Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Стратегиялық бомбалаушы жобасы, АҚШ Әуе күштері, 1949 жылы тоқтатылды.
Strategic bomber project, U. S. Air Force, cancelled 1949
Boeing XB-55 (компаниялық белгілемесі 474 модель) – стратегиялық бомбалаушы ретінде жобаланған Boeing ұшағы. XB-55 АҚШ Әуе күштеріндегі (USAF) Boeing B-47 Stratojet ұшағын алмастыру мақсатында жасалған.
Boeing XB 55 (company designation Model 474) was a proposed Boeing aircraft designed to be a strategic bomber. The XB 55 was intended to be a replacement for the Boeing B 47 Stratojet in United States Air Force (USAF) service.
Жобалау және әзірлеу
XB 55 концепциясы АҚШ Әуе күштері 1947 жылдың қазан айында жариялаған Ұсыныс сұрау (RFP) құжатында қамтылған, бұл алғашқы XB 47 прототипінің ұшуынан екі ай бұрын болды. АҚШ-тың бірнеше өндірушілері RFP-ға жауап берді. Боинг осы топтан таңдалып, 1948 жылдың 1 шілдесінде қосымша инженерлік зерттеулер жүргізу үшін келісімшарт жасалды. Боингтің бастапқы ұсынысы B 47-ге ұқсас фюзеляжға төрт турбовинтті қозғалтқышты орнату болды: қанаттың иілгендігі азаяды; Allison T40 A 2 қозғалтқыштары үш қанатты, қарсы айналатын винттерді (яғни, әр қозғалтқышқа алты қанат) қоздырады; қозғалтқыштар қанаттардың астына ілініп, екі жағынан екіден орналасқан гондолаларда орналастырылуы керек еді; қону шассисі B 47-ге ұқсас тандемдік схемада жасалуы керек еді, ал тіреуші дөңгелектер қозғалтқыш гондолаларына жиырылуы тиіс болды. XB 55-тің жоспарланған ең жоғары жылдамдығы болды, круиздік жылдамдығы болды, ең көп салмағы , қанат ұзындығы 135 фут (41 м), ал ұзындығы 118,9 фут (36 м) құрады. Қозғалтқыш өндіруші мен винт өндірушісі Allison T40 A 2 жетекші білігінің винт айналу жылдамдығының жоғары деңгейінде туындайтын күштерге төтеп беруге жететіндей мықты екендігі туралы келіспеушілікке келді. Allison электр стансасының жұмысқа жарамды күйіне келуіне кем дегенде төрт жыл кетеді деп болжанды. 1948 жылдың қазан айында Огайо штатының Дейтон қаласында өткен конференцияда XB 55 мәселелері талқыланғанда, түскі үзіліс кезінде турбовинтті қозғалтқыштармен жоспарланған XB 52 (Boeing Model 464) Pratt & Whitney J57 турбореактивті қозғалтқыштарымен жабдықталуы мүмкін екендігі ұсынылды. Бір апта ішінде XB 52-нің XB 55-тен жоғары өнімділік көрсетуі ғана емес, сонымен қатар XB 55-тің сенімді қозғалтқыштарына ие болуына кем дегенде бір жыл бұрын қол жеткізілетіні анық болды. XB 55 бағдарламасын тоқтатуға үкіметтік қаржыландыру шектеулері және B 47 алғашқы күтілгеннен гөрі табысты бола бастағаны да ықпал етті. 1949 жылдың 29 қаңтарында Әуе Материалдары басқармасына Боинг XB 55 келісімшартын тоқтатуға бұйрық берілді. Өңделген келісімшарт бойынша Boeing 474 жобасы Boeing 479 жобасына айналдырылды, ол ұқсас қанат платформасында турбовинттердің орнына алты J40 турбореактивті қозғалтқышын пайдалануды зерттеуді қамтыды, бірақ қалыңдатылған түбірлік бөлімшесімен. Детальді инженерлік және макет құрастыру жұмыстары тоқтатылды, бірақ Боинг концептуалды зерттеулер мен жел тоннеліндегі сынақтарды жалғастыруға келісімшарт жасады. Бұл зерттеулер 1952 жылдың 15 сәуірінде алғашқы ұшуын жасаған Boeing B 52 Stratofortress ұшағын әзірлеуде құнды болып табылды. XB 55 жобасы прототип құрастыруға әкелмеді.
The XB 55 concept was contained in a Request for Proposal (RFP) issued by the United States Air Force in October 1947, two months before the first flight of the XB 47 prototype. Several United States manufacturers responded to the RFP. Boeing was selected from among this group and given a contract on 1 July 1948 to conduct further engineering studies. Boeing's initial approach was to mount four turboprop engines on an airframe similar to its B 47: the wing would have less sweepback; the Allison T40 A 2 engines would drive three blade contra rotating propellers, i. e., six blades per engine; the engines were to be mounted in nacelles hung from the wings, two per side; the landing gear was to be similar to the B 47's tandem gear with outriggers retracting into the outboard engine nacelles. The XB 55 had a projected top speed of and a cruising speed of , with a maximum weight of , a wingspan of 135 feet (41 m), and length of 118.9 feet (36 m). There was a major disagreement between the engine manufacturer and the propeller manufacturer over whether the Allison T40 A 2 driveshaft was strong enough to take the forces caused at high revolutions per minute of the propellers. Allison was predicting that it would be at least four years before a successful powerplant would be delivered. In October 1948, a conference in Dayton, Ohio was addressing the problems of the XB 55 when it was proposed over lunch that the XB 52 (Boeing Model 464), which until that point had been planned with turboprop engines, could be equipped with the forthcoming Pratt & Whitney J57 turbojet engines. Within a week, it was clear that not only would the XB 52 outperform the XB 55, it could be flying at least a year before the XB 55 could be expected to have reliable engines. Also bearing on the decision to abandon the XB 55 program were government funding constraints and the growing realization that the B 47 was becoming more successful than first projected. On 29 January 1949, the Air Materiel Command was directed to cancel the Boeing XB 55 contract. Under a revised contract, the Boeing Project 474 was converted into the Boeing Project 479, which included a study of using six J40 turbojet engines in place of the turboprops on a similar wing platform, but with a thicker root section. Work on detailed engineering and mockup construction was canceled, although Boeing was contracted to continue conceptual studies and wind tunnel investigations. These studies proved valuable in development of the Boeing B 52 Stratofortress, which first flew on April 15, 1952. The XB 55 project did not result in construction of a prototype.