады. Бір Bf 110 истребителі бөлініп, RAF ұшқышына құлап түсті. Пэтл неміс ұшқышының артықшылығын және "Ураган" ұшқышының ақымақтығын сезіп, дереу Bf 110 истребителіне қарай құлап түсті. Ол Bf 110 истребителімен шайқасқа түсті, өзі де соңынан қуалап, арт жағынан шабуылдайтынын білді. Ол оны өртке беріп атып түсірді, бірақ бұл алдында неміс истребителі дауылға жақын қашықтықтан "Ураганға" оқ атқан еді, нәтижесі бірдей болды. Вудстың ұшағы портқа құлап, ол қаза тапты. Пэтл неміс қарсы шабуылынан аулақ болып, суға секірудің орнына биіктікке көтерілді, өйткені Bf 110 истребительдері "Ураганнан" жылдам суға түсе алатын еді. Ол тағы бір Bf 110 истребителіне оқ атты және үшіншісімен соқтығысудан қашып құтылды. Ешбір RAF ұшқышы Пэтлдің қалай қаза тапқанын нақты көрген жоқ. Джимми "Кетл" Кетлвелл, Пэтлдің бөлімшесінің бірі, Пэтл жеңіске жеткеннен кейін бірден оқиға орнына келді. Ол теңізге қарай құлап бара жатқан жалғыз "Ураганды" көрді, пилоты басқару тұтқасына иіліп, қозғалтқыш бөлімі өртке оранған еді. Екі Bf 110 истребителі әлі де оқ атып жатқан. Мүмкіндікті пайдаланып, ол бірін атып түсірді, содан кейін "Ураган" мен Bf 110 истребителі бірдей теңізге құлады. Кетл неміс экипажының тағдырын нақтыламады – бұл оның бесінші жеңісі болды, ол оны үздік ұшқышқа айналдырды. Кетлвеллдің құрбаны жоғалған екі 5./ZG 26 Bf 110 истребителінің бірі болуы мүмкін: Bf 110E (Werknummer 4272 – заводтық нөмірі), Oberfeldwebel Georg Leinfelder және Unteroffizier Franz Beckel шайқаста қаза тапқан немесе Bf 110E (Werknummer 4299), Oberleutnant Kurt Specka және Günther Frank. Үшінші Bf 110 истребителі ауыр зақыммен құлап түсті. Кетлвелл сол шайқаста атып түсіріліп, жараланды. Сақталған мәліметтерде неміс тарапынан талап етушілердің арасында Staffelkapitän Hauptmann Theodor Rossiwall және Oberleutnant Sophus Baagoe бар екені көрсетілген, олар "Ураган" истребительдерін атып түсіргендіктері үшін жеңіске жетті, олардың есебі сәйкесінше 12 және 14-ке жетті. Баагу бір айдан кейін, 1941 жылдың 14 мамырында шайқаста қаза тапты. Пэтлді қайсысы атып түсіргенін нақты білу мүмкін емес, өйткені әуе шайқасында басқа үш неміс ұшқышы да талап етуші болды. 80 эскадрильясының ұшқыштарының бірі Роалд Даль сол күні бірнеше әуе шайқасында бес "Ураган" истребителі атып түсірілгенін және төрт ұшқыш қаза тапқанын хабарлады. Солардың бірі Пэтл болды.

