Катерина Лалюмьер: Француз саяхатшысының өмір жолы мен мансабы

Кіріспе

Француз саясаткері Кэтрин Лалумиер (Catherine Lalumière, 1935 жылғы 3 тамызда туған) – француз саясаткері, Солшыл радикалдық партиясының мүшесі. Саяси мансабына дейін Рен университеті мен Париж 1 Пантеон-Сорбонна университетінде мемлекеттік құқықтан дәріс берген. 1981 жылы Пьер Морой кабинетінде Тұтыну министрі болып саясатқа қадам басқан, 1980-жылдары бірнеше лауазымды атқарған. 1989-1994 жылдары Еуропа Кеңесінің Бас хатшысы болды, 1994 жылы Еуропа Парламентінің депутаты болып сайланды, 1999 жылы қайта сайланды және 2004 жылға дейін қызмет етті. Халықаралық Еуропалық қозғалыстың вице-президенті болып жұмыс істеді, онда кеңейту жөніндегі жұмыс тобын басқарды. Қазіргі уақытта Лалумиер Париж Еуропа үйінің президенті. 2021 жылдың желтоқсанынан бері Франция қорының қолдауымен құрылған Пьер және Кэтрин Лалумиер қорының негізін қалаушы президенті.

Саяси мансап

Катерина Лалумиер 1981 жылы мамыр айында Франсуа Миттеран Республика Президенті болып сайланғаннан кейін ұлттық саяси аренаға енді. 1981 жылы мамыр айында премьер-министр Пьер Моруаның бірінші үкіметінде мемлекеттік қызмет және әкімшілік реформалар жөніндегі мемлекеттік хатшы болып тағайындалды. 1981 жылы маусымда Жиронда департаментінен алғаш рет депутат болып сайланғаннан кейін, Пьер Моруаның екінші үкіметінде Тұтынушылар істері министрі болды. Ол әсіресе министрлікте "екінші тұлға" болған Кристиан Дореге көп сенді. 1983 жылы, Бордо қаласының мэрі лауазымына қатысқан сайлауда қолдау таппағаннан кейін, ол Тұтынушылар істері портфелін сақтап қалды, бірақ оның министрлігі экономика, қаржы және бюджет министрі Жак Делор басшылығымен мемлекеттік хатшылыққа айналды. 1984 жылдың 7 желтоқсанында ол Лоран Фабиус үкіметінде Еуропалық істер жөніндегі мемлекеттік хатшы болып тағайындалды. Осы лауазымда ол 1985 жылы Франция атынан Шенген келісіміне қол қойды. 1986 және 1988 жылдары депутаттыққа қайта сайланды және 1989 жылдың маусымынан бастап Еуропа Кеңесінің Бас хатшысы қызметін атқарды. Келесі айда ол Кеңес Одағының Коммунистік партиясының Бас хатшысы Михаил Горбачевты қабылдады, ол "Ортақ Еуропа үйі" аясында біріккен Еуропаның визиясын ұсынды. Ол өзінің қызметінің барысында Еуропа Кеңесінің құрамында саяси зерттеулер мектептерінің желісін құруды қолға алды, оның мақсаты бұрынғы Шығыс блогының жаңа демократиялық елдеріндегі жас саяси көшбасшыларды даярлау болды. Сонымен қатар, ол Страсбургтегі Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық соттың жаңа ғимаратын ашты. 1994 жылдың мамырында Еуропа Кеңесіндегі өкілеттігі аяқталғаннан кейін, Катерина Лалумиер Мишель Рокар басшылығымен социалистік тізімнен шығарылды және кейіннен Социалистік партиядан алшақтады. Ол Бернар Тапидің Энергиялық радикалдық партиясының тізіміне қосылды. 1994 жылы Еуропа Парламентінің депутаты болып сайланды және 1999 жылы Социалистік партия (PS), Солтүстік радикалдық партиясы (PRG) және Азаматтар қозғалысы (MDC) қолдаған тізім бойынша қайта сайланды. 2001 жылдан 2004 жылға дейін Еуропа Парламентінің вице-президенті болды. 2003 жылы ол еуропалық азаматтықты насихаттауды басты мақсаты еткен Париж Еуропа үйінің директоры болды. 2008 жылы ол Франциядағы тридцатьқа жуық Еуропа үйін біріктіретін қауымдастық – Еуропа үйлерінің француз федерациясының президенті болып сайланды. Ол 2020 жылы лауазымынан кетті. 2021 жылдың желтоқсанында ол Франция қорының қолдауымен Пьер және Катерина Лалумиер қорын құрды. 2017 жылдың қаңтарында ол Ардагерлік легионның офицері болып тағайындалды.

Catherine Lalumière entered the national political scene following the election of François Mitterrand as President of the Republic in May 1981. She was appointed Secretary of State for Public Service and Administrative Reform to Prime Minister Pierre Mauroy's first government in May 1981. After being elected as a deputy for the first time in Gironde in June 1981, she was appointed Minister of Consumer Affairs in Pierre Mauroy's second government. In 1983, following her unsuccessful bid for the mayorship of Bordeaux against incumbent mayor Jacques Chaban Delmas, she retained the portfolio of Consumer Affairs but her ministry was transformed into a secretary of state position under the Minister of Economy, Finance, and Budget, Jacques Delors. She relied in particular on Christiane Doré, the "number 2" in the ministry. On December 7, 1984, she was appointed Secretary of State for European Affairs in Laurent Fabius's government. In this capacity, she signed the Schengen Agreement on behalf of France in 1985. She was reelected as a deputy in 1986 and 1988 and served as the Secretary General of the Council of Europe from June 1989. In the following month, she received the Secretary General of the Communist Party of the Soviet Union, Mikhail Gorbachev, who presented his vision of a united Europe within the "Common European Home." During her tenure, she promoted the establishment of a network of Schools of Political Studies within the Council of Europe, aimed at training young political leaders in emerging democracies of the former Eastern Bloc. She also inaugurated the new premises of the European Court of Human Rights in Strasbourg. At the end of her term at the Council of Europe in May 1994, Catherine Lalumière was excluded from the socialist list led by Michel Rocard and subsequently distanced herself from the Socialist Party. She joined the list of Bernard Tapie's Energy Radical party. She was elected as a Member of the European Parliament in 1994 and reelected in 1999 on a list supported by the Socialist Party (PS), Radical Party of the Left (PRG), and Citizens' Movement (MDC). She served as vice president of the European Parliament from 2001 to 2004. In 2003, she became the head of the Maison de l'Europe de Paris, an association whose main objective is to promote European citizenship. In 2008, she was elected President of the French Federation of European Houses, an association that brings together around thirty Houses throughout France. She left her position in 2020. In December 2021, she established the Pierre et Catherine Lalumière Foundation, hosted by the Fondation de France. She was appointed Officer of the Legion of Honour in January 2017.