Римдегі Сан Марчелло ал Корсо шіркеуінің тарихы

Кіріспе

Сан Марчелло ал Корсо, Италияның Рим қаласындағы шіркеу, кардиналдық титулярлық шіркеу болып табылады, және оның кардинал-қорғаушысы әдетте кардинал-жұбайлардың санатына жатады. Рим папасы Марцел I (309 ж. қайтыс болған) құрметіне арналған бұл шіркеу, ежелгі заманда Виа Лата деп аталған Виа дель Корсо көшесінен сәл ішке қарай орналасқан, қазір бұл көше Венеция алаңы мен Халық алаңын байланыстырады. Ол Виа Латадағы Санта-Мария шіркеуіне диагональды және Сантиссимо Крочифиссо ораториясынан екі есік қашықтықта тұр.

Тарих

Дәстүр бойынша, шіркеу Рим папасы Марцелл I-нің (309 жылы қайтыс болған) түрмесінің үстінде салынған, бірақ Titulus Marcelli 418 жылға дейін болғандығы белгілі, осы жылы Рим папасы Бонифаций I сол жерде сайланды. 590 жылы папа Григорий I-нің бұйрығымен өткізілген "Septiformis" литаниясы Сан-Марчеллодан шығып кеткен адамдарды көрді. 8 ғасырда папа Адриан I қазіргі шіркеудің астында орналасқан шіркеуді салдырды. 1354 жылы өлім жазасына кесілгеннен кейін Кола ди Риенцоның денесі үш күн бойы шіркеуде сақталды. 1519 жылдың 22 мамырында өрт шіркеуді қиратты. Оны қайта жарату үшін жиналған ақша Римді тонау кезінде (1527) қаланы тонаған жершілерге пара беруге жұмсалды. Шіркеуді қайта жаратудың бастапқы жоспарын Жакопо Сансовино жасады, ол тонау кезінде қаладан қашып кетіп, оны аяқтауға оралмады. Жұмысты Антонио да Сангалло кіші жалғастырды, ол шіркеуді қайта салды, бірақ 1530 жылы Тибр өзенінің тасқыны оны қайтадан зақымдады. Шіркеу тек 1692–1697 жылдары Монсеньор Маркантонио Катальди Бонкомпаннинің тапсырысымен Карло Фонтана салған фасадымен аяқталды. Сыртқы травертин мүсіндерін Франческо Каваллини жасады, ал кіреберіс үстіндегі Сан-Филиппо Беницио бейнеленген штукатурлық барельефті Антонио Рагги жасады. Беницио Сервиттік орденнің мүшесі болған. 12 ғасырлық opus sectile-мен безендірілген бас алтарьдың астында Папа Марцелл, Дигна және Эмеританың қабірлері бар бірнеше әулиелердің реликвиялары сақталған. Сол жақтағы соңғы шіркеу қасиетті Филипп Бенизиге арналған. Кешкі барокко безендірілісінде Франческо Каваллинидің мүсіндері мен Эрколе Феррата мен Антонио Раггидің рельефтері бар. Сол жақтағы бірінші шіркеуде кардинал Джованни Михиел мен оның немересі Антонио Орсоның қос қабірі орналасқан, оны Жакопо Сансовино мүсіндеп жасаған. Фасадтың артында Джованни Баттиста Риччидің 1613 жылғы "Круцификс" суреті ілулі тұр. Кардинал Ценниноның қабірін Джованни Франческо де Росси (ла Веккиетта) мүсіндеп жасаған. Оң жақта Маркезе Маккаранидің бірінші шіркеуінде Лазаро Балдидің "Жариялану" суреті бар; екіншісінде Пьетро Барбиеридің (сәулеті Франческо Феррари) "Қасиетті Дигна мен Эмеританың шейіттігі" (1727); үшіншісінде 14 ғасырдың соңындағы фрескадағы "Баласымен Мадонна", Франческо Сальвиатидың Мәриямның өмірінен эпизодтар, Джован Баттиста Риччидің фрескалары мен суреттері; төртінші шіркеуде Перино дель Ваганың "Еваның жаратылуы" және "Евангелистер Марк пен Иоанн" фрескалары, Перино дель Вага бастаған және Даниэле да Вольтерра аяқтаған "Матфей мен Лука" суреттері. Ішінде Карло Бизаккери жасаған 1691 жылғы киборий орналасқан; бесінші шіркеуде Пьетро Браччидің 1726 жылғы кардинал Фабрицио Паолуччиге арналған монументі, Аурелиано Миланидің алтарьлық суреті және Доменико Корвидің бүйірлік суреттері; және Томмазо Ригидің 1776 жылғы кардинал Камилло Паолуччиге арналған монументі мен Аурелиано Миланидің қабырға суреттері. Сол жақ нефтегі бесінші шіркеуде Пьер Леоне Гецци мен Гальярдидың 1725 жылғы "Сан-Филиппо Беници" суреті; төртіншісінде Федерико Зуккари мен оның бауыры Таддеоның 1560 жылғы "Апостол Павелдің түрленуі" және екі жағында "Апостол Павелдің тарихы". Шіркеудің ішінде Алессандро Алгардидің 1630–40 жылдардағы Муцио, Роберто және Лелио Франгипане бюстері орналасқан. Сол жақтағы үшінші шіркеуде Пьетро Паоло Нальдинидің 1695 жылы Ватикан тарапынан тәж кигізілген "Қайғыдағы Мадонна" суреті бар. Доменико Корвидің "Исақтың құрбандығы және Мұсаның табылуы" суреттері; біріншісінде Агостино Мазуччидің "Мадонна және жеті қасиетті" суреті. Шіркеу 1369 жылдан бері Сервиттік орденнің меншігінде және басқаруында.

