Кіріспе
Жүз жылдық соғыстың алғашқы шайқастарының бірі – 1337 жылғы шайқас. Кадзанд шайқасы – 1337 жылы жүз жылдық соғыстың басында болған шайқас. Бұл фламанд аралы Кадзандқа жасалған шабуыл болатын, мақсаты – жергілікті гарнизонды шайқасқа түсіру және Англияда, сондай-ақ король Эдуард III-нің Еуропалық одақтастары арасында әскердің жеңісімен көтеріңкі рух тудыру. 9 қарашада сэр Уолтер Мэнни Эдуард III-нің Еуропаға жасаған жорығының алғы шебімен Слюйс қаласын басып алуға тырысты, бірақ олар кері қайтарылды.
the 1337 battle
The Battle of Cadzand was an early skirmish of the Hundred Years' War fought in 1337. It consisted of a raid on the Flemish island of Cadzand, designed to provoke a reaction and battle from the local garrison and so improve morale in England and amongst King Edward III's continental allies by providing his army with an easy victory. On 9 November Sir Walter Manny, with the advance troops for Edward III's continental invasion, made an attempt to take the city of Sluys, but was driven off.
Өмірбаян
Эдуард үшін соғыс жыл басында күтілгендей дұрыс бармады, себебі Төмен елдердегі және Германиядағы одақтастарының шешімсіздігі Францияға жоспарланғандай шабуыл жасауға кедеріс келтірді, ал Гасконьдегі қиындықтар онда да ілгерілеуге мүмкіндік бермеді. Эдуардтың флоты әскерінің басым бөлігімен өтуге дайын болған жоқ, сондай-ақ оның қаржылық жағдайы еуропалық күштерге үлкен сыйақы төлеуге мәжбүр болғандықтан нашар болды. Сондықтан ол француздықтарға қарсы ниеттерін және әскерінің қабілетін көрсетуі керек болды. Осы мақсатта ол өз авангардының басшысы, сэр Уолтер Мэнниге шағын флотты алып, қазіргі материктік Нидерландтың бөлігі және сол кезде Францияның жартылай тәуелсіз Фландрия аймағының бір бөлігі болған Кадзанд аралына шабуыл жасауға бұйрық берді.
Кадзанд
Кадзанд кедей, батпақты арал болды, онда балықшылардың шағын ауылдары орналасқан. Ол олжа алуға немесе маңыздылығымен ерекшеленбеді, бірақ бай фламанд порты Слюйске жақын болғандықтан, сол қаланың гарнизонына әртүрлі тәсілдермен ілтипат етуге қолданылуы мүмкін еді. Мэнни мұны жақсы түсінді, және 9 қарашада қалаға жасаған алғашқы шабуыл сәтсіз аяқталғаннан кейін, ол 3700 теңізші мен сарбазын Кадзандқа қайтарды және оларды жергілікті халыққа шабуыл жасауға жіберді. Нәтижесінде, оқшауланған ауылдар бірнеше күн бойы тонау, зорлау және талқандауға ұшырады, бұл шағын масштабты шапқыншылыққа ұқсас еді. Слюйстің гарнизоны, Невер графы Луидің заңсыз ұлы сэр Гай де Рикенбург басшылығымен, мұндай оқиғалардың өзіне жақын жерде орын алуына жол бере алмады және бірнеше күннен кейін Слюйстен аралға өтіп, Мэннимен қақтығысуға тырысты. Ағылшын командирі бұған дайын болды және әскерін аралда тиімді қорғаныс позициясына орналастырды, бұл оған фламанд күштеріне қарсы қысқа, қарқынды шайқаста шабуыл жасап, оларды талқандауға мүмкіндік берді. Ұзын садақтардың қолданылуы мүмкін болғанымен, шайқас туралы ешқандай мәлімет сақталмаған. Фламанд күштерінің тек азы ғана каналдан қайта шегіне алды, Фландриялық Гай және басқа да ақсүйектер тұтқындалды, ал қарапайым сарбаздардың барлығы қырғынға ұшырады. Ағылшын әскерінің жоғалтулары минималды болды.
Салдары
Бұл шайқастың ұзақ мерзімді салдары болмады, өйткені Манни жеңіске жеткеннен кейін көп ұзамай аралды қалған тұрғындарына тастап кетті. Одақтас мемлекеттер күш көрсетуге әсерленді, ал Фландрияның шекаралық аймақтары үркіп қалды. Патша Филипп VI осы жағдайға қатты ықпал етті, фламандтардың арасындағы сатқындар жеңіліске себеп болды деп ойлап, өзінің билігінің соңына дейін жалғасқан және көптеген одақтастары мен қолдаушыларын бөліп алған террор мен жазалау толқынымен жауап берді. Шайқас болғаннан кейін он жыл өткен соң, Англия мен Фландрия соңғы көтерілістен кейін одақтас болғанда, Эдуард III бұл әрекетті бұйырғаны үшін кешірім сұрауға және символдық өтемақы төлеуге мәжбүр болды. Слюйс кейін 1340 жылы маңызды теңіз шайқасының орын алған жеріне айналды.