By dawn on 20 April 1941, the Germans were well aware that British and Allied forces had begun preliminary withdrawal operations from ports in southern Greece. The Luftwaffe made substantial attacks against these departure points in a bid to prevent or forestall an evacuation. On Sunday 20 April, the Luftwaffe mounted mass attacks against Allied shipping in Piraeus Harbour. On this very morning, at roughly 05:00, large formations appeared over the capital, Athens. The remaining Allied fighter units in the area committed themselves to defending the Allied ships in what became known as "the Battle of Athens". Barely 15 Hawker Hurricanes, the entire Allied air presence in Greece at the time, participated in a series of defensive missions over Athens. Pattle had flown several patrols that morning and was suffering from a high temperature and fever. He had downed a Ju 88 and two Bf 109s on a morning interception to interdict German air operations. One of his victims, a Bf 109 from III./JG 77 crash landed at Larissa. His success took Pattle's total from 47 to 49. At 17:00 in the afternoon, another raid approached. He was seen, just before an air raid alarm, in the mess, lying on a couch, shivering under the blankets. He was detailed to take a patrol over the lines but during the mission briefing, around 100 German bombers with fighter escort attacked the capital, seeking to attack Allied shipping in the harbour. He ran for the door towards a Hurricane. His adjutant, George Rumsey, tried to stop him, but Pattle was determined to fly. On the way to his fighter, he narrowly avoided being killed in a strafing attack by a low flying Bf 110. He took to the skies minutes later. Pattle climbed to gain altitude and headed for Piraeus Harbour at 20,000 feet. At this time, other Hurricanes were already in action with Bf 110s from Zerstörergeschwader 26 (ZG 26). The Irish ace Timber Woods attacked a formation of Bf 110s positioned above him. One of the Bf 110s detached itself and dived on the RAF pilot. Pattle, instinctively knowing that the German had the advantage and the Hurricane pilot had acted foolishly, dived toward the Bf 110. He engaged the Bf 110, knowing he too would likely be followed and attacked from behind. He succeeded in shooting it down in flames, but not before it had fired at point blank range into the Hurricane, with the same effect. Woods died when his fighter crashed into the harbour. Pattle avoided a German counter attack and climbed instead of attempting a dive, since the Bf 110s could out dive the Hurricane. He fired into another Bf 110 and avoided a collision with a third. No RAF pilot saw Pattle die for certain. Jimmy 'Kettle' Kettlewell, one of Pattle's unit, arrived on the scene moments after Pattle had scored his victory. He saw a lone Hurricane diving towards the sea, its pilot slumped forward over the controls and flames engulfing the engine compartment. Two Bf 110s were still firing at it. Seizing the opportunity, he engaged and shot one of them down watching it and the Hurricane hit the sea simultaneously. Kettle did not specify the fate of the German crew — the victory was his fifth, making him an ace. It is possible Kettlewell's victim was one of two 5./ZG 26 Bf 110s that were lost: Bf 110E (Werknummer 4272—factory number), Oberfeldwebel Georg Leinfelder and Unteroffizier Franz Beckel who were killed in action or Bf 110E (Werknummer 4299), Oberleutnant Kurt Specka and Günther Frank. A third Bf 110 crash landed with severe damage. Kettlewell was shot down and wounded in the same battle. Surviving records show that the German claimants included Staffelkapitän Hauptmann Theodor Rossiwall and Oberleutnant Sophus Baagoe who were credited with kills against Hurricanes, taking their scores to 12 and 14 respectively. Baagoe would be killed in action within a month, on 14 May 1941. It cannot be known for certain which one shot down Pattle since three other German pilots made claims in the air battle. One of the 80 Squadron pilots involved in the battle, Roald Dahl, records five Hurricanes were downed in several air battles that day, with four pilots dying. One of those was Pattle.

