Гепзиба Мехуин: Американдық-аустралиялық пианист, жазушы және құқық қорғаушысы
Hephzibah Menuhin
Гепзиба Менухин (1920-1981) – американ-австралиялық пианист, жазушы, құқық қорғаушы. Иегуди Менухин мен Ялта Менухинның қарындасы, Ричард Хаузермен бірлесіп кітаптар жазған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық-австралиялық пианист және жазушы
American Australian pianist and writer
Хефзиба Менухин (20 мамыр 1920 – 1 қаңтар 1981) – америкалық-австралиялық пианист, жазушы және адам құқықтарын қорғаушы. Ол скрипкашы Ехуди Менухин мен пианист, суретші және ақын Ялтах Менухиннің қарындасы болды. Ол сонымен қатар лингвист және жазушы, бірнеше кітаптың бірлескен авторы және екінші күйеуі Ричард Хаузермен көптеген мақалалар жазды.
Hephzibah Menuhin (20 May 19201 January 1981) was an American Australian pianist, writer, and human rights campaigner. She was sister to the violinist Yehudi Menuhin and to the pianist, painter, and poet Yaltah Menuhin. She was also a linguist and writer, co authoring several books and writing many papers with her second husband, Richard Hauser.
Ерте өмір
Хефзиба Менухин Сан-Франциско қаласында дүниеге келді. Әкесі Моше Менухин арқылы Менухин белгілі раввиндік әулеттен тараған. Оның анасы Марута "басқаруға ұмтылып, жоғары билікке ие" деп сипатталған. Менухиндердің балалары формальды білім алған жоқ. Хефзиба Сан-Францискодағы мектепте бес күн ғана оқыды, онда оның білім деңгейі төмен деп танылды. Әке-шесі оны мектептен алып, үйде оқу-жазуды үйретті. Ол төрт жасында фортепианоны үйренуге кірісті, бастапқыда жас балаларды оқытуда маман болған Джудит Блоклимен, кейіннен Теодор Лештицкийдің ресейлік шәкірті және Леон Флейшердің болашақ ұстазы Лев Шоррмен сабақ алды. 1928 жылы Сан-Францискода алғашқы концертін өткізді. Ұлттық тілде "соңдарынан бірінен соң бірі" деген мағынаны беру үшін, "Бірінен соң бірі жылдамдықпен" деген сөз тіркесі қолданылды. Ехуди (21 жаста) Нолаға, ал Хефзиба (17 жаста) Линдсейге үйленді. Ол Линдсей Николаспен бірге Виктория штатының Дерриналум қаласының жанындағы "Терриналлум" шабындысына көшіп, ондағы 13 жылды өткізді. Ол балаларға арналған жылжымалы кітапхана ашып, екі ұл – Кронрод пен Марстон Николас тудырды. Музыкалық карьерасын тоқтатса да, толығымен тастаған жоқ. Ол Сидней және Мельбурн симфониялық оркестрлерімен бірге ойнады.
Hephzibah Menuhin was born in San Francisco, California. Through her father Moshe Menuhin, Menuhin was descended from a distinguished rabbinical dynasty. Her mother, Marutha, has been described as "dominant and controlling". The Menuhin children had little formal schooling. Hephzibah spent only five days at a San Francisco school, where she was classed as educationally backward. Her parents took her out of school and taught her to read and write at home. She started studying the piano at the age of four, initially with Judith Blockley, a specialist in teaching young children, and later with Lev Shorr, a Russian born grand pupil of Theodor Leschetizky and future teacher of Leon Fleisher. She gave her first recital in San Francisco in 1928 when she was eight. In quick succession, Yehudi (aged 21) married Nola, and Hephzibah (aged 17) married Lindsay, She moved with Lindsay Nicholas to his grazing property "Terrinallum" near Derrinallum, Victoria, where she spent the next 13 years. She started a traveling library for children and bore two sons, Kronrod and Marston Nicholas. However, while she curtailed her musical career, she did not entirely abandon it. She played with the Sydney and Melbourne Symphony Orchestras
Лондон
