Кіріспе

Неміс заңгері, саясаткер және офицер Фердинанд Иосиф Майнольф Антон Мария Фрейхерр фон Люнник (3 тамыз 1888 – 14 қараша 1944) – неміс жер иесі, заңгер, әскери шенеунік және саясаткер. Нацистік партияның ерте қолдаушысы болған ол Вестфалия провинциясының жоғарғы президенті (Oberpräsident) болды. Кейін ол режимге қарсы күрескендерге қосылып, 20 шілдедегі сәтсіз қастандыққа қатысы үшін жазаланды.

Отбасы

Асыл текті әулеттен тараған Фердинанд Фрайер фон Люнинк Вестфалия провинциясындағы Оствигтегі Хаус Оствиг отбасылық мүлігінде дүниеге келді. Ол Аугуст Фрайин фон Гогребен Шонауға үйленді, олардан екі қызы мен үш ұлы болды. Оның кіші інісі Герман фон Люнинк кейін Рейн провинциясының облыс әкімі болды.

Алғашқы жылдар

Люнинк Мюнстер, Геттинген және Мюнхен университеттерінде заң оқыды, 1909 жылы алғашқы мемлекеттік емтиханын тапсырды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Гвардиялық атқыштар батальонында лейтенант және рота командирі болып қызмет етті, 1-ші және 2-ші дәрежелі Темір крестпен марапатталды. Соғыстан кейін ол мемлекеттік қызметке орналасып, 1922 жылға дейін Нойста округтік әкімшісі (Ландрат) болды. Консерватор және монархист болған ол демократия мен Веймар Республикасына күшті қарсылық көрсетті. Әкесі қайтыс болғаннан кейін ол мемлекеттік қызметтен кетіп, отбасының мүлігін басқару үшін үйіне қайтты. Вестфалияның ауыл шаруашылығы палатасының жұмысына белсенді қатысты, бұл орган ауылдық мүдделер мен орман шаруашылығы мәселелерін өкілдік етіп, реттеді. 1924 жылдан 1928 жылға дейін Вестфалиядағы "Дер Штальхелм" ұйымының бөлімшесіне жетекшілік етті, бұл ұйым – әскериленген және консервативті ветерандар қауымдастығы. Консервативті Германия Ұлттық Халық Партиясының (Deutschnationale Volkspartei; DNVP) мүшесі ретінде нацистердің бағытын қолдады.

Нацистік Германиядағы мансап

Нацистер билікті басып алғаннан кейін, 1933 жылдың 22 ақпанында Люнинк Вестфалия провинциясының Oberpräsident (Аға президенті) болып тағайындалды. Ол қызмет еткен кезеңде этникалық топтарды қуғындауға және олардан құқықтарды алып тастауға қатысты, сондай-ақ көптеген еврейге қарсы тәртіпсіздіктер орын алды. 1933 жылдың 12 қазанында ол Пруссияның премьер-министрі Герман Герингтің тағайындауымен жаңадан құрылған Пруссия мемлекеттік кеңесінің мүшесі болды. 1934 жылы Вестфалия провинциялық кеңесінің де мүшесі аталды. Люнинкке нацистік жетекшілік толық сенім артпады, себебі ол жақын католик және консервативті, монархистік көзқараста болды; ол "Ескі саяхатшылардың" (Alter Kämpfer) бірі емес еді. 1938 жылдың 21 шілдесінде Герингтің бастамасымен Люнинк Oberpräsident лауазымынан уақытша шеттетілді, оның орнына Gau Westphalia North нацистік партиясының Gauleiter-і Альфред Мейер келді. 1940 жылдан 1943 жылға дейін ол Потсдамдағы резервтік батальон командирі ретінде әскери қызметке қайта оралды.

20 шілдедегі соғыс жоспары мен өліміне қатысы

Содан кейін Люнинк 1943 жылдың соңында Берлинде Карл Фридрих Гёрдлер мен Фриц Дитлоф фон дер Шуленбургпен кездескеннен кейін Адольф Гитлерді құлату жоспарларына қатысты. Ол саяси міндетті алуға дайын екенін білдірді, және оны Данцигтегі (қазіргі Польшаның Гданьск қаласы) XX әскери округтің (Wehrkreis) басшылығына қарастырды. Құлақтанғаннан кейін оның қатысуын Гестапо анықтады және оны 1944 жылдың 25 шілдесінде тұтқындады. Ол 1944 жылдың 13 қарашасында Халық сотында (Volksgerichtshof) сотталып, өлім жазасына кесілді. Ертесі күні Берлиндегі Плоццензее түрмесінде дарға асылды.