Жеңіс тізімі

Пэтлдің жеңістерінің көбісі "Хуррикан" ұшақтарында болған, алайда кем дегенде 15 жеңісі "Гладиатор" ұшақтарында тіркелген. Оның есебінде 26 итальяндық ұшақ бар. Пэтлге 50 әуе жеңісі (екісі ортақ), жеті (бірі ортақ) ықтимал жеңісі және төрт (екісі ортақ) зақымдалған ұшақ есептелген. Биограф Эдгар Бейкердің жинақтаған деректеріне сәйкес, оның жалпы саны кем дегенде 40 жау ұшағын құлатқан болуы мүмкін. Бейкердің пікірінше, шын мәнінде бұл көрсеткіш жоғары болуы да мүмкін, себебі соғыстан кейінгі зерттеушілер британдық жазбалардың Грекиядан шегіну кезінде немесе одан кейінгі оккупацияда жоғалуына байланысты нақты санды анықтай алмады. Пэтлдің мәлімдемелерін зерттеудің соңғы нәтижелері 1941 жылдың наурызына дейін 23 жағдайды тікелей растайды. Әуе тарихы бөлімі жад бойынша жиналған ақпаратты сақтайды. Бейкердің жұмысы 1941 жылдың сәуірінде тағы 17 жеңіс тіркелгенін көрсетеді. Пэтлдің бөлімшесіне қарсы әуе шайқастарына қатысқан неміс бомбалаушы бөлімшелерінің тарихына арналған басқа зерттеулер Люфтваффеге тиесілі барлық неміс жазбаларының 97-98 пайызы одақтастардың бомбалауы немесе Герман Герингтің 1945 жылдың мамыр айының бірінші аптасында барлық жазбаларды жою туралы бұйрығы салдарынан жоғалғанын көрсетті. Бұл неміс бомбалаушыларының жоғалуы туралы зерттеулерді қиындатады. + Әуедегі жеңістер туралы хроникаТүсінік No. КүніҰшуҚұлатылғандарЕскермелер1–2. 4 тамыз 1940Gladiator1 x Breda Ba 65, 1 x Fiat CR.42 159a Squadriglia, 50° Stormo-ның алты Ba 65-іне және 160a Squadriglia, 50° Stormo-ның алты CR.42 және CR.32-іне қарсы. Италиялықтар төрт зақымдалған Ba.65 ұшағын жоғалтты, ал 80 эскадрилья толығымен екі Ba.65, бір CR.32 және бір CR.42 құлатты.3–4. 8 тамыз 1940Gladiator2 x Fiat CR.42 9° және 10° Gruppo төрт CR.42 және тағы төрт истребительді зақымдады немесе күшпен қондырды. 80 эскадрилья тоғыз және алты құлатылғанын мәлімдеді.15 қыркүйек 1940Gladiator1 x SM.79 зақымдалған5–6. 19 қараша 1940Gladiator2 x Fiat CR.42s 160° Gruppo және 24° Gruppo-ның G.50bis истребительдеріне қарсы, олар үш CR.42 және бір G.50bis жоғалтты. 80 эскадрилья тоғыз құлатылғанын және екі ықтимал құлатылғанын мәлімдеді. Сержант-тененте Маджоре Виола қаза тапты және, мүмкін, Пэтлмен шайқаста құлады.27 қараша 1940Gladiator Екі SM.79 (немесе CR.42s) ортақ11 басқа ұшқышпен бірге мәлімделген.29 қараша 1940Gladiator2 ортақ SM.79 зақымдалған47° Stormo-ның екі Z.1007bis (Уильям Вейлмен бірге).7–8. 2 желтоқсан 1940Gladiator2 x Ro 37s72° Gruppo үш ұшақты жоғалтты. Сержант Луиджи Дель Манчино және бақылаушы Тененте Микеле Милано, Капитано Гарделла және Капитано Фукс, сондай-ақ Сержант Леони және Сержант Вессия қаза тапты.9–11. 