Сиднейде Хефзиба Менухин австриялық квакер социологы және әлеуметтік комментаторы Ричард Хаузермен танысып, оның отбасымен, содан кейін әйелі Рут Хаузермен және қызы Евамен бірге Сиднейге көшіп келген ол кісімен байланыс жасады. Хефзиба күйеуінен ажырасып, 1955 жылы Сиднейде Хаузерге тұрмысқа шықты. Екі жылдан кейін Менухин мен Хаузер қызы Клара Менухин Хаузермен бірге Лондонға көшіп барды, онда олар вельс және нигериялық тегі бар Майкл Александр Морганды тәрбиеледі, ол Кларамен бірге өсті. Олар Адам құқықтары және жауапкершілік институтын, сондай-ақ Топтық зерттеулер орталығын құрды, кейін Лондонның шығыс бөлігіндегі Бетнал Гриндегі квакерлер үйі Friends Hall-ға көшіп барды. Кейін олар Пимликодағы 16 Ponsonby Place мекенжайындағы үйінен Адам құқықтарын қорғау орталығын басқарды. Бұл орталық сонымен қатар Сэр Ричард Хаузер қайтыс болғанға дейін басқарған Әлеуметтік зерттеулер институтының негізі болды. Олар кешірім беру және әлемдегі азшылықтарға көмектесу үшін шағын қадамдар жасады, ал ол әйелдер мен балалардың құқықтарын ынталы түрде қолдады. 1977 жылы Хефзиба Менухин Бейбітшілік және бостандық үшін әйелдердің халықаралық лигасының британдық бөлімшесінің президенті болды. Хефзиба мен Ричард Хаузер "Қардастық қоғам" (Bodley Head) атты кітапты бірлесіп жазды. 1962 жылы ол Ехудимен бірге Австралияға гастрольдік сапар жасады. Ол Ехудимен және Менухин фестивальдік оркестрімен бірге 1967 жылы АҚШ пен Канадада, ал 1970 және 1975 жылдары Австралияда гастрольде болды. 1977 жылы ол Сиднейдегі алғашқы халықаралық фортепиано конкурсының төрешілер тобының мүшесі болды. Сол жылы Мельбурнда ол ұлы, доктор Марстон Николастың виолончельші ретінде алғашқы рет сахнаға шығуына арналған концертте өнер көрсетті. 2008 жылы Жакелин Кент "Талапкер жүрек" атты оның өмірбаянын жариялады. 1976 жылдан 1999 жылы Ехуди қайтыс болғанға дейін Менухин штабында жұмыс істеген Филип Бейлидің "Ехудиана – Менухин саяхатын қайта жасау" атты Ехуди Менухин мен оның отбасының өмірбаяны 2008 жылдың соңында жарық көрді. Бұл кітапта Хефзибаның өмірі туралы ақпарат бар.
In Sydney, Hephzibah Menuhin met and became involved with Richard Hauser, an Austrian Quaker sociologist and social commentator who had moved to Sydney with his family, then wife Ruth Hauser, and their daughter Eva. Hephzibah divorced her husband and married Hauser in Sydney in 1955. Two years later Menuhin and Hauser moved to London with their daughter, Clara Menuhin Hauser, where they fostered Michael Alexander Morgan, a boy of mixed Welsh and Nigerian background, who grew up with Clara. They founded the Institute for Human Rights and Responsibilities, and the Centre for Group Studies, and later moved to Friends Hall, a Quaker settlement house in Bethnal Green, in the East End of London. They later ran a Human Rights refuge from their house at 16 Ponsonby Place in Pimlico. This also became the base for The Institute for Social Research, which Sir Richard Hauser ran until his death. They worked on small steps conciliation and attempted to help minorities all over the world, and she was a passionate supporter of women's and children's rights. In 1977 Hephzibah Menuhin became the President of the British chapter of the Women's International League for Peace and Freedom. Hephzibah and Richard Hauser wrote "The Fraternal Society" (Bodley Head) together. In 1962 she and Yehudi toured Australia. She toured with Yehudi and the Menuhin Festival Orchestra: the United States and Canada in 1967, and Australia in 1970 and 1975. In 1977 she was a member of the judges' panel for the first Sydney International Piano Competition. In Melbourne that year she played at a concert at which her son, Dr Marston Nicholas, made his public debut as a cellist. A biography An Exacting Heart was published in 2008 by Jacqueline Kent. A biography of Yehudi Menuhin and his family entitled Yehudiana – Reliving the Menuhin Odyssey by Philip Bailey, who worked on the Menuhin staff from 1976 until Yehudi's death in 1999, was published in late 2008. This book contains some information concerning Hephzibah's life.