Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жаңа әлем маймылының түрі
Species of New World monkey
Қара арыстан тамарины (Leontopithecus chrysopygus), сондай-ақ алтын қылтық арыстан тамарины деп те аталады, Бразилияның Сан-Паулу штатына тән, негізінен Моро-ду-Диабу мемлекеттік саябағында қоныстанады. Оның шектеулі географиялық ареалы оны Жаңа әлем маймылдарының ең сирегіне айналдырады, оның жайлы көп мәлімет жоқ. 1970 жылы қайта табылар алдында 65 жыл бойы жойылып кеткен деп есептелді. 2016 жылы алты жыл бойы көрінбеген ересек жұп Каететус экологиялық станциясында, шығыс жағында табылды. Халықаралық табиғатты қорғау одағының (IUCN) 2020 жылғы бағалауынша, жабайы табиғатта 1600 дарабас бар, олардың 1200-і Моро-ду-Диабу мемлекеттік саябағында кездеседі.
The black lion tamarin (Leontopithecus chrysopygus), also known as the golden rumped lion tamarin, is a lion tamarin endemic to the Brazilian state of São Paulo, almost exclusively at the Morro do Diabo State Park. Its limited geographical range makes it the rarest of the New World monkeys, with little known about it. It was thought to be extinct for 65 years until its rediscovery in 1970. In 2016 an adult couple was found to the east, in the Caetetus Ecological Station, after six years with no sightings. A 2020 assessment by the International Union for Conservation of Nature (IUCN) estimated that there were 1,600 individuals living in the wild, 1,200 of which are found in Morro do Diabo State Park.
Таксономия
Қара арыстан тамаринының жіктелуі талқыланды, себебі таксономистердің бір тобы арыстан тамариндарын географиялық орналасуы бойынша жіктесе, екіншілері оларды бір түрге жатқызып, кейін кіші түрлерге бөлді. Соңғы кезде таксономистер классификацияны көбінесе географиялық орналасуына сүйенуге келісті, бірақ кейде түрлі түрлерді жіктеу үшін, құстардың әндерін таксономияда қолдану сияқты, ұзақ созылған шақырулар сияқты ерекшеліктер де пайдаланылады. Тамарин қандай ортада болса да, күн сайын көп уақытын әртүрлі жәндіктер мен өрмекшілерді іздеуге жұмсайды. Орташа есеппен, азық іздеуге кеткен уақытының 80% жәндіктерді іздеуге арналады. Әйелдер әдетте жылына бір рет балалайды, бірақ әйелдердің 20% жылына екі рет балалайды. Топ мүшелерінің көмек көрсетуі 7-ші аптада ең жоғары деңгейге жетеді; 15-ші аптадан кейін ортақ пайдалану аяу жылдамдайды және 26-шы аптаға қарай тоқтатылады. Қара арыстан тамариндерін тұтқынға алуға, Морро-ду-Диабо мемлекеттік саябағында қалған аз ғана мекендеу ортасын сақтап қалуға, сондай-ақ олардың көбею қарқынын арттыруға бірнеше әрекеттер жасалды. Дегенмен, олардың санының азаюы қара арыстан тамариндерінің Морро-ду-Диабоға толық ендемик түрге айналуына себеп болуы мүмкін.
The classification of the black lion tamarin was debated, as one group of taxonomists classified the lion tamarins by their geography, while other taxonomists placed them all into one species and then divided them into subspecies. More recently, taxonomists have agreed to base classification predominantly on their geography, though sometimes characteristics such as long calls are used to classify different species, similar to the use of bird songs in taxonomy. Independent of the environment it occupies, a tamarin spends long periods each day searching for different types of insects and spiders to feed on. On average, 80% of its time foraging is spent searching for insects, Females usually have one litter per year, though 20% females produce two litters per year. The number of offers from group members peaks at week 7; after week 15, sharing slowly declines, stopping by week 26. There have been several attempts to bring black lion tamarins into captivity and to salvage what little habitat they have left within the Morro do Diabo State Park, as well as to increase breeding rates. Their population decline in the wild, however, could cause the black lion tamarins to become entirely endemic to the Morro do Diabo.