4 желтоқсан 1940Gladiator3 x Fiat CR.422 x Fiat CR.42 ықтимал1 x CR.42 зақымдалған 150° Gruppo екі ұшақты жоғалтты, Тененте Альберто Триоло және Субтененте Паоло Пенна қаза тапты, RAF жеті құлатылғанын мәлімдеді.12–13. 20 желтоқсан 1940Gladiator1 x SM.791 x SM.81 253a Squadriglia SM.79, 104° Gruppo BT құлатылды, Тененте Андреа Берлингери мен оның экипажы қаза тапты, сондай-ақ 38° Stormo SM.81 жоғалды. Пэтлдің құрбаны Берлингери болғаны анық.14. 21 желтоқсан 1940Gladiator1 x Fiat CR.421 x BR.20 ықтимал80 эскадрилья сегіз құлатылғанын мәлімдеді. 160° Gruppo екі ұшақты жоғалтқанын және бір күшпен қонғанын мәлімдеді. 47° Stormo-ның BR.20 зақымдалды.28 қаңтар 1941GladiatorҮшінші үлесі x Cant Z.1007 құлатылдыжартылай үлесі x BR.20 ықтимал80 эскадрилья екі құлатылғанын, бір ықтимал және бір зақымдалғанын мәлімдеді.15. 9 ақпан 1941Gladiator1 x Fiat CR.42 150 Gruppo-ның 16 CR.42 ұшағына қарсы. 364-ші эскадрилья екі ұшақты жоғалтты және екеуі апатқа ұшырады. 80-ші эскадрилья төрт құлатылғанын, үш ықтимал және бір жоғалғанын мәлімдеді.10 ақпан 1941Gladiator1 x Z.1007 зақымдалған1 x BR.20 зақымдалған16. 20 ақпан 1941Hurricane1 x Fiat G.50 Freccia154° Автономиялық Группоның сегізін жаулады. 361a эскадрильясының тененті Альфредо Фуско қаза тапты (мүмкін, Пэтлдің құрбаны), сондай-ақ 395a эскадрильясының тененті Ливио Басси (7claim ace) және бір G.50 зақымдалды.17. 27 ақпан 1941Hurricane1 x Fiat CR.42 150° Gruppo-ның 13 CR 42-ін жаулады. 150° Gruppo екі ұшақты жоғалтты, 80 және 33 эскадрильясы жеті Fiat құлатқанын мәлімдеді.18–21. 28 ақпан 1941Hurricane 2 x Fiat CR.422 x Fiat BR.201 x Fiat CR.42 ықтимал37° Stormo үш BR.20 жоғалтты (және бір күшпен қонды), RAF бес құлатылғанын мәлімдеді. 160° Gruppo RAF-тің 13 құлатылғанына қарсы екі CR.42 жоғалтты. RAF барлығы 27 құлатқанын мәлімдеді.22–24. 4 наурыз 1941Hurricane3 x Fiat G.50s1 x Fiat CR.42 ықтимал24° Gruppo-ның G.50bis және CR.42 истребительдеріне қарсы. RAF жеті G.50bis құлатылғанын, төрт ықтимал және төрт зақымдалғанын, үш CR.42 және бір ықтимал құлатылғанын, екі Ураган жоғалғанын және екі ұшқыш қаза тапқанын мәлімдеді. G.50bis жоғалтулар тіркелмеген, ал 24° Gruppo CT. екі CR.42 жоғалтты және бір зақымдалды.25. 23 наурыз 1941Hurricane1 x Fiat G 501 x Fiat G.50 ықтимал3 x Fiat G.50 жерде.33 Эскадрилья үш G.50bis құлатқанын, бір ықтимал және екі зақымдалғанын мәлімдеді. Италиялық деректерде бұл әуелік мәлімдемелер расталмады. Италиялық деректерде бір Fiat G.50bis өртке түскенін көрсетеді.26–27. 6 сәуір 1941Hurricane2 x Bf 109s8./Jagdgeschwader 27 (JG 27— "Истребительдік қанат 27") истребительдерінің сегізін жаулады. 