Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1944 жылы Convair компаниясының эксперименталды шабуылдау ұшағы.
1944 experimental attack aircraft by Convair
Vultee XA-41 бастапқыда тікұшу бомбалаушысы ретінде тапсырылған. Бірақ, жауынгерлік тәжірибеден кейін Армия Әуе күштері тікұшу бомбалаушыларының жаудың истребительдеріне қарсы әлсіз екеніне көз жеткізген соң, келісімшарт өзгертіліп, ұшақтың мақсаты төмен қабаттағы нысандарға шабуыл жасау болып белгіленді. XA-41 қару жүйесі қуатты болғанымен, оның дизайны одан да жетілдірілген технологиялармен алмастырылды және ешқашан сериялық өндіріске жіберілген жоқ.
The Vultee XA 41 was originally ordered as a dive bomber. After combat experience led the Army Air Corps to believe dive bombers were too vulnerable to enemy fighters, the contract was amended to change the role to low level ground attack. Although the XA 41 was a potent weapons system, the design was overtaken by more advanced technology, and never entered production.
Жобалау және әзірлеу
Vultee инженерлік тобы жобалау процесінің басында XA 41 (компанияның 90-шы моделі) 3000 а.к. Pratt & Whitney R 4360 Wasp Major төрт қатарлы, 28 цилиндрлі радиалдық қозғалтқышы негізінде құруға шешім қабылдады. Model 90-ның үлкен, конус тәрізді қанаты Vultee Model 72-ге ұқсас болды – бұл екі орындық шабуылдық ұшақ/пикируші бомбалаушы, Vultee Vengeance (A 31/A 35) деп жақсы танымал. XA 41 үлкен ішкі жүк пен сыртқы жабдықтарды тасымалдауға арналған, бір қозғалтқышты ұшақ үшін салыстырмалы түрде ірі болды. Қанат түбірімен бір қатарға орналасқан бір орындық кабинасы, ұшақ тұрғанда жерден 15 фут (4,6 м) биіктікте орналасқан. Дамыту кезеңінде операциялық басымдықтар өзгергендіктен, бастапқы екі XA 41 прототипіне жасалған тапсырыс тоқтатылды, бірақ АҚШ Әуе күштері R 4360 (Боинг B 50 Superfortress ұшағында да қолданылған қозғалтқыш) үшін сынақ стенді ретінде бір прототипті аяқтауды талап етті.
The Vultee engineering team decided early in the design process to build the XA 41 (company Model 90) around the 3,000 hp Pratt & Whitney R 4360 Wasp Major four row, 28 cylinder radial engine. The Model 90's large tapered wing resembled that of Vultee Model 72 – a two seat attack aircraft/dive bomber better known as the Vultee Vengeance (A 31/A 35) – including a straight leading edge, forward swept trailing edge, and pronounced dihedral on the outer wing panels. Designed to carry both a large internal load and external stores, the XA 41 was large for a single engine aircraft. The single place cockpit, set in line with the wing root, was 15 ft (4.6 m) off the ground when the airplane was parked. As operational priorities shifted during its development phase, the original order for two XA 41 prototypes was cancelled, although the USAAF pressed for the completion of one prototype as an engine testbed for the R 4360 (the same engine used by the Boeing B 50 Superfortress).
Пайдалану тарихы
1944 жылғы 11 ақпанда алғаш рет ұшқан жалғыз XA 41 (S/N 43 35124) сынақтарда 354 миль/сағ максималды жылдамдыққа ие болғанын және "P-51B Mustang-ті айналып өте алатын тамаша маневрлеу қабілетін" көрсетті. Дегенмен, соғыс аяқталуға жақын болғандықтан әскери тапсырыстардың азаюына байланысты өндіріс келісімшарты жасалмады. Ұшақ USAAF үшін қозғалтқыш сынақ стенді ретінде пайдаланылды, сондай-ақ АҚШ Әскери-теңіз күштері басқа заманауи шабуылдаушы ұшақтармен, әсіресе Douglas AD-1 Skyraider және Martin AM-1 Mauler ұшақтарымен салыстырып бағалады. Теңіз күштерінің сынақтарынан кейін XA 41, азаматтық тіркеу нөмірі NX60373N, қозғалтқыш сынақтарын жалғастыру үшін United Aircraft компаниясының Pratt & Whitney бөлімшесіне берілді. Бұл сынақтар 1950 жылға дейін жалғасты, содан кейін XA 41 ұшағы бөлшектелді.
Flying for the first time on 11 February 1944, the sole XA 41 (S/N 43 35124) proved to have good performance with a maximum speed of 354 mph reached in testing and "superb maneuverability, being able to out turn a P 51B Mustang". However, with the reduction in military orders due to the approaching end of the war, no production contract was placed, and the aircraft was used as an engine testbed for the USAAF as well as being evaluated by the U. S. Navy in comparison with other contemporary attack aircraft, especially the Douglas AD 1 Skyraider and Martin AM 1 Mauler. After its Navy trials, the XA 41, bearing civil registration NX60373N, was consigned to the Pratt & Whitney division of United Aircraft to continue engine tests. These continued until 1950 before the XA 41 was scrapped.