Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
R v Waterfield [1963] 3 All E. R. 659 – бұл Англияның апелляциялық сотының шешімі, міндетті прецедент құратын сот, полиция қызметкеріне адамды тоқтатуға (және одан әрі, мүмкін, ұстауға) рұқсат беретін заңның қазіргі шектерін көрсетеді. Осы іс нәтижесінде «Уотерфилд сынағы» (жалпы құқықтың «қосалқы өкілеттік доктринасын» қамтитын) пайда болды, ол полицияның адамның бостандығына немесе мүлігіне араласу құқығының шегін анықтайды.
R v Waterfield [1963] 3 All E. R. 659 is an English Court of Appeal decision, a court of binding precedent, outlining the modern limits of the law that authorises a police officer to stop (and then conceivably detain) a person. This case produced what is known as the Waterfield test (incorporating the common law "ancillary power doctrine") for the limit of police authority to interfere with a person's liberty or property.
Фактілер
Полиция қауіпті жүргізу оқиғасын тергеп жатыр, онда бір көлік қабырғаға шағылысқан. Көлік Илай Уотерфилдке тиесілі екені анықталды, оны оның досы Джеффри Линн басқарған, бірақ полиция қосымша дәлелдер болмағандықтан ешкімді ұстай алмады. Бір күні кешке Линн жергілікті базарда көлікте отырғанда, екі полицей оған жақындап, көлікті тексеруге рұқсат сұрады. Линн кетіп бара жатқанын айтты. Бір полицей оны тоқтататынын мәлімдеді. Уотерфилд келді де, полицияға оның көлігін тәркілеуге құқығы жоқ екенін айтты және Линнге жүріп кетуді бұйырды. Полицейлер жолды кесті, бірақ Уотерфилд Линнге полицейлердің арасынан өтуге айтты. Линн алға жылжыды, соның салдарынан полицейдің жолдан секіріп кетуіне мәжбүр болды. Уотерфилд пен Линнге 1861 жылғы "Адамдарға қарсы жасалған құқық бұзушылықтар туралы" заңға сәйкес, өкілдік қызметін атқарып жатқан полицейге шабуыл жасағаны үшін айып тағылды.
The police were investigating a reported incident of dangerous driving, where a car had rammed into a wall. It turned out that the car was owned by Eli Waterfield and driven by his friend, Geoffrey Lynn, but police were unable to make any arrests without further evidence. One evening, while Lynn sat in the car at the local market, two police officers approached him to ask to search it. Lynn said he would leave. One of the officers said he would stop him if he tried. Waterfield arrived, told the police that they had no right to seize his car and told Lynn to drive away. The officers blocked the way, but Waterfield told Lynn to drive through the officers. Lynn drove forward, forcing the officer to jump out of the way. Waterfield and Lynn were charged for assaulting a constable who was in the execution of his duty contrary to the Offences against the Person Act 1861.
Соттың пікірі
Ашворт сот атынан шабуыл жасау айыбын заңсыз деп танып, сот үкімдерін күштен шығарды. Осы шешімге келгенде, сот полиция қызметкерінің өкілеттіктерін орындау кезінде болғанын көрсету үшін қажетті талаптарды жан-жақты талдады.
Ashworth , for the court, held that the charge of assault was invalid and quashed the convictions. To come to this conclusion, the court made a key analysis of the requirements needed to show that a police officer was in the execution of his duties.