33 Эскадрилья шығынсыз бес құлатқанын мәлімдеді, 8./JG 27 төрт ұшақты жоғалтты және бесіншісі апатқа ұшырады. Staffelkapitän Oberleutnant Arno Becker (Black 2) қаза тапты, Leutnant Klaus Faber құлап, тұтқынға алынды (екеуі де Пэтлдің құрбаны), Oberfeldwebel. G Fromming (Black 8) құлатылды және жараланды. Тағы бір Bf 109 жоғалды, аты-жөні белгісіз ұшқыш құлап, жау шебіне қайтып келді.28–29. 7 сәуір 1941Hurricane1 x Dornier Do 171 x CR 42Мүмкін, Stab./Sturzkampfgeschwader 2-нің Do 17, шабуылға ұшырады және 15% зақымдалды.30. 9 сәуір 1941Hurricane1 x Dornier Do 17Бастапқыда Ju 88 зақымдалған деп мәлімделді, ол 9./Kampfgeschwader 2 ұшағының Do 17Z еді, оны Unteroffizier Ulrich Sonnemann басқарды. Пэтл қираған қалдықтарын тексерді.31–32. 10 сәуір 1941Hurricane1 x Bf 1101 x Bf 1097./Lehrgeschwader 2 (("Оқу қанаты 2")) екі Bf 110 жоғалтты, сондай-ақ Stab./JG 27-нің Bf 109E апатқа ұшырады (Oberleutnant Mardaas қаза тапты), бірақ барлығы апат ретінде тіркелді.33–34. 11 сәуір 1941Hurricane1 x Junkers Ju 881 x Heinkel He 111 Екеуі де III/Kampfgeschwader 30 (KG 30) истребительдерінің төмен ұшқан Ju 88 еді; 7 staffel-дің 4D+JR (Oberleutnant Hans Schaible және экипажы қаза тапты) және 8./KG 30-дың 4D+FS (Leutnant ? Wimmer және экипажы қаза тапты).35–36. 12 сәуір 1941Hurricane 1 x Dornier Do 171 x S 791 x Bf 109 зақымдалғанVIII. Fliegerkorps (8-ші әуе корпусы) Ju 88 жоғалғанын хабарлады—мүмкін, I./Lehrgeschwader 1. Екі SM.79 құлатылғаны туралы мәлімдеме жасалды. Пэтл құлатқан Bf 109 олардың эскортының бір бөлігі болды.37–40. 14 сәуір 1941Hurricane 1 x Junkers Ju 881 x SM.791 x Bf 1091 x Bf 110Неміс жазбалары/мәлімдемелері бойынша жалғыз Bf 109 жоғалғаны 6./JG 27-нің Hauptmann Hans Joachim Gerlach, шабуыл кезінде ұшағы зақымдалғанда тұтқынға алынған. Бір Ju 88 құлатылған, мүмкін, II/Kampfgeschwader 51 (KG 51—Бомбалаушылық қанат 51), екеуі құлап, біреуі базада апатқа ұшырады немесе L1+UH of I./LG пилоты Leutnant Gert Blanke болуы мүмкін.41–46. 19 сәуір 1941Hurricane 3 x Junkers Ju 881 x Junkers Ju 88 ықтималүшінші үлесі Hs 1261 x SM.792 x Bf 109. Ju 88 мәлімдемелерінің бірін растауға болады. Пэтл I./KG 51-нің Gruppenkommandeur (топ командирі) Hauptmann Heinrich Hahn-ды құлатты. Henschel Hs 126 6K+AH of l.(H)/23; Feldwebel H. Wilhus және бақылаушы қаза тапты. 33 Эскадрилья бір Ураган құлатылғанын және екеуі ауыр зақымдалғанын мәлімдеді. III./JG 77 үш Bf 109E жоғалтты. 9./JG 77-нің Oberleutnant Armin Schmidt қаза тапты. 8./JG 77-нің Oberleutnant Kurt Ubben одақтас желісіне құлап, ұсталды, ал Oberleutnant Werner Patz Ларисада апатқа ұшырады. Stabsarzt Dr Stormer оларды құтқару үшін Fieseler Fi 156-ға қонды.47–50. 20 сәуір 1941Hurricane 1 x Junkers Ju 882 x Bf 1091 x Bf 110 III./JG 77-нің екі Bf 109E; Unteroffzier Fritz Borchert жоғалды деп хабарланды және тағы бір Bf 109 Ларисада апатқа ұшырады. 15 Ураган 33 және 80 эскадрильясы Ju 88-ді...