While the tradition holds that the church was built over the prison of Pope Marcellus I (d. 309), it is known that the Titulus Marcelli was present no later than 418, when Pope Boniface I was elected there. The "Septiformis" litany, commanded by Pope Gregory I in 590, saw the men moving from San Marcello. Pope Adrian I, in the 8th century, built a church on the same place, which is currently under the modern church. The corpse of Cola di Rienzo was held in the church for three days after his execution in 1354. On 22 May 1519, a fire destroyed the church. The money collected for its rebuilding was used to bribe the landsknechts, who were pillaging the city during the Sack of Rome (1527). The original plan to rebuild the church was designed by Jacopo Sansovino, who fled the city during the Sack and never returned to finish it. The work was continued by Antonio da Sangallo the Younger, who rebuilt the church, but a Tiber flood damaged it again in 1530. It was only in 1692–1697 that the church was completed with a facade by Carlo Fontana, commissioned by Monsignor Marcantonio Cataldi Boncompagni. The exterior travertine statues were sculpted by Francesco Cavallini, and the stucco bas relief over the entrance, with depicts San Filippo Benizio, was created by Antonio Raggi. Benizio had been a member of the Servite order. Under the main altar, decorated with 12th century opus sectile, are the relics of several saints, which include those of Pope Marcellus as well as Digna and Emerita. The last chapel on the left is dedicated to St Philip Benizi. The late Baroque decoration contains sculptures by Francesco Cavallini and reliefs by Ercole Ferrata and Antonio Raggi. The first chapel on the left has the double tomb of Cardinal Giovanni Michiel and his grandson Antonio Orso sculpted by Jacopo Sansovino. Behind the facade is a Crucifixion (1613) by Giovanni Battista Ricci. The tomb of Cardinal Cennino was sculpted by Giovanni Francesco de'Rossi (la Vecchietta). Along the right, the first chapel of Marchese Maccarani holds an Annunciation by Lazzaro Baldi; in the second Martyrdom of Sts. Digna and Emerita (1727) of Pietro Barbieri (architecture by Francesco Ferrari); in the third Madonna with the Child, a fresco from the late 14th century, episodes of the life of the Virgin by Francesco Salviati, fresco and paintings of Giovan Battista Ricci; in the fourth chapel a Creation of Eve and the evangelists Mark and John, frescoes by Perino del Vaga, Matthew and Luke begun by Perino del Vaga and finished by Daniele da Volterra. Inside is a cyborium (1691) designed by Carlo Bizzaccheri; in the fifth chapel is a monument to the Cardinal Fabrizio Paolucci (1726) by Pietro Bracci with an altarpiece by Aureliano Milani and lateral paintings by Domenico Corvi; and a monument to cardinal Camillo Paolucci by Tommaso Righi (1776) and wall paintings by Aureliano Milani. On the left nave, in the fifth chapel, is a San Filippo Benizi (1725) by Pier Leone Ghezzi and Gagliardi; in the fourth Conversion of Saint Paul (1560) by Federico Zuccari and his brother Taddeo and, on the sides, of History of Saint Paul. Inside of the chapel has busts of Muzio, Roberto, Lelio Frangipane by Alessandro Algardi (1630–40). In the third chapel on the left is a Madonna Addolorata by Pietro Paolo Naldini, crowned by the Vatican Chapter in 1695. Sacrifice of Isaac and discovery of Moses by Domenico Corvi; in the first, Madonna and seven Saints by Agostino Masucci. The church is administered and owned by the Servite Order since 1369.