Кіріспе

Лоуренс Якобус (Лау) Вейпнер 1812 жылғы 21 шілдеде дүниеге келген. Ол неміс иммигранты – Фредерик Якобс Вейпнердің – және Кейп колониясының әйелі – Йоханна Мария Эразмның ұлы. Вейпнер Граф-Райнетте дүниеге келді және өзінің ағасы Луренспен бірге өмір сүрді. Ол Голланд реформатор шіркеуінің пасторы Эндрю Мюрреймен крещениеден өтті. Вейпнер алдымен Хестер Сусанна Нельге, содан кейін Хиллетже Мария Левина Ван Аардтқа үйленді. Екінші әйелінен 9 баласы болды.

Әскери мансап

Вейпнер 1834–1853 жылдар аралығындағы шекаралық соғыстарға әрекеттік өріс корнеті ретінде қатысты. 1850 жылы Оңтүстік Аливалдағы Де Нек фермасына көшіп келді, онда Сегізінші шекара соғысына (1850–1853) (кхоса соғыстары) қатысып, көрнекті басшылық қабілеті үшін комендант қызметіне көтерілді. Кейін Оранж еркін мемлекетіне көшіп, Бетули ауданындағы Констанция және Моордернаарспорт фермаларын сатып алды. Оранж-Фри-Стейтке келген соң Вейпнер комендант міндетін атқарушы болып тағайындалды. Ол Мошошу I мен Оранж еркін мемлекеті арасындағы соғыстарға қатысты. Олардың арасында 1858 жылғы Сенекал соғысы және 1856–1866 және 1867–1868 жылдардағы екі қақтығысты қамтитын Секити соғысы болды. Соғыстар нәтижесінде Оранж еркін мемлекеті бассотолардан кең аумақтарды иеленді. Еркін мемлекет әскерлеріне генерал-комендант Йохан Фик және комендант Луу Вейпнер басшылық етті. Таба Босиуға жасалған алғашқы шабуыл 1865 жылғы 8 тамызда сәтсіз аяқталды, ал буарлар 15 тамызда қайтадан тырысты. Таба Босиуға көтерілгенде Вейпнер мен оның серіктері Хубелу өткелімен жол жүрді, бірақ бассото сарбаздары оларды байқағанда Вейпнерге оқ атып, сол жерде қаза тапты. Бассото әскері шабуылға көшіп, 11 бур қаза тауып, шамамен 30 адам жарақат алды.

Өлім

Вейпнердің қазасы Ерік мемлекеті үшін зор шығын болды, өйткені ол ерекше және батыл көшбасшы ретінде есептелді. Оның сенімді екі адамы – Карл Мэти мен Крис дю Рэндт түнде оның денесін іздеуге шықты. Олар оны Адам Раубенхаймердің қасына, тағы бір қаза тапқан бурдың қабіріне сүйреп әкелді. Мошошуе өз жауынгерлеріне Вейпнердің жүрегін кесіп алып жеуге бұйрық берген. Бұл Мошошуе I-нің Вейпнердің батырлығына тәнті болғандықтан болды. Ол әрбір жауынгер оның жүрегінен бір бөлік жесе, оның батырлығына ие болады деп сенді. Оны алғаш рет Таба Босиуда Париж Евангелиялық миссионерлік қоғамының докторы Проспер Лотр (1818–1893) жерледі. Вейпнердің қазасынан кейін он бір ай өткен соң, оның ұлы Дик Вейпнер және төрт досы Таба Босиуға барып, әкесінің сүйегін лайықты жерлеу үшін алып келді. Патша Мошошуе I-нің ұлы Тлади Дикті әкесі жерленген жерге жетеледі. Сөйтіп Тлади Дикке әкесінің жүрегін жауынгерлер жегенін айтты. Оның денесі Констанциядағы отбасылық шаруашылыққа апалып жерленді. Вейпнер қаза тапқан Таба Босиудағы Хубелу асуы оның есімін мәңгі есте қалдыру үшін Вейпнер асуы деп те аталады.

Құрметтер

1867 жылы құрылған қала Вейпнердің атымен аталады. Бұл қала Азат Мемлекетте, Каледон өзенінің саласы – Ямерсбергспуит өзенінің жағасында орналасқан. Вейпнер қаласындағы қала әкімдігі алдында оның құрметіне ескерткіш орнатылған. Сонымен қатар, Аливал Нортқа қарай N6 тас жолында Вейпнердің құрметіне арналған шағын ескерткіш бар. Оның атымен екі әскери награда аталды: Луу Вэпнер ордені (1952–1975) және Луу Вэпнер медалі (1967–1975), олар Оңтүстік Африка Қорғаныс күштерінің өкілдеріне адам өмірін сақтаудағы батылдығы мен қаһармандығы үшін табысталды.