While most of Pattle's victories were claimed while flying Hurricanes, at least 15 were downed in Gladiators. His claims included 26 Italian aircraft. Pattle was provisionally credited with 50 air victories (and two shared), seven (and one shared) probable victories, and four (and two shared) damaged. It is likely that his total was at least 40 enemy aircraft destroyed a figure which biographer Edgar Baker has compiled through a list of semi official records and log books. Baker asserts that the true figure could be higher, owing to the inability of post war researchers to identify an exact figure, due to the loss or destruction of British records in the retreat from Greece or during the subsequent occupation. Recent research into Pattle's claims has shown that 23 claims can be directly linked to records by March 1941. The Air Historical Branch contains information collated through memory. Baker's work suggests another 17 were claimed in April 1941. Other research dedicated to the history of German bomber units, some of which took part in the air battles against Pattle's unit, have drawn attention to the fact that 97–98 percent of all German primary records belonging to the Luftwaffe have been lost either through Allied bombing or through Hermann Göring's order to destroy all records in the first week of May 1945. This makes any research into German bomber losses difficult. + Chronicle of aerial victoriesClaim No. DateFlyingKillsNotes1–2.4 August 1940Gladiator1 x Breda Ba 65,1 x Fiat CR.42 Against six Ba 65s of 159a Squadriglia, 50° Stormo and six CR.42s and CR.32s of 160a Squadriglia, 50° Stormo. The Italians suffered four damaged Ba.65s while 80 Squadron as a whole claimed two Ba.65s, one CR.32 and one CR.42.3–4.8 August 1940Gladiator2 x Fiat CR.42 9° and 10° Gruppo lost 4 CR.42s and another four fighters damaged or force landed. 80 Squadron claimed nine and six probably destroyed.15 September 1940Gladiator1 x SM.79 damaged5–6.19 November 1940Gladiator2 x Fiat CR.42sVersus CR.42s of 160° Gruppo and G.50bis of 24° Gruppo, who lost three CR.42s and a G.50bis. 80 Squadron claimed nine destroyed and two probable. Sergente Tenente Maggiore Viola was killed and possibly fell in battle with Pattle.27 November 1940Gladiator Two SM.79s (or CR.42s) shared Claimed with 11 other pilots.29 November 1940Gladiator2 shared SM.79s damagedBoth Z.1007bis of 47° Stormo (with William Vale).7–8.2 December 1940Gladiator2 x Ro 37s72° Gruppo lost three;. Sergente Luigi Del Mancino and observer Tenente Michele Milano, Capitano Gardella & Capitano Fuchs and Sergente Leoni & Sergente Vescia were all killed.9–11.4 December 1940Gladiator3 x Fiat CR.422 x Fiat CR.42 probable1 x CR.42 damaged 150° Gruppo lost two, Tenente Alberto Triolo and Sottotenente Paolo Penna killed, against RAF claims of seven downed.12–13.20 December 1940Gladiator1 x SM.791 x SM.81 SM.79 of 253a Squadriglia, 104° Gruppo BT shot down, Tenente Andrea Berlingieri and his crew killed, and a SM.81 of 38° Stormo was also lost. Pattle's victim was certainly Berlingieri. 14.21 December 1940Gladiator1 x Fiat CR.421 x BR.20 probable80 Squadron claimed eight destroyed. 160° Gruppo claimed to have lost two aircraft and one force landed. A BR.20 of 47° Stormo was damaged.28 January 1941GladiatorThird share x Cant Z.1007 destroyedhalf share x BR.20 probable80 Squadron claimed two destroyed, one probable and one damaged. 15.9 February 1941 Gladiator1 x Fiat CR.42 versus 16 CR.42s of 150 Gruppo. 364a Squadriglia lost two aircraft and two crash landed. 80 Squadron. claimed four destroyed, three probables for one loss. 10 February 1941Gladiator1 x Z.1007 damaged1 x BR.20 damaged16.20 February 1941Hurricane1 x Fiat G.50 FrecciaEngaged eight of 154° Autonomo Gruppo; who lost two Fiat G.50s Tenente Alfredo Fusco of 361a Squadriglia killed (probably Pattle's victim) and Tenente Livio Bassi (a 7–claim ace) of 395a Squadriglia and one G.50 damaged.17.27 February 1941Hurricane1 x Fiat CR.42 Engaged 13 CR 42s of 150° Gruppo. 150° Gruppo lost two 80 and 33 Squadrons claimed seven Fiats shot down.18–21.28 February 1941Hurricane 2 x Fiat CR.422 x Fiat BR.201 x Fiat CR.42 probable37° Stormo lost three BR.20s (and one force landed) against RAF claims of five. 160° Gruppo lost two CR.42 against RAF claims of 13. RAF claimed 27 in total.22–24.4 March 1941Hurricane3 x Fiat G.50s1 x Fiat CR.42 probable. Against the G.50bis and CR.42s of 24° Gruppo. RAF claimed seven G.50bis destroyed, four probables and four damaged, three CR.42s and one probable, losing two Hurricanes and two pilots killed. No G.50bis losses have been recorded, while 24° Gruppo CT. lost two CR.42s and one damaged.25.23 March 1941Hurricane1 x Fiat G 501 x Fiat G.50 probable3 x Fiat G.50s on ground.33 Squadron claimed three G.50bis shot down, one probable and two damaged. Italian records can't verify these air claims. Italian records have one Fiat G.50bis was destroyed (caught fire) on the ground.26–27.6 April 1941Hurricane2 x Bf 109s. Versus eight Bf 109Es of 8./Jagdgeschwader 27 (JG 27— "Fighter wing 27"). 33 Squadron claimed five without loss, 8./JG 27 lost four aircraft and a fifth crash landed. Staffelkapitän Oberleutnant Arno Becker (Black 2) killed, Leutnant Klaus Faber baled out and captured (both by Pattle) and Oberfeldwebel. G Fromming (Black 8) shot down and wounded. One other Bf 109 was lost, the unnamed pilot baling out and returning to Axis lines.28–29.7 April 1941Hurricane1 x Dornier Do 171 x CR 42 Possibly Do 17 of Stab./Sturzkampfgeschwader 2, reported attacked & 15% damaged.30.9 April 1941Hurricane1 x Dornier Do 17Initially claimed as a Ju 88 damaged, it was a Do 17Z of 9./Kampfgeschwader 2 flown by Unteroffizier Ulrich Sonnemann. Pattle inspected the wreckage.31–32.10 April 1941Hurricane1 x Bf 1101 x Bf 109. Two Bf 110s of 7./Lehrgeschwader 2 (("Learning Wing 2")) were lost during the day, as was a Bf 109E of Stab./JG 27(Oberleunant Mardaas killed), but all apparently recorded as accidents. 33–34.11 April 1941Hurricane1 x Junkers Ju 881 x Heinkel He 111 Both were single low flying Ju 88s of III/Kampfgeschwader 30 (KG 30); 4D+JR of 7 staffel(Oberleutnant Hans Schaible and crew killed) and 4D+FS of 8./KG 30 (Leutnant ? Wimmer and crew killed).35–36.12 April 1941Hurricane 1 x Dornier Do 171 x S 791 x Bf 109 damagedVIII. Fliegerkorps (8th air corps) reported a loss of a Ju 88—possibly of I./Lehrgeschwader 1. Two SM.79s were claimed two destroyed. The Bf 109 Pattle claimed was part of their escort.37–40.14 April 1941Hurricane 1 x Junkers Ju 881 x SM.791 x Bf 1091 x Bf 110German records show/claim the sole Bf 109 loss was Hauptmann Hans Joachim Gerlach of 6./JG 27, taken POW when his aircraft was hit during a strafing attack. One Ju 88 claimed, probably of II/Kampfgeschwader 51 (KG 51—Bomber Wing 51), which lost two (one crew baled out, other crashed at base) or could be L1+UH of I./LG piloted by Leutnant Gert Blanke.41–46.19 April 1941Hurricane 3 x Junkers Ju 881 x Junkers Ju 88 probablethird share Hs 1261 x SM.792 x Bf 109. One of the Ju 88 claims can be corroborated. Pattle shot down Gruppenkommandeur (group commander) Hauptmann Heinrich Hahn of I./KG 51. A Henschel Hs 126 6K+AH of l.(H)/23; Feldwebel H. Wilhus and observer killed. 33 Squadron claimed four Bf 109s for one Hurricane shot down and two badly damaged. III./JG 77 losing three Bf 109Es. Oberleutnant Armin Schmidt of 9./JG 77 was killed. Oberleutnant Kurt Ubben of 8./JG 77 force landed in Allied lines and was picked up, while Oberleutnant Werner Patz crash landed at Larissa. Stabsarzt Dr Stormer landed in a Fieseler Fi 156 to rescue them.47–50.20 April 1941Hurricane 1 x Junkers Ju 882 x Bf 1091 x Bf 110 Both Bf 109Es of III./JG 77; Unteroffzier Fritz Borchert was reported missing and one other Bf 109 crash landed at Larissa badly damaged. 15 Hurricanes of 33 and 80 Squadrons. intercepted Ju 88s and entered combat against the Bf 110 escort of 5./ZG 26. Two Bf 110s were lost—3U+EN (Oberleutnant Kurt Specka) and 3U+FN (Feldwebel Georg Leinfelder), and a third crash landed severely damaged and written off. The RAF claimed seven Bf 110s in total.